1 Coríntios 11
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ACF
1 Aan gɔɔ maam mꞋuun bɔlɔtn *al‑Masi se, naase kic ɓo uunki bɔlɔtuma.
1 Sede meus imitadores, como também eu de Cristo.
2 Maam se mꞋtɔɔmse, taa naase se tɛɗga tak ɓo, naase Ꞌsaapki dom ki ɔɔ naase utu iŋg Ꞌbɔɔbki taar kɛn maam mꞋdooyseno se.
2 E louvo-vos, irmãos, porque em tudo vos lembrais de mim, e retendes os preceitos como vo-los entreguei.
3 Naɓo maam mꞋje taar se, naase an̰ki jeel kɔkŋ jiga: gaabge paac se, *al‑Masi ɓo doɗe ki ɔɔ mɛnda lɛ, gaaba ɓo don̰ ki ɔɔ al‑Masi lɛ, Raa ɓo don̰ ki.
3 Mas quero que saibais que Cristo é a cabeça de todo o homem, e o homem a cabeça da mulher; e Deus a cabeça de Cristo.
4 Kaaɗn keem Raa ki jaay ɓo gaabm kɛn taaɗ taar teeco taar Raa ki ey lɛ eem keem Raa jaay aal kala don̰ ki se, kɛse naan̰ ɔl al‑Masi ɓo maakŋ sɔkɔn̰ ki.
4 Todo o homem que ora ou profetiza, tendo a cabeça coberta, desonra a sua própria cabeça.
5 Num gaŋ kɛn mɛnda jaay kaaɗn keem Raa ki, ɓaa taaɗn taar teeco taar Raa ki ey lɛ ɓaa keem Raa jaay aal te kala don̰ ki ey se, kɛse naan̰ ɔl gaabin̰ ɓo maakŋ sɔkɔn̰ ki ɔɔ mɛnd bin se tec aan gɔɔ mɛnd kꞋdɔsin̰ga dɔs don̰a kɛn ɔlin̰ sɔkɔn̰ tɔɔlin̰ se.
5 Mas toda a mulher que ora ou profetiza com a cabeça descoberta, desonra a sua própria cabeça, porque é como se estivesse rapada.
6 Kɛn mɛnda jaay baate kaal kala don̰ ki se, bɛɛkin̰ se kꞋdɔsin̰sin̰ naatn. ꞋJeelki, kɛn mɛnda jaay jꞋɔj kꞋnaŋin̰ga bɛɛkin̰ tak tak ey lɛ kꞋdɔsin̰sin̰ga se, tɛɗin̰ sɔkɔn̰ tɔɔlin̰a. Bin num ɔn̰ mɛnda tak ɓo kaal kala don̰ ki don̰ ki.
6 Portanto, se a mulher não se cobre com véu, tosquie-se também. Mas, se para a mulher é coisa indecente tosquiar-se ou rapar-se, que ponha o véu.
7 Num kɛn gaaba jaay ɓaa keem Raa num, ɔn̰te kaal kala don̰ ki, taa gaaba se Raa aalin̰ tecin̰ naan̰a taa an̰ *nooko. Gaŋ mɛnda lɛ, Raa aalin̰ se gɛn nookŋ gaabin̰a.
7 O homem, pois, não deve cobrir a cabeça, porque é a imagem e glória de Deus, mas a mulher é a glória do homem.
8 Taa gaaba se teeco ro mɛnd ki eyo, num mɛnda ɓo teeco ro gaab ki.
8 Porque o homem não provém da mulher, mas a mulher do homem.
9 Gaaba se Raa aalin̰o taa mɛnd eyo, num mɛnda lɛ nookŋ gaabin̰a.
9 Porque também o homem não foi criado por causa da mulher, mas a mulher por causa do homem.
10 Taa *kɔɗn Raage se ɓo mɛnda se n̰Ꞌaal kala don̰ ki ɔɔ ute kal kɛn naan̰ aal don̰ ki se je taaɗn ɔɔ naan̰ se sook deb kɛn ɔk tɔɔgɔ don̰ ki se.
10 Portanto, a mulher deve ter sobre a cabeça sinal de poderio, por causa dos anjos.
11 Ute naan̰ se kic ɓo, naan Mɛljege tu se, mɛnda kalin̰ ki sum se kɔŋ kaan̰ kaam eyo ɔɔ gaaba kic lɛ kalin̰ ki sum se kɔŋ kaan̰ kaam ey kici.
11 Todavia, nem o homem é sem a mulher, nem a mulher sem o homem, no Senhor.
12 Aan gɔɔ mɛnda lɛ teeco ro gaab ki se, gaab kic lɛ mɛnda ɓo oojin̰a; num naaɗe paac se iin̰o gɔtn Raa ki.
12 Porque, como a mulher provém do homem, assim também o homem provém da mulher, mas tudo vem de Deus.
13 Naase malin̰ge aakin̰ki tu. Kɛn jeege tusga gɛn keem Raa jaay mɛnda aal te kala don̰ ki ey sum ɓo eem Raa se, dɔɔɗn ne?
13 Julgai entre vós mesmos: é decente que a mulher ore a Deus descoberta?
14 Kɛn jꞋaakin̰ kaak bin kic ɓo, gaaba jaay ul bɛɛkin̰ tɛɗ jɛrl se, sɔkɔn̰ ey ne?
14 Ou não vos ensina a mesma natureza que é desonra para o homem ter cabelo crescido?
15 Gaŋ mɛnda jaay bɛɛkin̰ dɛn se, ɔkin̰a. Bɛɛkin̰ kɛn Raa ɛɗin̰ dɛn se, tɛɗin̰ tec aan gɔɔ mɛnd kɛn aalga kaal kala don̰ ki.
15 Mas ter a mulher cabelo crescido lhe é honroso, porque o cabelo lhe foi dado em lugar de véu.
16 Ɔɔ debm jaay je tookŋ do taarge tun maam mꞋtaaɗsen ey se, maam ute *eglizgen gɛn Raa se lɛ, kɛse ɓo nakŋ kɛn naaje kꞋlee kꞋtɛɗa.
16 Mas, se alguém quiser ser contencioso, nós não temos tal costume, nem as igrejas de Deus.
17 Do taarge tun maam mꞋje mꞋasen taaɗse, maam mꞋasen kɔŋ tɔɔm eyo. Taa kɛn naase jaay Ꞌtuskiga gɛn keem Raa se, naase Ꞌtɛɗki nakgen *kusin̰ ɓo cir kɛn bɛɛ.
17 Nisto, porém, que vou dizer-vos não vos louvo; porquanto vos ajuntais, não para melhor, senão para pior.
18 Anum nakŋ deet deet se kꞋtaaɗum jꞋɔɔ: kɛn naase jaay Ꞌtuskiga gɛn keem Raa num, naase Ꞌlee Ꞌgaaŋki ute naapa. Ɔɔ do taar kɛn se, mꞋjeelin̰ kɛngen mɛtin̰ge se, mɛt ki.
18 Porque antes de tudo ouço que, quando vos ajuntais na igreja, há entre vós dissensões; e em parte o creio.
19 Bin num maam mꞋjeele maakse ki se, jeege utu Ꞌgaaŋ ute naapa, bin jaay ɓo jꞋkaakŋ jeel jee kɛn ɔk taar Raa ɔɔn̰ se.
19 E até importa que haja entre vós heresias, para que os que são sinceros se manifestem entre vós.
20 Kɛn naase Ꞌtuskiga gɛn keem Raa jaay ɔski kɔs ute naapa se, kɛn maam mꞋaakin̰ ara ki num, aan gɔɔ kɔsn gɛn Mɛljege eyo.
20 De sorte que, quando vos ajuntais num lugar, não é para comer a ceia do Senhor.
21 Taa kɛn naase jaay iŋgkiga gɔtn kɔs ki se, naŋa naŋa kic ɓo naar ɔs kɔsin̰ kɔsin̰ kɛn naan̰ ɓaano. Bin ɓo jee mɛtin̰ge lɛ, ɓo tɔɔlɗe tɔɔlɔ ɔɔ jeegen kuuy se lɛ, aay bini oon koono.
21 Porque, comendo, cada um toma antecipadamente a sua própria ceia; e assim um tem fome e outro embriaga-se.
22 Kɛn bin num, ɔski ɔɔ aayki ɓeesege tu. Lɔ naase ɔkki ɓeege ey ne? Kɛn naase jaay Ꞌtɛɗki bin se, naase uum aalki kaal *egliz gɛn Raa se ɓo naaŋ ki ɔɔ gɛnaagen ɔk ɗim ey se lɛ, naase aakɗeki kaakŋ mɛtɗe. Anum do taarge tun ese se, naase Ꞌjeki mꞋasen taaɗn mꞋɔɔ ɗi? MꞋasenga tɔɔm la? Gɔtɔ. Do nakge tun naase Ꞌtɛɗki se, maam mꞋasen kɔŋ tɔɔm eyo.
22 Não tendes porventura casas para comer e para beber? Ou desprezais a igreja de Deus, e envergonhais os que nada têm? Que vos direi? Louvar-vos-ei? Nisto não vos louvo.
23 ꞋBooyki! Kɛse ɓo taar kɛn Mɛljege dooyumo ɔɔ maam kic mꞋdooyseno mꞋɔɔ: maakŋ nɔɔr kɛn jꞋan kɔkŋ Mɛljege Isa se, naan̰ uun mappa jin̰ ki,
23 Porque eu recebi do Senhor o que também vos ensinei: que o Senhor Jesus, na noite em que foi traído, tomou o pão;
24 ɔɔ kɛn naan̰ jaay tɔɔm Raa aas se, naan̰ dupin̰a ɔɔ ɗeek ɔɔ: «Kɛse ɓo roma kɛn mꞋɛɗin̰ *sɛrkɛ taa naase. Nakŋ se Ꞌlee Ꞌtɛɗin̰ki bini ɔɔ Ꞌsaapki dom ki.»
24 E, tendo dado graças, o partiu e disse: Tomai, comei; isto é o meu corpo que é partido por vós; fazei isto em memória de mim.
25 Kɛn naaɗe jaay ɔs aas se, Mɛljege uun *kɔɔpm ɗooc ute tɔtn koojn̰ bin̰ se ɔɔ tɛɗin̰ bin kici, taaɗɗen ɔɔ: «Tɔtn koojn̰ bin̰ kɛn maakŋ kɔɔp kɛn ese se je taaɗn ute moosum Ꞌkɔɔy se, kɛse je taaɗn ɔɔ: *Raa dɔɔkga kiji ute naase. Daayum kɛn naase Ꞌɓaaki ɓaa kaaye se, Ꞌtɛɗin̰ki bini ɔɔ Ꞌsaapki dom ki.»
25 Semelhantemente também, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue; fazei isto, todas as vezes que beberdes, em memória de mim.
26 Daayum kɛn naase jaay Ꞌtuskiga gɛn kɔsn mappan ese se ɔɔ gɛn kaay tɔtn koojn̰ bin̰ kɛn maakŋ kɔɔp kɛn ese se, kɛse naase Ꞌtaaɗki mɛtn taar kooy Mɛljege bini, ɓii kɛn naan̰ aɗe tɛrl ro ki.
26 Porque todas as vezes que comerdes este pão e beberdes este cálice anunciais a morte do Senhor, até que venha.
27 Taa naan̰ se ɓo, debm ɔs mappa gɛn Mɛljege ɔɔ aay tɔtn koojn̰ bin̰ kɛn maakŋ kɔɔp Mɛljege tu ute ɗoobin̰ ey se, bɔɔrɔ utu koocn̰ don̰ ki taa daa ro Mɛljege ute moosin̰ se, naan̰ aalɗen te maak ki eyo.
27 Portanto, qualquer que comer este pão, ou beber o cálice do Senhor indignamente, será culpado do corpo e do sangue do Senhor.
28 Taa naan̰ se ɓo naŋa naŋa kic kɛn ɓaa ɓaa kɔsn mappm ese se ɔɔ ɓaa Ꞌkaay tɔtn koojn̰ bin̰ kɛn maakŋ kɔɔp kɛn ese, n̰Ꞌsaap do ron̰ ki jaay Ꞌkɔsɔ ɔɔ Ꞌkaaye.
28 Examine-se, pois, o homem a si mesmo, e assim coma deste pão e beba deste cálice.
29 Anum debm jaay ɔs mappan se ɔɔ aay tɔtn koojn̰ bin̰ kɛn maakŋ kɔɔp ki se, saap te do ro Mɛljege tu eyo jaay ɔsɔ ɔɔ aay se, kɛse naan̰ malin̰ ɓo tɛɗ bɔɔrɔ ooc don̰ ki.
29 Porque o que come e bebe indignamente, come e bebe para sua própria condenação, não discernindo o corpo do Senhor.
30 Taa naan̰ se ɓo maakse ki se jeege dɛna tɛɗga kɔɔn̰ɔ, jeege dɛna kɔɔn̰ɔ tujɗenga ɔɔ jee mɛtin̰ge ooyga.
30 Por causa disto há entre vós muitos fracos e doentes, e muitos que dormem.
31 Kɛn naajege jaay kꞋjeelki kɔjn̰ bɔɔrɔ do naaje malin̰ge tu se, Raa ajeki kɔjn̰ bɔɔrɔ dojege tu eyo.
31 Porque, se nós nos julgássemos a nós mesmos, não seríamos julgados.
32 Anum kɛn Mɛljege jaay ɔjjeki bɔɔrɔ dojege tu se, kɛse naan̰ dɛjjeki dɛjje. Taa ɓii kɛn naan̰ Ꞌkɔjn̰ bɔɔrɔ do *duni ki se, bɔɔrɔ Ꞌkoocn̰ dojege tu ey sum.
32 Mas, quando somos julgados, somos repreendidos pelo Senhor, para não sermos condenados com o mundo.
33 Bin ɓo gɛnaamgen ɗoobm al‑Masi ki, kɛn Ꞌtuskiga gɛn kɔsn, kɔsn Mɛljege se, Ꞌbooyki naapa.
33 Portanto, meus irmãos, quando vos ajuntais para comer, esperai uns pelos outros.
34 Kɛn debm jaay ɓo tɔɔlin̰ lɛ, n̰Ꞌɔs ɓeen̰ ki. Bin ɓo kɛn naase Ꞌtuskiga se, bɔɔrɔ Ꞌkoocn̰ dose ki eyo. Taargen ɔɔp se, kɛn maam mꞋɓaaga gɔtse ki jaay ɓo, mꞋasen ɓaa taaɗn naŋ mɛtin̰a.
34 Mas, se algum tiver fome, coma em casa, para que não vos ajunteis para condenação. Quanto às demais coisas, ordená-las-ei quando for.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.