2 Coríntios 10

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Maam mꞋɓo kɛn jeege taaɗ ɔɔ kɛn naan̰ jaay utu te naaje se, naan̰ debm ɓeere, ɔɔ kɛn naan̰ jaay ɓaaga dɔk se, naan̰ taaɗ ɓeer nam ki eyo. Num aan gɔɔ *al‑Masi debm bɛɛ ɔɔ dalul se, maam kic maakse ki se mꞋje tɛɗn aan gɔɔ naan̰a.
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 Maam mꞋtɔnd mɛtse, Ꞌtɛrlki saapse bin ɓo kɛn mꞋɓaa gɔtse ki se, mꞋasen taaɗn aan gɔɔ debm taaɗ ɓeer nam ki ey sum. Taa jee mɛtin̰ge utu maakse ki se taaɗ taar‑kɔɔɓɔ ɔɔ: maam mꞋtɛɗ naaba se taa mꞋaan je ɗim ro ki aan gɔɔ jikilimgen lee tɛɗ se. Jeegen taaɗ bin se, maam mꞋaɗen taaɗn mꞋɓeer eyo.
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 Ɗeere, naaje se kꞋjikilimge aan gɔɔ jeegen ɓaa se paac. Naɓo ɗo kɛn naaje kꞋɗo se, tec aan gɔɔ gɛn jikilimge se eyo.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 Gaŋ nakgen naaje kꞋjꞋuɗn bɔɔrɔ se tec gɛn jikilimge se eyo, num nakgen naaje kꞋjꞋuɗn bɔɔrɔ se, iin̰o gɔtn *Raa ki. Nakgen se ɔk tɔɔgɔ gɛn tɔɔkŋ *ɓee tɔɔgŋ kɛn jee wɔɔyge lee toomni. Jeegen ɔk saapm jig ey se taargen naaɗe ɓaa taaɗa se, naaje kꞋgaasɗe.
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 Bin ɓo nakgen paacn̰ kɛn ɔk tɔɔgɔ ɔɔ magal roɗe se kɛn gaas jeege ɔŋ jeel Raa ey se, naaje kꞋgaasɗe kici. Jikilimge se naaje kꞋtɛɗɗen naaɗe tɛrlga maak‑saapɗe taa tookŋ taar al‑Masi.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 Kaaɗ kɛn jaay naase Ꞌbooy Ꞌtook uunkiga taar al‑Masi ute maakse paac se, jee kɛn baate tookŋ taarin̰ se lɛ, naaje jꞋutu jꞋaɗen kɔnd ɗoob ki.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 Naase aakki nakŋ kɛn jꞋaakin̰ ute kaama sum. Kɛn nam jaay ɗeek ɔɔ naan̰ tɛɗga gɛn al‑Masi se, n̰Ꞌkɔŋ jeele naaje kic ɓo gɛn al‑Masige.
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 Kɛn do naabum ki se jaay, maam mꞋtɔɔmga rom dɛn dɛna do tɔɔgŋ kɛn Mɛljege ɛɗumo se, maam sɔkɔn̰ tɔɔlum eyo. Taa Mɛljege ɛɗumo tɔɔgɔ se, taa mꞋasen noogo aki ziiɗn ɓaa ute naan se, ey num gɛn kutse eyo.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Ute maktubum gɛn maam mꞋraaŋsen se, maam mꞋje tɛɗn aan gɔɔ debm kɛn je asen kɔl ɓeere maakse ki eyo.
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 Taa jee mɛtin̰ge taaɗ ɔɔ: «Kɛn Pɔl jaay raaŋ maktubge se taarin̰gen maak ki se, taargen deer deere ɔɔ ɔɔn̰ɔ, num gaŋ kɛn naan̰ jaay ɓaaɗo maakjege tu se, naan̰ tɔɔgin̰ lɛ gɔtɔ ɔɔ taarin̰ lɛ tɔɔl sɛr eyo.»
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Debm jaay taaɗ bin se, n̰Ꞌjeele, taargen naaje kꞋdɔk jaay kꞋraaŋɗen maakŋ maktubge tu se, kɛn naaje jaay kꞋɓaaga maakse ki se, naaje jꞋan̰ tɛɗin̰ aan gɔɔ kɛn naaje kꞋraaŋin̰o se.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Ɓɛrɛ, jeegen ese se tɛɗ roɗe ɓo jee magalge, ɔɔ naaje se lɛ jꞋkɔŋ kꞋtaaɗn jꞋɔɔ jꞋaas kaas ute naaɗe eyo! Kɛn naaɗe aak roɗe se, nam aas ute naaɗe gɔtɔ ɔɔ kɛn naaɗe ɓaa ɓaa dɔɔjn̰ roɗe lɛ dɔɔj ute naaɗe malin̰ge sum. Naaɗe se jee do tɛɗga gɛn naaɗe eyo.
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 Num gaŋ naaje se jꞋkɔŋ tɔɔm roje jꞋan deel ute gɔtin̰ eyo. Num naaje se kꞋtɔɔm roje ute gɔtn naaŋ gur naabm kɛn Raa taaɗjeni kɛn ɔlje bini kꞋjꞋaano gɔtse ki.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 Kɛn naaje jaay jꞋiŋgo te gɔtse ki ey num, kɛse aan gɔɔ naaje kꞋjꞋaal kꞋdeelga naaŋ gur kɛn Raa taaɗjeni. Num naaje kꞋjꞋɔŋki jꞋaal deel te naaŋ gur se eyo, ɗeere, naaje ɓo jꞋaano deet deet gɔtse ki ute Labar Jigan gɛn al‑Masi se.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 Do naabm jeege tun kuuy se, naaje se jꞋkɔŋ tɔɔm roje eyo, taa naaje lɛ maakŋ naabje ki se, kꞋtɔɔm roje kꞋdeel te gɔtin̰ eyo. Num gaŋ naaje jꞋɔnd doje do naase ki kꞋje kaal maaksen do Isa al‑Masi ki se Ꞌziiɗn ɓaa ute naanin̰a. Ute naan̰ se ɓo naaje kꞋtɛɗn naaba ɔɔ naabje se ziiɗn ɓaa ute naanin̰a aan gɔɔ kɛn Raa maakin̰ jen ro ki.
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 Tɛr, naaje kꞋɓaa maakŋ naaŋge tun dɔk cir naaŋ naase se, taa gɛn ɓaa taaɗn Labar Jiga jeege tun kɛn ɓii kalaŋ booyin̰ te eyo, taa naaje se kꞋje tɔɔm roje do naab jeege tun kuuy eyo.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 Gaŋ aan gɔɔ kɛn Kitap Raa taaɗ ɔɔ: Debm jaay je tɔɔm ron̰ num, n̰Ꞌtɔɔm ron̰ do nakge tun Mɛljege tɛɗa.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Taa debm iin̰ sum ɓo tɔɔm ron̰ se, tɔɔm ron̰ kɛn naan̰ tɔɔm se mɛt ki eyo; num gaŋ tɔɔm ro kɛn mɛt ki se, debm kɛn tɛɗ nakŋ kɛn tɔɔl Mɛljege tu.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.