2 Coríntios 12
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NTLH
1 Maam mꞋje tɔɔm rom eyo naɓo naase ɔlumki mꞋtɔɔm rom tak. Naɓo mꞋaakin̰ se tɔɔl sɛr eyo. Ɓɔrse maam mꞋje mꞋtaaɗn ute nakgen Mɛljege teeco naanum ki jaay taaɗumo mɛtin̰ se.
1 Embora não adiante nada, eu preciso me gabar de mim mesmo. Agora vou falar a respeito das visões e revelações que o Senhor me tem dado.
2 Maam mꞋjeele gaaba kalaŋ debm *al‑Masi se, ɓɔrse ɔkga ɓaara sik‑kaar‑sɔɔ, ɔɔ gaabm se *Raa uun ɓaansin̰ maakŋ raa kɛn raan cir paac paac, jaay ɓo ɔk tɛrlo. (Kɛn naan̰ ook ɓaa raan se kɛn utu ron̰a lɔ ute ron̰ eyo, maam mꞋjeel eyo, kɛse Raa ɓo jeele).
2 Conheço um cristão que há catorze anos foi levado, de repente, até o mais alto céu. Não sei se isso, de fato, aconteceu ou se ele teve uma visão; somente Deus sabe. Repito: sei que esse homem foi levado, de repente, ao paraíso . Não sei se isso, de fato, aconteceu ou se foi uma visão; somente Deus sabe. E ali ele ouviu coisas que palavras humanas não conseguem contar.
5 Ey num gɛn debm bin se, maam mꞋkɔŋ tɔɔm roma, naɓo gɛn maam malin̰ se, mꞋtɔɔm rom do tɔɔgum kɛn baat se sum.
5 Eu me gabarei desse homem. Mas não me gabarei de mim mesmo, a não ser das coisas que mostram as minhas fraquezas.
6 Kɛn maam jaay mꞋje tɔɔm rom kic ɓo, maam mꞋkɔŋ tɛɗn debm dɛrl eyo, taa taargen maam mꞋtaaɗ se, taar mɛt ki. Naɓo maam se mꞋje tɔɔm rom eyo taa sɔm jeege am kaakum aan gɔɔ debm kꞋjeel jeel gɔtin̰a ɔɔ am kɔkŋ maam ɓo ɔɔn̰ cir taar kɛn naaɗe booyo teeco taarum ki ute nakgen naaɗe aakum maam mꞋtɛɗo se.
6 No entanto, se eu quisesse me gabar de mim mesmo, isso não seria uma loucura, porque estaria dizendo a verdade. Mas eu não me gabarei, pois quero que a opinião que as pessoas têm de mim se baseie naquilo que me viram fazer e me ouviram dizer.
7 Taa nakgen Mɛljege teeco naanum ki jaay taaɗum mɛtin̰ se, mꞋaakɗen se deel doa. Taa mꞋkɔŋ tɔɔm rom do nakge tun maam mꞋaakɗeno ey se, Mɛljege ɔn̰o nakŋ aan gɔɔ kɔrɔndɔ maakŋ rom ki, ɔɔ nakŋ aan gɔɔ kɔrɔndɔ se *Ɓubm sitange ɓo ɔlo kɔɗin̰ taa am dabara ɔɔ am gaasn mꞋkɔŋ tɔɔm rom eyo.
7 Mas, para que não ficasse orgulhoso demais por causa das coisas maravilhosas que vi, eu recebi uma doença dolorosa, que é como um espinho no meu corpo. Ela veio como um mensageiro de Satanás para me dar bofetadas e impedir que eu ficasse orgulhoso.
8 Mɛt mɔtɔ maam mꞋeem nɔɔ mɛtn Mɛljege tu mꞋɔɔ nakŋ se n̰Ꞌɔɔɗumsin̰ naatn rom ki.
8 Três vezes orei ao Senhor, pedindo que ele me tirasse esse sofrimento.
9 Num gaŋ naan̰ tɛrlum ɔɔ: «Bɛɛ maam mꞋtɛɗi se ɓo, aasiga sum. Taa kaaɗ kɛn naai Ꞌtɔɔgi baat se ɓo, maam mꞋtaaɗn tɔɔgum ute maraadin̰ doi ki.» Bin ɓo maam se mꞋtɔɔm roma do tɔɔgum kɛn baat se, taa al‑Masi se taaɗn tɔɔgin̰ dom ki.
9 Mas ele me respondeu: “A minha Portanto, eu me sinto muito feliz em me gabar das minhas fraquezas, para que assim a proteção do poder de Cristo esteja comigo.
10 Taa naan̰ se ɓo do tɔɔgum kɛn baat se, kɛn kꞋnaajuma, nakgen ɔɔn̰ kɛn aan dom ki, kɛn kꞋdabaruma, kɛn kꞋlee kꞋteecum nirluma, kɛn nakgen se jaay aan dom ki se, maam maakum raapo taa al‑Masi se; taa kaaɗ kɛn maam tɔɔgum baat se jaay ɓo, maam mꞋɔŋ tɔɔgɔ.
10 Eu me alegro também com as fraquezas, os insultos, os sofrimentos, as perseguições e as dificuldades pelos quais passo por causa de Cristo. Porque, quando perco toda a minha força, então tenho a força de Cristo em mim.
11 Maam mꞋtaaɗseno aan gɔɔ debm dɛrlɛ se, ɔɔ naan̰ se naase ɓo ɔlumki taa tɔɔgɔ. Ey num naase ɓo jee kɛn amkiro magala. Kɛn naaɗe jaay taaɗ ɔɔ maam se mꞋtɔɔl sɛr eyo kic ɓo, naaɗen jee kɛn aak roɗe aan gɔɔ *jee kaan̰ naabm Isagen kꞋjeel jeel gɔtɗe se, ɔŋ cirum eyo.
11 Eu estou agindo como um louco, mas foram vocês que me obrigaram a isso. Porque vocês é que deviam falar bem de mim. Pois, mesmo que eu não valha nada, não sou inferior, de modo nenhum, a esses tais “superapóstolos” de vocês.
12 Kɛn maam jaay mꞋiŋgo gɔtse ki se, naase ɔŋumki maam se mꞋdebm maakum deere, ɔɔ mꞋaasin̰ do nakge tun paacn̰ aan dom ki. Ɔɔ ute tɔɔgŋ Raa se, maam mꞋtɛɗoga nakŋ‑kɔɔɓge ute nakgen deel doa. Ute nakgen maam mꞋtɛɗ se ɓo kɛn taaɗsen ɔɔ maam se, debm kaan̰ naabm *al‑Masi.
12 As coisas que provam que, de fato, sou apóstolo foram feitas entre vocês com muita paciência. Foram sinais, maravilhas e milagres.
13 Anum nakgen kɛn maam mꞋtɛɗo *eglizge tun kuuy se, gɔtn naase ki kic ɓo maam mꞋtɛɗin̰oga. Nakgen kɛn maam mꞋtɛɗin̰o te gɔtn naase ki ey se, maam mꞋtɔnd te mɛtn ɗim gɔtse ki ey sum. Bin se mꞋtɛɗsenga *kusin̰ la? Kɛn tɛɗsega kic num, Ꞌtɛɗumki kalɗɛ gɛn kɛn maam mꞋtɔnd mɛtn ɗim gɔtse ki ey se!
13 Como é que vocês foram tratados pior do que as outras igrejas? A única diferença é que eu não exigi que vocês me ajudassem. Por favor, perdoem essa injustiça!
14 ꞋƁooyki mꞋasen taaɗa: tɛr daala ɓɔrse maam mꞋɗaapga roma gɛn ɓaa gɔtse ki gɛn k‑mɔtɔge, ɔɔ mꞋɓaa gɔtse kic ɓo maam mꞋje ɗimse eyo, num maam se mꞋje naase malin̰ge ey num mꞋje ɗimse eyo. Taa bubge ɓo tus naka gɛnɗege tu ey num gaange ɓo, tus naka bubɗege tu eyo.
14 Já estou preparado para fazer a minha terceira visita a vocês e novamente não vou exigir que vocês me ajudem. Eu quero vocês e não o dinheiro de vocês. Afinal de contas, são os pais que devem juntar dinheiro para os filhos, e não os filhos, para os pais.
15 Maam se kɛn mꞋut jim paac taa naase kic num, maakum raapo. Ɗeere, maam se mꞋje kutn jim sum eyo, naɓo rom paac kic ɓo mꞋan̰ kɛɗin̰ taa naase. Anum kɛn maam jaay mꞋjese dɛn bin se, naase kic amki kɔŋ je baatn ne?
15 Vou ficar contente em gastar tudo o que tenho e até a mim mesmo para ajudá-los. Será que vocês me amarão menos só porque eu os amo tanto?
16 Naase Ꞌjeelki maam se mꞋtɔnd te mɛtn ɗim gɔtse ki eyo. Naɓo jeegen mɛtin̰ge maakse ki se taaɗ ɔɔ maam se nakum mɛtɛkɛ ɔɔ maam mꞋaan̰seno kaan̰ ɓo dala ey num maam mꞋɔŋga ɗim gɔtse ki.
16 Portanto, vocês vão concordar que eu não exigi nada de vocês. Porém alguém poderá dizer que os enganei e tapeei com mentiras.
17 Maakŋ jeege tun maam mꞋɔlɗen gɔtse ki se, deb kalaŋ maakɗe ki se ɔsga jise la?
17 Por acaso explorei vocês por meio de algum mensageiro que lhes mandei?
18 Maam mꞋɗaar mɛtn Tit ki cirr ɔɔ mꞋɔl gɛnaa kuuy kɛn maam mꞋtaaɗseno taarin̰ se ute naan̰a. Kɛn Tit jaay iŋgo gɔtse ki se ɔsoga jise la? Lɔ maam mꞋute Tit se naabm kɛn naaje kꞋtɛɗo se ɔɔ saapje se tec naap ey la?
18 Eu pedi a Tito que fosse visitá-los e mandei com ele o outro irmão na fé. Por acaso Tito os explorou? Será que nós dois não temos agido do mesmo modo e com o mesmo espírito?
19 Taargen naaje kꞋraaŋseno maakŋ maktub kɛn ese se, naase Ꞌsaap ɔɔki kaaɗn naane naaje kꞋje ɗaapm taarje ɓo naanse ki sum. Bin eyo! Naaje se kꞋtaaɗsen naan Raa ki aan gɔɔ kɛn al‑Masi jen ro ki ɔɔ Ꞌjeelki, jee maak‑jejege, taargen naaje kꞋtaaɗsen se, taa asen noogo aki ziiɗn ɓaa ute naanse ɗoobm al‑Masi ki.
19 Talvez vocês pensem que estamos querendo nos defender diante de vocês, mas não é isso. Falamos como Cristo nos mandaria falar, na presença de Deus. E tudo o que fazemos, queridos amigos, é para ajudar vocês.
20 Anum kɛn ɔlum maam mꞋɓeer se mꞋɔɔ kaaɗn kɛn jaay maam mꞋɓaa gɔtse ki se, mꞋasen kɔŋ aan gɔɔ kɛn maam mꞋjen ro ki eyo ɔɔ naase kic lɛ amki kaakse amki kɔŋum aan gɔɔ kɛn naase Ꞌjenki ro ki ey kici. Maam mꞋje se mꞋasen kɔŋ naase Ꞌtɛɗki tɛɗ dɛkɛn̰ɛ ute naap eyo, Ꞌtɛɗki tɛɗ maak‑kilimi ro naapge tu eyo, Ꞌtɛɗki tɛɗ taa mooyo ute naap eyo, Ꞌniki ni ro naapge tu eyo, ɔɔɗki kɔɔɗ naap eyo, Ꞌtaaɗki taaɗ taar iŋg kusu ro naapge tu eyo, Ꞌmagalki magal rosege eyo ɔɔ ɛcki kɛc naap eyo.
20 Tenho medo de que, quando chegar aí, eu os encontre diferentes do que eu gostaria que fossem e que vocês me achem diferente do que gostariam que eu fosse. Tenho medo também de encontrar brigas e ciumeiras, ódio e egoísmo, insultos, falatório, orgulho e desordens.
21 Maam mꞋɓeer mꞋɔɔ sɔm ɓii kɛn maam mꞋtɛrl gɔtse ki kuuy daal se, Raam am kɔlum sɔkɔn̰ɔ am tɔɔl naanse ki. Maam mꞋɓeer mꞋɔɔ sɔm, kɛn mꞋkaan gɔtse ki se, mꞋkɔŋ jee kusin̰ge dɛna kɛn tɛrl te maakɗe do Raa ki eyo. Kaaɗn naane, naaɗe utu iŋg tɛɗ nakŋ tuj debkilimi naan Raa ki ɔɔ lee ɛɛs naapa rɛn̰ rɛn̰ ɔɔ tɛɗ nakgen jig eyo kɛn maakɗe jen ro ki. Taa naaɗe se ɓo kɛn am kɔlum maam mꞋutu mꞋɓaa keeme.
21 Receio ainda que na minha próxima visita o meu Deus me humilhe diante de vocês e que eu tenha de chorar por muitos de vocês que continuam a cometer os mesmos pecados que cometiam no passado e não se arrependeram da sua imoralidade sexual, nem das relações sexuais proibidas, nem de outras coisas indecentes que faziam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.