1 Coríntios 4
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVI
1 Tap ki num, aakjeki, naaje se lɛ, kꞋjee tɛɗn naabm al‑Masige ɔɔ nakŋ *Raa kɛn ɔyin̰ga kɔyɔ kɛn jeege jeel mɛtin̰ ey se, Raa ɛɗjesin̰ga kaam jije taa jꞋan̰ taaɗin̰ jeege tu.
1 Portanto, que todos nos considerem como servos de Cristo e encarregados dos mistérios de Deus.
2 Anum debm jꞋɛɗin̰ga naka kaam jin̰ se, n̰Ꞌɔn̰te tujn̰ ɔrmin̰ do ki.
2 O que se requer destes encarregados é que sejam fiéis.
3 Maam se ɔlum eyo kɛn naase ɓo amki kɔjn̰ bɔɔrɔ dom ki, ey lɛ kɛn jee kɔjn̰ bɔɔrge ɓo am kɔjn̰ bɔɔrɔ dom ki. Ɔɔ maam mala kic ɓo, mꞋkɔjn̰ bɔɔrɔ dom ki eyo.
3 Pouco me importa ser julgado por vocês ou por qualquer tribunal humano; de fato, nem eu julgo a mim mesmo.
4 Ɗeere, maakum ki se, mꞋjeele maam se mꞋtuj te ɗim eyo. Naɓo kɛse am kɔŋ ɗaapm taarum eyo. Anum debm kɛn am kɔjn̰ bɔɔrɔ dom ki se, Mɛljege.
4 Embora em nada minha consciência me acuse, nem por isso justifico a mim mesmo; o Senhor é quem me julga.
5 Taa naan̰ se ɓo kɛn kaaɗin̰ jꞋɔndin̰ jaay aan te ey se, ɔn̰te Ꞌkɔjki bɔɔrɔ do nam ki, anum Ꞌbooyki Mɛljege aɗe ɓaa jaayo. Naan̰ ɓo nakŋ kɛn jꞋɔyin̰ga kɔy maakŋ gɔt kɛn ɔɔɗ se, naan̰ utu an̰ kɔɔɗn Ꞌtooɗn tal. Ɔɔ taar kɛn maakŋ jikilimge tu se, naan̰ utu an̰ kɔɔɗn Ꞌtooɗn tal kici. Jaay ɓo, naŋa naŋa kic jꞋan̰ tɔɔmin̰ do naabin̰ kɛn naan̰ tɛɗa.
5 Portanto, não julguem nada antes da hora devida; esperem até que o Senhor venha. Ele trará à luz o que está oculto nas trevas e manifestará as intenções dos corações. Nessa ocasião, cada um receberá de Deus a sua aprovação.
6 Taa naan̰ se ɓo gɛnaamge, kɛn ɔlum jaay mꞋtaaɗ taa Apɔlɔs ute maam mala se, taa ute nakgen naaje kꞋtɛɗ se ɓo asen dooyo ɔɔ bin se naase aki kɔŋ deel do taar kɛn Kitap taaɗ se eyo. Bin se naŋa naŋa kic ɓo ɔn̰te magal ron̰ gɛn bɛɛr kuun deb kalaŋ ɔɔ deb kuuy se naan̰ an̰ kɔɔɗn kundu.
6 Irmãos, apliquei essas coisas a mim e a Apolo por amor a vocês, para que aprendam de nós o que significa: "Não ultrapassem o que está escrito". Assim, ninguém se orgulhe a favor de um homem em detrimento de outro.
7 Anum naai tap ɓo Ꞌtɛɗ roi jukuɗum se gɛn ɗi? Nakŋ naai ɔk se lɛ, Raa ɓo ɛɗi. Ɔɔ nakŋ kɛn jaay jꞋɛɗisin̰ kɛɗ sum se, gɛn ɗi jaay naai Ꞌmagal roi aan gɔɔ Raa ɓo ɛɗisin̰ ey se?
7 Pois, quem torna você diferente de qualquer outra pessoa? O que você tem que não tenha recebido? E se o recebeu, por que se orgulha, como se assim não fosse?
8 Naase Ꞌsaapki ɔɔki nakŋ maakse je paac ɓo, ɔŋin̰kiga ɔɔ naase ɓo Ꞌtɛɗkiga jee nak dɛnge ɔɔ naase ɓo Ꞌtɛɗkiga gaarin̰ge ɔɔ naaje lɛ, kꞋgaarin̰ge eyo! Maam mꞋje se kɛn naase ɓo gaarin̰ge ɗeer num, ɔɔ ute naan̰ se naaje kic jꞋkɔsn gaara ɓɔrse ute naase.
8 Vocês já têm tudo o que querem! Já se tornaram ricos! Chegaram a ser reis — e sem nós! Como eu gostaria que vocês realmente fossem reis, para que nós também reinássemos com vocês!
9 Maam mꞋsaapm mꞋɔɔ naajen *jee kaan̰ naabm Isage se, Raa tɛɗjen kꞋtɛɗga mɛtn jeege tu aan gɔɔ jee kɛn kꞋtɔkɗe gɛn ɓaa tɔɔlɔ. Aan gɔɔ naaɗe se Raa ɔn̰je naaje kic do *duni ki se jꞋaakjen mɛtje naan *kɔɗn Raage tu ɔɔ naan jikilimge tu.
9 Porque me parece que Deus nos colocou a nós, os apóstolos, em último lugar, como condenados à morte. Temo-nos tornado um espetáculo para o mundo, tanto diante de anjos como de homens.
10 Taa *al‑Masi se, naaje jꞋaakje aan gɔɔ jee dɛrlge, num gaŋ naasen kɛn Ꞌdɔɔkkiga ute al‑Masi se lɛ, jeege aaksen naase se Ꞌtɛɗkiga jee jeel‑taarge! Naaje se jꞋaakjen aan gɔɔ jee ɔk tɔɔg eyo ɔɔ naase lɛ, jeege aakse naase se jee ɔk tɔɔgɔ! Naase se jeege aalsen maak ki, naɓo naaje se lɛ, nam tap ɓo aaljen maak ki eyo!
10 Nós somos loucos por causa de Cristo, mas vocês são sensatos em Cristo! Nós somos fracos, mas vocês são fortes! Vocês são respeitados, mas nós somos desprezados!
11 Bini ɓɔrse kic ɓoa ute maane utu tɔɔljen tɔɔl rɔk. Kal tuusje kic ɓo utu daayjen daaye ɔɔ jeege utu Ꞌlee dabarjen dabara ɔɔ naaje jꞋutu kꞋlee lee wari rɔk.
11 Até agora estamos passando fome, sede e necessidade de roupas, estamos sendo tratados brutalmente, não temos residência certa e
12 Naaje kꞋdabar kꞋtɛɗn naaba ute jije jaay ɓo kꞋjꞋɔsɔ. Jeege naajje ɔɔ naaje kꞋjꞋɔɔɗɗen ɓooro. KꞋdabarje kic ɓo naaje kꞋjꞋaay kaamje kꞋjꞋaasin̰a.
12 trabalhamos arduamente com nossas próprias mãos. Quando somos amaldiçoados, abençoamos; quando perseguidos, suportamos;
13 Naaje se, jeege lee taaɗjen taar iŋg kus roje ki ɔɔ naaje kꞋtaaɗ jeege tun se ute taar nijim kɛn ɛɗɗen kaay kaama. Bini ɓɔrse kic ɓo jikilimgen duni ki se, aakjen naaje se aan gɔɔ iɗikŋ roa ɔɔ aan gɔɔ nakŋ do danos ki.
13 quando caluniados, respondemos amavelmente. Até agora nos tornamos a escória da terra, o lixo do mundo.
14 Kɛn ɔlum jaay maam mꞋraaŋsen taargen se, taa mꞋasen kɔl maakŋ sɔkɔn̰ ki eyo, num aan gɔɔ naase gaan maakjemge se, mꞋje ɓo mꞋasen kaal bisi ki.
14 Não estou tentando envergonhá-los ao escrever estas coisas, mas procuro adverti-los, como a meus filhos amados.
15 Anum kɛn ɗoobm *al‑Masi ki jaay ɔkki jee dooyge dupu‑sik kic num, bubse se kalaŋ sum. Ɔɔ maam kɛn mꞋtaaɗsen Labar Jigan gɛn al‑Masi se, ɗoobm Isa al‑Masi ki se, maam sum ɓo mꞋtɛɗga bubse.
15 Embora possam ter dez mil tutores em Cristo, vocês não têm muitos pais, pois em Cristo Jesus eu mesmo os gerei por meio do evangelho.
16 Bin ɓo maam mꞋdɛjsen mꞋɔɔ: uunki bɔlɔtn maama.
16 Portanto, suplico-lhes que sejam meus imitadores.
17 Taa naan̰ se ɓo, maam mꞋɔlsen Timote kɛn goon kɔɔn̰ maakuma ɔɔ debm tuj ɔrmin̰ eyo ɗoobm Mɛljege tu. Kɛn naan̰ jaay ɓaa ɔŋsega se, naan̰ asen taaɗn ɗoobm kɛn maam mꞋleen ɗoobm Isa al‑Masi ki se. Ɔɔ gɔtɔ ɓaa se paac, maam mꞋdooy jeegen *eglizge tu paac ute ɗoobm se.
17 Por essa razão estou lhes enviando Timóteo, meu filho amado e fiel no Senhor, o qual lhes trará à lembrança a minha maneira de viver em Cristo Jesus, de acordo com o que eu ensino por toda parte, em todas as igrejas.
18 Jee mɛtin̰ge maakse ki se, magal roɗe. Naaɗe saap ɔɔ maam mꞋkɔŋ tɛrl ɓaa gɔtse ki eyo.
18 Alguns de vocês se tornaram arrogantes, como se eu não fosse mais visitá-los.
19 Kɛn Mɛljege je num, sɔm mꞋutu mꞋɓaa gɔtse ki, ɔɔ kɛn maam mꞋaanga num, mꞋɓaa booy mɛtn taar jee kɛn magal roɗe se sum eyo, num mꞋkaakŋ nakŋ kɛn naaɗe lee tɛɗa.
19 Mas irei muito em breve, se o Senhor permitir; então saberei não apenas o que estão falando esses arrogantes, mas que poder eles têm.
20 Kɛn jeegen jaay Raa ɔs gaar doɗe ki se, naaɗe taaɗin̰ ute taarɗe sum eyo, num maakŋ kiŋgɗe ki se, naaɗe taaɗ tɔɔgŋ Raa.
20 Pois o Reino de Deus não consiste de palavras, mas de poder.
21 Naase tap ɓo Ꞌjeki ɗi? MꞋasen ɓaa kɔŋ ute taar urlu ɔɔ ute maak‑je lɔɓu Ꞌjeki mꞋasen ɓaa kɔŋ ute sirɗi lɛ?
21 Que é que vocês querem? Devo ir a vocês com vara, ou com amor e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.