1 Coríntios 11
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs VC
1 Aan gɔɔ maam mꞋuun bɔlɔtn *al‑Masi se, naase kic ɓo uunki bɔlɔtuma.
1 Tornai-vos os meus imitadores, como eu o sou de Cristo.
2 Maam se mꞋtɔɔmse, taa naase se tɛɗga tak ɓo, naase Ꞌsaapki dom ki ɔɔ naase utu iŋg Ꞌbɔɔbki taar kɛn maam mꞋdooyseno se.
2 Eu vos felicito, porque em tudo vos lembrais de mim, e guardais as minhas instruções, tais como eu vo-las transmiti.
3 Naɓo maam mꞋje taar se, naase an̰ki jeel kɔkŋ jiga: gaabge paac se, *al‑Masi ɓo doɗe ki ɔɔ mɛnda lɛ, gaaba ɓo don̰ ki ɔɔ al‑Masi lɛ, Raa ɓo don̰ ki.
3 Mas quero que saibais que senhor de todo homem é Cristo, senhor da mulher é o homem, senhor de Cristo é Deus.
4 Kaaɗn keem Raa ki jaay ɓo gaabm kɛn taaɗ taar teeco taar Raa ki ey lɛ eem keem Raa jaay aal kala don̰ ki se, kɛse naan̰ ɔl al‑Masi ɓo maakŋ sɔkɔn̰ ki.
4 Todo homem que ora ou profetiza com a cabeça coberta falta ao respeito ao seu senhor.
5 Num gaŋ kɛn mɛnda jaay kaaɗn keem Raa ki, ɓaa taaɗn taar teeco taar Raa ki ey lɛ ɓaa keem Raa jaay aal te kala don̰ ki ey se, kɛse naan̰ ɔl gaabin̰ ɓo maakŋ sɔkɔn̰ ki ɔɔ mɛnd bin se tec aan gɔɔ mɛnd kꞋdɔsin̰ga dɔs don̰a kɛn ɔlin̰ sɔkɔn̰ tɔɔlin̰ se.
5 E toda mulher que ora ou profetiza, não tendo coberta a cabeça, falta ao respeito ao seu senhor, porque é como se estivesse rapada.
6 Kɛn mɛnda jaay baate kaal kala don̰ ki se, bɛɛkin̰ se kꞋdɔsin̰sin̰ naatn. ꞋJeelki, kɛn mɛnda jaay jꞋɔj kꞋnaŋin̰ga bɛɛkin̰ tak tak ey lɛ kꞋdɔsin̰sin̰ga se, tɛɗin̰ sɔkɔn̰ tɔɔlin̰a. Bin num ɔn̰ mɛnda tak ɓo kaal kala don̰ ki don̰ ki.
6 Se uma mulher não se cobre com um véu, então corte o cabelo. Ora, se é vergonhoso para a mulher ter os cabelos cortados ou a cabeça rapada, então que se cubra com um véu.
7 Num kɛn gaaba jaay ɓaa keem Raa num, ɔn̰te kaal kala don̰ ki, taa gaaba se Raa aalin̰ tecin̰ naan̰a taa an̰ *nooko. Gaŋ mɛnda lɛ, Raa aalin̰ se gɛn nookŋ gaabin̰a.
7 Quanto ao homem, não deve cobrir sua cabeça, porque é imagem e esplendor de Deus; a mulher é o reflexo do homem.
8 Taa gaaba se teeco ro mɛnd ki eyo, num mɛnda ɓo teeco ro gaab ki.
8 Com efeito, o homem não foi tirado da mulher, mas a mulher do homem;
9 Gaaba se Raa aalin̰o taa mɛnd eyo, num mɛnda lɛ nookŋ gaabin̰a.
9 nem foi o homem criado para a mulher, mas sim a mulher para o homem.
10 Taa *kɔɗn Raage se ɓo mɛnda se n̰Ꞌaal kala don̰ ki ɔɔ ute kal kɛn naan̰ aal don̰ ki se je taaɗn ɔɔ naan̰ se sook deb kɛn ɔk tɔɔgɔ don̰ ki se.
10 Por isso a mulher deve trazer o sinal da submissão sobre sua cabeça, por causa dos anjos.
11 Ute naan̰ se kic ɓo, naan Mɛljege tu se, mɛnda kalin̰ ki sum se kɔŋ kaan̰ kaam eyo ɔɔ gaaba kic lɛ kalin̰ ki sum se kɔŋ kaan̰ kaam ey kici.
11 Com tudo isso, aos olhos do Senhor, nem o homem existe sem a mulher, nem a mulher sem o homem.
12 Aan gɔɔ mɛnda lɛ teeco ro gaab ki se, gaab kic lɛ mɛnda ɓo oojin̰a; num naaɗe paac se iin̰o gɔtn Raa ki.
12 Pois a mulher foi tirada do homem, porém o homem nasce da mulher, e ambos vêm de Deus.
13 Naase malin̰ge aakin̰ki tu. Kɛn jeege tusga gɛn keem Raa jaay mɛnda aal te kala don̰ ki ey sum ɓo eem Raa se, dɔɔɗn ne?
13 Julgai vós mesmos: é decente que uma mulher reze a Deus sem estar coberta com véu?
14 Kɛn jꞋaakin̰ kaak bin kic ɓo, gaaba jaay ul bɛɛkin̰ tɛɗ jɛrl se, sɔkɔn̰ ey ne?
14 A própria natureza não vos ensina que é uma desonra para o homem usar cabelo comprido?
15 Gaŋ mɛnda jaay bɛɛkin̰ dɛn se, ɔkin̰a. Bɛɛkin̰ kɛn Raa ɛɗin̰ dɛn se, tɛɗin̰ tec aan gɔɔ mɛnd kɛn aalga kaal kala don̰ ki.
15 Ao passo que é glória para a mulher uma longa cabeleira, porque lhe foi dada como um véu.
16 Ɔɔ debm jaay je tookŋ do taarge tun maam mꞋtaaɗsen ey se, maam ute *eglizgen gɛn Raa se lɛ, kɛse ɓo nakŋ kɛn naaje kꞋlee kꞋtɛɗa.
16 Se, no entanto, alguém quiser contestar, nós não temos tal costume e nem as igrejas de Deus.
17 Do taarge tun maam mꞋje mꞋasen taaɗse, maam mꞋasen kɔŋ tɔɔm eyo. Taa kɛn naase jaay Ꞌtuskiga gɛn keem Raa se, naase Ꞌtɛɗki nakgen *kusin̰ ɓo cir kɛn bɛɛ.
17 Fazendo-vos essas advertências, não vos posso louvar a respeito de vossas assembléias que causam mais prejuízo que proveito.
18 Anum nakŋ deet deet se kꞋtaaɗum jꞋɔɔ: kɛn naase jaay Ꞌtuskiga gɛn keem Raa num, naase Ꞌlee Ꞌgaaŋki ute naapa. Ɔɔ do taar kɛn se, mꞋjeelin̰ kɛngen mɛtin̰ge se, mɛt ki.
18 Em primeiro lugar, ouço dizer que, quando se reúne a vossa assembléia, há desarmonias entre vós. {E em parte eu acredito.
19 Bin num maam mꞋjeele maakse ki se, jeege utu Ꞌgaaŋ ute naapa, bin jaay ɓo jꞋkaakŋ jeel jee kɛn ɔk taar Raa ɔɔn̰ se.
19 É necessário que entre vós haja partidos para que possam manifestar-se os que são realmente virtuosos.}
20 Kɛn naase Ꞌtuskiga gɛn keem Raa jaay ɔski kɔs ute naapa se, kɛn maam mꞋaakin̰ ara ki num, aan gɔɔ kɔsn gɛn Mɛljege eyo.
20 Desse modo, quando vos reunis, já não é para comer a ceia do Senhor,
21 Taa kɛn naase jaay iŋgkiga gɔtn kɔs ki se, naŋa naŋa kic ɓo naar ɔs kɔsin̰ kɔsin̰ kɛn naan̰ ɓaano. Bin ɓo jee mɛtin̰ge lɛ, ɓo tɔɔlɗe tɔɔlɔ ɔɔ jeegen kuuy se lɛ, aay bini oon koono.
21 porquanto, mal vos pondes à mesa, cada um se apressa a tomar sua própria refeição; e enquanto uns têm fome, outros se fartam.
22 Kɛn bin num, ɔski ɔɔ aayki ɓeesege tu. Lɔ naase ɔkki ɓeege ey ne? Kɛn naase jaay Ꞌtɛɗki bin se, naase uum aalki kaal *egliz gɛn Raa se ɓo naaŋ ki ɔɔ gɛnaagen ɔk ɗim ey se lɛ, naase aakɗeki kaakŋ mɛtɗe. Anum do taarge tun ese se, naase Ꞌjeki mꞋasen taaɗn mꞋɔɔ ɗi? MꞋasenga tɔɔm la? Gɔtɔ. Do nakge tun naase Ꞌtɛɗki se, maam mꞋasen kɔŋ tɔɔm eyo.
22 Porventura não tendes casa onde comer e beber? Ou menosprezais a Igreja de Deus, e quereis envergonhar aqueles que nada têm? Que vos direi? Devo louvar-vos? Não! Nisto não vos louvo...
23 ꞋBooyki! Kɛse ɓo taar kɛn Mɛljege dooyumo ɔɔ maam kic mꞋdooyseno mꞋɔɔ: maakŋ nɔɔr kɛn jꞋan kɔkŋ Mɛljege Isa se, naan̰ uun mappa jin̰ ki,
23 Eu recebi do Senhor o que vos transmiti: que o Senhor Jesus, na noite em que foi traído, tomou o pão
24 ɔɔ kɛn naan̰ jaay tɔɔm Raa aas se, naan̰ dupin̰a ɔɔ ɗeek ɔɔ: «Kɛse ɓo roma kɛn mꞋɛɗin̰ *sɛrkɛ taa naase. Nakŋ se Ꞌlee Ꞌtɛɗin̰ki bini ɔɔ Ꞌsaapki dom ki.»
24 e, depois de ter dado graças, partiu-o e disse: Isto é o meu corpo, que é entregue por vós; fazei isto em memória de mim.
25 Kɛn naaɗe jaay ɔs aas se, Mɛljege uun *kɔɔpm ɗooc ute tɔtn koojn̰ bin̰ se ɔɔ tɛɗin̰ bin kici, taaɗɗen ɔɔ: «Tɔtn koojn̰ bin̰ kɛn maakŋ kɔɔp kɛn ese se je taaɗn ute moosum Ꞌkɔɔy se, kɛse je taaɗn ɔɔ: *Raa dɔɔkga kiji ute naase. Daayum kɛn naase Ꞌɓaaki ɓaa kaaye se, Ꞌtɛɗin̰ki bini ɔɔ Ꞌsaapki dom ki.»
25 Do mesmo modo, depois de haver ceado, tomou também o cálice, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança no meu sangue; todas as vezes que o beberdes, fazei-o em memória de mim.
26 Daayum kɛn naase jaay Ꞌtuskiga gɛn kɔsn mappan ese se ɔɔ gɛn kaay tɔtn koojn̰ bin̰ kɛn maakŋ kɔɔp kɛn ese se, kɛse naase Ꞌtaaɗki mɛtn taar kooy Mɛljege bini, ɓii kɛn naan̰ aɗe tɛrl ro ki.
26 Assim, todas as vezes que comeis desse pão e bebeis desse cálice lembrais a morte do Senhor, até que venha.
27 Taa naan̰ se ɓo, debm ɔs mappa gɛn Mɛljege ɔɔ aay tɔtn koojn̰ bin̰ kɛn maakŋ kɔɔp Mɛljege tu ute ɗoobin̰ ey se, bɔɔrɔ utu koocn̰ don̰ ki taa daa ro Mɛljege ute moosin̰ se, naan̰ aalɗen te maak ki eyo.
27 Portanto, todo aquele que comer o pão ou beber o cálice do Senhor indignamente será culpável do corpo e do sangue do Senhor.
28 Taa naan̰ se ɓo naŋa naŋa kic kɛn ɓaa ɓaa kɔsn mappm ese se ɔɔ ɓaa Ꞌkaay tɔtn koojn̰ bin̰ kɛn maakŋ kɔɔp kɛn ese, n̰Ꞌsaap do ron̰ ki jaay Ꞌkɔsɔ ɔɔ Ꞌkaaye.
28 Que cada um se examine a si mesmo, e assim coma desse pão e beba desse cálice.
29 Anum debm jaay ɔs mappan se ɔɔ aay tɔtn koojn̰ bin̰ kɛn maakŋ kɔɔp ki se, saap te do ro Mɛljege tu eyo jaay ɔsɔ ɔɔ aay se, kɛse naan̰ malin̰ ɓo tɛɗ bɔɔrɔ ooc don̰ ki.
29 Aquele que o come e o bebe sem distinguir o corpo do Senhor, come e bebe a sua própria condenação.
30 Taa naan̰ se ɓo maakse ki se jeege dɛna tɛɗga kɔɔn̰ɔ, jeege dɛna kɔɔn̰ɔ tujɗenga ɔɔ jee mɛtin̰ge ooyga.
30 Esta é a razão por que entre vós há muitos adoentados e fracos, e muitos mortos.
31 Kɛn naajege jaay kꞋjeelki kɔjn̰ bɔɔrɔ do naaje malin̰ge tu se, Raa ajeki kɔjn̰ bɔɔrɔ dojege tu eyo.
31 Se nos examinássemos a nós mesmos, não seríamos julgados.
32 Anum kɛn Mɛljege jaay ɔjjeki bɔɔrɔ dojege tu se, kɛse naan̰ dɛjjeki dɛjje. Taa ɓii kɛn naan̰ Ꞌkɔjn̰ bɔɔrɔ do *duni ki se, bɔɔrɔ Ꞌkoocn̰ dojege tu ey sum.
32 Mas, sendo julgados pelo Senhor, ele nos castiga para não sermos condenados com o mundo.
33 Bin ɓo gɛnaamgen ɗoobm al‑Masi ki, kɛn Ꞌtuskiga gɛn kɔsn, kɔsn Mɛljege se, Ꞌbooyki naapa.
33 Portanto, irmãos meus, quando vos reunis para a ceia, esperai uns pelos outros.
34 Kɛn debm jaay ɓo tɔɔlin̰ lɛ, n̰Ꞌɔs ɓeen̰ ki. Bin ɓo kɛn naase Ꞌtuskiga se, bɔɔrɔ Ꞌkoocn̰ dose ki eyo. Taargen ɔɔp se, kɛn maam mꞋɓaaga gɔtse ki jaay ɓo, mꞋasen ɓaa taaɗn naŋ mɛtin̰a.
34 Se alguém tem fome, coma em casa. Assim vossas reuniões não vos atrairão a condenação. As demais coisas eu determinarei quando for ter convosco.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.