2 Coríntios 12
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARA
1 Maam mꞋje tɔɔm rom eyo naɓo naase ɔlumki mꞋtɔɔm rom tak. Naɓo mꞋaakin̰ se tɔɔl sɛr eyo. Ɓɔrse maam mꞋje mꞋtaaɗn ute nakgen Mɛljege teeco naanum ki jaay taaɗumo mɛtin̰ se.
1 Se é necessário que me glorie, ainda que não convém, passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Maam mꞋjeele gaaba kalaŋ debm *al‑Masi se, ɓɔrse ɔkga ɓaara sik‑kaar‑sɔɔ, ɔɔ gaabm se *Raa uun ɓaansin̰ maakŋ raa kɛn raan cir paac paac, jaay ɓo ɔk tɛrlo. (Kɛn naan̰ ook ɓaa raan se kɛn utu ron̰a lɔ ute ron̰ eyo, maam mꞋjeel eyo, kɛse Raa ɓo jeele).
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado até ao terceiro céu (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
3 — ausente —
3 e sei que o tal homem (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
4 — ausente —
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Ey num gɛn debm bin se, maam mꞋkɔŋ tɔɔm roma, naɓo gɛn maam malin̰ se, mꞋtɔɔm rom do tɔɔgum kɛn baat se sum.
5 De tal coisa me gloriarei; não, porém, de mim mesmo, salvo nas minhas fraquezas.
6 Kɛn maam jaay mꞋje tɔɔm rom kic ɓo, maam mꞋkɔŋ tɛɗn debm dɛrl eyo, taa taargen maam mꞋtaaɗ se, taar mɛt ki. Naɓo maam se mꞋje tɔɔm rom eyo taa sɔm jeege am kaakum aan gɔɔ debm kꞋjeel jeel gɔtin̰a ɔɔ am kɔkŋ maam ɓo ɔɔn̰ cir taar kɛn naaɗe booyo teeco taarum ki ute nakgen naaɗe aakum maam mꞋtɛɗo se.
6 Pois, se eu vier a gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas abstenho-me para que ninguém se preocupe comigo mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Taa nakgen Mɛljege teeco naanum ki jaay taaɗum mɛtin̰ se, mꞋaakɗen se deel doa. Taa mꞋkɔŋ tɔɔm rom do nakge tun maam mꞋaakɗeno ey se, Mɛljege ɔn̰o nakŋ aan gɔɔ kɔrɔndɔ maakŋ rom ki, ɔɔ nakŋ aan gɔɔ kɔrɔndɔ se *Ɓubm sitange ɓo ɔlo kɔɗin̰ taa am dabara ɔɔ am gaasn mꞋkɔŋ tɔɔm rom eyo.
7 E, para que não me ensoberbecesse com a grandeza das revelações, foi-me posto um espinho na carne, mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de que não me exalte.
8 Mɛt mɔtɔ maam mꞋeem nɔɔ mɛtn Mɛljege tu mꞋɔɔ nakŋ se n̰Ꞌɔɔɗumsin̰ naatn rom ki.
8 Por causa disto, três vezes pedi ao Senhor que o afastasse de mim.
9 Num gaŋ naan̰ tɛrlum ɔɔ: «Bɛɛ maam mꞋtɛɗi se ɓo, aasiga sum. Taa kaaɗ kɛn naai Ꞌtɔɔgi baat se ɓo, maam mꞋtaaɗn tɔɔgum ute maraadin̰ doi ki.» Bin ɓo maam se mꞋtɔɔm roma do tɔɔgum kɛn baat se, taa al‑Masi se taaɗn tɔɔgin̰ dom ki.
9 Então, ele me disse: A minha graça te basta, porque o poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, mais me gloriarei nas fraquezas, para que sobre mim repouse o poder de Cristo.
10 Taa naan̰ se ɓo do tɔɔgum kɛn baat se, kɛn kꞋnaajuma, nakgen ɔɔn̰ kɛn aan dom ki, kɛn kꞋdabaruma, kɛn kꞋlee kꞋteecum nirluma, kɛn nakgen se jaay aan dom ki se, maam maakum raapo taa al‑Masi se; taa kaaɗ kɛn maam tɔɔgum baat se jaay ɓo, maam mꞋɔŋ tɔɔgɔ.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando sou fraco, então, é que sou forte.
11 Maam mꞋtaaɗseno aan gɔɔ debm dɛrlɛ se, ɔɔ naan̰ se naase ɓo ɔlumki taa tɔɔgɔ. Ey num naase ɓo jee kɛn amkiro magala. Kɛn naaɗe jaay taaɗ ɔɔ maam se mꞋtɔɔl sɛr eyo kic ɓo, naaɗen jee kɛn aak roɗe aan gɔɔ *jee kaan̰ naabm Isagen kꞋjeel jeel gɔtɗe se, ɔŋ cirum eyo.
11 Tenho-me tornado insensato; a isto me constrangestes. Eu devia ter sido louvado por vós; porquanto em nada fui inferior a esses tais apóstolos, ainda que nada sou.
12 Kɛn maam jaay mꞋiŋgo gɔtse ki se, naase ɔŋumki maam se mꞋdebm maakum deere, ɔɔ mꞋaasin̰ do nakge tun paacn̰ aan dom ki. Ɔɔ ute tɔɔgŋ Raa se, maam mꞋtɛɗoga nakŋ‑kɔɔɓge ute nakgen deel doa. Ute nakgen maam mꞋtɛɗ se ɓo kɛn taaɗsen ɔɔ maam se, debm kaan̰ naabm *al‑Masi.
12 Pois as credenciais do apostolado foram apresentadas no meio de vós, com toda a persistência, por sinais, prodígios e poderes miraculosos.
13 Anum nakgen kɛn maam mꞋtɛɗo *eglizge tun kuuy se, gɔtn naase ki kic ɓo maam mꞋtɛɗin̰oga. Nakgen kɛn maam mꞋtɛɗin̰o te gɔtn naase ki ey se, maam mꞋtɔnd te mɛtn ɗim gɔtse ki ey sum. Bin se mꞋtɛɗsenga *kusin̰ la? Kɛn tɛɗsega kic num, Ꞌtɛɗumki kalɗɛ gɛn kɛn maam mꞋtɔnd mɛtn ɗim gɔtse ki ey se!
13 Porque, em que tendes vós sido inferiores às demais igrejas, senão neste fato de não vos ter sido pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 ꞋƁooyki mꞋasen taaɗa: tɛr daala ɓɔrse maam mꞋɗaapga roma gɛn ɓaa gɔtse ki gɛn k‑mɔtɔge, ɔɔ mꞋɓaa gɔtse kic ɓo maam mꞋje ɗimse eyo, num maam se mꞋje naase malin̰ge ey num mꞋje ɗimse eyo. Taa bubge ɓo tus naka gɛnɗege tu ey num gaange ɓo, tus naka bubɗege tu eyo.
14 Eis que, pela terceira vez, estou pronto a ir ter convosco e não vos serei pesado; pois não vou atrás dos vossos bens, mas procuro a vós outros. Não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Maam se kɛn mꞋut jim paac taa naase kic num, maakum raapo. Ɗeere, maam se mꞋje kutn jim sum eyo, naɓo rom paac kic ɓo mꞋan̰ kɛɗin̰ taa naase. Anum kɛn maam jaay mꞋjese dɛn bin se, naase kic amki kɔŋ je baatn ne?
15 Eu de boa vontade me gastarei e ainda me deixarei gastar em prol da vossa alma. Se mais vos amo, serei menos amado?
16 Naase Ꞌjeelki maam se mꞋtɔnd te mɛtn ɗim gɔtse ki eyo. Naɓo jeegen mɛtin̰ge maakse ki se taaɗ ɔɔ maam se nakum mɛtɛkɛ ɔɔ maam mꞋaan̰seno kaan̰ ɓo dala ey num maam mꞋɔŋga ɗim gɔtse ki.
16 Pois seja assim, eu não vos fui pesado; porém, sendo astuto, vos prendi com dolo.
17 Maakŋ jeege tun maam mꞋɔlɗen gɔtse ki se, deb kalaŋ maakɗe ki se ɔsga jise la?
17 Porventura, vos explorei por intermédio de algum daqueles que vos enviei?
18 Maam mꞋɗaar mɛtn Tit ki cirr ɔɔ mꞋɔl gɛnaa kuuy kɛn maam mꞋtaaɗseno taarin̰ se ute naan̰a. Kɛn Tit jaay iŋgo gɔtse ki se ɔsoga jise la? Lɔ maam mꞋute Tit se naabm kɛn naaje kꞋtɛɗo se ɔɔ saapje se tec naap ey la?
18 Roguei a Tito e enviei com ele outro irmão; porventura, Tito vos explorou? Acaso, não temos andado no mesmo espírito? Não seguimos nas mesmas pisadas?
19 Taargen naaje kꞋraaŋseno maakŋ maktub kɛn ese se, naase Ꞌsaap ɔɔki kaaɗn naane naaje kꞋje ɗaapm taarje ɓo naanse ki sum. Bin eyo! Naaje se kꞋtaaɗsen naan Raa ki aan gɔɔ kɛn al‑Masi jen ro ki ɔɔ Ꞌjeelki, jee maak‑jejege, taargen naaje kꞋtaaɗsen se, taa asen noogo aki ziiɗn ɓaa ute naanse ɗoobm al‑Masi ki.
19 Há muito, pensais que nos estamos desculpando convosco. Falamos em Cristo perante Deus, e tudo, ó amados, para vossa edificação.
20 Anum kɛn ɔlum maam mꞋɓeer se mꞋɔɔ kaaɗn kɛn jaay maam mꞋɓaa gɔtse ki se, mꞋasen kɔŋ aan gɔɔ kɛn maam mꞋjen ro ki eyo ɔɔ naase kic lɛ amki kaakse amki kɔŋum aan gɔɔ kɛn naase Ꞌjenki ro ki ey kici. Maam mꞋje se mꞋasen kɔŋ naase Ꞌtɛɗki tɛɗ dɛkɛn̰ɛ ute naap eyo, Ꞌtɛɗki tɛɗ maak‑kilimi ro naapge tu eyo, Ꞌtɛɗki tɛɗ taa mooyo ute naap eyo, Ꞌniki ni ro naapge tu eyo, ɔɔɗki kɔɔɗ naap eyo, Ꞌtaaɗki taaɗ taar iŋg kusu ro naapge tu eyo, Ꞌmagalki magal rosege eyo ɔɔ ɛcki kɛc naap eyo.
20 Temo, pois, que, indo ter convosco, não vos encontre na forma em que vos quero, e que também vós me acheis diferente do que esperáveis, e que haja entre vós contendas, invejas, iras, porfias, detrações, intrigas, orgulho e tumultos.
21 Maam mꞋɓeer mꞋɔɔ sɔm ɓii kɛn maam mꞋtɛrl gɔtse ki kuuy daal se, Raam am kɔlum sɔkɔn̰ɔ am tɔɔl naanse ki. Maam mꞋɓeer mꞋɔɔ sɔm, kɛn mꞋkaan gɔtse ki se, mꞋkɔŋ jee kusin̰ge dɛna kɛn tɛrl te maakɗe do Raa ki eyo. Kaaɗn naane, naaɗe utu iŋg tɛɗ nakŋ tuj debkilimi naan Raa ki ɔɔ lee ɛɛs naapa rɛn̰ rɛn̰ ɔɔ tɛɗ nakgen jig eyo kɛn maakɗe jen ro ki. Taa naaɗe se ɓo kɛn am kɔlum maam mꞋutu mꞋɓaa keeme.
21 Receio que, indo outra vez, o meu Deus me humilhe no meio de vós, e eu venha a chorar por muitos que, outrora, pecaram e não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.