Romanos 4
ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs NVT
1 We -ka 'sa -mɩ, sa -a 'ka -amɩaa dʋkpasa *Ablaamʋʋ daa gbaa? Lɛɛ -lu ɔ 'yɩ ɔ lɛnʋgbʋ 'wʋa?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Nɩɩ, -Lagɔ -ka yaa Ablaamʋ yibheli nyɩmɛ tɩklɩɩ nya ɔ lɛnʋgbʋ 'wʋ, ɔ mneni ɔ 'ka ɔ 'dɛ 'ylimanɩ. 'Bhie, we 'nɩ -Lagɔ yu.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Nɩɩ, -Lagɔwɛlɩ nɛɛ: «Ablaamʋ ka -Lagɔ dlɩ -gʋ zʋ. Ɔ dlɩzʋzʋee 'gbʋ -Lagɔ yia ɔ yibheli nyɩmɛ tɩklɩɩ nya.»
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Nɩɩ, nyɩmɛ -ka lubho nʋ nɩ, 'pɛnɩ wa pɛnɩa ɔ, 'ɩn -we ɔ 'yɩa, we 'nɩ bhe ɔ 'yɩ we, ɔ ka we 'klʋ.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Nɩɩ, nyɩmɛ -ɔ'ɔ dɩa ɔ lɛnʋ -lubho dlɩ 'wʋ, -Lagɔ, -ɔ zɛlɩa gbʋnyuu -lɛnʋnya nyɩma tɩklɩɩ, 'ɩn ɔ zʋa dlɩ -gʋ nɩ, ɔɔ nyɩmɛ mɩa, -Lagɔ yibhelia ɔ nyɩmɛ tɩklɩɩ nya ɔ dlɩzʋzʋee 'gbʋ.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 'Sa -bhlokpadɛ, -Davidɩ gbaa ɔɔ 'wʋtʋtʋe -dlɔɔ -nyɩmɛɛ gbʋ, 'mɔ -Lagɔ yɩa nyɩmɛ tɩklɩɩ nya, we 'nɩ ɔ lɛnʋgbʋʋ gbʋ. Ɔ nɛɛ:
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 «'Wʋtʋtʋe -dlɔɔ -nyɩma, ma nɩ:
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 'Wʋtʋtʋe -dlɔɔ -nyɩmɛ mɩa, mɔ nɩ:
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Wee 'wʋtʋtʋe -dlɔɔ mɩa nɩ, 'lee, Zuifʋ -bhlogbɔɔɔ -nʋ -wa yɩ? -Ɩnnya, -wa 'nɩa Zuifʋ wa -nʋ -wa 'ya . -A nɛɛ nɩɩ: «Ablaamʋ ka -Lagɔ dlɩ -gʋ zʋ, 'ɩn -Lagɔ yia ɔ yibheli nyɩmɛ tɩklɩɩ nya.»
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Lɛɛ -bhla -Lagɔ gba nɩɩ, Ablaamʋ mɩ nyɩmɛ tɩklɩɩ nyaa? Da wa 'nɩa -slɔ ɔ *knɩ 'wʋpa -wa yaayɩɩ da wa 'paa ɔ knɩ wʋ -wa yɩɩ? We 'nɩ nɩɩ, da wa 'paa ɔ knɩ wʋ. Da wa 'nɩa -slɔ ɔ knɩ 'wʋpa, we bhla -wa.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Nɩɩ, da wa 'nɩa -slɔ ɔ knɩ 'wʋpa nɩ, Ablaamʋ mɩ nyɩmɛ tɩklɩɩ nya -Lagɔ 'yu, ɔ ka -Lagɔ dlɩ -gʋ zʋʋ 'gbʋ. -Mʋʋ 'bɩgʋ, 'ɩn ɔ yia knɩ 'wʋpapɩe 'yɩ -luu -slolulu nya. Wee knɩɩ bɩ -slolua nɩɩ, -Lagɔ ka ɔ 'yɩ nyɩmɛ tɩklɩɩ nya. Nyɩma weee -wa zʋa -Lagɔ dlɩ -gʋ, -bha Ablaamʋ -zɛa wa dide: wa 'dɛ 'nɩ knɩ 'wʋ -mɩoo, ɔ mɩ wa dide nya.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Ɔ yi 'yaa nyɩma -wa wa 'paa knɩ 'wʋʋ dide -zɛ. We 'nɩ nɩɩ, -wa wa 'paa knɩ 'wʋ ku -yɔ -bhlogbɔɔ, nɩɩ, -wa zʋa -Lagɔ dlɩ -gʋ Ablaamʋ 'bhisa -zugba wa 'nɩ -slɔ wa knɩ 'wʋpa, ma -wa. Ɔmɔ, ɔ ka -Lagɔ dlɩ -gʋ zʋ, 'bhie wa yia ɔ knɩ 'wʋpa.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 -Lagɔ nɛɛ Ablaamʋ -yɔ ɔ 'yua -yla nɩɩ, 'ma ɔ yia dʋdʋ 'nyɛa. -We -Lagɔ gbaa dɛ nɩ, we 'nɩ nɩɩ, Ablaamʋ zʋa tite 'nʋŋwɛɛ 'gbʋ, nɩɩ, -we ka gbʋ -wa, ɔ dlɩzʋzʋee 'gbʋ ɔ yia ɔ 'yɩ nyɩmɛ tɩklɩɩ nya.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 We -ka yaa nɩɩ, zʋzɔnʋ -Lagɔ gbaa ɔ 'ka wla, titee 'nʋŋwɛzʋzʋee 'gbʋ -amɩa -bhlogbɔɔ yɩ we nɩ, -zugba, dlɩzʋzʋe mɩa, bhe -wa, 'ɩn -we -Lagɔ gbaa ɔ 'ka nyɩmɛ 'nyɛ, we 'nɩ 'ji -ka.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Tite laa -Lagɔɔ 'cɛ la, nɩɩ, tite 'nɩ -mɩ nɩ, we 'nʋŋwɛzʋzʋe 'nɩ -mɩ.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 We 'gbʋ dlɩzʋzʋe nya -a yɩa -lu -we -Lagɔ gbaa ɔ 'ka -aɩn 'nyɛ. Nɩɩ, wla ɔ wlaa we bhe. -Wa weee mɩa Ablaamʋʋ 'yua nya, ma yɩa we. 'Ɩn -wa mɩa Ablaamʋ 'yua nya, we 'nɩ nɩɩ, -wa zʋa tite 'nʋŋwɛ -bhlogbɔɔ, nɩɩ, -wa zʋa dlɩ Ablaamʋ 'bhisa, ma -wa. Nɩɩ, Ablaamʋ mɩ -a 'dɛ weee dide nya.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 'Sa we mɩa cɛlɩda -Lagɔsɛbhɛ 'wʋɛ: «Nɩɩ, -mɩ mɩa, -mɩ ɩn -zɛlɩa laga -nyɩmaa -zloo dide.» Sanɛɛ Ablaamʋ mɩa -amɩaa dide nya, -Lagɔ -ɔ ɔ zʋa dlɩ -gʋ, -mɔɔ 'yu. -Lagɔ -ɔ nyɛa tlɩtlɩnya 'yliyɔgagɩe, 'ɩn -we 'nɩa lamɩ, 'ɩn ɔ laa we la, mɔ.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Ablaamʋʋ dlɩ 'tɛ -Lagɔ -gʋ 'wʋ, da wa 'nɩa mneni wa 'ka -lu yabhlogbɔɔ wʋ, 'ɩn ɔ yia wʋ. Ɔ mɩa wʋda, ɔ dlɩ mɩ -Lagɔ -gʋ. We 'dɛɛ 'gbʋ ɔ yia laga -nyɩmaa -zloo dide -zɛ. Nɩɩ, -Lagɔwɛlɩ nɛɛ: «-Wa -na yia gwalɩa nɩ, wa -zu 'wʋ.»
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Ablaamʋ ka -Lagɔ dlɩ -gʋ zʋ, 'ɩn ɔ yia dlɩ 'tɛmanɩ. Nɩɩ, ɔ -zʋ glʋ gbu, 'ɩn ɔ zɛlɩa ɔ ku tlɩtlɩli glaa, 'ɩn ɔ 'ŋwnɔ *Sala mɩ -gblotʋ ŋwnɔ nya.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 We mɩ 'sa 'bhie, ɔ 'nɩ dlɩ -Lagɔɔ gbagbawɛlɩ -gʋsa. Nɩɩ, ɔ dlɩzʋzʋe 'tɛmanɩa ɔ la, 'ɩn ɔ yia -Lagɔɔ 'ŋnɩ 'ylimanɩ.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Ɔ mɩ we -gʋ nɩɩ, -Lagɔ ka 'tɩtɛ, 'ɩn -we ɔ gbaa, ɔ mneni ɔ 'ka we lɛnʋ.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 -We mɩa dɛɛ 'gbʋ -Lagɔ yia Ablaamʋ 'yɩ nyɩmɛ tɩklɩɩ nya.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 -Lagɔwɛlɩ nɛɛ: «-Lagɔ ka ɔ 'yɩ nyɩmɛ tɩklɩɩ nya», 'ya we 'nɩ ɔ 'dɛbhlogbɔɔɔ 'gbʋ we mɩ cɛlɩda.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 -Amɩa ka dlɩzʋzʋe -gʋ, -Lagɔ -ɔ -sɔlʋa -amɩaa -Kanyɔ -Zezu 'wʋ tlɩtlɩnya glaa yia -aɩn yibhelia nyɩma tɩklɩɩ nya, 'sa -bhlokpadɛ we mɩa -amɩa weee -nʋ nya.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 -Amɩaa gbʋnyuuu 'gbʋ wa yia ɔ 'bha, 'ɩn -Lagɔ 'ka -aɩn 'yɩ nyɩma tɩklɩɩ nyaa 'gbʋ ɔ yia ɔ tlɩtlɩnya glaa 'wʋsɔlʋ.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.