1 Coríntios 11

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Aan gɔɔ maam mꞋuun bɔlɔtn *al‑Masi se, naase kic ɓo uunki bɔlɔtuma.
1 Sede meus imitadores, como também eu sou de Cristo.
2 Maam se mꞋtɔɔmse, taa naase se tɛɗga tak ɓo, naase Ꞌsaapki dom ki ɔɔ naase utu iŋg Ꞌbɔɔbki taar kɛn maam mꞋdooyseno se.
2 De fato, eu vos louvo porque, em tudo, vos lembrais de mim e retendes as tradições assim como vo-las entreguei.
3 Naɓo maam mꞋje taar se, naase an̰ki jeel kɔkŋ jiga: gaabge paac se, *al‑Masi ɓo doɗe ki ɔɔ mɛnda lɛ, gaaba ɓo don̰ ki ɔɔ al‑Masi lɛ, Raa ɓo don̰ ki.
3 Quero, entretanto, que saibais ser Cristo o cabeça de todo homem, e o homem, o cabeça da mulher, e Deus, o cabeça de Cristo.
4 Kaaɗn keem Raa ki jaay ɓo gaabm kɛn taaɗ taar teeco taar Raa ki ey lɛ eem keem Raa jaay aal kala don̰ ki se, kɛse naan̰ ɔl al‑Masi ɓo maakŋ sɔkɔn̰ ki.
4 Todo homem que ora ou profetiza, tendo a cabeça coberta, desonra a sua própria cabeça.
5 Num gaŋ kɛn mɛnda jaay kaaɗn keem Raa ki, ɓaa taaɗn taar teeco taar Raa ki ey lɛ ɓaa keem Raa jaay aal te kala don̰ ki ey se, kɛse naan̰ ɔl gaabin̰ ɓo maakŋ sɔkɔn̰ ki ɔɔ mɛnd bin se tec aan gɔɔ mɛnd kꞋdɔsin̰ga dɔs don̰a kɛn ɔlin̰ sɔkɔn̰ tɔɔlin̰ se.
5 Toda mulher, porém, que ora ou profetiza com a cabeça sem véu desonra a sua própria cabeça, porque é como se a tivesse rapada.
6 Kɛn mɛnda jaay baate kaal kala don̰ ki se, bɛɛkin̰ se kꞋdɔsin̰sin̰ naatn. ꞋJeelki, kɛn mɛnda jaay jꞋɔj kꞋnaŋin̰ga bɛɛkin̰ tak tak ey lɛ kꞋdɔsin̰sin̰ga se, tɛɗin̰ sɔkɔn̰ tɔɔlin̰a. Bin num ɔn̰ mɛnda tak ɓo kaal kala don̰ ki don̰ ki.
6 Portanto, se a mulher não usa véu, nesse caso, que rape o cabelo. Mas, se lhe é vergonhoso o tosquiar-se ou rapar-se, cumpre-lhe usar véu.
7 Num kɛn gaaba jaay ɓaa keem Raa num, ɔn̰te kaal kala don̰ ki, taa gaaba se Raa aalin̰ tecin̰ naan̰a taa an̰ *nooko. Gaŋ mɛnda lɛ, Raa aalin̰ se gɛn nookŋ gaabin̰a.
7 Porque, na verdade, o homem não deve cobrir a cabeça, por ser ele imagem e glória de Deus, mas a mulher é glória do homem.
8 Taa gaaba se teeco ro mɛnd ki eyo, num mɛnda ɓo teeco ro gaab ki.
8 Porque o homem não foi feito da mulher, e sim a mulher, do homem.
9 Gaaba se Raa aalin̰o taa mɛnd eyo, num mɛnda lɛ nookŋ gaabin̰a.
9 Porque também o homem não foi criado por causa da mulher, e sim a mulher, por causa do homem.
10 Taa *kɔɗn Raage se ɓo mɛnda se n̰Ꞌaal kala don̰ ki ɔɔ ute kal kɛn naan̰ aal don̰ ki se je taaɗn ɔɔ naan̰ se sook deb kɛn ɔk tɔɔgɔ don̰ ki se.
10 Portanto, deve a mulher, por causa dos anjos, trazer véu na cabeça, como sinal de autoridade.
11 Ute naan̰ se kic ɓo, naan Mɛljege tu se, mɛnda kalin̰ ki sum se kɔŋ kaan̰ kaam eyo ɔɔ gaaba kic lɛ kalin̰ ki sum se kɔŋ kaan̰ kaam ey kici.
11 No Senhor, todavia, nem a mulher é independente do homem, nem o homem, independente da mulher.
12 Aan gɔɔ mɛnda lɛ teeco ro gaab ki se, gaab kic lɛ mɛnda ɓo oojin̰a; num naaɗe paac se iin̰o gɔtn Raa ki.
12 Porque, como provém a mulher do homem, assim também o homem é nascido da mulher; e tudo vem de Deus.
13 Naase malin̰ge aakin̰ki tu. Kɛn jeege tusga gɛn keem Raa jaay mɛnda aal te kala don̰ ki ey sum ɓo eem Raa se, dɔɔɗn ne?
13 Julgai entre vós mesmos: é próprio que a mulher ore a Deus sem trazer o véu?
14 Kɛn jꞋaakin̰ kaak bin kic ɓo, gaaba jaay ul bɛɛkin̰ tɛɗ jɛrl se, sɔkɔn̰ ey ne?
14 Ou não vos ensina a própria natureza ser desonroso para o homem usar cabelo comprido?
15 Gaŋ mɛnda jaay bɛɛkin̰ dɛn se, ɔkin̰a. Bɛɛkin̰ kɛn Raa ɛɗin̰ dɛn se, tɛɗin̰ tec aan gɔɔ mɛnd kɛn aalga kaal kala don̰ ki.
15 E que, tratando-se da mulher, é para ela uma glória? Pois o cabelo lhe foi dado em lugar de mantilha.
16 Ɔɔ debm jaay je tookŋ do taarge tun maam mꞋtaaɗsen ey se, maam ute *eglizgen gɛn Raa se lɛ, kɛse ɓo nakŋ kɛn naaje kꞋlee kꞋtɛɗa.
16 Contudo, se alguém quer ser contencioso, saiba que nós não temos tal costume, nem as igrejas de Deus.
17 Do taarge tun maam mꞋje mꞋasen taaɗse, maam mꞋasen kɔŋ tɔɔm eyo. Taa kɛn naase jaay Ꞌtuskiga gɛn keem Raa se, naase Ꞌtɛɗki nakgen *kusin̰ ɓo cir kɛn bɛɛ.
17 Nisto, porém, que vos prescrevo, não vos louvo, porquanto vos ajuntais não para melhor, e sim para pior.
18 Anum nakŋ deet deet se kꞋtaaɗum jꞋɔɔ: kɛn naase jaay Ꞌtuskiga gɛn keem Raa num, naase Ꞌlee Ꞌgaaŋki ute naapa. Ɔɔ do taar kɛn se, mꞋjeelin̰ kɛngen mɛtin̰ge se, mɛt ki.
18 Porque, antes de tudo, estou informado haver divisões entre vós quando vos reunis na igreja; e eu, em parte, o creio.
19 Bin num maam mꞋjeele maakse ki se, jeege utu Ꞌgaaŋ ute naapa, bin jaay ɓo jꞋkaakŋ jeel jee kɛn ɔk taar Raa ɔɔn̰ se.
19 Porque até mesmo importa que haja partidos entre vós, para que também os aprovados se tornem conhecidos em vosso meio.
20 Kɛn naase Ꞌtuskiga gɛn keem Raa jaay ɔski kɔs ute naapa se, kɛn maam mꞋaakin̰ ara ki num, aan gɔɔ kɔsn gɛn Mɛljege eyo.
20 Quando, pois, vos reunis no mesmo lugar, não é a ceia do Senhor que comeis.
21 Taa kɛn naase jaay iŋgkiga gɔtn kɔs ki se, naŋa naŋa kic ɓo naar ɔs kɔsin̰ kɔsin̰ kɛn naan̰ ɓaano. Bin ɓo jee mɛtin̰ge lɛ, ɓo tɔɔlɗe tɔɔlɔ ɔɔ jeegen kuuy se lɛ, aay bini oon koono.
21 Porque, ao comerdes, cada um toma, antecipadamente, a sua própria ceia; e há quem tenha fome, ao passo que há também quem se embriague.
22 Kɛn bin num, ɔski ɔɔ aayki ɓeesege tu. Lɔ naase ɔkki ɓeege ey ne? Kɛn naase jaay Ꞌtɛɗki bin se, naase uum aalki kaal *egliz gɛn Raa se ɓo naaŋ ki ɔɔ gɛnaagen ɔk ɗim ey se lɛ, naase aakɗeki kaakŋ mɛtɗe. Anum do taarge tun ese se, naase Ꞌjeki mꞋasen taaɗn mꞋɔɔ ɗi? MꞋasenga tɔɔm la? Gɔtɔ. Do nakge tun naase Ꞌtɛɗki se, maam mꞋasen kɔŋ tɔɔm eyo.
22 Não tendes, porventura, casas onde comer e beber? Ou menosprezais a igreja de Deus e envergonhais os que nada têm? Que vos direi? Louvar-vos-ei? Nisto, certamente, não vos louvo.
23 ꞋBooyki! Kɛse ɓo taar kɛn Mɛljege dooyumo ɔɔ maam kic mꞋdooyseno mꞋɔɔ: maakŋ nɔɔr kɛn jꞋan kɔkŋ Mɛljege Isa se, naan̰ uun mappa jin̰ ki,
23 Porque eu recebi do Senhor o que também vos entreguei: que o Senhor Jesus, na noite em que foi traído, tomou o pão;
24 ɔɔ kɛn naan̰ jaay tɔɔm Raa aas se, naan̰ dupin̰a ɔɔ ɗeek ɔɔ: «Kɛse ɓo roma kɛn mꞋɛɗin̰ *sɛrkɛ taa naase. Nakŋ se Ꞌlee Ꞌtɛɗin̰ki bini ɔɔ Ꞌsaapki dom ki.»
24 e, tendo dado graças, o partiu e disse: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
25 Kɛn naaɗe jaay ɔs aas se, Mɛljege uun *kɔɔpm ɗooc ute tɔtn koojn̰ bin̰ se ɔɔ tɛɗin̰ bin kici, taaɗɗen ɔɔ: «Tɔtn koojn̰ bin̰ kɛn maakŋ kɔɔp kɛn ese se je taaɗn ute moosum Ꞌkɔɔy se, kɛse je taaɗn ɔɔ: *Raa dɔɔkga kiji ute naase. Daayum kɛn naase Ꞌɓaaki ɓaa kaaye se, Ꞌtɛɗin̰ki bini ɔɔ Ꞌsaapki dom ki.»
25 Por semelhante modo, depois de haver ceado, tomou também o cálice, dizendo: Este cálice é a nova aliança no meu sangue; fazei isto, todas as vezes que o beberdes, em memória de mim.
26 Daayum kɛn naase jaay Ꞌtuskiga gɛn kɔsn mappan ese se ɔɔ gɛn kaay tɔtn koojn̰ bin̰ kɛn maakŋ kɔɔp kɛn ese se, kɛse naase Ꞌtaaɗki mɛtn taar kooy Mɛljege bini, ɓii kɛn naan̰ aɗe tɛrl ro ki.
26 Porque, todas as vezes que comerdes este pão e beberdes o cálice, anunciais a morte do Senhor, até que ele venha.
27 Taa naan̰ se ɓo, debm ɔs mappa gɛn Mɛljege ɔɔ aay tɔtn koojn̰ bin̰ kɛn maakŋ kɔɔp Mɛljege tu ute ɗoobin̰ ey se, bɔɔrɔ utu koocn̰ don̰ ki taa daa ro Mɛljege ute moosin̰ se, naan̰ aalɗen te maak ki eyo.
27 Por isso, aquele que comer o pão ou beber o cálice do Senhor, indignamente, será réu do corpo e do sangue do Senhor.
28 Taa naan̰ se ɓo naŋa naŋa kic kɛn ɓaa ɓaa kɔsn mappm ese se ɔɔ ɓaa Ꞌkaay tɔtn koojn̰ bin̰ kɛn maakŋ kɔɔp kɛn ese, n̰Ꞌsaap do ron̰ ki jaay Ꞌkɔsɔ ɔɔ Ꞌkaaye.
28 Examine-se, pois, o homem a si mesmo, e, assim, coma do pão, e beba do cálice;
29 Anum debm jaay ɔs mappan se ɔɔ aay tɔtn koojn̰ bin̰ kɛn maakŋ kɔɔp ki se, saap te do ro Mɛljege tu eyo jaay ɔsɔ ɔɔ aay se, kɛse naan̰ malin̰ ɓo tɛɗ bɔɔrɔ ooc don̰ ki.
29 pois quem come e bebe sem discernir o corpo, come e bebe juízo para si.
30 Taa naan̰ se ɓo maakse ki se jeege dɛna tɛɗga kɔɔn̰ɔ, jeege dɛna kɔɔn̰ɔ tujɗenga ɔɔ jee mɛtin̰ge ooyga.
30 Eis a razão por que há entre vós muitos fracos e doentes e não poucos que dormem.
31 Kɛn naajege jaay kꞋjeelki kɔjn̰ bɔɔrɔ do naaje malin̰ge tu se, Raa ajeki kɔjn̰ bɔɔrɔ dojege tu eyo.
31 Porque, se nos julgássemos a nós mesmos, não seríamos julgados.
32 Anum kɛn Mɛljege jaay ɔjjeki bɔɔrɔ dojege tu se, kɛse naan̰ dɛjjeki dɛjje. Taa ɓii kɛn naan̰ Ꞌkɔjn̰ bɔɔrɔ do *duni ki se, bɔɔrɔ Ꞌkoocn̰ dojege tu ey sum.
32 Mas, quando julgados, somos disciplinados pelo Senhor, para não sermos condenados com o mundo.
33 Bin ɓo gɛnaamgen ɗoobm al‑Masi ki, kɛn Ꞌtuskiga gɛn kɔsn, kɔsn Mɛljege se, Ꞌbooyki naapa.
33 Assim, pois, irmãos meus, quando vos reunis para comer, esperai uns pelos outros.
34 Kɛn debm jaay ɓo tɔɔlin̰ lɛ, n̰Ꞌɔs ɓeen̰ ki. Bin ɓo kɛn naase Ꞌtuskiga se, bɔɔrɔ Ꞌkoocn̰ dose ki eyo. Taargen ɔɔp se, kɛn maam mꞋɓaaga gɔtse ki jaay ɓo, mꞋasen ɓaa taaɗn naŋ mɛtin̰a.
34 Se alguém tem fome, coma em casa, a fim de não vos reunirdes para juízo. Quanto às demais coisas, eu as ordenarei quando for ter convosco.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.