2 Tessalonicenses 3
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARA
1 Gɛnaamgen ɗoobm *al‑Masi ki, ɓɔrse do taar tɔɔlin̰ ki se, naaje kꞋje jꞋasen taaɗa: daayum Ꞌtɔndki mɛtn Raa taa naaje, taa taar Mɛljege se naar wɔɔkŋ ɓaa gɔtɔ ɓaa se paac ɔɔ jeege an̰ kaal maak ki aan gɔɔ kɛn naase aalin̰ki maak ki se kici.
1 Finalmente, irmãos, orai por nós, para que a palavra do Senhor se propague e seja glorificada, como também está acontecendo entre vós;
2 ꞋTɔndki mɛtn Raa taa naaje kici, taa Raa ajen bɔɔbm ro jeege tun tɔɔj eyo ɔɔ kɛn jig ey se, taa jeege paac lɛ took aal maakɗe do taar kɛn naaje kꞋtaaɗ se eyo.
2 e para que sejamos livres dos homens perversos e maus; porque a fé não é de todos.
3 Num Mɛljege se, naan̰ debm tujn̰ ɔrmin̰ ey se, naan̰ asen kɛɗn tɔɔgɔ ɔɔ asen bɔɔbm ro *Ɓubm sitange tu.
3 Todavia, o Senhor é fiel; ele vos confirmará e guardará do Maligno.
4 Taa naase se, Mɛljege taaɗjenga maakje ki ɔɔ naaje kꞋjeelin̰ maakje ki, nakŋ naaje kꞋtaaɗseno se, Ꞌtɛɗ ɓaansin̰ki ute naanin̰a.
4 Nós também temos confiança em vós no Senhor, de que não só estais praticando as coisas que vos ordenamos, como também continuareis a fazê-las.
5 Ɔn̰ Mɛljege asen tɛɗn maakse ki ɔɔ naase aki Ꞌjeele Raa se naan̰ jejeki ɔɔ nakgen aan dose ki se naase an̰ki sɛrkɛ aan gɔɔ gɛn al‑Masi sɛrkin̰o se.
5 Ora, o Senhor conduza o vosso coração ao amor de Deus e à constância de Cristo.
6 Ɔɔ ɓɔrse gɛnaamge, naaje kꞋtaaɗseni ute ro Mɛljege Isa *al‑Masi se jꞋɔɔ: gɛnaagen ɗoobm al‑Masi ki kɛn jee kaar‑naabge ute naaɗe kɛn baate kiŋg do taar naaje kɛn kꞋdooyɗeno ro ki ey se, naase iikki naatn cɛɛɗe ki dɔkɔ.
6 Nós vos ordenamos, irmãos, em nome do Senhor Jesus Cristo, que vos aparteis de todo irmão que ande desordenadamente e não segundo a tradição que de nós recebestes;
7 Taa naase kic Ꞌjeelki, kaaɗ kɛn naaje kꞋtiŋgkiro tɛl se, naaje kꞋtɛɗo te jee kaar‑naabge eyo. Bin num, naase kic Ꞌtɛɗki naaba aan gɔɔ naaje.
7 pois vós mesmos estais cientes do modo por que vos convém imitar-nos, visto que nunca nos portamos desordenadamente entre vós,
8 Naaje jꞋɔso te kɔsn nam cɛr eyo, num nɔɔrɔ katara naaje kꞋdabar kꞋtɛɗo naaba jꞋɔɔr kꞋnaŋo tak tak taa kꞋje kꞋkɔɔpm kaam jise eyo.
8 nem jamais comemos pão à custa de outrem; pelo contrário, em labor e fadiga, de noite e de dia, trabalhamos, a fim de não sermos pesados a nenhum de vós;
9 Ey num naaje se jꞋɔk ɗoobo kɛn kꞋje se naase ajeki kɛɗn kɔsɔ. Num kɛn naaje kꞋtɛɗn naaba se kꞋje taa naase kic aki tɛɗn naaba bini.
9 não porque não tivéssemos esse direito, mas por termos em vista oferecer-vos exemplo em nós mesmos, para nos imitardes.
10 Kɛn naaje jꞋiŋgo gɔtse ki se, naaje kꞋtaaɗsenoga taar se jꞋɔɔ: Debm jaay je tɛɗn naab ey se, n̰Ꞌɔn̰te kɔs kici.
10 Porque, quando ainda convosco, vos ordenamos isto: se alguém não quer trabalhar, também não coma.
11 Kɛn naaje jaay kꞋtaaɗ bin se, taa naaje kꞋbooyga booyo jee mɛtin̰ge maakse ki se, jee kaar‑naabge je tɛɗn ɗim eyo, ɔɔ je ɓo lee tɔl doɗege maakŋ taar jeege tun ɔlɗen naaɗe eyo.
11 Pois, de fato, estamos informados de que, entre vós, há pessoas que andam desordenadamente, não trabalhando; antes, se intrometem na vida alheia.
12 Jeegen bin se, naaje kꞋtaaɗɗen ɔɔ kꞋdɛjɗen ute ro Mɛljege Isa al‑Masi jꞋɔɔ: kꞋtɛɗn naaba, jaay ɓo kꞋkɔŋ ɗim jꞋan kul roɗe.
12 A elas, porém, determinamos e exortamos, no Senhor Jesus Cristo, que, trabalhando tranquilamente, comam o seu próprio pão.
13 Num naase gɛnaamge, Ꞌtɛɗki bɛɛ Ꞌɓaaki ute naanse, ɔn̰ten Ꞌkɔɔrki.
13 E vós, irmãos, não vos canseis de fazer o bem.
14 Kɛn nam jaay baate tookŋ do taar kɛn naaje kꞋraaŋsesin̰ maakŋ maktub ki ara se, ɔɔɗin̰ki gɛn don̰a, ɔn̰ten tumki kalaŋ taa bin se, sɔkɔn̰ɔ an̰ tɔɔlɔ.
14 Caso alguém não preste obediência à nossa palavra dada por esta epístola, notai-o; nem vos associeis com ele, para que fique envergonhado.
15 Gaŋ ɔn̰ten Ꞌkaakin̰ki aan gɔɔ debm taamooyse, num Ꞌdɛjin̰ki aan gɔɔ gɛnaase.
15 Todavia, não o considereis por inimigo, mas adverti-o como irmão.
16 Ɔn̰ Mɛljegen debm tɔɔsɛ, naan̰ mala ute ɗoobm gay kic ɓo asen kɛɗn tɔɔsin̰a gɛn daayum. Ɔɔ ɔn̰ Mɛljege se Ꞌkiŋg ute naase paac.
16 Ora, o Senhor da paz, ele mesmo, vos dê continuamente a paz em todas as circunstâncias. O Senhor seja com todos vós.
17 Taar tɛɗn tɔɔsn ara se, maam Pɔl ɓo mꞋraaŋsesin̰ te jim mala. Kɛn maam mꞋraaŋga maktub tak ɓo, mꞋɔnd jim ro ki bini.
17 A saudação é de próprio punho: Paulo. Este é o sinal em cada epístola; assim é que eu assino.
18 Ɔn̰ bɛɛ gɛn Mɛljege Isa *al‑Masi se tɛɗn ute naase paac.
18 A graça de nosso Senhor Jesus Cristo seja com todos vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Tessalonicenses 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.