Apocalipse 12
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs BKJ
1 Ɔɔ maam mꞋaak nakŋ deel doa teeco maakŋ raa ki: nakŋ maam mꞋaak se, mɛnda uuso kal gɛn kaaɗa ɔɔ iŋg tɔɓ jɛn̰ge do laap ki, ɔɔ ɔk laata don̰ ki gɛn k‑dijge sik‑kaar‑dio.
1 E apareceu uma grande maravilha no céu: Uma mulher vestida com o sol, com a lua debaixo de seus pés, e sobre a sua cabeça uma coroa de doze estrelas.
2 Mɛnd se mɛndkaama, iŋg diig daay ɗɛs ɗɛs ɓaa ɓaa koojo.
2 E ela, estando grávida gritava, com dores de parto, sofrendo para dar à luz.
3 Tɛr maam mꞋaak nakŋ deel doa kuuy maakŋ raa ki daala: nakŋ‑kɔɔɓm maam mꞋaak se k‑lamaga magala. Naan̰ aac aan gɔɔ pooɗo ɔɔ ɔk daan don̰ge cili ɔɔ kaajin̰ge sik. Ɔɔ daan don̰gen cili se, ɔk laatn gɛn gaarin̰ge cili kici.
3 E apareceu outro sinal no céu; e eis um grande dragão vermelho, tendo sete cabeças e dez chifres, e sete coroas sobre suas cabeças.
4 K‑dijge jaay kꞋgaaŋɗe kaam mɔtɔ se ɔɔ kɛn kaam kalaŋ se, naan̰ tɔɔɗ siɗeno paac naaŋ ki te yɛlin̰a. Gɔtn se k‑lamaga se ɓaa ɗaar naan mɛnd kɛn ɓaa ɓaa koojo se, taa kɛn mɛnd se jaay oojga num, goonin̰ se naan̰ utu an̰ kɔsn naatn.
4 E a sua cauda arrastou a terça parte das estrelas do céu, e lançou-as sobre a terra; e o dragão parou diante da mulher que estava pronta para dar à luz, para devorar o seu filho assim que nascer.
5 Mɛnd se ooj goono ɔɔ goonin̰ se gaaba. Goon se utu tɔɔɗn jeege paac ute sirɗn maala. Anum goon se, jꞋuun kꞋɓaansin̰ naan *Raa ki ɔɔ naan kaag don̰ ki.
5 E ela deu à luz a um filho homem, que há de governar todas as nações com um cetro de ferro; e o seu filho foi arrebatado para Deus e para o seu trono.
6 Gɔtn se mɛnda se aan̰ ɓaa do kɔɗ‑ɓaar ki ɔɔ gɔtn se ɓo gɔt kɛn Raa ɗaapin̰sin̰ga ɗaapa taa an̰ ɓaa kulin̰ gɛn ɓii dupu‑te‑kaar‑di‑te‑si‑mɛcɛ (1 260).
6 E a mulher fugiu para o deserto, onde ela tem um lugar preparado por Deus, para que a alimentassem ali por mil duzentos e sessenta dias.
7 Tɛr maam mꞋaak bɔɔrɔ iin̰ maakŋ raa ki. Magal *kɔɗn Raa kꞋdaŋin̰ Mikaɛl te kɔɗin̰ge baag tɛɗn bɔɔrɔ te k‑lamaga ɔɔ k‑lamaga kic ɓo te kɔɗin̰ge,
7 E houve guerra no céu; Miguel e os seus anjos lutaram contra o dragão, e lutou o dragão e os seus anjos,
8 naɓo k‑lamaga se naaɗe ɓaa cirin̰a. Taa naan̰ se ɓo k‑lamaga ute kɔɗin̰ge se ɔŋ te gɔtn ɗaar maakŋ raa ki eyo.
8 e não prevaleceram, nem o seu lugar se achou mais no céu.
9 Gɔtn se k‑lamagŋ ese se kꞋtuurin̰o maakŋ raa ki, naan̰ se ɓo wɔɔjn̰ kɛn te do dɔkin̰ kɛn kꞋdaŋin̰ Iblis ɔɔ *Bubm sitange kici, naan̰ ɓo debm kɛn lee dɛrl jee do naaŋ ki ute magalin̰a. Naan̰ ute kɔɗin̰ge se paac kꞋtuur kꞋjꞋɔlɗeno do naaŋ ki.
9 E o grande dragão foi lançado fora, aquela antiga serpente, chamada de Diabo, e Satanás, que engana todo o mundo; ele foi lançado à terra, e os seus anjos foram lançados com ele.
10 Tɛr mꞋbooy mind nam taaɗ makɔn̰ɔ maakŋ raa ki ɔɔ:
10 E eu ouvi uma alta voz dizendo no céu: Agora chegou a salvação, e a força, e o reino do nosso Deus, e o poder do seu Cristo; porque o acusador de nossos irmãos é derrubado, o qual os acusava dia e noite diante de nosso Deus.
11 Gaŋ gɛnaajege se tɔɔg cirin̰ga
11 E eles o venceram pelo sangue do Cordeiro, e pela palavra do seu testemunho; e eles não amaram as suas vidas até a morte.
12 Taa naan̰ se ɓo naase jeegen iŋgki maakŋ raa ki se Ꞌtɛɗki maak‑raapo!
12 Por isso regozijai-vos ó céus, e vós que neles habitais. Ai dos que habitam a terra e o mar! porque o diabo desceu até vós com grande ira, pois ele sabe que pouco tempo lhe resta.
13 Kɛn k‑lamaga jaay aak kꞋtuur kꞋjꞋɔlin̰o do naaŋ ki se, gɔtn se naan̰ baag tuur mɛnd kɛn ooj goon gaaba se.
13 E, quando o dragão viu que fora lançado na terra, ele perseguiu a mulher que dera à luz o filho homem.
14 Gaŋ mɛnd se jꞋɛɗin̰ taa bɛɛkŋ kɛyɛ magal magal aan gɔɔ gɛn doobo taa an kiin̰ ɓaa do kɔɗ‑ɓaar ki dɔk ute k‑lamaga se ɔɔ gɔtn naane se ɓo, gɔt kɛn kꞋɗaapin̰sin̰ taa jꞋan̰ ɓaa kul gɛn ɓaara mɔtɔ te laapa mɛcɛ se.
14 E à mulher foram dadas duas asas de uma grande águia, para que ela pudesse voar para o deserto, ao seu lugar, ali onde é alimentada por um tempo, e tempos, e meio tempo, longe da face da serpente.
15 Gɔtn se k‑lamagŋ kɛn ɔko mɛtn mɛnda se, ɔɔɗ ɔlo maan maakin̰ ki aan gɔɔ ool ɗoocoga ɗooc se taa an̰ gɔɔbm tɔɔlɔ.
15 E a serpente lançou da sua boca água como a de uma inundação atrás da mulher, para fazer com que ela fosse carregada pela inundação.
16 Num gaŋ naaŋa ɓaaɗo naakŋ mɛnd se ɔɔ naaŋ se ɛɛp taarin̰a ɔɔ aay te maan kɛn k‑lamaga ɔɔɗ ɔlin̰o se.
16 E a terra ajudou a mulher; e a terra abriu a sua boca, e engoliu a inundação que o dragão lançara da sua boca.
17 Num k‑lamaga ute maak‑taarin̰ se, ɔk tɛrl ɓaaɗo gɛn tɛɗn bɔɔrɔ mɛtjil mɛnd kɛn ɔɔp se. Naaɗe se ɓo jee kɛn tɛɗn nakŋ Raa ɔɔ kꞋtɛɗa, jee ɔk taar Isan kɛn mɛt ki se.
17 E o dragão irou-se com a mulher, e foi fazer guerra ao remanescente da sua semente, os que guardam os mandamentos de Deus, e têm o testemunho de Jesus Cristo.
18 Anum, gɔtn se, k‑lamaga ɓaa ɗaar do kɛɛs kɛn taa baar ki.
18 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.