2 Coríntios 5

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ɗeere, kꞋjeelki, kɛn rojegen kɛn tec aan gɔɔ kɔrɔr do naaŋ ki se jaay Ꞌtujga kic ɓo, *Raa utu ajeki kɛɗn ro kuuy aan gɔɔ ɓee maakŋ raa ki. Ɔɔ ro se tec aan gɔɔ ɓee kɛn jikilimge lee ɔɓ se eyo, num naan̰ se Raa ɓo mɛl kɔɓin̰a. Ɔɔ ɓee ese se Ꞌtiŋg gɛn daayum.
1 Sabemos, com efeito, que ao se desfazer a tenda que habitamos neste mundo, recebemos uma casa preparada por Deus e não por mãos humanas, uma habitação eterna no céu.
2 Kaaɗ kɛn naajege kꞋjꞋutuki do naaŋ ki ara se, naajege kꞋdɔŋ kꞋsaap jꞋɔl koje pir kꞋje naŋa naŋa kic ɓo, Raa an̰ kɛɗn ro kiji kɛn iin̰o maakŋ raa ki se.
2 E por isto suspiramos e anelamos ser sobrevestidos da nossa habitação celeste,
3 Kɛn Raa jaay ɛɗjekiroga ro kiji kɛn iin̰o maakŋ raa ki se, kojege se Ꞌkɔŋ lee aan gɔɔ kɛn naan̰ ɔko ro ey se sum.
3 contanto que sejamos achados vestidos e não despidos.
4 Num kaaɗ kɛn naajege jꞋutuki ute daa rojegen kɛn tec aan gɔɔ kɔrɔr se, naajege kꞋdabar kꞋlee kꞋdaay kꞋɗɛs ɗɛs aan gɔɔ jeegen uuno daam deere. Ɗeere, naajege se kꞋje daa rojege se Ꞌtɛɗn gɔt eyo, num naajege kꞋjeki Raa ajeki tɛrl rojege kiji aan gɔɔ debm uus kala kiji do kalin̰ ki, bin ɓo ro kijin Ꞌtiŋg gɛn daayum se naan̰ ɓo pɛlɛkŋ daa rojegen kɛn utu Ꞌkooy se.
4 Pois, enquanto permanecemos nesta tenda, gememos oprimidos: desejamos ser não despojados, mas revestidos com uma veste nova por cima da outra, de modo que o que há de mortal em nós seja absorvido pela vida.
5 Raa mala ɓo Ꞌɗaapjeki taa jꞋaki kɔŋ ro kijin ese se, ɔɔ Nirlin̰ kɛn naan̰ ɛɗjekiro se, naan̰ jejeki taaɗn ɔɔ utu ajeki kɛɗn nakŋ kɛn naan̰ taaɗ ɔɔ utu ajeki kɛɗ se.
5 Aquele que nos formou para este destino é Deus mesmo, que nos deu por penhor o seu Espírito.
6 Taa naan̰ se ɓo daayum naajege jꞋɔkki maakjege tɔɔgɔ. Anum kꞋjeelki kɛn naajege jaay jꞋutu kꞋjee daa roge ɓɔrt se, naajege jꞋutu kꞋdɔkki kꞋjꞋaanki te gɔtn Mɛljege tu eyo.
6 Por isso, estamos sempre cheios de confiança. Sabemos que todo o tempo que passamos no corpo é um exílio longe do Senhor.
7 Taa do naaŋ ki se, naajege kꞋjꞋiŋgki ɓo ute kaal maakŋ kɛn naajege kꞋjꞋaalki maakjege don̰ ki se sum, ey num ute kaamjege se jꞋɔŋ jꞋaakin̰ki eyo.
7 Andamos na fé e não na visão.
8 Ɗeere, naajege se jꞋɔkki maakjege tɔɔg aak eyo. Ɔɔ daa rojegen aan gɔɔ ɓee se, naajege kꞋje jꞋan̰ teecn̰ kɔn̰ naata gɛn ɓaa kiŋg cɛɛ Mɛljege tu.
8 Estamos, repito, cheios de confiança, preferindo ausentar-nos deste corpo para ir habitar junto do Senhor.
9 Kɛn naajege ɓo jꞋutu jꞋiŋgki do naaŋ ki, ey lɛ rojegen aan gɔɔ ɓee se ɓo kꞋteec kꞋjꞋɔn̰in̰kiga naata gɛn ɓaa kiŋg cɛɛ Mɛljege tu kic ɓo, kɛn deet deet se, kꞋtɛɗki nakŋ kɛn tɔɔlin̰ naan̰ ki.
9 É também por isso que, vivos ou mortos, nos esforçamos por agradar-lhe.
10 Taa ɓii kalaŋ se naajege paac jꞋutu jꞋaki ɓaa naan *al‑Masi ki taa naan̰ ajeki kɔjn̰ bɔɔrɔ dojege tu. Gɔtn se naŋa naŋa kic ɓo jꞋan̰ kɔgŋ bɛɗin̰ do naabin̰ kɛn naan̰ tɛɗo kaaɗ kɛn naan̰ tiŋgo do naaŋ ki; kɛn naan̰ tɛɗoga bɛɛ ey lɛ bɛɛ eyo, jꞋan̰ kɔgŋ bɛɗin̰ do naabin̰ kɛn naan̰ tɛɗo.
10 Porque teremos de comparecer diante do tribunal de Cristo. Ali cada um receberá o que mereceu, conforme o bem ou o mal que tiver feito enquanto estava no corpo.
11 Gɛn ɓeer Mɛljege tu sum se, naaje kꞋjeel mɛtin̰a. Taa naan̰ se ɓo naaje kꞋje jeege paac Ꞌtookŋ do taar kɛn se. Naaje se lɛ, Raa jeel ɔkje mala mala ɔɔ maam mꞋsaap, naase kic ɓo, maakse ki se Ꞌjeel ɔkjeki mala mala kici.
11 Compenetrados do temor do Senhor, procuramos persuadir os homens. Estamos a descoberto aos olhos de Deus, e espero que o estejamos também ante as vossas consciências.
12 Naase se Ꞌtaaɗki ɔɔki naaje se kꞋmagal magal roje daala. Gɔtɔ! Naaje se kꞋmagal magal roje eyo, num gaŋ naaje se kꞋtaaɗsen ɗoobm kɛn naase anki tɔɔm rose ute naaje. Bin ɓo jee kɛn baagga taaɗn taargen iŋg kusu roje ki se, naase aɗeki kɔŋ tɛrlɛ. Taa jee se lɛ, tɛɗn nakŋ kɛn naaɗe je jeege ɓo aɗen kaak sum, ey num kɛn maakɗe ki eyo.
12 Não estamos a gabar-nos ante os vossos olhos, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes por nossa causa. Tereis assim o que responder àqueles que se prevalecem das aparências e não do que há no coração.
13 Jee mɛtin̰ge jaay taaɗ ɔɔ naaje kꞋjee dɛrlge se. Kɛn naaje ɓo kꞋjee dɛrlge kic num, taa Raa. Kɛn naaje ɓo kꞋjee mɛtɛkge lɛ, taa jꞋasen noogo.
13 De fato, se ficamos arrebatados fora dos sentidos, é por Deus; e se raciocinamos sobriamente, é por vós.
14 KꞋjeelki, nakŋ naaje kꞋtɛɗki paac se, maakje *al‑Masi ɓo ɔljeki kꞋtɛɗin̰ki. Ɔɔ kꞋjeelki, deb kalaŋ jaay ooyga taa jeege paac se, bin se aan gɔɔ jeege paac naan Raa ki se, ooyga ute naan̰a.
14 O amor de Cristo nos constrange, considerando que, se um só morreu por todos, logo todos morreram.
15 Taa al‑Masi se ooy taa jeege paac; bin ɓo jeegen utu iŋg zɛɛrɛ se Ꞌtɛɗn nakŋ kɛn tɔɔlɗen naaɗe ki eyo, num Ꞌtɛɗn nakŋ kɛn tɔɔlin̰ naan̰ kɛn ooyo ɔɔ duroga taa naaɗe se.
15 Sim, ele morreu por todos, a fim de que os que vivem já não vivam para si, mas para aquele que por eles morreu e ressurgiu.
16 Taa naan̰ se ɓo mɔɔtn, jikilimge se, naaje jꞋaɗe kaal maak ki aan gɔɔ kɛn jikilimge lee aal naapa maak ki se eyo. Do dɔkin̰ al‑Masi jaay ɓo jꞋaalin̰o maak ki aan gɔɔ goon debkilimi kic ɓo ɓɔrse se, naaje jꞋaakin̰ kaam kɛn bin ey sum.
16 Por isso, nós daqui em diante a ninguém conhecemos de um modo humano. Muito embora tenhamos considerado Cristo dessa maneira, agora já não o julgamos assim.
17 Bin ɓo debm jaay dɔɔkga ute al‑Masi se, naan̰ tɛɗga debm kiji. Ɔɔ kiŋgin̰ do dɔkin̰ se lɛ deelga, ɓɔrse nakge paac tɛɗin̰ga kiji.
17 Todo aquele que está em Cristo é uma nova criatura. Passou o que era velho; eis que tudo se fez novo!
18 Nakgen ese se paac, Raa ɓo tɛɗin̰a. Ɔɔ naan̰ ɔlo al‑Masi se, taa jꞋaki kɔkŋ taasa ute naan̰ Raa. Ɔɔ naan̰ ɛɗjenga naabin̰ kaam jije se taa jꞋano ɓaa ute jeege gɛn kɔkŋ taasa ute naan̰a.
18 Tudo isso vem de Deus, que nos reconciliou consigo, por Cristo, e nos confiou o ministério desta reconciliação.
19 Ɗeere, ute al‑Masi se, Raa naan̰ mala ɓo ɔkoga taasa ute jikilimge. Kaaɗ kɛn se *kusin̰ jikilimgen tɛɗo se, naan̰ tɔndo te mɛt eyo. Anum, naan̰ ɔlje se taa kꞋɓaa taaɗn jeege tu jꞋɔɔ: Raa se, je kɔkŋ taasa ute naase.
19 Porque é Deus que, em Cristo, reconciliava consigo o mundo, não levando mais em conta os pecados dos homens, e pôs em nossos lábios a mensagem da reconciliação.
20 Taa naan̰ se ɓo naaje se kꞋtɛɗkiga bi al‑Masige. Bin ɓo jꞋeemsen nɔɔ ute ɗoobm naaje se aan gɔɔ Raa mala ɓo daŋseno ɔɔ ute ro al‑Masi se: ɔkki taasa ute Raa.
20 Portanto, desempenhamos o encargo de embaixadores em nome de Cristo, e é Deus mesmo que exorta por nosso intermédio. Em nome de Cristo vos rogamos: reconciliai-vos com Deus!
21 Anum al‑Masi se naan̰ ɔŋ tɛɗ te kusin̰ eyo naɓo, Raa ɔlin̰ uun kusin̰ naajege ɓo don̰ ki. Bin ɓo aan gɔɔ naajege kꞋtɛɗkiga kalaŋ ute naan̰ se, ute ɗoobm al‑Masi se ɓo, naajege jꞋaki tɛɗn jee aak bɛɛ naan Raa ki.
21 Aquele que não conheceu o pecado, Deus o fez pecado por nós, para que nele nós nos tornássemos justiça de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.