1 Coríntios 4

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tap ki num, aakjeki, naaje se lɛ, kꞋjee tɛɗn naabm al‑Masige ɔɔ nakŋ *Raa kɛn ɔyin̰ga kɔyɔ kɛn jeege jeel mɛtin̰ ey se, Raa ɛɗjesin̰ga kaam jije taa jꞋan̰ taaɗin̰ jeege tu.
1 Que os homens nos considerem, pois, como ministros de Cristo, e despenseiros dos mistérios de Deus.
2 Anum debm jꞋɛɗin̰ga naka kaam jin̰ se, n̰Ꞌɔn̰te tujn̰ ɔrmin̰ do ki.
2 Ora, além disso, o que se requer nos despenseiros é que cada um seja encontrado fiel.
3 Maam se ɔlum eyo kɛn naase ɓo amki kɔjn̰ bɔɔrɔ dom ki, ey lɛ kɛn jee kɔjn̰ bɔɔrge ɓo am kɔjn̰ bɔɔrɔ dom ki. Ɔɔ maam mala kic ɓo, mꞋkɔjn̰ bɔɔrɔ dom ki eyo.
3 Todavia, a mim mui pouco se me dá de ser julgado por vós, ou por qualquer tribunal humano; nem eu tampouco a mim mesmo me julgo.
4 Ɗeere, maakum ki se, mꞋjeele maam se mꞋtuj te ɗim eyo. Naɓo kɛse am kɔŋ ɗaapm taarum eyo. Anum debm kɛn am kɔjn̰ bɔɔrɔ dom ki se, Mɛljege.
4 Porque, embora em nada me sinta culpado, nem por isso sou justificado; pois quem me julga é o Senhor.
5 Taa naan̰ se ɓo kɛn kaaɗin̰ jꞋɔndin̰ jaay aan te ey se, ɔn̰te Ꞌkɔjki bɔɔrɔ do nam ki, anum Ꞌbooyki Mɛljege aɗe ɓaa jaayo. Naan̰ ɓo nakŋ kɛn jꞋɔyin̰ga kɔy maakŋ gɔt kɛn ɔɔɗ se, naan̰ utu an̰ kɔɔɗn Ꞌtooɗn tal. Ɔɔ taar kɛn maakŋ jikilimge tu se, naan̰ utu an̰ kɔɔɗn Ꞌtooɗn tal kici. Jaay ɓo, naŋa naŋa kic jꞋan̰ tɔɔmin̰ do naabin̰ kɛn naan̰ tɛɗa.
5 Portanto nada julgueis antes do tempo, até que venha o Senhor, o qual não só trará à luz as coisas ocultas das trevas, mas também manifestará os desígnios dos corações; e então cada um receberá de Deus o seu louvor.
6 Taa naan̰ se ɓo gɛnaamge, kɛn ɔlum jaay mꞋtaaɗ taa Apɔlɔs ute maam mala se, taa ute nakgen naaje kꞋtɛɗ se ɓo asen dooyo ɔɔ bin se naase aki kɔŋ deel do taar kɛn Kitap taaɗ se eyo. Bin se naŋa naŋa kic ɓo ɔn̰te magal ron̰ gɛn bɛɛr kuun deb kalaŋ ɔɔ deb kuuy se naan̰ an̰ kɔɔɗn kundu.
6 Ora, irmãos, estas coisas eu as apliquei figuradamente a mim e a Apolo, por amor de vós; para que em nós aprendais a não ir além do que está escrito, de modo que nenhum de vós se ensoberbeça a favor de um contra outro.
7 Anum naai tap ɓo Ꞌtɛɗ roi jukuɗum se gɛn ɗi? Nakŋ naai ɔk se lɛ, Raa ɓo ɛɗi. Ɔɔ nakŋ kɛn jaay jꞋɛɗisin̰ kɛɗ sum se, gɛn ɗi jaay naai Ꞌmagal roi aan gɔɔ Raa ɓo ɛɗisin̰ ey se?
7 Pois, quem te diferença? E que tens tu que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se não o houveras recebido?
8 Naase Ꞌsaapki ɔɔki nakŋ maakse je paac ɓo, ɔŋin̰kiga ɔɔ naase ɓo Ꞌtɛɗkiga jee nak dɛnge ɔɔ naase ɓo Ꞌtɛɗkiga gaarin̰ge ɔɔ naaje lɛ, kꞋgaarin̰ge eyo! Maam mꞋje se kɛn naase ɓo gaarin̰ge ɗeer num, ɔɔ ute naan̰ se naaje kic jꞋkɔsn gaara ɓɔrse ute naase.
8 Já estais fartos! já estais ricos! sem nós já chegastes a reinar! e oxalá reinásseis de fato, para que também nós reinássemos convosco!
9 Maam mꞋsaapm mꞋɔɔ naajen *jee kaan̰ naabm Isage se, Raa tɛɗjen kꞋtɛɗga mɛtn jeege tu aan gɔɔ jee kɛn kꞋtɔkɗe gɛn ɓaa tɔɔlɔ. Aan gɔɔ naaɗe se Raa ɔn̰je naaje kic do *duni ki se jꞋaakjen mɛtje naan *kɔɗn Raage tu ɔɔ naan jikilimge tu.
9 Porque tenho para mim, que Deus a nós, apóstolos, nos pôs por últimos, como condenados à morte; pois somos feitos espetáculo ao mundo, tanto a anjos como a homens.
10 Taa *al‑Masi se, naaje jꞋaakje aan gɔɔ jee dɛrlge, num gaŋ naasen kɛn Ꞌdɔɔkkiga ute al‑Masi se lɛ, jeege aaksen naase se Ꞌtɛɗkiga jee jeel‑taarge! Naaje se jꞋaakjen aan gɔɔ jee ɔk tɔɔg eyo ɔɔ naase lɛ, jeege aakse naase se jee ɔk tɔɔgɔ! Naase se jeege aalsen maak ki, naɓo naaje se lɛ, nam tap ɓo aaljen maak ki eyo!
10 Nós somos loucos por amor de Cristo, e vós sábios em Cristo; nós fracos, e vós fortes; vós ilustres, e nós desprezíveis.
11 Bini ɓɔrse kic ɓoa ute maane utu tɔɔljen tɔɔl rɔk. Kal tuusje kic ɓo utu daayjen daaye ɔɔ jeege utu Ꞌlee dabarjen dabara ɔɔ naaje jꞋutu kꞋlee lee wari rɔk.
11 Até a presente hora padecemos fome, e sede; estamos nus, e recebemos bofetadas, e não temos pousada certa,
12 Naaje kꞋdabar kꞋtɛɗn naaba ute jije jaay ɓo kꞋjꞋɔsɔ. Jeege naajje ɔɔ naaje kꞋjꞋɔɔɗɗen ɓooro. KꞋdabarje kic ɓo naaje kꞋjꞋaay kaamje kꞋjꞋaasin̰a.
12 e nos afadigamos, trabalhando com nossas próprias mãos; somos injuriados, e bendizemos; somos perseguidos, e o suportamos;
13 Naaje se, jeege lee taaɗjen taar iŋg kus roje ki ɔɔ naaje kꞋtaaɗ jeege tun se ute taar nijim kɛn ɛɗɗen kaay kaama. Bini ɓɔrse kic ɓo jikilimgen duni ki se, aakjen naaje se aan gɔɔ iɗikŋ roa ɔɔ aan gɔɔ nakŋ do danos ki.
13 somos difamados, e exortamos; até o presente somos considerados como o refugo do mundo, e como a escória de tudo.
14 Kɛn ɔlum jaay maam mꞋraaŋsen taargen se, taa mꞋasen kɔl maakŋ sɔkɔn̰ ki eyo, num aan gɔɔ naase gaan maakjemge se, mꞋje ɓo mꞋasen kaal bisi ki.
14 Não escrevo estas coisas para vos envergonhar, mas para vos admoestar, como a filhos meus amados.
15 Anum kɛn ɗoobm *al‑Masi ki jaay ɔkki jee dooyge dupu‑sik kic num, bubse se kalaŋ sum. Ɔɔ maam kɛn mꞋtaaɗsen Labar Jigan gɛn al‑Masi se, ɗoobm Isa al‑Masi ki se, maam sum ɓo mꞋtɛɗga bubse.
15 Porque ainda que tenhais dez mil aios em Cristo, não tendes contudo muitos pais; pois eu pelo evangelho vos gerei em Cristo Jesus.
16 Bin ɓo maam mꞋdɛjsen mꞋɔɔ: uunki bɔlɔtn maama.
16 Rogo-vos, portanto, que sejais meus imitadores.
17 Taa naan̰ se ɓo, maam mꞋɔlsen Timote kɛn goon kɔɔn̰ maakuma ɔɔ debm tuj ɔrmin̰ eyo ɗoobm Mɛljege tu. Kɛn naan̰ jaay ɓaa ɔŋsega se, naan̰ asen taaɗn ɗoobm kɛn maam mꞋleen ɗoobm Isa al‑Masi ki se. Ɔɔ gɔtɔ ɓaa se paac, maam mꞋdooy jeegen *eglizge tu paac ute ɗoobm se.
17 Por isso mesmo vos enviei Timóteo, que é meu filho amado, e fiel no Senhor; o qual vos lembrará os meus caminhos em Cristo, como por toda parte eu ensino em cada igreja.
18 Jee mɛtin̰ge maakse ki se, magal roɗe. Naaɗe saap ɔɔ maam mꞋkɔŋ tɛrl ɓaa gɔtse ki eyo.
18 Mas alguns andam inchados, como se eu não houvesse de ir ter convosco.
19 Kɛn Mɛljege je num, sɔm mꞋutu mꞋɓaa gɔtse ki, ɔɔ kɛn maam mꞋaanga num, mꞋɓaa booy mɛtn taar jee kɛn magal roɗe se sum eyo, num mꞋkaakŋ nakŋ kɛn naaɗe lee tɛɗa.
19 Em breve, porém, irei ter convosco, se o Senhor quiser, e então conhecerei, não as palavras dos que andam inchados, mas o poder.
20 Kɛn jeegen jaay Raa ɔs gaar doɗe ki se, naaɗe taaɗin̰ ute taarɗe sum eyo, num maakŋ kiŋgɗe ki se, naaɗe taaɗ tɔɔgŋ Raa.
20 Porque o reino de Deus não consiste em palavras, mas em poder.
21 Naase tap ɓo Ꞌjeki ɗi? MꞋasen ɓaa kɔŋ ute taar urlu ɔɔ ute maak‑je lɔɓu Ꞌjeki mꞋasen ɓaa kɔŋ ute sirɗi lɛ?
21 Que quereis? Irei a vós com vara, ou com amor e espírito de mansidão?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.