2 Coríntios 10
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVT
1 Maam mꞋɓo kɛn jeege taaɗ ɔɔ kɛn naan̰ jaay utu te naaje se, naan̰ debm ɓeere, ɔɔ kɛn naan̰ jaay ɓaaga dɔk se, naan̰ taaɗ ɓeer nam ki eyo. Num aan gɔɔ *al‑Masi debm bɛɛ ɔɔ dalul se, maam kic maakse ki se mꞋje tɛɗn aan gɔɔ naan̰a.
1 Agora eu, Paulo, apelo a vocês com a mansidão e a bondade de Cristo, mesmo ciente de que vocês me consideram fraco pessoalmente e duro apenas a distância, quando lhes escrevo.
2 Maam mꞋtɔnd mɛtse, Ꞌtɛrlki saapse bin ɓo kɛn mꞋɓaa gɔtse ki se, mꞋasen taaɗn aan gɔɔ debm taaɗ ɓeer nam ki ey sum. Taa jee mɛtin̰ge utu maakse ki se taaɗ taar‑kɔɔɓɔ ɔɔ: maam mꞋtɛɗ naaba se taa mꞋaan je ɗim ro ki aan gɔɔ jikilimgen lee tɛɗ se. Jeegen taaɗ bin se, maam mꞋaɗen taaɗn mꞋɓeer eyo.
2 Pois bem, suplico-lhes que, quando eu for visitá-los, não precise ser duro com aqueles que pensam que agimos segundo motivações humanas.
3 Ɗeere, naaje se kꞋjikilimge aan gɔɔ jeegen ɓaa se paac. Naɓo ɗo kɛn naaje kꞋɗo se, tec aan gɔɔ gɛn jikilimge se eyo.
3 Embora sejamos humanos, não lutamos conforme os padrões humanos.
4 Gaŋ nakgen naaje kꞋjꞋuɗn bɔɔrɔ se tec gɛn jikilimge se eyo, num nakgen naaje kꞋjꞋuɗn bɔɔrɔ se, iin̰o gɔtn *Raa ki. Nakgen se ɔk tɔɔgɔ gɛn tɔɔkŋ *ɓee tɔɔgŋ kɛn jee wɔɔyge lee toomni. Jeegen ɔk saapm jig ey se taargen naaɗe ɓaa taaɗa se, naaje kꞋgaasɗe.
4 Usamos as armas poderosas de Deus, e não as armas do mundo, para derrubar as fortalezas do raciocínio humano e acabar com os falsos argumentos.
5 Bin ɓo nakgen paacn̰ kɛn ɔk tɔɔgɔ ɔɔ magal roɗe se kɛn gaas jeege ɔŋ jeel Raa ey se, naaje kꞋgaasɗe kici. Jikilimge se naaje kꞋtɛɗɗen naaɗe tɛrlga maak‑saapɗe taa tookŋ taar al‑Masi.
5 Destruímos todas as opiniões arrogantes que impedem as pessoas de conhecer a Deus. Levamos cativo todo pensamento rebelde e o ensinamos a obedecer a Cristo.
6 Kaaɗ kɛn jaay naase Ꞌbooy Ꞌtook uunkiga taar al‑Masi ute maakse paac se, jee kɛn baate tookŋ taarin̰ se lɛ, naaje jꞋutu jꞋaɗen kɔnd ɗoob ki.
6 E, depois que vocês se tornarem inteiramente obedientes, estaremos prontos para punir todos que insistirem em desobedecer.
7 Naase aakki nakŋ kɛn jꞋaakin̰ ute kaama sum. Kɛn nam jaay ɗeek ɔɔ naan̰ tɛɗga gɛn al‑Masi se, n̰Ꞌkɔŋ jeele naaje kic ɓo gɛn al‑Masige.
7 Vocês se preocupam apenas com o que é aparente. Aqueles que afirmam pertencer a Cristo devem reconhecer que pertencemos a Cristo tanto quanto eles.
8 Kɛn do naabum ki se jaay, maam mꞋtɔɔmga rom dɛn dɛna do tɔɔgŋ kɛn Mɛljege ɛɗumo se, maam sɔkɔn̰ tɔɔlum eyo. Taa Mɛljege ɛɗumo tɔɔgɔ se, taa mꞋasen noogo aki ziiɗn ɓaa ute naan se, ey num gɛn kutse eyo.
8 Pode parecer que estou me orgulhando além do que deveria da autoridade que o Senhor nos deu, mas nossa autoridade visa edificar vocês, e não destruí-los. Portanto, não me envergonharei de usá-la.
9 Ute maktubum gɛn maam mꞋraaŋsen se, maam mꞋje tɛɗn aan gɔɔ debm kɛn je asen kɔl ɓeere maakse ki eyo.
9 Não é minha intenção assustar vocês com minhas cartas.
10 Taa jee mɛtin̰ge taaɗ ɔɔ: «Kɛn Pɔl jaay raaŋ maktubge se taarin̰gen maak ki se, taargen deer deere ɔɔ ɔɔn̰ɔ, num gaŋ kɛn naan̰ jaay ɓaaɗo maakjege tu se, naan̰ tɔɔgin̰ lɛ gɔtɔ ɔɔ taarin̰ lɛ tɔɔl sɛr eyo.»
10 Pois alguns dizem: “As cartas de Paulo são exigentes e enérgicas, mas em pessoa ele é fraco e seus discursos de nada valem”.
11 Debm jaay taaɗ bin se, n̰Ꞌjeele, taargen naaje kꞋdɔk jaay kꞋraaŋɗen maakŋ maktubge tu se, kɛn naaje jaay kꞋɓaaga maakse ki se, naaje jꞋan̰ tɛɗin̰ aan gɔɔ kɛn naaje kꞋraaŋin̰o se.
11 Essa gente deveria perceber que, quando estivermos presentes em pessoa, nossas ações serão tão enérgicas quanto aquilo que dizemos a distância, em nossas cartas.
12 Ɓɛrɛ, jeegen ese se tɛɗ roɗe ɓo jee magalge, ɔɔ naaje se lɛ jꞋkɔŋ kꞋtaaɗn jꞋɔɔ jꞋaas kaas ute naaɗe eyo! Kɛn naaɗe aak roɗe se, nam aas ute naaɗe gɔtɔ ɔɔ kɛn naaɗe ɓaa ɓaa dɔɔjn̰ roɗe lɛ dɔɔj ute naaɗe malin̰ge sum. Naaɗe se jee do tɛɗga gɛn naaɗe eyo.
12 Não nos atreveríamos a nos classificar como esses indivíduos nem a nos comparar com eles, que se julgam tão importantes. Ao se compararem apenas uns com os outros, usando a si mesmos como medida, só mostram como são ignorantes.
13 Num gaŋ naaje se jꞋkɔŋ tɔɔm roje jꞋan deel ute gɔtin̰ eyo. Num naaje se kꞋtɔɔm roje ute gɔtn naaŋ gur naabm kɛn Raa taaɗjeni kɛn ɔlje bini kꞋjꞋaano gɔtse ki.
13 Não nos orgulharemos do que se fez fora de nosso campo de autoridade. Antes, nos orgulharemos apenas do que aconteceu dentro dos limites da obra que Deus nos confiou, que inclui nosso trabalho com vocês.
14 Kɛn naaje jaay jꞋiŋgo te gɔtse ki ey num, kɛse aan gɔɔ naaje kꞋjꞋaal kꞋdeelga naaŋ gur kɛn Raa taaɗjeni. Num naaje kꞋjꞋɔŋki jꞋaal deel te naaŋ gur se eyo, ɗeere, naaje ɓo jꞋaano deet deet gɔtse ki ute Labar Jigan gɛn al‑Masi se.
14 Quando afirmamos ter autoridade sobre vocês, não ultrapassamos esses limites, pois fomos os primeiros a chegar até vocês com as boas-novas de Cristo.
15 Do naabm jeege tun kuuy se, naaje se jꞋkɔŋ tɔɔm roje eyo, taa naaje lɛ maakŋ naabje ki se, kꞋtɔɔm roje kꞋdeel te gɔtin̰ eyo. Num gaŋ naaje jꞋɔnd doje do naase ki kꞋje kaal maaksen do Isa al‑Masi ki se Ꞌziiɗn ɓaa ute naanin̰a. Ute naan̰ se ɓo naaje kꞋtɛɗn naaba ɔɔ naabje se ziiɗn ɓaa ute naanin̰a aan gɔɔ kɛn Raa maakin̰ jen ro ki.
15 Também não nos orgulhamos do trabalho realizado por outros nem assumimos o crédito por ele. Pelo contrário, esperamos que sua fé cresça de tal modo que se ampliem os limites de nosso trabalho entre vocês.
16 Tɛr, naaje kꞋɓaa maakŋ naaŋge tun dɔk cir naaŋ naase se, taa gɛn ɓaa taaɗn Labar Jiga jeege tun kɛn ɓii kalaŋ booyin̰ te eyo, taa naaje se kꞋje tɔɔm roje do naab jeege tun kuuy eyo.
16 Então poderemos anunciar as boas-novas em outros lugares, para além de sua região, onde ninguém esteja trabalhando. Assim, ninguém pensará que estamos nos orgulhando do trabalho feito em território de outros.
17 Gaŋ aan gɔɔ kɛn Kitap Raa taaɗ ɔɔ: Debm jaay je tɔɔm ron̰ num, n̰Ꞌtɔɔm ron̰ do nakge tun Mɛljege tɛɗa.
17 Como dizem as Escrituras: “Quem quiser orgulhar-se, orgulhe-se somente no Senhor”.
18 Taa debm iin̰ sum ɓo tɔɔm ron̰ se, tɔɔm ron̰ kɛn naan̰ tɔɔm se mɛt ki eyo; num gaŋ tɔɔm ro kɛn mɛt ki se, debm kɛn tɛɗ nakŋ kɛn tɔɔl Mɛljege tu.
18 Quando alguém elogia a si mesmo, esse elogio não tem valor algum. O importante mesmo é ser aprovado pelo Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.