2 Coríntios 1
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs BKJ
1 Kɛn ara maam Pɔl, *mꞋdebm kaan̰ naabm Isa al‑Masi aan gɔɔ kɛn *Raa maakin̰ jen ro ki ɔɔ maam mꞋraaŋ maktubm ese se ute gɛnaajege, Timote. Naaje kꞋtɛɗsen tɔɔsɛ naase ki jee *eglizn kɛn maakŋ gɛgɛr kɛn Kɔrint ki ute jee Raagen paacn̰ taa naaŋ Akayi ki ute magalin̰a.
1 Paulo, um apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e Timóteo nosso irmão, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 Ɔn̰ Bubjege Raa ɔɔ Mɛljege Isa *al‑Masi asen tɛɗn bɛɛɗe ɔɔ asen kɛɗn lapia.
2 Graça seja convosco, e a paz de Deus nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 KꞋtɔɔmki Raa, Bubm Mɛljege Isa *al‑Masi, naan̰ se Bubm kɛn bɛɛn̰ dɛna ɔɔ naan̰ ɓo Raa debm ɛɗ kaay kaama ute maraadin̰a.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, e o Deus de toda consolação;
4 Maakŋ nakge tun ɔɔn̰ kɛn aan dojege tu paac se, naan̰ ɓo debm ɛɗjeki kaay kaama. Ute kaay kaam kɛn Raa ɛɗjeki se, naajege kic num jꞋan̰ki kaasn gɛn kɛɗn kaay kaama jeege tun maakŋ nakge tun ɔɔn̰ se kici.
4 que nos conforta em toda a nossa tribulação, para que também possamos confortar os que estiverem em alguma tribulação, por meio do consolo com o qual nós mesmos somos confortados por Deus.
5 Aan gɔɔ naajege jꞋɔŋki dubar dɛna ute al‑Masi se, bin ɓo ute ɗoobm al‑Masi se Raa ɛɗjeki kaay kaam dɛn bin kici.
5 Porque como os sofrimentos de Cristo são abundantes em nós, assim também a nossa consolação é abundante por meio de Cristo.
6 Kɛn nakŋ ɔɔn̰ jaay aanga doje ki kic num, taa Raa asen kɛɗn kaay kaama kɛn asen kɔl gɔtn kaaj ki. Ɔɔ naaje jaay Raa ɛɗjen kaay kaama se taa naase kic ɓo dubar aanga dose ki num an̰ki kɔŋ kaasa aan gɔɔ kɛn naaje dubar aan doje ki jaay jꞋɔŋ jꞋaasin̰ se kici.
6 E se somos afligidos, é para vossa consolação e salvação; que é eficaz na perseverança dos mesmos sofrimentos que nós também sofremos; ou se somos confortados, é para vossa consolação e salvação.
7 Ɔɔ naaje kꞋjeel maakje ki kɔnd dojen jaay jꞋɔnd do naase ki se, kɔnd do mɛc. Taa naaje kꞋjeele naase ɔŋkiga dubar ute naaje se, bin se Raa asen kɛɗn kaay kaama aan gɔɔ naan̰ tɛɗo naaje ki se kici.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que assim como sois participantes dos sofrimentos, assim também o sereis da consolação.
8 Anum naase gɛnaagen ɗoobm al‑Masi ki, naaje kꞋje naase aki jeele taa naaŋ Azi ki se kꞋdabarjenoga dɛn aak eyo. Ɔɔ dubar kɛn naaje kꞋjꞋɔŋo se deeloga doje, naaje kꞋsaapo jꞋɔɔ naaje se jꞋkɔŋ kaaj ey sum.
8 Porque nós não queremos, irmãos, que ignoreis a dificuldade que nos sobreveio na Ásia, que fomos oprimidos excessivamente, acima das nossas forças, de tal modo que nos desesperamos até da vida;
9 Ɗeere, naaje se kꞋsaap jꞋɔɔ ɓiije naŋga sum, naaje jꞋkooyo. Naɓo, naaje se jꞋɔnd doje do naaje malin̰ge tu eyo, num naaje jꞋɔnd doje do Raa ki, naan̰ ɓo debm lee dur jeege daan yoge tu.
9 mas tínhamos a sentença de morte em nós mesmos, para que não confiássemos em nós mesmos, mas em Deus que ressuscita os mortos;
10 Ɔɔ Raa se ɔɔɗjenoga doje maakŋ yo kɛn gɔtn ese se ɔɔ naan̰ ajen kɔɔɗn doje kuuy daala. Ɗeere, naaje se jꞋɔnd doje don̰ ki, gɔt kuuy kic ɓo naan̰ utu ajen kɔɔɗn doje daala.
10 o qual nos livrou de tão grande morte e livra; em quem confiamos que ainda nos livrará;
11 Naase kic ute keem Raa kɛn naase aki keem se, naase ajeki noogo. Ɔɔ ute tɔnd mɛtn kɛn jeege dɛna tɔnd mɛtn Raa taa naaje se, Raa ajen tɛɗn bɛɛ. Ute naan̰ se jeege dɛna Ꞌtɔɔm Raa taa bɛɛ kɛn naan̰ tɛɗjen se.
11 juntos também ajudando com orações por nós, para que pelo dom a nós concedido, por meio de muitas pessoas, graças sejam dadas por muitos a nosso respeito.
12 Anum nakŋ tɛɗjen jaay naaje kꞋtɔɔm roje se, naaje kꞋjeelin̰ maakje ki, kiŋgjen naaje jꞋiŋg maakŋ jeege tu, ɔɔ tap tap ute naase se, jꞋiŋgo ute kɛn mɛt ki ɔɔ ute maakŋ kalaŋ naan Raa ki. Num naaje kꞋjꞋiŋgo bin se ute jeel‑taar gɛn jikilimge eyo, num ute bɛɛ Raa kɛn tɛɗjen se.
12 Porque o nosso regozijo é este: o testemunho da nossa consciência, de que, com simplicidade e sinceridade piedosa, não com sabedoria carnal, mas pela graça de Deus, tivemos nossa conversação no mundo, e mais abundantemente convosco.
13 — ausente —
13 Porque não vos escrevemos nenhumas outras coisas, senão as que ledes ou reconheceis; e eu confio que vós as reconhecereis até ao fim;
14 — ausente —
14 como também nos reconhecestes em parte, que somos o vosso regozijo, assim como também vós sois o nosso no dia do Senhor Jesus.
15 Ɗeere, maam mꞋjeel maakum ki maam mꞋje mꞋɓaa gɔtn naase ki ɓo deet jaayo, taa bin se naase aki kɔŋ bɛɛ maam kɛn mꞋɓaa gɔtse ki ɗɔɔl di se.
15 E nesta confiança propus anteriormente ir até vós, para que tivésseis um segundo benefício;
16 Maam mꞋkiin̰ gɔtse ki se mꞋɓaa Masedoan ki ɔɔ kɛn mꞋtɛrl tɛrl Masedoan ki kic ɓo, mꞋaɗe kaal dose ki. Ɔɔ naase ɓo amki je nakŋ kɛn am mꞋkaasn gɛn ɓaa mɛrtɛ taa naaŋ Jude ki.
16 e de passar por vós até a Macedônia, e novamente retornar da Macedônia e ir a vós, e ser conduzido por vós no meu caminho em direção à Judeia.
17 Kɛn maam mꞋuun do gɛn ɓaa mɛrtɛ se, ute maakum paac ey la? Ey lɛ nakŋ maam mꞋɓaa ɓaa tɛɗa paac se, mꞋtɛɗin̰ aan gɔɔ gɛn jikilimgen do nak kɛn kalaŋ sum ɓo kɛn naaɗe ɓaan̰ ɓaa tɛɗa num ɗeek ɔɔ: «Yɛɛ» ɔɔ «Yɛɛ eyo» se la?
17 Quando eu, portanto, deliberei isto, usei de leviandade? Ou o que proponho, o delibero segundo a carne, para que em mim haja sim, sim, e não, não?
18 Taar se Raa kic ɓo jeele, do taar kɛn kalaŋ se, naaje jꞋɔŋ kꞋtaaɗseno te jꞋɔɔ: «Yɛɛ» ɔɔ «Yɛɛ eyo».
18 Mas como Deus é verdadeiro, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Taa maama, Silban ute Timote kɛn kꞋɓaaɗo kꞋtaaɗsen taar Goon Raa Isa *al‑Masi gɔtse ki se, do taar kɛn kalaŋ sum ɓo, naaje kꞋtaaɗ te ey «Yɛɛ» ɔɔ «Yɛɛ eyo». Num gaŋ taar naaje kꞋtaaɗ se, daayum «Yɛɛ».
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que foi pregado entre vós por nós, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não, mas nele foi sim.
20 Ɔɔ nakŋ kɛn Raa taaɗo utu tɛɗ se, ute ɗoobm al‑Masi se paac Ꞌtɛɗn mɛt ki. Bin ɓo ute ro Isa al‑Masi se, naaje kꞋɗeekki jꞋɔɔki: *amin Raa ki gɛn *nookŋ ron̰a.
20 Porque todas as promessas de Deus nele são sim, e por ele o Amém, para a glória de Deus por nós.
21 Raa ɓo kɛn dɔɔkjeki ute al‑Masi kꞋtɛɗkiga tɔɔg se ɔɔ naan̰ ɓo debm tɛɗjeki kꞋtɛɗkiga jee naan̰ge.
21 Ora, aquele que nos estabelece convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus;
22 Naan̰ ɓo debm kɛn tɛɗjeki nakŋ kaakŋ jeele, kɛse Nirlin̰ kɛn naan̰ ɛɗjeki maakjege tu kɛn je ɗeekŋ ɔɔ naajege se kꞋtɛɗkiga jee naan̰ge ɔɔ ute naan̰ se, naan̰ je ajeki taaɗn ɔɔ utu ajeki kɛɗn nakŋ kɛn naan̰ taaɗo ɔɔ utu ajeki kɛɗ se.
22 o qual também nos selou, e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Maam se ɔn̰ Raa am tɛɗn saaɗuma ɔɔ maam se lɛ mꞋtaaɗ taar mɛt ki. Kɛn maam jaay baate tɛrlo maakŋ gɛgɛr kɛn Kɔrint ki se, mꞋje mꞋasen tujn̰ maakse eyo.
23 Além disso, eu invoco a Deus por testemunha sobre a minha alma, de que para vos poupar ainda não fui para Corinto.
24 Naaje kꞋje jꞋasen tɛɗn utu taa tɔɔg eyo gɛn kaal maakse do Raa ki, taa kaal maakse lɛ, naase utu ɔkin̰ki tɔɔgɔ. Anum naaje kꞋje jꞋaki tɛɗn naaba tɛlɛ, taa naase kic ɓo maakse raapo.
24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas somos ajudadores de vossa alegria; porque pela fé estais em pé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.