Apocalipse 16
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NTLH
1 Tɛr maam mꞋbooy mind nam maakŋ *Ɓee Raa kɛn maakŋ raa ki taaɗ makɔn̰ *kɔɗn Raage tun cili se ɔɔ: «Kɔɔpsegen cilin ɗooc ute maak‑taar Raa se, Ꞌɓaa tɔɔyɗeki do naaŋ ki.»
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Kɔɗn Raa kɛn deet deet se, iin̰ ɓaa ɔɔy maak‑taar Raa maakŋ kɔɔpin̰ ki se do naaŋ ki ɔɔ jee kɛn ɔk nakŋ kaakŋ jeele gɛn daa‑gaaba ɔɔ lee ɛrg naan kaag kɛn kꞋcɔɔcin̰ tecin̰ tec se, naaɗe paac roɗe tɔɔɗ taan‑dua ɔɔ taan‑duɗe se ɔsɗe aak eyo.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Kɔɗn Raa kɛn gɛn k‑dige se, iin̰ ɓaa ɔɔy maak‑taar Raa kɛn maakŋ kɔɔpin̰ ki se maakŋ baar ki ɔɔ maan maakŋ baar ki se dɛl aan gɔɔ moosn debm ooyga kooyo. Ɔɔ nakgen paacn̰ maakŋ baar ki se ooyo.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Kɔɗn Raa gɛn k‑mɔtɔge se, kɔɔpin̰ ɗooc ute maak‑taar Raa se, ɓaaɗo ɔɔyin̰ maakŋ oolge tu ɔɔ gɔtge tun ɔk maan maane paac se. Ɔɔ maangen se paac dɛl mooso.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 Gɔtn se, maam mꞋbooy kɔɗn Raa kɛn mɛl maane se taaɗ ɔɔ:
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 Aan gɔɔ naaɗe ɔɔyga moosn jeeige ute gɛn jee taaɗ taar teeco taari ki se,
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Tɛr maam mꞋbooy mind nam taaɗ *gɔt kɛn kꞋlee kꞋtɛɗn sɛrkɛ se ɔɔ:
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Kɔɗn Raa gɛn k‑sɔɔge se kɔɔpin̰ ɗooc ute maak‑taar Raa se ɔɔyin̰ do kaaɗ ki ɔɔ kaaɗa se ɓaa tɛɗn ɔŋgɔ ɔɔ nɔɔɗ jeege aan gɔɔ pooɗo.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 Jee se jaay kɛn kaaɗa nɔɔɗ tɛɗɗen daama se, naaɗe naaj Raa kɛn ɓaano ute dubargen se. Gaŋ, ute naan̰ se kic, naaɗe baate tɛrl maakɗege do Raa ki ɔɔ baate *nookin̰a.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Kɔɗn Raa gɛn k‑miige se, kɔɔpin̰ ɗooc ute maak‑taar Raa se, ɔɔyin̰ do kaag do daa‑gaab ki se. Ɔɔ taa naaŋ kɛn naan̰ ɓo gaarin̰ se, gɔtɔ ɓaa tɛɗ ilim dib. Jikilimge jaay naka ɔɔn̰ɗe se dɔɔn̰ taarɗege.
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 Naaɗe naaj Raa kɛn maakŋ raa ki taa dubargen naaɗe ɔŋo ɔɔ ute dugen roɗe ki se. Ute naan̰ se kic ɓo, naaɗe baate kɔn̰ nakɗegen *kusin̰ kɛn naaɗe lee tɛɗ se.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Kɔɗn Raa gɛn k‑mɛcɛge se, kɔɔpin̰ ɗooc ute maak‑taar Raa se, naan̰ ɔɔyin̰ maakŋ ool kɛn magal kɛn kꞋdaŋin̰ Eprat se. Ɔɔ ool se maanin̰ ooko ɔɔ ɔn̰ ɗoobo gaarin̰ge tun iin̰o kaam gɔtn kaaɗa tookŋo.
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Tɛr mꞋaak maakŋ taar k‑lamaga ki, maakŋ taar daa‑gaab ki ɔɔ maakŋ taar debm kɛn tɛɗ ron̰ aan gɔɔ debm taaɗ taar teeco taar Raa ki se teeco sitange mɔtɔ tec aan gɔɔ kaarage.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 Sitange se ɓo kɛn jeege tɔndɗe tɛɗ maragge se ɔɔ naaɗe ɓo kɛn tɛɗ nakŋ‑kɔɔɓge, naaɗe lee tus gaarin̰gen do naaŋ ki se paac taa ɓaa tɛɗn bɔɔrɔ ute Raa Sidburku, ɓii se ɓii ɔɔn̰ɔ kɛn naan̰ mala ɔndin̰ga kɔndɔ.
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 Mɛljege taaɗ ɔɔ: «ꞋBooyki! Maam se, mꞋutu mꞋaɗe ɓaa aan gɔɔ debm ɓoogo! Maak‑raapo deb kɛn iŋg zɛɛrɛ ɔɔ bɔɔb kalin̰ge taa naan̰ lee mɛt‑beer eyo ɔɔ kɛnd maakŋ sɔkɔn̰ ki eyo.»
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 Tɛr sitangen mɔtɔ se ɓaa tuso gaarin̰ge gɔtɔ kaam kalaŋ bini kꞋdaŋin̰ ute taar *Ɛbre Armagedon.
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Kɔɗn Raa gɛn k‑cilige kɔɔpin̰ ɗooc ute maak‑taar Raa se ɔɔyin̰ raan ɔɔ maam mꞋbooy maakŋ Ɓee Raa kɛn raan ɔɔ gɔtn kaag do ki se, mind nam taaɗ makɔn̰ ɔɔ: «Ɓɛrɛ, naaba naŋga!»
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 Gɔtn se maam mꞋaak maakŋ raa aal wusuk wusuk, tɛɗ gajalaŋ, Raa taat makɔn̰ɔ ɔɔ naaŋa kic ɓo te makɔn̰ɔ. Te kɛn naan̰ te se, gɔtn Raa aal debkilimi ɓii kalaŋ tap ɓo naaŋa te te bin eyo.
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 Naan̰ kɛn se, gɛgɛr kɛn magal se ɓaa tɔp gɔtɔ kaam mɔtɔ ɔɔ gɛgɛrgen do naaŋ ki paac se rua. Gɔtn se Raa saap do gɛgɛr kɛn Babilon kɛn magal se ɔɔ naan̰ an̰ kɛɗn kaay kɔɔpm kɛn ɗooc ute maak‑taarin̰ kɛn kusin̰ se.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Naaŋgen kɛn maane gurug ɔlɗe daan ki paac ɔɔ ute koge se, Ꞌtɛɗn gɔtɔ paac.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 Isi magal magal siɗo maakŋ raa ki do jeege tu. Isi kalaŋ se deer ɓaa ɓaa kaasn kaam kɔɔr teen̰e si‑dio. Ɔɔ jeege se naaj Raa taa dubar kɛn isi dabarɗe se. Taa dubargen aan doɗe ki se dubar gɛn teecn̰ nirli.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.