2 Coríntios 1
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs VC
1 Kɛn ara maam Pɔl, *mꞋdebm kaan̰ naabm Isa al‑Masi aan gɔɔ kɛn *Raa maakin̰ jen ro ki ɔɔ maam mꞋraaŋ maktubm ese se ute gɛnaajege, Timote. Naaje kꞋtɛɗsen tɔɔsɛ naase ki jee *eglizn kɛn maakŋ gɛgɛr kɛn Kɔrint ki ute jee Raagen paacn̰ taa naaŋ Akayi ki ute magalin̰a.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Ɔn̰ Bubjege Raa ɔɔ Mɛljege Isa *al‑Masi asen tɛɗn bɛɛɗe ɔɔ asen kɛɗn lapia.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 KꞋtɔɔmki Raa, Bubm Mɛljege Isa *al‑Masi, naan̰ se Bubm kɛn bɛɛn̰ dɛna ɔɔ naan̰ ɓo Raa debm ɛɗ kaay kaama ute maraadin̰a.
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 Maakŋ nakge tun ɔɔn̰ kɛn aan dojege tu paac se, naan̰ ɓo debm ɛɗjeki kaay kaama. Ute kaay kaam kɛn Raa ɛɗjeki se, naajege kic num jꞋan̰ki kaasn gɛn kɛɗn kaay kaama jeege tun maakŋ nakge tun ɔɔn̰ se kici.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 Aan gɔɔ naajege jꞋɔŋki dubar dɛna ute al‑Masi se, bin ɓo ute ɗoobm al‑Masi se Raa ɛɗjeki kaay kaam dɛn bin kici.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Kɛn nakŋ ɔɔn̰ jaay aanga doje ki kic num, taa Raa asen kɛɗn kaay kaama kɛn asen kɔl gɔtn kaaj ki. Ɔɔ naaje jaay Raa ɛɗjen kaay kaama se taa naase kic ɓo dubar aanga dose ki num an̰ki kɔŋ kaasa aan gɔɔ kɛn naaje dubar aan doje ki jaay jꞋɔŋ jꞋaasin̰ se kici.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 Ɔɔ naaje kꞋjeel maakje ki kɔnd dojen jaay jꞋɔnd do naase ki se, kɔnd do mɛc. Taa naaje kꞋjeele naase ɔŋkiga dubar ute naaje se, bin se Raa asen kɛɗn kaay kaama aan gɔɔ naan̰ tɛɗo naaje ki se kici.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 Anum naase gɛnaagen ɗoobm al‑Masi ki, naaje kꞋje naase aki jeele taa naaŋ Azi ki se kꞋdabarjenoga dɛn aak eyo. Ɔɔ dubar kɛn naaje kꞋjꞋɔŋo se deeloga doje, naaje kꞋsaapo jꞋɔɔ naaje se jꞋkɔŋ kaaj ey sum.
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 Ɗeere, naaje se kꞋsaap jꞋɔɔ ɓiije naŋga sum, naaje jꞋkooyo. Naɓo, naaje se jꞋɔnd doje do naaje malin̰ge tu eyo, num naaje jꞋɔnd doje do Raa ki, naan̰ ɓo debm lee dur jeege daan yoge tu.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Ɔɔ Raa se ɔɔɗjenoga doje maakŋ yo kɛn gɔtn ese se ɔɔ naan̰ ajen kɔɔɗn doje kuuy daala. Ɗeere, naaje se jꞋɔnd doje don̰ ki, gɔt kuuy kic ɓo naan̰ utu ajen kɔɔɗn doje daala.
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 Naase kic ute keem Raa kɛn naase aki keem se, naase ajeki noogo. Ɔɔ ute tɔnd mɛtn kɛn jeege dɛna tɔnd mɛtn Raa taa naaje se, Raa ajen tɛɗn bɛɛ. Ute naan̰ se jeege dɛna Ꞌtɔɔm Raa taa bɛɛ kɛn naan̰ tɛɗjen se.
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 Anum nakŋ tɛɗjen jaay naaje kꞋtɔɔm roje se, naaje kꞋjeelin̰ maakje ki, kiŋgjen naaje jꞋiŋg maakŋ jeege tu, ɔɔ tap tap ute naase se, jꞋiŋgo ute kɛn mɛt ki ɔɔ ute maakŋ kalaŋ naan Raa ki. Num naaje kꞋjꞋiŋgo bin se ute jeel‑taar gɛn jikilimge eyo, num ute bɛɛ Raa kɛn tɛɗjen se.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 — ausente —
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 — ausente —
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 Ɗeere, maam mꞋjeel maakum ki maam mꞋje mꞋɓaa gɔtn naase ki ɓo deet jaayo, taa bin se naase aki kɔŋ bɛɛ maam kɛn mꞋɓaa gɔtse ki ɗɔɔl di se.
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 Maam mꞋkiin̰ gɔtse ki se mꞋɓaa Masedoan ki ɔɔ kɛn mꞋtɛrl tɛrl Masedoan ki kic ɓo, mꞋaɗe kaal dose ki. Ɔɔ naase ɓo amki je nakŋ kɛn am mꞋkaasn gɛn ɓaa mɛrtɛ taa naaŋ Jude ki.
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 Kɛn maam mꞋuun do gɛn ɓaa mɛrtɛ se, ute maakum paac ey la? Ey lɛ nakŋ maam mꞋɓaa ɓaa tɛɗa paac se, mꞋtɛɗin̰ aan gɔɔ gɛn jikilimgen do nak kɛn kalaŋ sum ɓo kɛn naaɗe ɓaan̰ ɓaa tɛɗa num ɗeek ɔɔ: «Yɛɛ» ɔɔ «Yɛɛ eyo» se la?
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 Taar se Raa kic ɓo jeele, do taar kɛn kalaŋ se, naaje jꞋɔŋ kꞋtaaɗseno te jꞋɔɔ: «Yɛɛ» ɔɔ «Yɛɛ eyo».
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 Taa maama, Silban ute Timote kɛn kꞋɓaaɗo kꞋtaaɗsen taar Goon Raa Isa *al‑Masi gɔtse ki se, do taar kɛn kalaŋ sum ɓo, naaje kꞋtaaɗ te ey «Yɛɛ» ɔɔ «Yɛɛ eyo». Num gaŋ taar naaje kꞋtaaɗ se, daayum «Yɛɛ».
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 Ɔɔ nakŋ kɛn Raa taaɗo utu tɛɗ se, ute ɗoobm al‑Masi se paac Ꞌtɛɗn mɛt ki. Bin ɓo ute ro Isa al‑Masi se, naaje kꞋɗeekki jꞋɔɔki: *amin Raa ki gɛn *nookŋ ron̰a.
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 Raa ɓo kɛn dɔɔkjeki ute al‑Masi kꞋtɛɗkiga tɔɔg se ɔɔ naan̰ ɓo debm tɛɗjeki kꞋtɛɗkiga jee naan̰ge.
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 Naan̰ ɓo debm kɛn tɛɗjeki nakŋ kaakŋ jeele, kɛse Nirlin̰ kɛn naan̰ ɛɗjeki maakjege tu kɛn je ɗeekŋ ɔɔ naajege se kꞋtɛɗkiga jee naan̰ge ɔɔ ute naan̰ se, naan̰ je ajeki taaɗn ɔɔ utu ajeki kɛɗn nakŋ kɛn naan̰ taaɗo ɔɔ utu ajeki kɛɗ se.
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Maam se ɔn̰ Raa am tɛɗn saaɗuma ɔɔ maam se lɛ mꞋtaaɗ taar mɛt ki. Kɛn maam jaay baate tɛrlo maakŋ gɛgɛr kɛn Kɔrint ki se, mꞋje mꞋasen tujn̰ maakse eyo.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 Naaje kꞋje jꞋasen tɛɗn utu taa tɔɔg eyo gɛn kaal maakse do Raa ki, taa kaal maakse lɛ, naase utu ɔkin̰ki tɔɔgɔ. Anum naaje kꞋje jꞋaki tɛɗn naaba tɛlɛ, taa naase kic ɓo maakse raapo.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.