2 Coríntios 11
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NTLH
1 Ɓɔrse maam mꞋje mꞋasen taaɗn aan gɔɔ debm dɛrlɛ naɓo do taarumge tu se aayki kaamse aasin̰ki do ki. Gɛnaamge, maam se kic ɓo aayki kaamse Ꞌsɛrkumki.
1 Eu gostaria que vocês me suportassem mesmo quando sou um tanto louco. Por favor, me suportem!
2 Maam se mꞋsaap do naase ki aan gɔɔ kɛn *Raa saap dose ki kɛn tec aan gɔɔ mɛnd kɛn ni taa gaabin̰ se. Ɔɔ maam mꞋje mꞋasen kɛɗn gaab ki kalaŋ ɔɔ gaabm ese se naan̰ ɓo *al‑Masi. Taa naan̰ se ɓo maam mꞋje mꞋasen ɓaa naanin̰ ki aan gɔɔ goon mɛnd kɛn iŋg bɔɔb ron̰ gaabm kɛɛsin̰ ki sum se.
2 O mesmo zelo que Deus tem por vocês eu também tenho. Porque vocês são como uma virgem pura que eu prometi dar em casamento somente a um homem, que é Cristo.
3 Aan gɔɔ do dɔkin̰ wɔɔjɔ ɓaaɗo dɛrl Awa se, maam mꞋɓeer mꞋɔɔ sɔm nam asen dɛrl bin kici ɔɔ saapse se tɛɗn jig eyo ɔɔ aki tuj ɔrmse ɔɔ aki kɔŋ dɔɔkŋ ute al‑Masi ute maakŋ kalaŋ eyo.
3 Pois, assim como Eva foi enganada pelas mentiras da cobra, eu tenho medo de que a mente de vocês seja corrompida e vocês abandonem a devoção sincera e pura a Cristo.
4 Nam kuuy ɓaaɗo taaɗsen mɛtn taar Isan kuuy tec aan gɔɔ gɛn naaje kꞋtaaɗsen se eyo, ɔɔ taaɗsen mɛtn taar nirl kuuy tec aan gɔɔ kɛn naaje kꞋtaaɗsen se eyo ɔɔ kɛn naan̰ jaay ɓaaɗo taaɗsen Labar Jigan kuuy kɛn tec aan gɔɔ gɛn naaje ey se kic ɓo, naase Ꞌsɛrkɗeki tap.
4 Porque vocês suportam com alegria qualquer um que chega e anuncia um Jesus diferente daquele que nós anunciamos. E aceitam um espírito e um evangelho completamente diferentes do Espírito de Deus e do evangelho que receberam de nós.
5 Jeegen naase aakɗeki aan gɔɔ jee kaan̰ naabm Isagen kꞋjeel jeel gɔtɗe ese se, naaɗe se ɔŋ cirum maam eyo.
5 Eu não acho que tenho menos valor do que esses tais “superapóstolos”!
6 Ɗeere, maam mꞋjeel taaɗn taara jiga dɛn eyo, naɓo jeel nakge sum se maam mꞋɔkɔ. Naase kic ɓo Ꞌjeelki maakŋ nakge tun naaje kꞋtɛɗ paac se, naaje kꞋtaaɗsesin̰ga tal mɛt dɛna.
6 Talvez eu seja um principiante no falar, mas no conhecimento não sou. Sempre e em todas as situações temos dado provas disso a vocês.
7 Kɛn maam mꞋtaaɗseno Labar Jiga gɛn Raa se, maam mꞋɔɔp rom baata ɔɔ mꞋuunsen ro naase ɓo raan. Labar Jiga gɛn Raa se lɛ maam mꞋtaaɗseno cɛrɛ. Bin se maam mꞋtujin̰ga la?
7 Quando anunciei a vocês a boa notícia de Deus, fiz isso completamente de graça. Eu me humilhei para engrandecer vocês. Será que houve algum mal nisso?
8 Kaaɗ kɛn maam mꞋtɛɗo naaba gɔtse ki se, maam mꞋtooko *eglizgen kuuy ɓo ɔgumo ɔɔ naaɗe utu jiɗe taa maama.
8 Enquanto estive trabalhando entre vocês, fui pago por outras igrejas. Por assim dizer, eu estava roubando delas para ajudar vocês.
9 Kaaɗ kɛn maam mꞋiŋgo gɔtse ki jaay, naka ɓaa baatum se, maam mꞋtɔnd te mɛtn ɗim gɔtse ki eyo. Naɓo gɛnaagen ɗoobm al‑Masi kɛn taa naaŋ Masedoan ki se ɓo ɓaaɗo ɛɗum nakŋ kɛn aasum kiŋguma. Kaaɗ kɛn se, maam se mꞋtɔnd te mɛt ɗim gɔtse ki eyo ɔɔ ɓɔrse kic lɛ, mꞋtɔnd mɛtse eyo.
9 E, durante o tempo em que estive com vocês, quando precisava de alguma coisa, não incomodava ninguém; pois os irmãos que vieram da Macedônia me trouxeram tudo o que eu precisava. O que aconteceu no passado e acontecerá no futuro é isto: eu nunca exigirei que vocês me ajudem.
10 Aan gɔɔ maam mꞋdɔɔk ute al‑Masi se, maam mꞋtaaɗ taar mɛt ki, do nakge tun se nam jaay am gaasn gɛn tɔɔm rom maakŋ taa naaŋ Akayi ki se, gɔtɔ.
10 Pela verdade de Cristo, a qual está em mim, eu garanto que ninguém, em nenhum lugar da Acaia, tirará de mim este orgulho de anunciar o evangelho sem cobrar nada.
11 Gɛn ɗi jaay maam mꞋbaate gɛn kuun naka gɔtse ki se? Bin se maam mꞋjesen ey la? Num Raa jeele, maam se mꞋjese.
11 Por que estou dizendo isso? Será que é porque não amo vocês? Deus sabe que os amo!
12 Nakŋ maam mꞋtɛɗ se ɓɔrse kic ɓo mꞋtɛɗ aan gɔɔ naan̰ ese se. Taa bin se jee tɛɗ roɗe aan gɔɔ jee kaan̰ naabm al‑Masige se kɔŋ tɔɔm roɗe eyo ɗeekŋ ɔɔ naabm naaɗe se, tec aan gɔɔ gɛn naaje.
12 O que estou fazendo agora vou continuar a fazer a fim de evitar que aqueles tais “ apóstolos ” tenham motivo para se gabar e dizer que fazem um trabalho igual ao nosso.
13 Jee se tɛɗ roɗe aan gɔɔ naaɗe jee kaan̰ naabm al‑Masige, ɔɔ ute naabm kɛn naaɗe tɛɗ se, naaɗe aan̰ jeege dala ɔɔ naaɗe tɛɗ roɗe aan gɔɔ jee kaan̰ naabm al‑Masige.
13 Aqueles homens são apóstolos falsos e não verdadeiros. Eles mentem a respeito dos seus trabalhos e se disfarçam, apresentando-se como verdadeiros apóstolos de Cristo.
14 Nakŋ naaɗe tɛɗ se ajenki kɔŋ kɔkŋ taaɗ eyo. Taa *Ɓubm sitange kic ɓo tɛɗ ron̰a aan gɔɔ *kɔɗn Raa kɛn tɛɗ gɔtɔ wɔɔr kɛlɛŋ se.
14 E isso não é de admirar, pois até Satanás pode se disfarçar e ficar parecendo um anjo de luz.
15 Bin num nakgen se ɔn̰ten Ꞌkɔksen taaɗ eyo kɛn jee tɛɗn naabm Bubm sitange jaay tɛɗ roɗe aan gɔɔ jee tɛɗn naabm ute ɗoobin̰ se. Ɓii kɛn ɓiiɗe Ꞌnaŋ se, Raa utu aɗe dabar do nakge tun kɛn naaɗe tɛɗo se.
15 Portanto, não é nada demais que os servidores dele se disfarcem, apresentando-se como pessoas que fazem o bem. Mas no fim eles receberão exatamente o que as suas ações merecem.
16 MꞋan̰ taaɗn ɗɔɔl daala, nam ɔn̰ten kaakum aan gɔɔ debm dɛrlɛ. Kɛn naase jaay Ꞌsaap ɔɔki maam debm dɛrlɛ kic, num Ꞌtookki aan gɔɔ kɛn naase Ꞌsaapin̰ki se, bin se ɔn̰umki maam kic mꞋtɔɔm rom cɔkɔ.
16 Repito: ninguém deve pensar que eu estou louco. Mas, se vocês pensam isso, então me recebam como louco para que assim eu tenha alguma pequena coisa de que me gabar.
17 Taar maam mꞋje mꞋan̰ taaɗ se Mɛljege ɓo undum kul eyo, naɓo kɛn maam jaay mꞋtɔɔm rom se, maam se mꞋtaaɗn aan gɔɔ debm dɛrlɛ.
17 De fato, o que estou dizendo agora não é o que o Senhor me mandou dizer. Quanto a eu me gabar, estou realmente falando como louco.
18 Aan gɔɔ jeege dɛna lee tɔɔm roɗe gɛn nakgen do *duni ki sum se, maam kic ɓo mꞋtɔɔm roma.
18 Já que existem tantas pessoas que se gabam por motivos apenas humanos, eu também vou me gabar de mim mesmo.
19 Kalɛ, naasen jee jeel‑taarge, jee dɛrlge se kic ɓo, naase Ꞌsɛrkɗeki ute maak‑raapo.
19 Vocês são tão sábios e suportam de boa vontade os loucos.
20 Kɛn jeege tɛɗsen ɓulu, aan̰sen dala, ɔs jise, kujunse, naaɗe tɛɗ roɗe magal cirse naase ɔɔ naaɗe tɔndse mɛtn bise ki kic ɓo, naase se aasin̰ki.
20 Toleram os que mandam em vocês e exploram vocês; toleram os que os enganam, os que os tratam com desprezo e os que lhes dão bofetadas.
21 Taar mꞋtaaɗin̰ se sɔkɔn̰ kic ɓo tɔɔluma taa naaje se jꞋɔk tɔɔg eyo gɛn tɛɗn aan gɔɔ gɛn naaɗe se. Num gaŋ kɛn deba jaay ɔk nakŋ kɛn naan̰ an tɔɔm ron̰ ro ki se, maam kic mꞋɔk nakŋ kɛn mꞋan tɔɔm rom ro ki kici. Kɛse maam taaɗ aan gɔɔ debm dɛrlɛ ɓo taaɗa.
21 Tenho até vergonha de confessar que nós fomos tímidos demais e não fomos capazes de fazer coisas como essas. Mas, se os outros se atrevem a se gabar de alguma coisa, eu também vou me atrever, embora isso seja uma loucura.
22 Kɛn naaɗe ɓo *Ɛbrege lɛ, maam kic mꞋkɔɗ Ɛbre. Kɛn naaɗe ɓo gaan *Israɛlge lɛ, maam kic mꞋkɔɗ Israɛl. Kɛn naaɗe ɓo mɛtjil *Abraam lɛ, maam kic mɛtjilin̰a.
22 Eles são hebreus? Eu também sou. Eles são israelitas? Eu também sou. Eles são descendentes de Abraão? Eu também sou.
23 Kɛn naaɗe ɓo ɔɔ naaɗe jee tɛɗn naabm al‑Masige se lɛ, maam se mꞋcirɗe naaɗe se. (Gɔtn se maam mꞋtaaɗ aan gɔɔ debm dɛrlɛ ɓo taaɗa.) Maam mꞋtɛɗo naaba mꞋɔɔr naŋ tak tak, kꞋtɔkumoga daŋgay ki mɛt dɛna, kꞋtɔndumoga ute mɛɛjɛ dɛn aak eyo, mɛt dɛna ɔɔp cɔkɔ sum ɓo ey num jꞋamo tɔɔlɔ.
23 Eles são servos de Cristo? Mas eu sou um servo melhor do que eles, embora, ao dizer isso, eu esteja falando como se fosse louco. Pois eu tenho trabalhado mais do que eles e tenho estado mais vezes na cadeia. Tenho sido chicoteado muito mais do que eles e muitas vezes estive em perigo de morte.
24 Mɛtn mii se, magal Yaudge ɔkumoga tak ɓo tɔnd ɗɔɔlum ute mɛɛjɛ mɛt sik‑mɔtɔ‑kaar‑jɛrnaŋ.
24 Em cinco ocasiões os judeus me deram trinta e nove chicotadas .
25 Mɛtn mɔtɔ jꞋɔk kꞋtɔndumo ute sirɗi, jɛ‑kalaŋ kꞋtundumo ute koa je jꞋam tɔɔlɔ, mɛtn mɔtɔ markaba tɛrɛcɛ ɔɔ maam mꞋɔɔpo maakŋ maane ki, jɛ‑kalaŋ se mꞋtooɗo ɔɔ mꞋlɛko maakŋ baar ki.
25 Três vezes os romanos me bateram com porretes, e uma vez fui apedrejado. Três vezes o navio em que eu estava viajando afundou, e numa dessas vezes passei vinte e quatro horas boiando no mar.
26 Maam mꞋleeɗoga mɛrtɛ mɛt dɛna, mꞋnirlum teece gɛn gaaŋ oolge se, jee ɓoogge teecumo nirluma, taasum Yaudge teecumo nirluma ɔɔ jee kɛn Yaudge ey kic ɓo teecumo nirluma, maakŋ gɛgɛrge tu se ɓeer tɛɗumoga, do kɔɗ‑ɓaarge tu se ɓeer tɛɗumoga, do baar ki ɓeer tɛɗumoga ɔɔ jee kɛn tɛɗ roɗe aan gɔɔ jeegen ɗoobm *al‑Masi ki se kic ɓo, teecumo nirluma.
26 Nas muitas viagens que fiz, tenho estado em perigos de inundações e de ladrões; em perigos causados pelos meus patrícios, os judeus, e também pelos não judeus. Tenho estado no meio de perigos nas cidades, nos desertos e em alto-mar; e também em perigos causados por falsos irmãos.
27 Maam mꞋdabar mꞋtɛɗn naaba mꞋɔɔr naŋ tak tak mɛt dɛna, bi kaamum kic mꞋtooɗ eyo. Gɔtn mɛtin̰ge se ɓo tɔɔlumo ɔɔ maane kic ɓo tɔɔlumo, mɛt dɛna mꞋɔs ɗim eyo, kuulu ɔɔn̰uma ɔɔ kala kic ɓo aasum eyo.
27 Tenho tido trabalhos e canseiras. Muitas vezes tenho ficado sem dormir. Tenho passado fome e sede; têm me faltado casa, comida e roupas.
28 Dubargen kuuy kic ɓo utu, naɓo mꞋkɔŋ taaɗ ey sum. Daayum maam se mꞋsaap dɛna do *eglizge tu paac.
28 Além dessas e de outras coisas, ainda pesa diariamente sobre mim a preocupação que tenho por todas as igrejas.
29 Kɛn nam jaay ɔk tɔɔg ey se, mꞋaakin̰ se tɛɗum ɔɔn̰ɔ aan gɔɔ maam kic ɓo tɔɔgum gɔtɔ. Ɔɔ kɛn nam jaay tɛɗga gɛnaan̰ oocga maakŋ *kusin̰ ki se, mꞋaakin̰ se tɛɗum ɔɔn̰ aak eyo.
29 Quando alguém está fraco, eu também me sinto fraco; e, quando alguém cai em pecado, eu fico muito aflito.
30 Maam se mꞋje tɔɔm rom eyo num kɛn naase Ꞌjeki maam mꞋtɔɔm rom tak kic num, mꞋtɔɔm rom do tɔɔgum kɛn baat se.
30 Se existe motivo para eu me gabar, então vou me gabar das coisas que mostram a minha fraqueza.
31 Raa kɛn Bubm Mɛljege Isa, naan̰ kɛn jeege lee tɔɔmin̰ gɛn daayum daayum se, jeele maam se taaɗ taar‑kɔɔɓ eyo.
31 O Deus e Pai do Senhor Jesus, o Deus que é bendito para sempre, sabe que não estou mentindo.
32 Do dɔkin̰ kɛn maam mꞋiŋgo maakŋ gɛgɛr kɛn Damas ki se, gaar taa naaŋ gɔtn ese ron̰ Aretas, magal kɛn naan̰ ɔndin̰ maakŋ gɛgɛr kɛn ese se, tɔnd jeege taa‑ɗoobge tu taa am kɔkɔ.
32 Quando estive na cidade de Damasco, o governador nomeado pelo rei Aretas pôs guardas nos portões da cidade para me prenderem.
33 Gaŋ naaɗe uun ɔlumo maakŋ baar ki ɔɔ uun bɔɔyumo naagŋ durdur ki ute taa pɛnɛtɛr ɔɔ gɔtn se, maam mꞋaan̰ mꞋɔtɔ.
33 Porém os meus amigos fizeram com que eu descesse num grande cesto, por uma abertura da muralha, e assim escapei do Governador.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.