2 Coríntios 7

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jee maak‑jemge, aan gɔɔ *Raa taaɗjenkiga taaɗ ɔɔ utu ajeki tɛɗn nakgen se, kꞋtug kꞋɗaapki rojege: jꞋɔn̰te Ꞌsaapki ɔɔ jꞋɔn̰te Ꞌtɛɗki nakŋ *kusin̰ naan Raa ki. Aan gɔɔ naajege kꞋɓeerki Raa ki se, iŋgki kiŋg kɛn *salal naanin̰ ki.
1 Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Ɔɔɗjeki maakse ɔɔ Ꞌjejeki. Naaje lɛ, kꞋtɛɗ te nakŋ *kusin̰ nam ki eyo, kꞋrɛj te nam gɛn tuj nam eyo, ɔɔ nam lɛ jꞋaan̰in̰ te dal gɛn kuun ɗimin̰ eyo.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Kɛn maam jaay mꞋtaaɗsen taargen se, taa mꞋasen kɔkŋ mindse eyo. Ɗeere, taar se maam mꞋtaaɗin̰oga taaɗa mꞋɔɔ: naaje se kꞋjese ɔɔ kɛn yoje lɔɓu kaajje, naaje se kꞋtɛɗkiga kalaŋ ute naase.
3 Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
4 Maam se mꞋjeelse, maakum tap ɓo naaj dose ki eyo. Ute nakgen ɔɔn̰ kɛn aan doje ki se kic ɓo, maam mꞋɔk maakum tɔɔgɔ ɔɔ ute naan̰ se kic ɓo, maakum raap dɛn aak eyo.
4 Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 ꞋJeelki, kɛn naaje jaay jꞋaan taa naaŋ Masedoan ki se, naaje jꞋɔŋ te gɔtn tɔɔl maakje eyo. Num gɔtɔ ɓaa se paac nakgen ɔɔn̰ aan doje ki, jeege iin̰o roje ki ɔɔ gɔtn se nirlje ɔndje gak gak.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Num Raa debm ɛɗjen kaay kaam se, naan̰ ɓo sɛljenga maakje ɔɔ ɛɗjenga kaay kaama ute kaan Titn gɔtn ara se.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Num ute kaanin̰ gɔtn ara sum eyo, naɓo Tit taaɗjenoga ɔɔ naase ɛɗin̰kiroga kaay kaama. Kɛse ɓo kɛn sɛljen maakje ɔɔ ɛɗjen kaay kaama naaje ki kici. Naase Ꞌjeki ɔkki amki kaakŋ ute kaamse tak. Taa nakŋ naase Ꞌtɛɗki jig ey se ɛɗsenga maak‑tuju. Naase se Ꞌje amki naaka ji jee wɔɔyumge tu. Kɛn maam jaay mꞋbooy taar se, maakum raap dɛn aak eyo.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Taa naan̰ se ɓo, maktubm kɛn maam mꞋraaŋsen se jaay tujsenga maakse kic num, naɓo maam ki se mꞋaakin̰ se ɔk taar eyo. Ɗeere, mɛtn‑jiki se, maam mꞋɔɔ mꞋraaŋin̰ te ey kic ɓo jiga, taa maktubm se maam mꞋaakin̰ se tujsenga maaksen dɛn aak eyo, naɓo kɛn tujsen maakse se daanin̰ dɔk te eyo.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido {pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo},
9 Num gaŋ ɓɔrse, maam maakum raap taa maktubm kɛn maam mꞋraaŋsen se. Ey num maam se maakum raap taa maaksen tujse eyo. Num kɛn ɔlum jaay maakum raap se, taa naase Ꞌjeelkiga kusin̰se ɔɔ Ꞌtɛrlkiga maakse do Raa ki. Taa naan̰ se ɓo, maak‑tujn̰ naase se aan gɔɔ kɛn Raa maakin̰ jen ro ki, bin se naaje se kꞋtɛɗsen te kusin̰ eyo.
9 agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
10 Taa maak‑tujn̰ kɛn iin̰o gɔtn Raa ki se ɔl deba tɛrl maakin̰a ɔɔ ɔlin̰ gɔtn kaaj ki; ɔɔ maak‑tujn̰ bin se ɔk taar eyo. Num gaŋ maak‑tujn̰ gɛn do *duni se lɛ, naan̰ se ɔl deba yo ki.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Ɗeere, maak‑tujn̰ naase se iin̰o gɔtn Raa ki. Aakki nakŋ kɛn naan̰ ɔlse naase Ꞌtɛɗki: ɓɔrse naase Ꞌnaar Ꞌtɛrlkiroga gɛn tɛɗn nakŋ bɛɛ, naase Ꞌjeki aki taaɗ Ꞌɗaapm taarse, nakŋ naase Ꞌtɛɗkiro se Ꞌsaapin̰ki ɔɔki kɛn tɛɗin̰kiro te ey kic ɓo bɛɛ, kusin̰ naase Ꞌtɛɗki se ɔlsenga ɓeere maakse ki, naase je amki kaaka, naase Ꞌdɔŋki Ꞌje aki tɛɗn nakŋ kɛn Raa maakin̰ jen ro ki, ɔɔ debm kɛn tɛɗ kusin̰ se, naase Ꞌjeki jꞋan̰ dabara. Ute nakgen naase Ꞌtɛɗki paac se, naase Ꞌjeki taaɗn jeege tu ɔɔki maakŋ nakge tun se, ɔlsen naase eyo.
11 Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
12 Bin ɓo, maktubm kɛn maam mꞋraaŋsen se, maam mꞋraaŋ debm kɛn tɛɗ kusin̰ naapin̰ ki se eyo, ey lɛ deb kɛn naan̰ kꞋtujin̰ maakin̰ se eyo kici. Num maam mꞋraaŋsen se, taa mꞋje naan Raa ki se, naase malin̰ge aki jeel rose ki, naase se Ꞌjejeki ute maakse paac ɔɔ Ꞌjeelki taar naaje kꞋtaaɗsen se lɛ, taar mɛt ki.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
13 Kɛse ɓo nakŋ kɛn ɛɗjeno kaay kaama. Naan̰ se ɛɗjeno ɓo kaay kaam sum eyo, num naaje se maakje raapo dɛn aak eyo kɛn jꞋaak Tit jaay maakin̰ raap se, taa naase paac Ꞌraapin̰kiroga maakin̰ aak eyo.
13 Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
14 Kɛn maam jaay mꞋɔlin̰ gɔtse ki se, maam mꞋtɔɔmsenga naanin̰ ki ɔɔ ɓɔrse naase ɔlumki te maakŋ sɔkɔn̰ ki eyo. Taa taargen paacn̰ naaje kꞋtaaɗseno se, mɛt ki ɔɔ tɔɔm kɛn naaje kꞋtɔɔmseno naan Tit ki se kic ɓo, mɛt ki, kꞋtɛɗ te taar‑kɔɔɓ eyo.
14 Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
15 Kaaɗ kɛn naan̰ iŋgo gɔtse ki se, naase Ꞌdɔɔɗ ɔkin̰kiroga jiga, aalin̰kiroga maak ki ɔɔ Ꞌtook uunkiroga taarin̰a. Kɛn naan̰ jaay saap do nakge tun naase Ꞌtɛɗin̰kiro paac se, ɔlin̰ naan̰ jese dɛn cir kɛn deete.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Maam se maakum raapo taa mꞋjeelse, naase se jee kɛn maam mꞋkɔŋ kaal maakum dose ki paac.
16 Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.