2 Coríntios 12

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Maam mꞋje tɔɔm rom eyo naɓo naase ɔlumki mꞋtɔɔm rom tak. Naɓo mꞋaakin̰ se tɔɔl sɛr eyo. Ɓɔrse maam mꞋje mꞋtaaɗn ute nakgen Mɛljege teeco naanum ki jaay taaɗumo mɛtin̰ se.
1 É necessário gloriar-me, embora não convenha; mas passarei a visões e revelações do Senhor.
2 Maam mꞋjeele gaaba kalaŋ debm *al‑Masi se, ɓɔrse ɔkga ɓaara sik‑kaar‑sɔɔ, ɔɔ gaabm se *Raa uun ɓaansin̰ maakŋ raa kɛn raan cir paac paac, jaay ɓo ɔk tɛrlo. (Kɛn naan̰ ook ɓaa raan se kɛn utu ron̰a lɔ ute ron̰ eyo, maam mꞋjeel eyo, kɛse Raa ɓo jeele).
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos {se no corpo não sei, se fora do corpo não sei; Deus o sabe} foi arrebatado até o terceiro céu.
3 — ausente —
3 Sim, conheço o tal homem {se no corpo, se fora do corpo, não sei: Deus o sabe},
4 — ausente —
4 que foi arrebatado ao paraíso, e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Ey num gɛn debm bin se, maam mꞋkɔŋ tɔɔm roma, naɓo gɛn maam malin̰ se, mꞋtɔɔm rom do tɔɔgum kɛn baat se sum.
5 Desse tal me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Kɛn maam jaay mꞋje tɔɔm rom kic ɓo, maam mꞋkɔŋ tɛɗn debm dɛrl eyo, taa taargen maam mꞋtaaɗ se, taar mɛt ki. Naɓo maam se mꞋje tɔɔm rom eyo taa sɔm jeege am kaakum aan gɔɔ debm kꞋjeel jeel gɔtin̰a ɔɔ am kɔkŋ maam ɓo ɔɔn̰ cir taar kɛn naaɗe booyo teeco taarum ki ute nakgen naaɗe aakum maam mꞋtɛɗo se.
6 Pois, se quiser gloriar-me, não serei insensato, porque direi a verdade;
7 Taa nakgen Mɛljege teeco naanum ki jaay taaɗum mɛtin̰ se, mꞋaakɗen se deel doa. Taa mꞋkɔŋ tɔɔm rom do nakge tun maam mꞋaakɗeno ey se, Mɛljege ɔn̰o nakŋ aan gɔɔ kɔrɔndɔ maakŋ rom ki, ɔɔ nakŋ aan gɔɔ kɔrɔndɔ se *Ɓubm sitange ɓo ɔlo kɔɗin̰ taa am dabara ɔɔ am gaasn mꞋkɔŋ tɔɔm rom eyo.
7 E, para que me não exaltasse demais pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte demais;
8 Mɛt mɔtɔ maam mꞋeem nɔɔ mɛtn Mɛljege tu mꞋɔɔ nakŋ se n̰Ꞌɔɔɗumsin̰ naatn rom ki.
8 acerca do qual três vezes roguei ao Senhor que o afastasse de mim;
9 Num gaŋ naan̰ tɛrlum ɔɔ: «Bɛɛ maam mꞋtɛɗi se ɓo, aasiga sum. Taa kaaɗ kɛn naai Ꞌtɔɔgi baat se ɓo, maam mꞋtaaɗn tɔɔgum ute maraadin̰ doi ki.» Bin ɓo maam se mꞋtɔɔm roma do tɔɔgum kɛn baat se, taa al‑Masi se taaɗn tɔɔgin̰ dom ki.
9 e ele me disse: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. Por isso, de boa vontade antes me gloriarei nas minhas fraquezas, a fim de que repouse sobre mim o poder de Cristo.
10 Taa naan̰ se ɓo do tɔɔgum kɛn baat se, kɛn kꞋnaajuma, nakgen ɔɔn̰ kɛn aan dom ki, kɛn kꞋdabaruma, kɛn kꞋlee kꞋteecum nirluma, kɛn nakgen se jaay aan dom ki se, maam maakum raapo taa al‑Masi se; taa kaaɗ kɛn maam tɔɔgum baat se jaay ɓo, maam mꞋɔŋ tɔɔgɔ.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco, então é que sou forte.
11 Maam mꞋtaaɗseno aan gɔɔ debm dɛrlɛ se, ɔɔ naan̰ se naase ɓo ɔlumki taa tɔɔgɔ. Ey num naase ɓo jee kɛn amkiro magala. Kɛn naaɗe jaay taaɗ ɔɔ maam se mꞋtɔɔl sɛr eyo kic ɓo, naaɗen jee kɛn aak roɗe aan gɔɔ *jee kaan̰ naabm Isagen kꞋjeel jeel gɔtɗe se, ɔŋ cirum eyo.
11 Tornei-me insensato; vós a isso me obrigastes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos demais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Kɛn maam jaay mꞋiŋgo gɔtse ki se, naase ɔŋumki maam se mꞋdebm maakum deere, ɔɔ mꞋaasin̰ do nakge tun paacn̰ aan dom ki. Ɔɔ ute tɔɔgŋ Raa se, maam mꞋtɛɗoga nakŋ‑kɔɔɓge ute nakgen deel doa. Ute nakgen maam mꞋtɛɗ se ɓo kɛn taaɗsen ɔɔ maam se, debm kaan̰ naabm *al‑Masi.
12 Os sinais do meu apostolado foram, de fato, operados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e milagres.
13 Anum nakgen kɛn maam mꞋtɛɗo *eglizge tun kuuy se, gɔtn naase ki kic ɓo maam mꞋtɛɗin̰oga. Nakgen kɛn maam mꞋtɛɗin̰o te gɔtn naase ki ey se, maam mꞋtɔnd te mɛtn ɗim gɔtse ki ey sum. Bin se mꞋtɛɗsenga *kusin̰ la? Kɛn tɛɗsega kic num, Ꞌtɛɗumki kalɗɛ gɛn kɛn maam mꞋtɔnd mɛtn ɗim gɔtse ki ey se!
13 Pois, em que fostes feitos inferiores às outras igrejas, a não ser nisto, que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 ꞋƁooyki mꞋasen taaɗa: tɛr daala ɓɔrse maam mꞋɗaapga roma gɛn ɓaa gɔtse ki gɛn k‑mɔtɔge, ɔɔ mꞋɓaa gɔtse kic ɓo maam mꞋje ɗimse eyo, num maam se mꞋje naase malin̰ge ey num mꞋje ɗimse eyo. Taa bubge ɓo tus naka gɛnɗege tu ey num gaange ɓo, tus naka bubɗege tu eyo.
14 Eis que pela terceira vez estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei pesado, porque não busco o que é vosso, mas sim a vós; pois não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Maam se kɛn mꞋut jim paac taa naase kic num, maakum raapo. Ɗeere, maam se mꞋje kutn jim sum eyo, naɓo rom paac kic ɓo mꞋan̰ kɛɗin̰ taa naase. Anum kɛn maam jaay mꞋjese dɛn bin se, naase kic amki kɔŋ je baatn ne?
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas. Se mais abundantemente vos amo, serei menos amado?
16 Naase Ꞌjeelki maam se mꞋtɔnd te mɛtn ɗim gɔtse ki eyo. Naɓo jeegen mɛtin̰ge maakse ki se taaɗ ɔɔ maam se nakum mɛtɛkɛ ɔɔ maam mꞋaan̰seno kaan̰ ɓo dala ey num maam mꞋɔŋga ɗim gɔtse ki.
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 Maakŋ jeege tun maam mꞋɔlɗen gɔtse ki se, deb kalaŋ maakɗe ki se ɔsga jise la?
17 Porventura vos explorei por algum daqueles que vos enviei?
18 Maam mꞋɗaar mɛtn Tit ki cirr ɔɔ mꞋɔl gɛnaa kuuy kɛn maam mꞋtaaɗseno taarin̰ se ute naan̰a. Kɛn Tit jaay iŋgo gɔtse ki se ɔsoga jise la? Lɔ maam mꞋute Tit se naabm kɛn naaje kꞋtɛɗo se ɔɔ saapje se tec naap ey la?
18 Exortei a Tito, e enviei com ele o irmão. Porventura Tito vos explorou? Não andamos porventura no mesmo espírito? Não seguimos as mesmas pegadas?
19 Taargen naaje kꞋraaŋseno maakŋ maktub kɛn ese se, naase Ꞌsaap ɔɔki kaaɗn naane naaje kꞋje ɗaapm taarje ɓo naanse ki sum. Bin eyo! Naaje se kꞋtaaɗsen naan Raa ki aan gɔɔ kɛn al‑Masi jen ro ki ɔɔ Ꞌjeelki, jee maak‑jejege, taargen naaje kꞋtaaɗsen se, taa asen noogo aki ziiɗn ɓaa ute naanse ɗoobm al‑Masi ki.
19 Há muito, de certo, pensais que nos estamos desculpando convosco. Perante Deus, falamos em Cristo, e tudo isto, amados, é para vossa edificação.
20 Anum kɛn ɔlum maam mꞋɓeer se mꞋɔɔ kaaɗn kɛn jaay maam mꞋɓaa gɔtse ki se, mꞋasen kɔŋ aan gɔɔ kɛn maam mꞋjen ro ki eyo ɔɔ naase kic lɛ amki kaakse amki kɔŋum aan gɔɔ kɛn naase Ꞌjenki ro ki ey kici. Maam mꞋje se mꞋasen kɔŋ naase Ꞌtɛɗki tɛɗ dɛkɛn̰ɛ ute naap eyo, Ꞌtɛɗki tɛɗ maak‑kilimi ro naapge tu eyo, Ꞌtɛɗki tɛɗ taa mooyo ute naap eyo, Ꞌniki ni ro naapge tu eyo, ɔɔɗki kɔɔɗ naap eyo, Ꞌtaaɗki taaɗ taar iŋg kusu ro naapge tu eyo, Ꞌmagalki magal rosege eyo ɔɔ ɛcki kɛc naap eyo.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos ache quais eu vos quero, e que eu seja achado por vós qual não me quereis; que de algum modo haja contendas, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Maam mꞋɓeer mꞋɔɔ sɔm ɓii kɛn maam mꞋtɛrl gɔtse ki kuuy daal se, Raam am kɔlum sɔkɔn̰ɔ am tɔɔl naanse ki. Maam mꞋɓeer mꞋɔɔ sɔm, kɛn mꞋkaan gɔtse ki se, mꞋkɔŋ jee kusin̰ge dɛna kɛn tɛrl te maakɗe do Raa ki eyo. Kaaɗn naane, naaɗe utu iŋg tɛɗ nakŋ tuj debkilimi naan Raa ki ɔɔ lee ɛɛs naapa rɛn̰ rɛn̰ ɔɔ tɛɗ nakgen jig eyo kɛn maakɗe jen ro ki. Taa naaɗe se ɓo kɛn am kɔlum maam mꞋutu mꞋɓaa keeme.
21 e que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe perante vós, e chore eu sobre muitos daqueles que dantes pecaram, e ainda não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.