Apocalipse 12
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NTLH
1 Ɔɔ maam mꞋaak nakŋ deel doa teeco maakŋ raa ki: nakŋ maam mꞋaak se, mɛnda uuso kal gɛn kaaɗa ɔɔ iŋg tɔɓ jɛn̰ge do laap ki, ɔɔ ɔk laata don̰ ki gɛn k‑dijge sik‑kaar‑dio.
1 Então apareceu no céu um grande e misterioso sinal. Era uma mulher. O seu vestido era o sol, debaixo dos seus pés estava a lua, e ela usava na cabeça uma coroa que tinha doze estrelas.
2 Mɛnd se mɛndkaama, iŋg diig daay ɗɛs ɗɛs ɓaa ɓaa koojo.
2 A mulher estava grávida e gritava com dores de parto.
3 Tɛr maam mꞋaak nakŋ deel doa kuuy maakŋ raa ki daala: nakŋ‑kɔɔɓm maam mꞋaak se k‑lamaga magala. Naan̰ aac aan gɔɔ pooɗo ɔɔ ɔk daan don̰ge cili ɔɔ kaajin̰ge sik. Ɔɔ daan don̰gen cili se, ɔk laatn gɛn gaarin̰ge cili kici.
3 E apareceu no céu outro sinal: era um enorme dragão vermelho com sete cabeças e dez chifres e com uma coroa em cada cabeça.
4 K‑dijge jaay kꞋgaaŋɗe kaam mɔtɔ se ɔɔ kɛn kaam kalaŋ se, naan̰ tɔɔɗ siɗeno paac naaŋ ki te yɛlin̰a. Gɔtn se k‑lamaga se ɓaa ɗaar naan mɛnd kɛn ɓaa ɓaa koojo se, taa kɛn mɛnd se jaay oojga num, goonin̰ se naan̰ utu an̰ kɔsn naatn.
4 Com a cauda ele arrastou do céu a terça parte das estrelas e as jogou sobre a terra. Depois parou diante da mulher grávida a fim de comer a criança logo que ela nascesse.
5 Mɛnd se ooj goono ɔɔ goonin̰ se gaaba. Goon se utu tɔɔɗn jeege paac ute sirɗn maala. Anum goon se, jꞋuun kꞋɓaansin̰ naan *Raa ki ɔɔ naan kaag don̰ ki.
5 Então a mulher deu à luz um filho, que governará todas as nações com uma barra de ferro. Mas a criança foi tirada e levada para perto de Deus e do seu trono.
6 Gɔtn se mɛnda se aan̰ ɓaa do kɔɗ‑ɓaar ki ɔɔ gɔtn se ɓo gɔt kɛn Raa ɗaapin̰sin̰ga ɗaapa taa an̰ ɓaa kulin̰ gɛn ɓii dupu‑te‑kaar‑di‑te‑si‑mɛcɛ (1 260).
6 A mulher fugiu para o deserto, onde Deus havia preparado um lugar para ela. Ali ela será sustentada durante mil duzentos e sessenta dias.
7 Tɛr maam mꞋaak bɔɔrɔ iin̰ maakŋ raa ki. Magal *kɔɗn Raa kꞋdaŋin̰ Mikaɛl te kɔɗin̰ge baag tɛɗn bɔɔrɔ te k‑lamaga ɔɔ k‑lamaga kic ɓo te kɔɗin̰ge,
7 Depois houve guerra no céu. Miguel e os seus anjos lutaram contra o dragão, que combateu junto com os seus anjos.
8 naɓo k‑lamaga se naaɗe ɓaa cirin̰a. Taa naan̰ se ɓo k‑lamaga ute kɔɗin̰ge se ɔŋ te gɔtn ɗaar maakŋ raa ki eyo.
8 Mas o dragão foi vencido, e por isso ele e os seus anjos não puderam mais ficar no céu.
9 Gɔtn se k‑lamagŋ ese se kꞋtuurin̰o maakŋ raa ki, naan̰ se ɓo wɔɔjn̰ kɛn te do dɔkin̰ kɛn kꞋdaŋin̰ Iblis ɔɔ *Bubm sitange kici, naan̰ ɓo debm kɛn lee dɛrl jee do naaŋ ki ute magalin̰a. Naan̰ ute kɔɗin̰ge se paac kꞋtuur kꞋjꞋɔlɗeno do naaŋ ki.
9 O enorme dragão foi lançado fora do céu. Ele é aquela velha cobra, chamada Diabo ou Satanás, que leva todas as pessoas do mundo a pecar. Ele foi jogado sobre a terra, e os seus anjos também foram jogados junto com ele.
10 Tɛr mꞋbooy mind nam taaɗ makɔn̰ɔ maakŋ raa ki ɔɔ:
10 Então ouvi uma voz forte no céu, que dizia: — Agora chegou a salvação de Deus! Agora Deus mostrou o seu poder como rei! Agora o
11 Gaŋ gɛnaajege se tɔɔg cirin̰ga
11 Os nossos irmãos o derrotaram por meio do sangue do Cordeiro e da mensagem que anunciaram. Eles estavam prontos para dar a sua vida e morrer.
12 Taa naan̰ se ɓo naase jeegen iŋgki maakŋ raa ki se Ꞌtɛɗki maak‑raapo!
12 Portanto, ó céu e todos vocês que vivem nele, alegrem-se! Mas ai da terra e do mar! Pois o Diabo desceu até vocês e ele está muito furioso porque sabe que tem somente um pouco mais de tempo para agir.
13 Kɛn k‑lamaga jaay aak kꞋtuur kꞋjꞋɔlin̰o do naaŋ ki se, gɔtn se naan̰ baag tuur mɛnd kɛn ooj goon gaaba se.
13 Quando o dragão viu que tinha sido jogado sobre a terra, começou a perseguir a mulher que tinha dado à luz o menino.
14 Gaŋ mɛnd se jꞋɛɗin̰ taa bɛɛkŋ kɛyɛ magal magal aan gɔɔ gɛn doobo taa an kiin̰ ɓaa do kɔɗ‑ɓaar ki dɔk ute k‑lamaga se ɔɔ gɔtn naane se ɓo, gɔt kɛn kꞋɗaapin̰sin̰ taa jꞋan̰ ɓaa kul gɛn ɓaara mɔtɔ te laapa mɛcɛ se.
14 Porém a mulher recebeu as duas asas de uma grande águia para poder voar para o seu lugar no deserto, onde ela será sustentada durante três anos e meio , livre do ataque do dragão.
15 Gɔtn se k‑lamagŋ kɛn ɔko mɛtn mɛnda se, ɔɔɗ ɔlo maan maakin̰ ki aan gɔɔ ool ɗoocoga ɗooc se taa an̰ gɔɔbm tɔɔlɔ.
15 Então o dragão lançou água da sua boca, como se fosse um rio, atrás da mulher, para que ela fosse arrastada pelas águas.
16 Num gaŋ naaŋa ɓaaɗo naakŋ mɛnd se ɔɔ naaŋ se ɛɛp taarin̰a ɔɔ aay te maan kɛn k‑lamaga ɔɔɗ ɔlin̰o se.
16 Mas a terra ajudou a mulher, pois a própria terra abriu a boca e engoliu a água que tinha saído da boca do dragão.
17 Num k‑lamaga ute maak‑taarin̰ se, ɔk tɛrl ɓaaɗo gɛn tɛɗn bɔɔrɔ mɛtjil mɛnd kɛn ɔɔp se. Naaɗe se ɓo jee kɛn tɛɗn nakŋ Raa ɔɔ kꞋtɛɗa, jee ɔk taar Isan kɛn mɛt ki se.
17 O dragão ficou furioso com a mulher e foi combater contra o resto dos descendentes dela, isto é, aqueles que obedecem aos mandamentos de Deus e são fiéis à verdade revelada por Jesus.
18 Anum, gɔtn se, k‑lamaga ɓaa ɗaar do kɛɛs kɛn taa baar ki.
18 E o dragão ficou de pé na praia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.