Apocalipse 16
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARA
1 Tɛr maam mꞋbooy mind nam maakŋ *Ɓee Raa kɛn maakŋ raa ki taaɗ makɔn̰ *kɔɗn Raage tun cili se ɔɔ: «Kɔɔpsegen cilin ɗooc ute maak‑taar Raa se, Ꞌɓaa tɔɔyɗeki do naaŋ ki.»
1 Ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, dizendo aos sete anjos: Ide e derramai pela terra as sete taças da cólera de Deus.
2 Kɔɗn Raa kɛn deet deet se, iin̰ ɓaa ɔɔy maak‑taar Raa maakŋ kɔɔpin̰ ki se do naaŋ ki ɔɔ jee kɛn ɔk nakŋ kaakŋ jeele gɛn daa‑gaaba ɔɔ lee ɛrg naan kaag kɛn kꞋcɔɔcin̰ tecin̰ tec se, naaɗe paac roɗe tɔɔɗ taan‑dua ɔɔ taan‑duɗe se ɔsɗe aak eyo.
2 Saiu, pois, o primeiro anjo e derramou a sua taça pela terra, e, aos homens portadores da marca da besta e adoradores da sua imagem, sobrevieram úlceras malignas e perniciosas.
3 Kɔɗn Raa kɛn gɛn k‑dige se, iin̰ ɓaa ɔɔy maak‑taar Raa kɛn maakŋ kɔɔpin̰ ki se maakŋ baar ki ɔɔ maan maakŋ baar ki se dɛl aan gɔɔ moosn debm ooyga kooyo. Ɔɔ nakgen paacn̰ maakŋ baar ki se ooyo.
3 Derramou o segundo a sua taça no mar, e este se tornou em sangue como de morto, e morreu todo ser vivente que havia no mar.
4 Kɔɗn Raa gɛn k‑mɔtɔge se, kɔɔpin̰ ɗooc ute maak‑taar Raa se, ɓaaɗo ɔɔyin̰ maakŋ oolge tu ɔɔ gɔtge tun ɔk maan maane paac se. Ɔɔ maangen se paac dɛl mooso.
4 Derramou o terceiro a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Gɔtn se, maam mꞋbooy kɔɗn Raa kɛn mɛl maane se taaɗ ɔɔ:
5 Então, ouvi o anjo das águas dizendo: Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas;
6 Aan gɔɔ naaɗe ɔɔyga moosn jeeige ute gɛn jee taaɗ taar teeco taari ki se,
6 porquanto derramaram sangue de santos e de profetas, também sangue lhes tens dado a beber; são dignos disso.
7 Tɛr maam mꞋbooy mind nam taaɗ *gɔt kɛn kꞋlee kꞋtɛɗn sɛrkɛ se ɔɔ:
7 Ouvi do altar que se dizia: Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Kɔɗn Raa gɛn k‑sɔɔge se kɔɔpin̰ ɗooc ute maak‑taar Raa se ɔɔyin̰ do kaaɗ ki ɔɔ kaaɗa se ɓaa tɛɗn ɔŋgɔ ɔɔ nɔɔɗ jeege aan gɔɔ pooɗo.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com fogo.
9 Jee se jaay kɛn kaaɗa nɔɔɗ tɛɗɗen daama se, naaɗe naaj Raa kɛn ɓaano ute dubargen se. Gaŋ, ute naan̰ se kic, naaɗe baate tɛrl maakɗege do Raa ki ɔɔ baate *nookin̰a.
9 Com efeito, os homens se queimaram com o intenso calor, e blasfemaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos, e nem se arrependeram para lhe darem glória.
10 Kɔɗn Raa gɛn k‑miige se, kɔɔpin̰ ɗooc ute maak‑taar Raa se, ɔɔyin̰ do kaag do daa‑gaab ki se. Ɔɔ taa naaŋ kɛn naan̰ ɓo gaarin̰ se, gɔtɔ ɓaa tɛɗ ilim dib. Jikilimge jaay naka ɔɔn̰ɗe se dɔɔn̰ taarɗege.
10 Derramou o quinto a sua taça sobre o trono da besta, cujo reino se tornou em trevas, e os homens remordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Naaɗe naaj Raa kɛn maakŋ raa ki taa dubargen naaɗe ɔŋo ɔɔ ute dugen roɗe ki se. Ute naan̰ se kic ɓo, naaɗe baate kɔn̰ nakɗegen *kusin̰ kɛn naaɗe lee tɛɗ se.
11 e blasfemaram o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam; e não se arrependeram de suas obras.
12 Kɔɗn Raa gɛn k‑mɛcɛge se, kɔɔpin̰ ɗooc ute maak‑taar Raa se, naan̰ ɔɔyin̰ maakŋ ool kɛn magal kɛn kꞋdaŋin̰ Eprat se. Ɔɔ ool se maanin̰ ooko ɔɔ ɔn̰ ɗoobo gaarin̰ge tun iin̰o kaam gɔtn kaaɗa tookŋo.
12 Derramou o sexto a sua taça sobre o grande rio Eufrates, cujas águas secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do lado do nascimento do sol.
13 Tɛr mꞋaak maakŋ taar k‑lamaga ki, maakŋ taar daa‑gaab ki ɔɔ maakŋ taar debm kɛn tɛɗ ron̰ aan gɔɔ debm taaɗ taar teeco taar Raa ki se teeco sitange mɔtɔ tec aan gɔɔ kaarage.
13 Então, vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Sitange se ɓo kɛn jeege tɔndɗe tɛɗ maragge se ɔɔ naaɗe ɓo kɛn tɛɗ nakŋ‑kɔɔɓge, naaɗe lee tus gaarin̰gen do naaŋ ki se paac taa ɓaa tɛɗn bɔɔrɔ ute Raa Sidburku, ɓii se ɓii ɔɔn̰ɔ kɛn naan̰ mala ɔndin̰ga kɔndɔ.
14 porque eles são espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro com o fim de ajuntá-los para a peleja do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Mɛljege taaɗ ɔɔ: «ꞋBooyki! Maam se, mꞋutu mꞋaɗe ɓaa aan gɔɔ debm ɓoogo! Maak‑raapo deb kɛn iŋg zɛɛrɛ ɔɔ bɔɔb kalin̰ge taa naan̰ lee mɛt‑beer eyo ɔɔ kɛnd maakŋ sɔkɔn̰ ki eyo.»
15 (Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.)
16 Tɛr sitangen mɔtɔ se ɓaa tuso gaarin̰ge gɔtɔ kaam kalaŋ bini kꞋdaŋin̰ ute taar *Ɛbre Armagedon.
16 Então, os ajuntaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Kɔɗn Raa gɛn k‑cilige kɔɔpin̰ ɗooc ute maak‑taar Raa se ɔɔyin̰ raan ɔɔ maam mꞋbooy maakŋ Ɓee Raa kɛn raan ɔɔ gɔtn kaag do ki se, mind nam taaɗ makɔn̰ ɔɔ: «Ɓɛrɛ, naaba naŋga!»
17 Então, derramou o sétimo anjo a sua taça pelo ar, e saiu grande voz do santuário, do lado do trono, dizendo: Feito está!
18 Gɔtn se maam mꞋaak maakŋ raa aal wusuk wusuk, tɛɗ gajalaŋ, Raa taat makɔn̰ɔ ɔɔ naaŋa kic ɓo te makɔn̰ɔ. Te kɛn naan̰ te se, gɔtn Raa aal debkilimi ɓii kalaŋ tap ɓo naaŋa te te bin eyo.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra; tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Naan̰ kɛn se, gɛgɛr kɛn magal se ɓaa tɔp gɔtɔ kaam mɔtɔ ɔɔ gɛgɛrgen do naaŋ ki paac se rua. Gɔtn se Raa saap do gɛgɛr kɛn Babilon kɛn magal se ɔɔ naan̰ an̰ kɛɗn kaay kɔɔpm kɛn ɗooc ute maak‑taarin̰ kɛn kusin̰ se.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E lembrou-se Deus da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Naaŋgen kɛn maane gurug ɔlɗe daan ki paac ɔɔ ute koge se, Ꞌtɛɗn gɔtɔ paac.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados;
21 Isi magal magal siɗo maakŋ raa ki do jeege tu. Isi kalaŋ se deer ɓaa ɓaa kaasn kaam kɔɔr teen̰e si‑dio. Ɔɔ jeege se naaj Raa taa dubar kɛn isi dabarɗe se. Taa dubargen aan doɗe ki se dubar gɛn teecn̰ nirli.
21 também desabou do céu sobre os homens grande saraivada, com pedras que pesavam cerca de um talento; e, por causa do flagelo da chuva de pedras, os homens blasfemaram de Deus, porquanto o seu flagelo era sobremodo grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.