Romanos 9
Saufa Kotalake Gemae (KYG) vs NVT
1 Hemenimo nagaemo mago gemo hugefeꞌmo huve. Nagaemo Kalaisipiꞌmo maiꞌneꞌnaeꞌmo lama gemo nehuve. Aote Aunemeꞌamoꞌmo nagupi mafaꞌneleꞌmo yagaino neꞌategenoꞌaeꞌmo lama ge nehane, huno naha nepaiye.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Ani lama geeꞌmo huꞌnaeꞌmo, nagae nofi vayapati ma mopafi konagaꞌnimogifeꞌmo nagesa neꞌafugenoꞌaeꞌmo muki afinaꞌmo lusi kava huno naipamoꞌmo kana nehigeno nainaga nefaiye.
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 Kanale kavaꞌmo haneꞌniyesinana apakaetefeꞌmo Kalaisipiꞌmo oꞌmaiꞌna malaga vekamo maisuvafeꞌmo nahauꞌniyesine.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Apakaemo Goti vayaꞌamo Isaleli nofi vayaꞌmo maiꞌnagenoꞌaeꞌmo, mafaꞌneꞌnimo maiꞌnae, huno huteno agaiꞌageꞌmo ha le konali vekamoꞌa apakaeꞌeꞌmo magokepi lokaeno maiꞌniye. Gotiꞌa apakaefeꞌmo kotalake geꞌamo hapa paite hapa paite huno hapa paige keꞌaepa geꞌamo alino apamige mono kavaꞌmo alino apave lige lapa maegauve, huno hapa paiꞌniya polomasi geꞌamo hapa paige huno maiꞌniye.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Hogote apakinago vayaꞌmo Isaleli nofi vayaꞌmo maiꞌnae. Kalaisiꞌa apakaepatiꞌmo ma mopafi vekagana huno afole aiꞌniye. Kalaisiꞌa Gotiꞌmo maiꞌneno muki yaꞌaleꞌmo neꞌyagaiya vekageꞌmo muki afinaꞌmo ala agiꞌamo amige amige huꞌa amiꞌa hano osisaya vekamo maiꞌniye. He, lama ge.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Nagaemo, Gotiꞌa Emalehamufeꞌmo kotalake gemo ha paiꞌniya gemo afole oꞌaiꞌniye, huꞌna nosuve. Muki Isaleli nofi vayapatiꞌmo afole aiꞌnaya vayaꞌmogimo mago lama ge Isaleli vayaꞌmo oꞌmaiꞌnae.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Ani kava huꞌa muki vayaꞌamogimo Emalehamu aginago vayaꞌamo Goti mafaꞌneꞌamo oꞌmaiꞌnae. Gotiꞌa Emalehamufeꞌmo, Aisikiꞌa alino apatesiya vayaꞌaekeꞌmo keya aeꞌna ge hisugeꞌa kaginago vayaꞌmo maigae, huno ha paiꞌniye.
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Ani gemo aepaꞌaeꞌmo huꞌnaeꞌmo, apakufaletiꞌmo aliꞌa neꞌapataya vayaꞌmo Goti mafaꞌneꞌamo oꞌmaiꞌnafa Gotiꞌa huguve, huno hu maleꞌniya polomasi geꞌaletiꞌmo alino afole aino neꞌapateya vayaꞌageꞌmo lama ge aginago vayaꞌamo maiꞌnae.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Ani kavatefeꞌmo Gotiꞌa huguve, huno hu maleꞌniya polomasi geꞌalefeꞌmo hunoꞌaeꞌmo, magoke kafugamo utesigeꞌna ani agufa afinaꞌmo eminesugenoꞌaeꞌmo Selaꞌa mago ve mafaꞌnemo alino ategaiye, huno ha paiꞌniye.
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Magoꞌe gemo afaꞌa haneꞌniye. Mago laginago vekamo Aisikiꞌa aꞌamo Lipekaꞌa aipaguꞌe amiꞌnigeno lole lagoꞌya mafaꞌnelaꞌmo alino anateꞌniye.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Ani kavatefeꞌmo Gotiꞌa avo kae maleꞌniya gemoꞌa, Yekopufeꞌmo nahau nayamopafiꞌmo nahauꞌniyaꞌmonanafa Isofeꞌmo alagi oꞌnahauꞌniye, huno huꞌniye.
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 Gotiꞌa ani kava nehiyaꞌmofeꞌmo lagaemo na agufa gemo hugune. Gotiꞌa fatago kavaꞌmo nosiye, huta hisupiye. Haꞌao, alagi atalegeno hano hino.
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Ani kavatefeꞌmo Gotiꞌa Mosesefeꞌmo, Ina lagifeꞌmo nahau huꞌna apategauve, huꞌna huꞌnisufigeꞌna nahauꞌniyanageꞌna afaꞌa nahau huꞌna apategauve. Ina lagimo fiku hapa maegauve, huꞌna huꞌnisufigeꞌna nahauꞌniyanageꞌna afaꞌa hapa maegauve, huno ha paiꞌniye.
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Vayaꞌmogi apakaiꞌapi hapauꞌniya kavatetiꞌmo afole oꞌaige apayamukiki nehaya kavatetiꞌmo afole oꞌaige huꞌa afole noꞌaifa Gotiꞌa hau huno neꞌapateya kavatetikeꞌmo afole neꞌaiye.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Ani kavatefeꞌmo Goti mukufiꞌmo avo kae maleꞌniya gemoꞌa, yagaino neꞌapateya vekamo hogote vekamo Felofeꞌmo, Ina kavatefeꞌmo aliꞌna he tiꞌna kateꞌnove. Nagaemo himamuꞌnimo kagaetetiꞌmo aliꞌna apave lisugeꞌapaeꞌmo ma mopafi muki haopalegamo maiꞌnaya vayaꞌmogimo ala nagi vekamoꞌna nava gemo aeꞌa hakalo huꞌa hapa paisayafeꞌmae, huno ha paiꞌniye.
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Ani kavatefeꞌmo Gotiꞌa ina lagifeꞌmo hau huno apatesifigeno afaꞌa hauꞌniyanageno hau huno apategaiye. Ani kava huno ina lagimo apaipamo alino akanino apatesifigeno afaꞌa hauꞌniyanageno apaipamo alino akanino apategaiye.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Ani kavaꞌmo nehiyaꞌmofeꞌmo kagaemo, na kava nehagenoꞌaeꞌmo Gotiꞌa vaiꞌmo neꞌapamiye. Ina laꞌmo Gotiꞌa hauꞌniya kavaꞌamo alino atalegaiye, huka naha paigane.
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Vayalafaꞌmo maiꞌnanaꞌmofeꞌmo ina lagamo Goti geꞌaleꞌmo afaꞌa aeka atagaina huka nehane. Alo huꞌniya yaꞌmoꞌa alo huꞌniya vekaeꞌmo, na kava higeka ani kava huka alo huka nateꞌnane, huno afaꞌa hugifiye.
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Kalipa mopaletiꞌmo keꞌmo alo nehiya vekamoꞌa, na agufa keꞌmo alo hugufi, huno nehisiyana hauꞌniyanageno agaiꞌa yaꞌmogeno ani agufa keꞌmo afaꞌa alo hugiye. Agaemo ani kalipa mopaletiꞌmo alino kamaeteno alino lo aeno magokayaga atupaꞌaletiꞌmo alagepa keꞌmo alo huteno magokayaga atupaꞌaletiꞌmo afa keꞌmo afaꞌa alo hugiye.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Ani kava huno Gotiꞌa aipamo leno neꞌapateya kavaꞌe himamuꞌaꞌeꞌmo afaꞌa alino apave lisiyafeꞌmo hauꞌniye. Hauꞌnigenoꞌaeꞌmo aipamo leno neꞌapateya vayaꞌmo mopa kegana huꞌa maiꞌnaya vayaꞌmo alino hano huno apatalesiyafeꞌmo apakaiꞌapimo alo huꞌa maiꞌnayaꞌmonanafa malage huno oꞌapamagino yatala afinaꞌmo afaꞌa apakeno maiꞌniye.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Ani kava huno mago vayaꞌamo lusi ha le konali yaꞌamo alisayafeꞌmo hogoteno alo huno apateꞌniye.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Keya aeno ge huꞌniya vayaꞌmogitalegamo ani kavaꞌmo huꞌniye. Yu vayaꞌaifekeꞌmo keya oꞌaeꞌnifa alu nofi vayaꞌefeꞌmo keya aeno ge huꞌniye.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Ani kavatefeꞌmo Hoseyaꞌa Goti mukufiꞌmo avo kae maleꞌniya gemoꞌa hunoꞌaeꞌmo,
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Vayaꞌnimo oꞌmaiꞌnae, huꞌna hapa paiꞌnova vayaꞌai kotegamo maiꞌnaya vayaꞌmogi alagi afaꞌa neꞌmaiya aunemeꞌe Goti mafaꞌneꞌamo maiꞌnae, huꞌa hugae.
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Aiyeyaꞌeꞌmo Isaleli vayaꞌaifeꞌmo,
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 Ani kavatefeꞌmo Ala kava neꞌmoꞌa apamagiguve, huno huꞌniya gelefeꞌmo ma mopafi vayaꞌmo malage huno apamagigiye,
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Aiyeyaꞌa hogoteno ani agufa geꞌeꞌmo,
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Nehuva gemo aepaꞌaeꞌmo huꞌnaeꞌmo, alu nofi vayaꞌmogimo fatago kavaꞌmo alisagenoꞌaeꞌmo Gotiꞌa, naulagaleꞌmo fatago vayaꞌmo maiꞌnae, huno hisiyafeꞌmo vegala oꞌaeꞌnayaꞌmonanafa apakesa afiꞌa fatago huꞌnaya kavatetikeꞌmo Gotitegatiꞌmo fatago kavaꞌamo aliꞌnae.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Aliꞌnayaꞌmonanafa Isaleli nofi vayaꞌmogimo keꞌaepa geꞌamo akame huꞌnaya kavatetiꞌmo fatago kavaꞌmo alisayafeꞌmo vegala aeꞌnayaꞌmonanafa fatago kavaꞌmo alisayafeꞌmo keꞌaepa geꞌamo akame nehuꞌapaeꞌmo haiꞌa metaleꞌnae.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 Na kava huꞌnayaꞌmofeꞌmo oꞌaliꞌnae. Apakesa afiꞌa fatago hisaya kavatetiꞌmo alisayafeꞌmo osuꞌnafa keꞌaepa gemo akame huꞌnaya kavatetiꞌmo alisayafeꞌmo huꞌnayaꞌmofeꞌmo oꞌaliꞌnae. Goti mukufi huꞌniya gemoꞌa mago yafafeꞌmo ava gemo huꞌniye. Ani yafapiꞌmo apaiyamo faiꞌa lo aeteꞌa heleve huꞌnae.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Goti mukufi gemoꞌa,
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.