2 Coríntios 2
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVT
1 Maam se mꞋuunoga doa, mꞋkɔŋ tɛrl gɔtse ki jaay, mꞋasen ɓaa tujn̰ maakse ey sum.
1 Por isso resolvi não entristecê-los com outra visita dolorosa.
2 Anum kɛn maam jaay Ꞌtujsega maakse se, maam kic ɓo maakum Ꞌtuju, bin se nam am tɛɗum jaay maakum raap se gɔtɔ, taa naase lɛ paac, maakse tujga.
2 Pois, se eu lhes causar tristeza, quem me alegrará? Certamente não serão aqueles a quem entristeci.
3 Kɛn ɔlumo jaay mꞋraaŋseno maktub se, taa maam mꞋje eyo kaaɗ kɛn mꞋɓaa gɔtse ki se, jeegen am kɛɗn maak‑raap se ɓo, Ꞌtɛrl am tujn̰ maakuma. Maam mꞋjeel maakum ki, kɛn maam jaay maakum raap se, naase kic ɓo Ꞌpaacki maakse Ꞌraapo.
3 Esse foi o motivo de eu ter escrito como o fiz, para que, quando eu for, não seja entristecido por aqueles que deveriam me alegrar. Sem dúvida, vocês sabem que minha alegria vem do fato de vocês estarem alegres.
4 Kaaɗ kɛn maam mꞋraaŋseno se, maam maakŋ maak‑tuj ki ɔɔ mꞋmaakŋ kaa‑maan ki ɔɔ mꞋuun nirlum dɛna dose ki. Maam mꞋraaŋseno se taa mꞋasen tujn̰ maakse eyo, num taa aki jeele maam se, mꞋjese dɛn aak eyo.
4 Escrevi aquela carta com grande angústia, com o coração aflito e muitas lágrimas. Minha intenção não era entristecê-los, mas mostrar-lhes quanto amo vocês.
5 Kɛn deba jaay tujga maakŋ jeege se, kɛse naan̰ tujum maakŋ maam eyo, num naan̰ tujsen maakŋ naase paacki. Naɓo taar se jꞋɔn̰te Ꞌtɛɗin̰ki Ꞌdeel doa.
5 Não exagero quando digo que o homem que causou tantos problemas magoou não somente a mim, mas, até certo ponto, a todos vocês.
6 Gɛn debm bin se, kɛn jee dɛna uunin̰ga kaamin̰ se ɓo, bɛɛn̰ga sum.
6 A maioria de vocês se opôs a ele, e isso já foi castigo suficiente.
7 Taa naan̰ se ɓo naase Ꞌtɛɗin̰ki kalɗɛ, ɔɔ ɛɗin̰ki kaay kaama, ey num sɔm maak‑tujn̰ ese se Ꞌdeel don̰a.
7 Agora, porém, é hora de perdoá-lo e confortá-lo; do contrário, pode acontecer de ele ser vencido pela tristeza excessiva.
8 ꞋBooyki mꞋasen taaɗa, debm bin se Ꞌtaaɗin̰ki tal, naan̰ Ꞌjeele, naase se Ꞌjen̰ki.
8 Peço, portanto, que reafirmem seu amor por ele.
9 Anum kɛn ɔlumo jaay maam mꞋraaŋseno maktubm se, kɛn naase jaay Ꞌtookki taarum paac lɛ, maam mꞋkaakŋ jeel ro ki.
9 Eu lhes escrevi daquela forma para testá-los e ver se seguiriam todas as minhas instruções.
10 Num Ꞌbooyki mꞋɗeekseni: debm jaay naase Ꞌtɛɗin̰kiga kalɗɛ se, maam kic mꞋtɛɗin̰ga kalɗɛ, kɛn maam ɓo mꞋtɛɗin̰ga kalɗɛ naan al‑Masi ki kic num, taa naase.
10 Se vocês perdoam esse homem, eu também o perdoo. E, quando eu perdoo o que precisa ser perdoado, faço-o na presença de Cristo, em favor de vocês,
11 Bin ɓo *Ɓubm sitange ajeki kɔŋ kaan̰ dal eyo, ɔɔ nakŋ naan̰ je tɛɗa se lɛ, naajege kꞋjeelin̰ki tak.
11 para que Satanás não tenha vantagem sobre nós, pois conhecemos seus planos malignos.
12 Kɛn maam jaay mꞋaan maakŋ gɛgɛr kɛn Troas ki gɛn taaɗn Labar Jiga gɛn *al‑Masi jeege tu se, ey num gɔtn se Mɛljege ɔɔɗumga ɗoobo ute maraadin̰a.
12 Quando cheguei à cidade de Trôade para anunciar as boas-novas de Cristo, o Senhor me abriu uma porta de oportunidade.
13 Naɓo kɛn mꞋaan jaay mꞋɔŋ te gɛnaam Tit ey se, maakum tap ɓo ɔŋ ɗaar eyo. Gɔtn se maam mꞋiin̰ mꞋɔn̰ gɛnaagen ɗoobm al‑Masi ki ɔɔ mꞋɓaa taa naaŋ Masedoan ki.
13 Contudo, não tive paz em meu espírito, pois meu querido irmão Tito ainda não havia chegado com notícias de vocês. Assim, despedi-me dos irmãos dali e fui à Macedônia para procurá-lo.
14 KꞋtɔɔmki *Raa, ute ɗoobm al‑Masi se daayum naan̰ tɛɗjeki kꞋleeki jꞋɔkki mɛtn Isan cir nakge paac se. Gɔtn ɓaa se paac Raa ɔljen naaje se ɓo kꞋtaaɗ taar al‑Masi se jeege tu taa an̰ jeele. Ɔɔ taar naan̰ se lɛ, tec aan gɔɔ nakŋ oot nijimi kɛn oot wɔɔk dɔɔɗ gɔtɔ ɓaa se paac se.
14 Mas graças a Deus, que, em Cristo, sempre nos conduz triunfantemente. Agora, por nosso intermédio, ele espalha o conhecimento de Cristo por toda parte, como um doce perfume.
15 Ɗeere, naajege se kꞋtecki aan gɔɔ nakŋ oot nijimi kɛn al‑Masi ɛɗ Raa ki se. Naajege kꞋtaaɗki taar al‑Masi jeege tun Raa utu aɗen kaaja ɔɔ jeege tun Raa utu aɗen kut kici.
15 Somos o aroma de Cristo que se eleva até Deus. Mas esse aroma é percebido de forma diferente por aqueles que estão sendo salvos e por aqueles que estão perecendo.
16 Jee mɛtin̰gen uun ɗoobm kutu se lɛ, nakŋ ootn nijim ese se ootɗen aan gɔɔ nakŋ ooyga kooyo kɛn aɗen kɔl gɔtn yo ki ɔɔ jee mɛtin̰gen kuuy uun ɗoobm kaaja se lɛ, nakŋ ootn nijim ese se ootɗen aan gɔɔ nakŋ iŋg zɛɛrɛ kɛn aɗen kɔl gɔtn kaaj ki. Num naabm magal ese se tap ɓo naŋa jaay an̰ kaasn gɛn tɛɗn naan̰ se?
16 Para os que estão perecendo, somos cheiro terrível de morte e condenação. Mas, para os que estão sendo salvos, somos perfume que dá vida. E quem está à altura de uma tarefa como essa?
17 Naaje se kꞋtecki aan gɔɔ jee dɛngen kuuy eyo, kɛn lee taaɗ taar Raa jeege tu tɛɗin̰ aan gɔɔ nakŋ suukŋ gɛn kɔŋ ɗim ro ki se. Num gaŋ kꞋtɛɗkiga kalaŋ ute al‑Masi se, naaje kꞋtaaɗki taar mɛt ki ute maakŋ kalaŋ aan gɔɔ jee kɛn Raa ɓo ɔlɗeno.
17 Não somos como muitos que fazem da palavra de Deus um artigo de comércio. Pregamos a palavra de Deus com sinceridade e com a autoridade de Cristo, sabendo que Deus nos observa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.