Apocalipse 12

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ɔɔ maam mꞋaak nakŋ deel doa teeco maakŋ raa ki: nakŋ maam mꞋaak se, mɛnda uuso kal gɛn kaaɗa ɔɔ iŋg tɔɓ jɛn̰ge do laap ki, ɔɔ ɔk laata don̰ ki gɛn k‑dijge sik‑kaar‑dio.
1 E viu-se um grande sinal no céu: uma mulher vestida do sol, tendo a lua debaixo dos pés e uma coroa de doze estrelas sobre a cabeça.
2 Mɛnd se mɛndkaama, iŋg diig daay ɗɛs ɗɛs ɓaa ɓaa koojo.
2 E estava grávida e com dores de parto e gritava com ânsias de dar à luz.
3 Tɛr maam mꞋaak nakŋ deel doa kuuy maakŋ raa ki daala: nakŋ‑kɔɔɓm maam mꞋaak se k‑lamaga magala. Naan̰ aac aan gɔɔ pooɗo ɔɔ ɔk daan don̰ge cili ɔɔ kaajin̰ge sik. Ɔɔ daan don̰gen cili se, ɔk laatn gɛn gaarin̰ge cili kici.
3 E viu-se outro sinal no céu, e eis que era um grande dragão vermelho, que tinha sete cabeças e dez chifres e, sobre as cabeças, sete diademas.
4 K‑dijge jaay kꞋgaaŋɗe kaam mɔtɔ se ɔɔ kɛn kaam kalaŋ se, naan̰ tɔɔɗ siɗeno paac naaŋ ki te yɛlin̰a. Gɔtn se k‑lamaga se ɓaa ɗaar naan mɛnd kɛn ɓaa ɓaa koojo se, taa kɛn mɛnd se jaay oojga num, goonin̰ se naan̰ utu an̰ kɔsn naatn.
4 E a sua cauda levou após si a terça parte das estrelas do céu e lançou-as sobre a terra; e o dragão parou diante da mulher que havia de dar à luz, para que, dando ela à luz, lhe tragasse o filho.
5 Mɛnd se ooj goono ɔɔ goonin̰ se gaaba. Goon se utu tɔɔɗn jeege paac ute sirɗn maala. Anum goon se, jꞋuun kꞋɓaansin̰ naan *Raa ki ɔɔ naan kaag don̰ ki.
5 E deu à luz um filho, um varão que há de reger todas as nações com vara de ferro; e o seu filho foi arrebatado para Deus e para o seu trono.
6 Gɔtn se mɛnda se aan̰ ɓaa do kɔɗ‑ɓaar ki ɔɔ gɔtn se ɓo gɔt kɛn Raa ɗaapin̰sin̰ga ɗaapa taa an̰ ɓaa kulin̰ gɛn ɓii dupu‑te‑kaar‑di‑te‑si‑mɛcɛ (1 260).
6 E a mulher fugiu para o deserto, onde já tinha lugar preparado por Deus para que ali fosse alimentada durante mil duzentos e sessenta dias.
7 Tɛr maam mꞋaak bɔɔrɔ iin̰ maakŋ raa ki. Magal *kɔɗn Raa kꞋdaŋin̰ Mikaɛl te kɔɗin̰ge baag tɛɗn bɔɔrɔ te k‑lamaga ɔɔ k‑lamaga kic ɓo te kɔɗin̰ge,
7 E houve batalha no céu: Miguel e os seus anjos batalhavam contra o dragão; e batalhavam o dragão e os seus anjos,
8 naɓo k‑lamaga se naaɗe ɓaa cirin̰a. Taa naan̰ se ɓo k‑lamaga ute kɔɗin̰ge se ɔŋ te gɔtn ɗaar maakŋ raa ki eyo.
8 mas não prevaleceram; nem mais o seu lugar se achou nos céus.
9 Gɔtn se k‑lamagŋ ese se kꞋtuurin̰o maakŋ raa ki, naan̰ se ɓo wɔɔjn̰ kɛn te do dɔkin̰ kɛn kꞋdaŋin̰ Iblis ɔɔ *Bubm sitange kici, naan̰ ɓo debm kɛn lee dɛrl jee do naaŋ ki ute magalin̰a. Naan̰ ute kɔɗin̰ge se paac kꞋtuur kꞋjꞋɔlɗeno do naaŋ ki.
9 E foi precipitado o grande dragão, a antiga serpente, chamada o diabo e Satanás, que engana todo o mundo; ele foi precipitado na terra, e os seus anjos foram lançados com ele.
10 Tɛr mꞋbooy mind nam taaɗ makɔn̰ɔ maakŋ raa ki ɔɔ:
10 E ouvi uma grande voz no céu, que dizia: Agora chegada está a salvação, e a força, e o reino do nosso Deus, e o poder do seu Cristo; porque já o acusador de nossos irmãos é derribado, o qual diante do nosso Deus os acusava de dia e de noite.
11 Gaŋ gɛnaajege se tɔɔg cirin̰ga
11 E eles o venceram pelo sangue do Cordeiro e pela palavra do seu testemunho; e não amaram a sua vida até à morte.
12 Taa naan̰ se ɓo naase jeegen iŋgki maakŋ raa ki se Ꞌtɛɗki maak‑raapo!
12 Pelo que alegrai-vos, ó céus, e vós que neles habitais. Ai dos que habitam na terra e no mar! Porque o diabo desceu a vós e tem grande ira, sabendo que já tem pouco tempo.
13 Kɛn k‑lamaga jaay aak kꞋtuur kꞋjꞋɔlin̰o do naaŋ ki se, gɔtn se naan̰ baag tuur mɛnd kɛn ooj goon gaaba se.
13 E, quando o dragão viu que fora lançado na terra, perseguiu a mulher que dera à luz o varão.
14 Gaŋ mɛnd se jꞋɛɗin̰ taa bɛɛkŋ kɛyɛ magal magal aan gɔɔ gɛn doobo taa an kiin̰ ɓaa do kɔɗ‑ɓaar ki dɔk ute k‑lamaga se ɔɔ gɔtn naane se ɓo, gɔt kɛn kꞋɗaapin̰sin̰ taa jꞋan̰ ɓaa kul gɛn ɓaara mɔtɔ te laapa mɛcɛ se.
14 E foram dadas à mulher duas asas de grande águia, para que voasse para o deserto, ao seu lugar, onde é sustentada por um tempo, e tempos, e metade de um tempo, fora da vista da serpente.
15 Gɔtn se k‑lamagŋ kɛn ɔko mɛtn mɛnda se, ɔɔɗ ɔlo maan maakin̰ ki aan gɔɔ ool ɗoocoga ɗooc se taa an̰ gɔɔbm tɔɔlɔ.
15 E a serpente lançou da sua boca, atrás da mulher, água como um rio, para que pela corrente a fizesse arrebatar.
16 Num gaŋ naaŋa ɓaaɗo naakŋ mɛnd se ɔɔ naaŋ se ɛɛp taarin̰a ɔɔ aay te maan kɛn k‑lamaga ɔɔɗ ɔlin̰o se.
16 E a terra ajudou a mulher; e a terra abriu a boca e tragou o rio que o dragão lançara da sua boca.
17 Num k‑lamaga ute maak‑taarin̰ se, ɔk tɛrl ɓaaɗo gɛn tɛɗn bɔɔrɔ mɛtjil mɛnd kɛn ɔɔp se. Naaɗe se ɓo jee kɛn tɛɗn nakŋ Raa ɔɔ kꞋtɛɗa, jee ɔk taar Isan kɛn mɛt ki se.
17 E o dragão irou-se contra a mulher e foi fazer guerra ao resto da sua semente, os que guardam os mandamentos de Deus e têm o testemunho de Jesus Cristo.
18 Anum, gɔtn se, k‑lamaga ɓaa ɗaar do kɛɛs kɛn taa baar ki.
18 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.