2 Tessalonicenses 3
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs VC
1 Gɛnaamgen ɗoobm *al‑Masi ki, ɓɔrse do taar tɔɔlin̰ ki se, naaje kꞋje jꞋasen taaɗa: daayum Ꞌtɔndki mɛtn Raa taa naaje, taa taar Mɛljege se naar wɔɔkŋ ɓaa gɔtɔ ɓaa se paac ɔɔ jeege an̰ kaal maak ki aan gɔɔ kɛn naase aalin̰ki maak ki se kici.
1 Por fim, irmãos, orai por nós, para que a palavra do Senhor se propague e seja estimada, tal como acontece entre vós,
2 ꞋTɔndki mɛtn Raa taa naaje kici, taa Raa ajen bɔɔbm ro jeege tun tɔɔj eyo ɔɔ kɛn jig ey se, taa jeege paac lɛ took aal maakɗe do taar kɛn naaje kꞋtaaɗ se eyo.
2 e para que sejamos livres dos homens perversos e maus; porque nem todos possuem a fé.
3 Num Mɛljege se, naan̰ debm tujn̰ ɔrmin̰ ey se, naan̰ asen kɛɗn tɔɔgɔ ɔɔ asen bɔɔbm ro *Ɓubm sitange tu.
3 Mas o Senhor é fiel, e ele há de vos dar forças e vos preservar do mal.
4 Taa naase se, Mɛljege taaɗjenga maakje ki ɔɔ naaje kꞋjeelin̰ maakje ki, nakŋ naaje kꞋtaaɗseno se, Ꞌtɛɗ ɓaansin̰ki ute naanin̰a.
4 Quanto a vós, temos plena certeza no Senhor de que estareis cumprindo e continuareis a cumprir o que vos prescrevemos.
5 Ɔn̰ Mɛljege asen tɛɗn maakse ki ɔɔ naase aki Ꞌjeele Raa se naan̰ jejeki ɔɔ nakgen aan dose ki se naase an̰ki sɛrkɛ aan gɔɔ gɛn al‑Masi sɛrkin̰o se.
5 Que o Senhor dirija os vossos corações para o amor de Deus e a paciência de Cristo.
6 Ɔɔ ɓɔrse gɛnaamge, naaje kꞋtaaɗseni ute ro Mɛljege Isa *al‑Masi se jꞋɔɔ: gɛnaagen ɗoobm al‑Masi ki kɛn jee kaar‑naabge ute naaɗe kɛn baate kiŋg do taar naaje kɛn kꞋdooyɗeno ro ki ey se, naase iikki naatn cɛɛɗe ki dɔkɔ.
6 Intimamo-vos, irmãos, em nome de nosso Senhor Jesus Cristo, que eviteis a convivência de todo irmão que leve vida ociosa e contrária à tradição que de nós tendes recebido.
7 Taa naase kic Ꞌjeelki, kaaɗ kɛn naaje kꞋtiŋgkiro tɛl se, naaje kꞋtɛɗo te jee kaar‑naabge eyo. Bin num, naase kic Ꞌtɛɗki naaba aan gɔɔ naaje.
7 Sabeis perfeitamente o que deveis fazer para nos imitar. Não temos vivido entre vós desregradamente,
8 Naaje jꞋɔso te kɔsn nam cɛr eyo, num nɔɔrɔ katara naaje kꞋdabar kꞋtɛɗo naaba jꞋɔɔr kꞋnaŋo tak tak taa kꞋje kꞋkɔɔpm kaam jise eyo.
8 nem temos comido de graça o pão de ninguém. Mas, com trabalho e fadiga, labutamos noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós.
9 Ey num naaje se jꞋɔk ɗoobo kɛn kꞋje se naase ajeki kɛɗn kɔsɔ. Num kɛn naaje kꞋtɛɗn naaba se kꞋje taa naase kic aki tɛɗn naaba bini.
9 Não porque não tivéssemos direito para isso, mas foi para vos oferecer em nós mesmos um exemplo a imitar.
10 Kɛn naaje jꞋiŋgo gɔtse ki se, naaje kꞋtaaɗsenoga taar se jꞋɔɔ: Debm jaay je tɛɗn naab ey se, n̰Ꞌɔn̰te kɔs kici.
10 Aliás, quando estávamos convosco, nós vos dizíamos formalmente: Quem não quiser trabalhar, não tem o direito de comer.
11 Kɛn naaje jaay kꞋtaaɗ bin se, taa naaje kꞋbooyga booyo jee mɛtin̰ge maakse ki se, jee kaar‑naabge je tɛɗn ɗim eyo, ɔɔ je ɓo lee tɔl doɗege maakŋ taar jeege tun ɔlɗen naaɗe eyo.
11 Entretanto, soubemos que entre vós há alguns desordeiros, vadios, que só se preocupam em intrometer-se em assuntos alheios.
12 Jeegen bin se, naaje kꞋtaaɗɗen ɔɔ kꞋdɛjɗen ute ro Mɛljege Isa al‑Masi jꞋɔɔ: kꞋtɛɗn naaba, jaay ɓo kꞋkɔŋ ɗim jꞋan kul roɗe.
12 A esses indivíduos ordenamos e exortamos a que se dediquem tranqüilamente ao trabalho para merecerem ganhar o que comer.
13 Num naase gɛnaamge, Ꞌtɛɗki bɛɛ Ꞌɓaaki ute naanse, ɔn̰ten Ꞌkɔɔrki.
13 Vós, irmãos, não vos canseis de fazer o bem.
14 Kɛn nam jaay baate tookŋ do taar kɛn naaje kꞋraaŋsesin̰ maakŋ maktub ki ara se, ɔɔɗin̰ki gɛn don̰a, ɔn̰ten tumki kalaŋ taa bin se, sɔkɔn̰ɔ an̰ tɔɔlɔ.
14 Se alguém não obedecer ao que ordenamos por esta carta, notai-o e, para que ele se envergonhe, deixai de ter familiaridade com ele.
15 Gaŋ ɔn̰ten Ꞌkaakin̰ki aan gɔɔ debm taamooyse, num Ꞌdɛjin̰ki aan gɔɔ gɛnaase.
15 Porém, não deveis considerá-lo como inimigo, mas repreendê-lo como irmão.
16 Ɔn̰ Mɛljegen debm tɔɔsɛ, naan̰ mala ute ɗoobm gay kic ɓo asen kɛɗn tɔɔsin̰a gɛn daayum. Ɔɔ ɔn̰ Mɛljege se Ꞌkiŋg ute naase paac.
16 O Senhor da paz vos conceda a paz em todo o tempo e em todas as circunstâncias. O Senhor esteja com todos vós.
17 Taar tɛɗn tɔɔsn ara se, maam Pɔl ɓo mꞋraaŋsesin̰ te jim mala. Kɛn maam mꞋraaŋga maktub tak ɓo, mꞋɔnd jim ro ki bini.
17 A saudação vai de meu próprio punho: PAULO. É esta a minha assinatura em todas as minhas cartas. É assim que eu escrevo.
18 Ɔn̰ bɛɛ gɛn Mɛljege Isa *al‑Masi se tɛɗn ute naase paac.
18 A graça de nosso Senhor Jesus Cristo esteja com todos vós!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Tessalonicenses 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.