2 Coríntios 2
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ACF
1 Maam se mꞋuunoga doa, mꞋkɔŋ tɛrl gɔtse ki jaay, mꞋasen ɓaa tujn̰ maakse ey sum.
1 Mas deliberei isto comigo mesmo: não ir mais ter convosco em tristeza.
2 Anum kɛn maam jaay Ꞌtujsega maakse se, maam kic ɓo maakum Ꞌtuju, bin se nam am tɛɗum jaay maakum raap se gɔtɔ, taa naase lɛ paac, maakse tujga.
2 Porque, se eu vos entristeço, quem é que me alegrará, senão aquele que por mim foi contristado?
3 Kɛn ɔlumo jaay mꞋraaŋseno maktub se, taa maam mꞋje eyo kaaɗ kɛn mꞋɓaa gɔtse ki se, jeegen am kɛɗn maak‑raap se ɓo, Ꞌtɛrl am tujn̰ maakuma. Maam mꞋjeel maakum ki, kɛn maam jaay maakum raap se, naase kic ɓo Ꞌpaacki maakse Ꞌraapo.
3 E escrevi-vos isto mesmo, para que, quando lá for, não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me; confiando em vós todos, que a minha alegria é a de todos vós.
4 Kaaɗ kɛn maam mꞋraaŋseno se, maam maakŋ maak‑tuj ki ɔɔ mꞋmaakŋ kaa‑maan ki ɔɔ mꞋuun nirlum dɛna dose ki. Maam mꞋraaŋseno se taa mꞋasen tujn̰ maakse eyo, num taa aki jeele maam se, mꞋjese dɛn aak eyo.
4 Porque em muita tribulação e angústia do coração vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que abundantemente vos tenho.
5 Kɛn deba jaay tujga maakŋ jeege se, kɛse naan̰ tujum maakŋ maam eyo, num naan̰ tujsen maakŋ naase paacki. Naɓo taar se jꞋɔn̰te Ꞌtɛɗin̰ki Ꞌdeel doa.
5 Porque, se alguém me contristou, não me contristou a mim senão em parte, para vos não sobrecarregar a vós todos.
6 Gɛn debm bin se, kɛn jee dɛna uunin̰ga kaamin̰ se ɓo, bɛɛn̰ga sum.
6 Basta-lhe ao tal esta repreensão feita por muitos.
7 Taa naan̰ se ɓo naase Ꞌtɛɗin̰ki kalɗɛ, ɔɔ ɛɗin̰ki kaay kaama, ey num sɔm maak‑tujn̰ ese se Ꞌdeel don̰a.
7 De maneira que pelo contrário deveis antes perdoar-lhe e consolá-lo, para que o tal não seja de modo algum devorado de demasiada tristeza.
8 ꞋBooyki mꞋasen taaɗa, debm bin se Ꞌtaaɗin̰ki tal, naan̰ Ꞌjeele, naase se Ꞌjen̰ki.
8 Por isso vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 Anum kɛn ɔlumo jaay maam mꞋraaŋseno maktubm se, kɛn naase jaay Ꞌtookki taarum paac lɛ, maam mꞋkaakŋ jeel ro ki.
9 E para isso vos escrevi também, para por esta prova saber se sois obedientes em tudo.
10 Num Ꞌbooyki mꞋɗeekseni: debm jaay naase Ꞌtɛɗin̰kiga kalɗɛ se, maam kic mꞋtɛɗin̰ga kalɗɛ, kɛn maam ɓo mꞋtɛɗin̰ga kalɗɛ naan al‑Masi ki kic num, taa naase.
10 E a quem perdoardes alguma coisa, também eu; porque, o que eu também perdoei, se é que tenho perdoado, por amor de vós o fiz na presença de Cristo; para que não sejamos vencidos por Satanás;
11 Bin ɓo *Ɓubm sitange ajeki kɔŋ kaan̰ dal eyo, ɔɔ nakŋ naan̰ je tɛɗa se lɛ, naajege kꞋjeelin̰ki tak.
11 Porque não ignoramos os seus ardís.
12 Kɛn maam jaay mꞋaan maakŋ gɛgɛr kɛn Troas ki gɛn taaɗn Labar Jiga gɛn *al‑Masi jeege tu se, ey num gɔtn se Mɛljege ɔɔɗumga ɗoobo ute maraadin̰a.
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e abrindo-se-me uma porta no Senhor,
13 Naɓo kɛn mꞋaan jaay mꞋɔŋ te gɛnaam Tit ey se, maakum tap ɓo ɔŋ ɗaar eyo. Gɔtn se maam mꞋiin̰ mꞋɔn̰ gɛnaagen ɗoobm al‑Masi ki ɔɔ mꞋɓaa taa naaŋ Masedoan ki.
13 Não tive descanso no meu espírito, porque não achei ali meu irmão Tito; mas, despedindo-me deles, parti para a macedônia.
14 KꞋtɔɔmki *Raa, ute ɗoobm al‑Masi se daayum naan̰ tɛɗjeki kꞋleeki jꞋɔkki mɛtn Isan cir nakge paac se. Gɔtn ɓaa se paac Raa ɔljen naaje se ɓo kꞋtaaɗ taar al‑Masi se jeege tu taa an̰ jeele. Ɔɔ taar naan̰ se lɛ, tec aan gɔɔ nakŋ oot nijimi kɛn oot wɔɔk dɔɔɗ gɔtɔ ɓaa se paac se.
14 E graças a Deus, que sempre nos faz triunfar em Cristo, e por meio de nós manifesta em todo o lugar a fragrância do seu conhecimento.
15 Ɗeere, naajege se kꞋtecki aan gɔɔ nakŋ oot nijimi kɛn al‑Masi ɛɗ Raa ki se. Naajege kꞋtaaɗki taar al‑Masi jeege tun Raa utu aɗen kaaja ɔɔ jeege tun Raa utu aɗen kut kici.
15 Porque para Deus somos o bom perfume de Cristo, nos que se salvam e nos que se perdem.
16 Jee mɛtin̰gen uun ɗoobm kutu se lɛ, nakŋ ootn nijim ese se ootɗen aan gɔɔ nakŋ ooyga kooyo kɛn aɗen kɔl gɔtn yo ki ɔɔ jee mɛtin̰gen kuuy uun ɗoobm kaaja se lɛ, nakŋ ootn nijim ese se ootɗen aan gɔɔ nakŋ iŋg zɛɛrɛ kɛn aɗen kɔl gɔtn kaaj ki. Num naabm magal ese se tap ɓo naŋa jaay an̰ kaasn gɛn tɛɗn naan̰ se?
16 Para estes certamente cheiro de morte para morte; mas para aqueles cheiro de vida para vida. E para estas coisas quem é idôneo?
17 Naaje se kꞋtecki aan gɔɔ jee dɛngen kuuy eyo, kɛn lee taaɗ taar Raa jeege tu tɛɗin̰ aan gɔɔ nakŋ suukŋ gɛn kɔŋ ɗim ro ki se. Num gaŋ kꞋtɛɗkiga kalaŋ ute al‑Masi se, naaje kꞋtaaɗki taar mɛt ki ute maakŋ kalaŋ aan gɔɔ jee kɛn Raa ɓo ɔlɗeno.
17 Porque nós não somos, como muitos, falsificadores da palavra de Deus, antes falamos de Cristo com sinceridade, como de Deus na presença de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.