2 Coríntios 1
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARA
1 Kɛn ara maam Pɔl, *mꞋdebm kaan̰ naabm Isa al‑Masi aan gɔɔ kɛn *Raa maakin̰ jen ro ki ɔɔ maam mꞋraaŋ maktubm ese se ute gɛnaajege, Timote. Naaje kꞋtɛɗsen tɔɔsɛ naase ki jee *eglizn kɛn maakŋ gɛgɛr kɛn Kɔrint ki ute jee Raagen paacn̰ taa naaŋ Akayi ki ute magalin̰a.
1 Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto e a todos os santos em toda a Acaia,
2 Ɔn̰ Bubjege Raa ɔɔ Mɛljege Isa *al‑Masi asen tɛɗn bɛɛɗe ɔɔ asen kɛɗn lapia.
2 graça a vós outros e paz, da parte de Deus, nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 KꞋtɔɔmki Raa, Bubm Mɛljege Isa *al‑Masi, naan̰ se Bubm kɛn bɛɛn̰ dɛna ɔɔ naan̰ ɓo Raa debm ɛɗ kaay kaama ute maraadin̰a.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai de misericórdias e Deus de toda consolação!
4 Maakŋ nakge tun ɔɔn̰ kɛn aan dojege tu paac se, naan̰ ɓo debm ɛɗjeki kaay kaama. Ute kaay kaam kɛn Raa ɛɗjeki se, naajege kic num jꞋan̰ki kaasn gɛn kɛɗn kaay kaama jeege tun maakŋ nakge tun ɔɔn̰ se kici.
4 É ele que nos conforta em toda a nossa tribulação, para podermos consolar os que estiverem em qualquer angústia, com a consolação com que nós mesmos somos contemplados por Deus.
5 Aan gɔɔ naajege jꞋɔŋki dubar dɛna ute al‑Masi se, bin ɓo ute ɗoobm al‑Masi se Raa ɛɗjeki kaay kaam dɛn bin kici.
5 Porque, assim como os sofrimentos de Cristo se manifestam em grande medida a nosso favor, assim também a nossa consolação transborda por meio de Cristo.
6 Kɛn nakŋ ɔɔn̰ jaay aanga doje ki kic num, taa Raa asen kɛɗn kaay kaama kɛn asen kɔl gɔtn kaaj ki. Ɔɔ naaje jaay Raa ɛɗjen kaay kaama se taa naase kic ɓo dubar aanga dose ki num an̰ki kɔŋ kaasa aan gɔɔ kɛn naaje dubar aan doje ki jaay jꞋɔŋ jꞋaasin̰ se kici.
6 Mas, se somos atribulados, é para o vosso conforto e salvação; se somos confortados, é também para o vosso conforto, o qual se torna eficaz, suportando vós com paciência os mesmos sofrimentos que nós também padecemos.
7 Ɔɔ naaje kꞋjeel maakje ki kɔnd dojen jaay jꞋɔnd do naase ki se, kɔnd do mɛc. Taa naaje kꞋjeele naase ɔŋkiga dubar ute naaje se, bin se Raa asen kɛɗn kaay kaama aan gɔɔ naan̰ tɛɗo naaje ki se kici.
7 A nossa esperança a respeito de vós está firme, sabendo que, como sois participantes dos sofrimentos, assim o sereis da consolação.
8 Anum naase gɛnaagen ɗoobm al‑Masi ki, naaje kꞋje naase aki jeele taa naaŋ Azi ki se kꞋdabarjenoga dɛn aak eyo. Ɔɔ dubar kɛn naaje kꞋjꞋɔŋo se deeloga doje, naaje kꞋsaapo jꞋɔɔ naaje se jꞋkɔŋ kaaj ey sum.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a natureza da tribulação que nos sobreveio na Ásia, porquanto foi acima das nossas forças, a ponto de desesperarmos até da própria vida.
9 Ɗeere, naaje se kꞋsaap jꞋɔɔ ɓiije naŋga sum, naaje jꞋkooyo. Naɓo, naaje se jꞋɔnd doje do naaje malin̰ge tu eyo, num naaje jꞋɔnd doje do Raa ki, naan̰ ɓo debm lee dur jeege daan yoge tu.
9 Contudo, já em nós mesmos, tivemos a sentença de morte, para que não confiemos em nós, e sim no Deus que ressuscita os mortos;
10 Ɔɔ Raa se ɔɔɗjenoga doje maakŋ yo kɛn gɔtn ese se ɔɔ naan̰ ajen kɔɔɗn doje kuuy daala. Ɗeere, naaje se jꞋɔnd doje don̰ ki, gɔt kuuy kic ɓo naan̰ utu ajen kɔɔɗn doje daala.
10 o qual nos livrou e livrará de tão grande morte; em quem temos esperado que ainda continuará a livrar-nos,
11 Naase kic ute keem Raa kɛn naase aki keem se, naase ajeki noogo. Ɔɔ ute tɔnd mɛtn kɛn jeege dɛna tɔnd mɛtn Raa taa naaje se, Raa ajen tɛɗn bɛɛ. Ute naan̰ se jeege dɛna Ꞌtɔɔm Raa taa bɛɛ kɛn naan̰ tɛɗjen se.
11 ajudando-nos também vós, com as vossas orações a nosso favor, para que, por muitos, sejam dadas graças a nosso respeito, pelo benefício que nos foi concedido por meio de muitos.
12 Anum nakŋ tɛɗjen jaay naaje kꞋtɔɔm roje se, naaje kꞋjeelin̰ maakje ki, kiŋgjen naaje jꞋiŋg maakŋ jeege tu, ɔɔ tap tap ute naase se, jꞋiŋgo ute kɛn mɛt ki ɔɔ ute maakŋ kalaŋ naan Raa ki. Num naaje kꞋjꞋiŋgo bin se ute jeel‑taar gɛn jikilimge eyo, num ute bɛɛ Raa kɛn tɛɗjen se.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que, com santidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria humana, mas, na graça divina, temos vivido no mundo e mais especialmente para convosco.
13 — ausente —
13 Porque nenhuma outra coisa vos escrevemos, além das que ledes e bem compreendeis; e espero que o compreendereis de todo,
14 — ausente —
14 como também já em parte nos compreendestes, que somos a vossa glória, como igualmente sois a nossa no Dia de Jesus, nosso Senhor.
15 Ɗeere, maam mꞋjeel maakum ki maam mꞋje mꞋɓaa gɔtn naase ki ɓo deet jaayo, taa bin se naase aki kɔŋ bɛɛ maam kɛn mꞋɓaa gɔtse ki ɗɔɔl di se.
15 Com esta confiança, resolvi ir, primeiro, encontrar-me convosco, para que tivésseis um segundo benefício;
16 Maam mꞋkiin̰ gɔtse ki se mꞋɓaa Masedoan ki ɔɔ kɛn mꞋtɛrl tɛrl Masedoan ki kic ɓo, mꞋaɗe kaal dose ki. Ɔɔ naase ɓo amki je nakŋ kɛn am mꞋkaasn gɛn ɓaa mɛrtɛ taa naaŋ Jude ki.
16 e, por vosso intermédio, passar à Macedônia, e da Macedônia voltar a encontrar-me convosco, e ser encaminhado por vós para a Judeia.
17 Kɛn maam mꞋuun do gɛn ɓaa mɛrtɛ se, ute maakum paac ey la? Ey lɛ nakŋ maam mꞋɓaa ɓaa tɛɗa paac se, mꞋtɛɗin̰ aan gɔɔ gɛn jikilimgen do nak kɛn kalaŋ sum ɓo kɛn naaɗe ɓaan̰ ɓaa tɛɗa num ɗeek ɔɔ: «Yɛɛ» ɔɔ «Yɛɛ eyo» se la?
17 Ora, determinando isto, terei, porventura, agido com leviandade? Ou, ao deliberar, acaso delibero segundo a carne, de sorte que haja em mim, simultaneamente, o sim e o não?
18 Taar se Raa kic ɓo jeele, do taar kɛn kalaŋ se, naaje jꞋɔŋ kꞋtaaɗseno te jꞋɔɔ: «Yɛɛ» ɔɔ «Yɛɛ eyo».
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não é sim e não.
19 Taa maama, Silban ute Timote kɛn kꞋɓaaɗo kꞋtaaɗsen taar Goon Raa Isa *al‑Masi gɔtse ki se, do taar kɛn kalaŋ sum ɓo, naaje kꞋtaaɗ te ey «Yɛɛ» ɔɔ «Yɛɛ eyo». Num gaŋ taar naaje kꞋtaaɗ se, daayum «Yɛɛ».
19 Porque o Filho de Deus, Cristo Jesus, que foi, por nosso intermédio, anunciado entre vós, isto é, por mim, e Silvano, e Timóteo, não foi sim e não; mas sempre nele houve o sim.
20 Ɔɔ nakŋ kɛn Raa taaɗo utu tɛɗ se, ute ɗoobm al‑Masi se paac Ꞌtɛɗn mɛt ki. Bin ɓo ute ro Isa al‑Masi se, naaje kꞋɗeekki jꞋɔɔki: *amin Raa ki gɛn *nookŋ ron̰a.
20 Porque quantas são as promessas de Deus, tantas têm nele o sim; porquanto também por ele é o amém para glória de Deus, por nosso intermédio.
21 Raa ɓo kɛn dɔɔkjeki ute al‑Masi kꞋtɛɗkiga tɔɔg se ɔɔ naan̰ ɓo debm tɛɗjeki kꞋtɛɗkiga jee naan̰ge.
21 Mas aquele que nos confirma convosco em Cristo e nos ungiu é Deus,
22 Naan̰ ɓo debm kɛn tɛɗjeki nakŋ kaakŋ jeele, kɛse Nirlin̰ kɛn naan̰ ɛɗjeki maakjege tu kɛn je ɗeekŋ ɔɔ naajege se kꞋtɛɗkiga jee naan̰ge ɔɔ ute naan̰ se, naan̰ je ajeki taaɗn ɔɔ utu ajeki kɛɗn nakŋ kɛn naan̰ taaɗo ɔɔ utu ajeki kɛɗ se.
22 que também nos selou e nos deu o penhor do Espírito em nosso coração.
23 Maam se ɔn̰ Raa am tɛɗn saaɗuma ɔɔ maam se lɛ mꞋtaaɗ taar mɛt ki. Kɛn maam jaay baate tɛrlo maakŋ gɛgɛr kɛn Kɔrint ki se, mꞋje mꞋasen tujn̰ maakse eyo.
23 Eu, porém, por minha vida, tomo a Deus por testemunha de que, para vos poupar, não tornei ainda a Corinto;
24 Naaje kꞋje jꞋasen tɛɗn utu taa tɔɔg eyo gɛn kaal maakse do Raa ki, taa kaal maakse lɛ, naase utu ɔkin̰ki tɔɔgɔ. Anum naaje kꞋje jꞋaki tɛɗn naaba tɛlɛ, taa naase kic ɓo maakse raapo.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vossa alegria; porquanto, pela fé, já estais firmados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.