Marcos 5
ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs NVI
1 'Ɩn -Zezu -yɔ ɔ 'bɩnɔnya yia Galilenyuu kakpe -putu -gʋ nyni, Zelazɩ -nyɩmaa dʋdʋ -gʋ.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 Ɔ 'bhʋa 'glʋ 'wʋ, 'ɩn ɔ yia lasibhli. Nʋkpasu yabhlo 'tlaa gbawla nyɩdɩ, 'ɩn ɔ yia ɔ -yɔyɩ. Nɩɩ, ɔɔ nyɩmɛ mɩa, zuzu 'nyuu mɩ ɔ 'wʋ.
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 Gbawla -gʋ ɔ gʋa. Nɩɩ, wa 'nɩ -slɛɛn mneni wa 'ka ɔ gbʋan, wa 'dɛ yi nɛtɛ -llukpe 'wʋbhu.
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 Wa ka bha ɔ sɔ -yɔ -pɛklɛɛ zʋ, wa yia ɔ bhʋ gbʋan nɛtɛ -llukpe nya, ɔ yia nɛtɛ -llukpe -dɩ, 'ɩn ɔ yia -pɛklɛɛ -nyumɔ. Nyɩmɛ 'nɩ -slɛɛn ɔ kwɛyɔmneni.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Sabɔoo, zlɩoo, 'ylɩ weee nya, ɔ mɩ -mɔ -gɔgɔnya 'wlu, -mɔ gbawla -gʋ 'wʋkpɩda, -zugba ɔ nʋ ɔ 'dɛ lɛ tʋkpa nya.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 Ɔ 'yɩa -Zezu -yɔ -mɔ 'pɩ, ɔ mnɩa ɔ -gbɛ -gwagwɩe nya, 'ɩn ɔ yia ɔ 'yu 'kukolu 'sibhli.
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 — ausente —
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 — ausente —
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 'Ɩn -Zezu yia ɔ layɩbha: «'Lee, sa wa la -na 'ŋnɩa?»
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 We yia ɔ zukpa 'palɩ bhabha nɩɩ, ɔ 'na vulu we dʋdʋ nɩ -gʋ -nɩ.
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 -Zugba -boboo -zlo mɩ -bha lililuu datalɩda, -gɔgɔɔ 'klʋ -yɔ.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 'Ɩn zuzu 'nyii yia -Zezu zukpa 'palɩ, we nɛɛ ɔ -yla: «Nɩɩ, kwa -aɩn -bobonya mɩa nɩ 'wʋ. 'Nyɛ -aɩn 'yoo -a 'ka we 'wʋpla.»
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Ɔ yia we 'yoo 'nyɛ. Tɔʋn, wee zuzu 'nyii 'tlaa ɔɔ nʋkpasu 'wʋ, 'ɩn we yia -bobonya 'wʋpla. We kwlia -gɔgɔ -gwagwɩe nya, 'ɩn we yia 'nyu lʋ slo, 'ɩn 'nyu yia we 'bha.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 Tɔʋn, -boboo 'yliyɔzʋnya yia -gwa. Gbʋ -we ylɩa wa, 'ɩn wa yia we gba kʋdanya -yɔ 'gbe 'kadɩ nʋkplɛ. 'Ɩn we 'dɩ yia da weee nyni. Nyɩma yia -bha 'yɩa mnɩ.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 Wa nynia -Zezu kwesi, nyɩmɛ -ɔ kaa zuzu 'nyii duun 'wʋ wa 'yɩa -mɔɔ -yɔ, -zugba -mɔɔ -dɩ -bha la, -bana nya 'wʋ, 'ɩn -mɔɔ 'wlukʋʋn ka ladolu, 'ɩn wa yia nyanɔ nʋ.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 'Ɩn gbʋ ylɩa zuzu 'nyii 'wʋkanyɔ -yɔ -bobonya, nyɩma -wa 'yɩa -bha, 'ɩn wa yia we 'dɩ -sa.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 Wa yia -Zezu bhubhoe nɩɩ, ɔ 'bhʋ wa dʋdʋ -gʋ.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Da -Zezu mɩa 'glʋ 'wʋgblada, nyɩmɛ zuzu 'nyuu kpaa, ɔ yia ɔ zukpa 'palɩ nɩɩ, ɔ -yɔ ɔ 'sɔ 'ka -tʋ.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 -Zezu 'nɩ we ŋwnu, 'ɩn ɔ nɛɛ ɔ -yla: «Mnɩ -na -buduŋwɛɛ, -na nyɩmaa -gbɛ, 'ɩn -we weee Nyɩmaa -Kanyɔ nʋa -mɩ -yla lɛ nyazɩdlɩ nya, -ɩn 'ka we 'dɩ wa -salɩ.»
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 'Ɩn ɔ yia mnɩ. -We weee -Zezu nʋa ɔ -yla lɛ, ɔ yia we 'dɩ -sa 'Gbe Kugbua -dʋdʋ -gʋ, 'ɩn we yia wa 'dɛ weee ŋwɛgaga -sʋbhalɩ.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 -Zezu mnɩa 'nyuu kakpe yabhlo -gʋ 'glʋ nya, 'ɩn nyɩma duun yia 'wlugbeli ɔ kwesi 'nyuu -gɔgɔ -gʋ.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 -Bha *-Lagɔbuduu -kanyɔ yabhlo yia, 'mɔ wa laa -Zalusɩ. Ɔ 'yɩa -Zezu, 'ɩn ɔ yia -mɔɔ bhʋ -yɔ bhlili,
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 'ɩn ɔ yia ɔ bhubhoe bhabha: «Nɩɩ, -na zukpa -wa. Na 'ŋwnɔyulɛ mɩ tlɩda. Yi, -ɩn 'ka ɔ sɔ -gʋlapalɩ, ɔ 'ka 'pʋ, ɔ 'ka 'yliyɔgagɩe 'yɩ.»
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 'Ɩn -Zezu -yɔ ɔ 'sɔ yia mnɩ. Nyɩmaa -zlo kwaa ɔ yoo, nɩnɛnɩ wa nɩnɛnɩa ɔ.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 Nɩɩ, 'ŋwnɔ yabhlo mɩ wa glaa, -mɔɔ kwɛpalɩe li -zʋ kugbua lɛ 'sɔ -mɔɔ -yɔ.
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 -Dɔtlɔɔ -zlo jipea ɔ, wa yia ɔ sɩalɩ. Ɔ ka ɔ 'gwɛzi weee -nyumɔ, ɔ 'nɩ 'pʋ. -Zugba we -yɔ ɔ sɩalɩe mnɩ.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 — ausente —
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 — ausente —
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 -Bha -bhlokpadɛ ɔ 'pɩɔn yia 'wʋkanɩ, 'ɩn ɔ yia we 'jiyibheli nɩɩ, ɔ ka 'pʋ.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 -Zezu yibhelia we 'ji nɩɩ, ɔ 'tɩtɛ ka lubho nʋ, 'ɩn ɔ yia labhiti -mɔ nyɩma nyɩdɩ, 'ɩn ɔ yia layɩbhaɛ: «Nyɔɔ zɩ na -bana kwɛa?»
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 'Ɩn ɔ 'bɩnɔnya yia we 'bɩgʋpalɩɛ: «Aya! Nyɩmaa -zlo mɩa da -mɩ nɩnɛnɩda nɩ, 'lee sa -na yɩbha la nɩɩ, nyɔɔ zɩ -mɩ kwɛa?»
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 Ɔ yia ɔ 'dɛ -yɔ latɩtalɩ. Nyɩmɛ -ɔ nʋa we lɛ, ɔ 'ka ɔ 'yɩ.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ɔɔ 'ŋwnɔ ka nyanɔ nʋ, -zugba ɔ tɛlɩa. -We ylɩa ɔ, -mɔɔ ka we 'jiyibhelii 'gbʋ, 'ɩn ɔ yia -mɔɔ bhʋ -yɔ bhlili, 'ɩn ɔ yia we 'bɩgʋ 'plɩlɩ -mɔɔ -yla.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 -Zezu nɛɛ ɔ -ylaɛ: «Na 'yu, amaa dlɩ ka aɩn pue. A mnɩ, 'wʋtʋtʋe -dlɔɔ -yɔ aɩn 'sɔ -mɩ! Amaa gu bhɩaoo!»
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Da -Zezu mɩa gbʋ -mɩnɩ gbada, nyɩma 'bhʋa -Zalusɩɩ -buduŋwɛɛ, wa yia, wa nɛɛ ɔ -ylaɛ: «-Ɩn 'na sɩalɩ Nyɩmaa -Kanyɔ -nɩ, -na 'ŋwnɔyu ka tlɩ.»
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 'Ɩn wɛlɩ, wa mɩa gbada, -Zezu yia we yukwli -gʋlasalɩ, 'ɩn ɔ nɛɛ -Zalusɩ -ylaɛ: «-Ɩn 'na nʋnʋ nyanɔ -nɩ, -ɩn zʋ dlɩ!»
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 We 'nɩ Piɛlɩ -yɔ *'Zake -yɔ ɔ bheli *Zaan 'wʋbhʋ, ɔ 'nɩ ŋwnu nyɩmɛ -putu 'ka wa yoo kwa.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Wa nynia -Lagɔbuduu -kanyɔɔ -buduŋwɛɛ, 'ɩn ɔ yia nyɩmaa -zlo -yɔyɩ -gʋzizlida sɔ weee lʋ, wie -yɔ 'wʋkpɩkpɩe nya.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 Ɔ plaa -budu zɔ, 'ɩn ɔ nɛɛ wa -yla: «Lɛɛ -lu ka 'gbʋ a gbugblolu -nya? Lɛɛ -lu ka 'gbʋ a wi -nya? Ɔ 'nɩ tlɩ, 'ylaa 'wʋ ɔ mɩa.»
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 'Ɩn wa yia ɔ gla palɩ.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 'Ɩn ɔ yia ɔ sɔ lakpa, 'ɩn ɔ nɛɛ ɔ -yla: «Talita kumi.» (We ji -wa nɩɩ: «'Yieslɔŋwnɔyu, ɩn nɛɛ aɩn -ylaɛ, a -sɔ 'wʋ.»)
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 Tɔʋn, ɔɔ 'ŋwnɔyu yia 'wʋsɔ, 'ɩn ɔ yia nɔ. We yia wa ŋwɛgaga -sʋbhalɩ. Nɩɩ, ɔ ka -zʋ kugbua lɛ 'sɔ.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 -Zezu nɛɛ wa -yla 'klʋ 'cɩcɩ nya: «A 'na gbalɩ we nyɩmɛ yabhlogbɔɔ -yla -nɩ. A 'nyɛ ɔ lililu, ɔ 'ka li.»
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.