2 Coríntios 5
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARIB
1 Ɗeere, kꞋjeelki, kɛn rojegen kɛn tec aan gɔɔ kɔrɔr do naaŋ ki se jaay Ꞌtujga kic ɓo, *Raa utu ajeki kɛɗn ro kuuy aan gɔɔ ɓee maakŋ raa ki. Ɔɔ ro se tec aan gɔɔ ɓee kɛn jikilimge lee ɔɓ se eyo, num naan̰ se Raa ɓo mɛl kɔɓin̰a. Ɔɔ ɓee ese se Ꞌtiŋg gɛn daayum.
1 Porque sabemos que, se a nossa casa terrestre deste tabernáculo se desfizer, temos de Deus um edifício, uma casa não feita por mãos, eterna, nos céus.
2 Kaaɗ kɛn naajege kꞋjꞋutuki do naaŋ ki ara se, naajege kꞋdɔŋ kꞋsaap jꞋɔl koje pir kꞋje naŋa naŋa kic ɓo, Raa an̰ kɛɗn ro kiji kɛn iin̰o maakŋ raa ki se.
2 Pois neste tabernáculo nós gememos, desejando muito ser revestidos da nossa habitação que é do céu,
3 Kɛn Raa jaay ɛɗjekiroga ro kiji kɛn iin̰o maakŋ raa ki se, kojege se Ꞌkɔŋ lee aan gɔɔ kɛn naan̰ ɔko ro ey se sum.
3 se é que, estando vestidos, não formos achados nus.
4 Num kaaɗ kɛn naajege jꞋutuki ute daa rojegen kɛn tec aan gɔɔ kɔrɔr se, naajege kꞋdabar kꞋlee kꞋdaay kꞋɗɛs ɗɛs aan gɔɔ jeegen uuno daam deere. Ɗeere, naajege se kꞋje daa rojege se Ꞌtɛɗn gɔt eyo, num naajege kꞋjeki Raa ajeki tɛrl rojege kiji aan gɔɔ debm uus kala kiji do kalin̰ ki, bin ɓo ro kijin Ꞌtiŋg gɛn daayum se naan̰ ɓo pɛlɛkŋ daa rojegen kɛn utu Ꞌkooy se.
4 Porque, na verdade, nós, os que estamos neste tabernáculo, gememos oprimidos, porque não queremos ser despidos, mas sim revestidos, para que o mortal seja absorvido pela vida.
5 Raa mala ɓo Ꞌɗaapjeki taa jꞋaki kɔŋ ro kijin ese se, ɔɔ Nirlin̰ kɛn naan̰ ɛɗjekiro se, naan̰ jejeki taaɗn ɔɔ utu ajeki kɛɗn nakŋ kɛn naan̰ taaɗ ɔɔ utu ajeki kɛɗ se.
5 Ora, quem para isto mesmo nos preparou foi Deus, o qual nos deu como penhor o Espírito.
6 Taa naan̰ se ɓo daayum naajege jꞋɔkki maakjege tɔɔgɔ. Anum kꞋjeelki kɛn naajege jaay jꞋutu kꞋjee daa roge ɓɔrt se, naajege jꞋutu kꞋdɔkki kꞋjꞋaanki te gɔtn Mɛljege tu eyo.
6 Temos, portanto, sempre bom ânimo, sabendo que, enquanto estamos presentes no corpo, estamos ausentes do Senhor
7 Taa do naaŋ ki se, naajege kꞋjꞋiŋgki ɓo ute kaal maakŋ kɛn naajege kꞋjꞋaalki maakjege don̰ ki se sum, ey num ute kaamjege se jꞋɔŋ jꞋaakin̰ki eyo.
7 {porque andamos por fé, e não por vista};
8 Ɗeere, naajege se jꞋɔkki maakjege tɔɔg aak eyo. Ɔɔ daa rojegen aan gɔɔ ɓee se, naajege kꞋje jꞋan̰ teecn̰ kɔn̰ naata gɛn ɓaa kiŋg cɛɛ Mɛljege tu.
8 temos bom ânimo, mas desejamos antes estar ausentes deste corpo, para estarmos presentes com o Senhor.
9 Kɛn naajege ɓo jꞋutu jꞋiŋgki do naaŋ ki, ey lɛ rojegen aan gɔɔ ɓee se ɓo kꞋteec kꞋjꞋɔn̰in̰kiga naata gɛn ɓaa kiŋg cɛɛ Mɛljege tu kic ɓo, kɛn deet deet se, kꞋtɛɗki nakŋ kɛn tɔɔlin̰ naan̰ ki.
9 Pelo que também nos esforçamos para ser-lhe agradáveis, quer presentes, quer ausentes.
10 Taa ɓii kalaŋ se naajege paac jꞋutu jꞋaki ɓaa naan *al‑Masi ki taa naan̰ ajeki kɔjn̰ bɔɔrɔ dojege tu. Gɔtn se naŋa naŋa kic ɓo jꞋan̰ kɔgŋ bɛɗin̰ do naabin̰ kɛn naan̰ tɛɗo kaaɗ kɛn naan̰ tiŋgo do naaŋ ki; kɛn naan̰ tɛɗoga bɛɛ ey lɛ bɛɛ eyo, jꞋan̰ kɔgŋ bɛɗin̰ do naabin̰ kɛn naan̰ tɛɗo.
10 Porque é necessário que todos nós sejamos manifestos diante do tribunal de Cristo, para que cada um receba o que fez por meio do corpo, segundo o que praticou, o bem ou o mal.
11 Gɛn ɓeer Mɛljege tu sum se, naaje kꞋjeel mɛtin̰a. Taa naan̰ se ɓo naaje kꞋje jeege paac Ꞌtookŋ do taar kɛn se. Naaje se lɛ, Raa jeel ɔkje mala mala ɔɔ maam mꞋsaap, naase kic ɓo, maakse ki se Ꞌjeel ɔkjeki mala mala kici.
11 Portanto, conhecendo o temor do Senhor, procuramos persuadir os homens; mas, a Deus já somos manifestos, e espero que também nas vossas consciências sejamos manifestos.
12 Naase se Ꞌtaaɗki ɔɔki naaje se kꞋmagal magal roje daala. Gɔtɔ! Naaje se kꞋmagal magal roje eyo, num gaŋ naaje se kꞋtaaɗsen ɗoobm kɛn naase anki tɔɔm rose ute naaje. Bin ɓo jee kɛn baagga taaɗn taargen iŋg kusu roje ki se, naase aɗeki kɔŋ tɛrlɛ. Taa jee se lɛ, tɛɗn nakŋ kɛn naaɗe je jeege ɓo aɗen kaak sum, ey num kɛn maakɗe ki eyo.
12 Não nos recomendamos outra vez a vós, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes por nossa causa, a fim de que tenhais resposta para os que se gloriam na aparência, e não no coração.
13 Jee mɛtin̰ge jaay taaɗ ɔɔ naaje kꞋjee dɛrlge se. Kɛn naaje ɓo kꞋjee dɛrlge kic num, taa Raa. Kɛn naaje ɓo kꞋjee mɛtɛkge lɛ, taa jꞋasen noogo.
13 Porque, se enlouquecemos, é para Deus; se conservamos o juízo, é para vós.
14 KꞋjeelki, nakŋ naaje kꞋtɛɗki paac se, maakje *al‑Masi ɓo ɔljeki kꞋtɛɗin̰ki. Ɔɔ kꞋjeelki, deb kalaŋ jaay ooyga taa jeege paac se, bin se aan gɔɔ jeege paac naan Raa ki se, ooyga ute naan̰a.
14 Pois o amor de Cristo nos constrange, porque julgamos assim: se um morreu por todos, logo todos morreram;
15 Taa al‑Masi se ooy taa jeege paac; bin ɓo jeegen utu iŋg zɛɛrɛ se Ꞌtɛɗn nakŋ kɛn tɔɔlɗen naaɗe ki eyo, num Ꞌtɛɗn nakŋ kɛn tɔɔlin̰ naan̰ kɛn ooyo ɔɔ duroga taa naaɗe se.
15 e ele morreu por todos, para que os que vivem não vivam mais para si, mas para aquele que por eles morreu e ressuscitou.
16 Taa naan̰ se ɓo mɔɔtn, jikilimge se, naaje jꞋaɗe kaal maak ki aan gɔɔ kɛn jikilimge lee aal naapa maak ki se eyo. Do dɔkin̰ al‑Masi jaay ɓo jꞋaalin̰o maak ki aan gɔɔ goon debkilimi kic ɓo ɓɔrse se, naaje jꞋaakin̰ kaam kɛn bin ey sum.
16 Por isso daqui por diante a ninguém conhecemos segundo a carne; e, ainda que tenhamos conhecido Cristo segundo a carne, contudo agora já não o conhecemos desse modo.
17 Bin ɓo debm jaay dɔɔkga ute al‑Masi se, naan̰ tɛɗga debm kiji. Ɔɔ kiŋgin̰ do dɔkin̰ se lɛ deelga, ɓɔrse nakge paac tɛɗin̰ga kiji.
17 Pelo que, se alguém está em Cristo, nova criatura é; as coisas velhas já passaram; eis que tudo se fez novo.
18 Nakgen ese se paac, Raa ɓo tɛɗin̰a. Ɔɔ naan̰ ɔlo al‑Masi se, taa jꞋaki kɔkŋ taasa ute naan̰ Raa. Ɔɔ naan̰ ɛɗjenga naabin̰ kaam jije se taa jꞋano ɓaa ute jeege gɛn kɔkŋ taasa ute naan̰a.
18 Mas todas as coisas provêm de Deus, que nos reconciliou consigo mesmo por Cristo, e nos confiou o ministério da reconciliação;
19 Ɗeere, ute al‑Masi se, Raa naan̰ mala ɓo ɔkoga taasa ute jikilimge. Kaaɗ kɛn se *kusin̰ jikilimgen tɛɗo se, naan̰ tɔndo te mɛt eyo. Anum, naan̰ ɔlje se taa kꞋɓaa taaɗn jeege tu jꞋɔɔ: Raa se, je kɔkŋ taasa ute naase.
19 pois que Deus estava em Cristo reconciliando consigo o mundo, não imputando aos homens as suas transgressões; e nos encarregou da palavra da reconciliação.
20 Taa naan̰ se ɓo naaje se kꞋtɛɗkiga bi al‑Masige. Bin ɓo jꞋeemsen nɔɔ ute ɗoobm naaje se aan gɔɔ Raa mala ɓo daŋseno ɔɔ ute ro al‑Masi se: ɔkki taasa ute Raa.
20 De sorte que somos embaixadores por Cristo, como se Deus por nós vos exortasse. Rogamo-vos, pois, por Cristo que vos reconcilieis com Deus.
21 Anum al‑Masi se naan̰ ɔŋ tɛɗ te kusin̰ eyo naɓo, Raa ɔlin̰ uun kusin̰ naajege ɓo don̰ ki. Bin ɓo aan gɔɔ naajege kꞋtɛɗkiga kalaŋ ute naan̰ se, ute ɗoobm al‑Masi se ɓo, naajege jꞋaki tɛɗn jee aak bɛɛ naan Raa ki.
21 Àquele que não conheceu pecado, Deus o fez pecado por nós; para que nele fôssemos feitos justiça de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.