2 Coríntios 6
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVT
1 Aan gɔɔ naaje kꞋtɛɗn naaba kalaŋ ute *Raa se, naaje kꞋjꞋeemsen nɔɔ jꞋɔɔ: bɛɛ Raa kɛn naan̰ tɛɗsen se, ɔn̰ten Ꞌtɛɗin̰ki aan gɔɔ nakŋ cɛrɛ.
1 Como cooperadores de Deus, suplicamos a vocês que não recebam em vão a graça de Deus.
2 Taa Raa taaɗ maakŋ Kitap ki ɔɔ:
2 Pois Deus diz: “No tempo certo, eu o ouvi; no dia da salvação, eu lhe dei socorro”. De fato, agora é o “tempo certo”. Hoje é o dia da salvação!
3 Naaje se kꞋje Ꞌtɛɗn nakŋ kɛn Ꞌtujn̰ maakŋ jeege ɗoobm Raa ki eyo, taa maakŋ naabje ki se kꞋje jeege Ꞌkɔŋ nakŋ aak kus maak ki eyo.
3 Vivemos de forma que ninguém tropece por nossa causa, nem tenha motivo para criticar nosso ministério.
4 Num gaŋ do nakge tun naaje kꞋtɛɗ paac se, naaje kꞋje kꞋtaaɗn jeege tu ɔɔ naabm naaje kꞋtɛɗ se gɛn Raa. Bin ɓo naaje jꞋaay kaamje jꞋaasin̰ do nakge tun ɔɔn̰ kɛn aan doje ki, ɔɔ do dubarge tun jeege lee dabarje, nakgen lee teecjen nirlje,
4 Em tudo que fazemos, mostramos que somos verdadeiros servos de Deus. Suportamos pacientemente aflições, privações e calamidades de todo tipo.
5 kꞋtɔndje, kꞋjꞋɔmbje daŋgay ki, jꞋɔl mɛtn jeege iin̰ roje ki, kꞋtɛɗn naaba kꞋjꞋɔɔr kꞋnaŋ tak tak, gɔtn mɛtin̰ bi kaamje kic ɓo kꞋtooɗ eyo, ɔɔ gɔtn mɛtin̰ge se kɔsɔ kic ɓo jꞋɔs eyo.
5 Fomos espancados e encarcerados, enfrentamos multidões furiosas, trabalhamos até a exaustão, suportamos noites sem dormir e passamos fome.
6 Gɛn taaɗn jeege tu naaje kꞋjee tɛɗn naabm Raage se, naaje jꞋiŋg ute maakŋ kalaŋ, naaje kꞋjeel nakgen mɛt ki, kꞋtɛɗn maakje deere, jee bɛɛ, ɔɔ ute kiŋgje se kꞋtaaɗ jeege tu, naaje se jꞋɔk *Nirl Salal ɔɔ kꞋje jeege ute maakje paac.
6 Mostramos quem somos por nossa pureza, nosso entendimento, nossa paciência e nossa bondade, pelo Espírito Santo que vive em nós e por nosso amor sincero.
7 Jeege se naaje kꞋtaaɗɗen taar mɛt ki ɔɔ ute tɔɔgŋ gɛn Raa. Naaje se kꞋtɛɗ nakgen ute ɗoobin̰a ɔɔ naan̰ se tec aan gɔɔ bɔɔrgen do ji daamje ki gɛn tɛɗn bɔɔrɔ ute jee wɔɔyjege ɔɔ tec aan gɔɔ daragŋ jꞋɔkin̰ ute ji jeelje gɛn naakŋ roje se.
7 Proclamamos a verdade fielmente, e o poder de Deus opera em nós. Usamos as armas da justiça, com a mão direita para atacar e com a mão esquerda para defender.
8 Jeegen mɛtin̰ge aaljeki maak ki, jeegen mɛtin̰ge aaljeki maak ki eyo, jee mɛtin̰ge taaɗ taar iŋg kus ɓo roje ki ɔɔ jee mɛtin̰ge se lee tɔɔmje tɔɔmɔ. Naaɗe aakje aan gɔɔ jee taar‑kɔɔɓge, num gaŋ naaje se kꞋlee ute kɛn mɛt ki.
8 Servimos quer as pessoas nos honrem, quer nos desprezem, quer nos difamem, quer nos elogiem. Somos chamados de impostores, apesar de sermos honestos.
9 KꞋtɛɗjen aan gɔɔ nam tap ɓo jeeljen eyo, num gaŋ jeege paac jeelje, jꞋaakjen aan gɔɔ jee kꞋɓaaɗen ɓaa tɔɔlɔ, gaŋ naaje se jꞋutu jꞋiŋg zɛɛrɛ, kꞋjꞋɔɔɗjen yɛɛɓje naɓo kꞋtɔɔljen te eyo.
9 Somos tratados como desconhecidos, embora sejamos bem conhecidos. Vivemos à beira da morte, mas ainda estamos vivos. Fomos espancados, mas não mortos.
10 Jeege tujjen maakje naɓo daayum naaje se jꞋiŋg ute maak‑raapo; naan jeege tu se naaje kꞋjee daayge num gaŋ naaje ɓo kꞋtɛɗ jeege tɛɗ jee maalge naan Raa ki; jꞋaakje num aan gɔɔ jee ɔk ɗim eyo, num gaŋ naaje se jꞋɔk nakge paac.
10 Nosso coração se entristece, mas sempre temos alegria. Somos pobres, mas enriquecemos a muitos outros. Não possuímos nada e, no entanto, temos tudo.
11 Naase jee Kɔrint ki, naaje se kꞋtaaɗsenga taar tooɗ tal ɔɔ jꞋɔɔɗsenga taar maakje ki se ɔɔ naaje kꞋjese.
11 Queridos coríntios, falamos a vocês com toda honestidade e lhes abrimos o coração.
12 Naaje se jꞋɔɔɗ kꞋnaŋsenga taar maakje ki, num naase ɓo Ꞌbaate kɔɔɗjeki taar maakse ki.
12 Não falta amor da nossa parte, mas vocês nos negaram seu afeto.
13 Anum maam se mꞋtaaɗsen aan gɔɔ bubm kɛn taaɗ gɛnin̰ge tu: ɔɔɗjeki taar maakse ki ɔɔ Ꞌjejeki aan gɔɔ kɛn naaje kꞋjese se.
13 Peço que retribuam esse amor como se fossem meus próprios filhos. Abram o coração para nós!
14 Jeegen aal te maakɗe do Isa al‑Masi ki ey se, ɔn̰te Ꞌdɔɔkki taar se kalaŋ. Anum nakŋ ute ɗoobin̰a ɔɔ nakŋ kɛn *kusin̰ se, nakŋ aɗe tum kalaŋ se utu la? Gɔtn wɔɔr ute gɔtn ɔɔɗ se kɔŋ tum kalaŋ la?
14 Não se ponham em jugo desigual com os descrentes. Como pode a justiça ser parceira da maldade? Como pode a luz conviver com as trevas?
15 Al‑Masi ute *Ɓubm sitange se Ꞌkɔŋ dɔɔkŋ taarɗe kalaŋ la? Debm aalga kaal maakin̰ do Isa al‑Masi ki ute debm kɛn aal te maakin̰ ey se Ꞌkɔŋ dɔɔkŋ taarɗe kalaŋ la?
15 Que harmonia pode haver entre Cristo e o diabo? Como alguém que crê pode se ligar a quem não crê?
16 *Ɓee Raa ute ɓee maragge se, ɗim aɗen dɔɔkŋ tum kalaŋ se utu la? Taa naajege paacki se ɓo ɓee Raa kɛn iŋg zɛɛrɛ, aan gɔɔ kɛn naan̰ malin̰ taaɗn maakŋ Kitap ki ɔɔ:
16 E que união pode haver entre o templo de Deus e os ídolos? Pois somos o templo do Deus vivo. Como ele próprio disse: “Habitarei e andarei no meio deles. Serei o seu Deus, e eles serão o meu povo.
17 Taa naan̰ se ɓo Mɛljege Raa taaɗ jeen̰ge tu ɔɔ:
17 Portanto, afastem-se e separem-se deles, diz o Senhor. Não toquem em coisas impuras, e eu os receberei.
18 Tɛr Mɛljege Sidburku ɗeek ɔɔ: maam mꞋasen tɛɗn Bubse
18 Eu serei seu Pai, e vocês serão meus filhos e minhas filhas, diz o Senhor Todo-poderoso”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.