Marcos 5
ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs ACF
1 'Ɩn -Zezu -yɔ ɔ 'bɩnɔnya yia Galilenyuu kakpe -putu -gʋ nyni, Zelazɩ -nyɩmaa dʋdʋ -gʋ.
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 Ɔ 'bhʋa 'glʋ 'wʋ, 'ɩn ɔ yia lasibhli. Nʋkpasu yabhlo 'tlaa gbawla nyɩdɩ, 'ɩn ɔ yia ɔ -yɔyɩ. Nɩɩ, ɔɔ nyɩmɛ mɩa, zuzu 'nyuu mɩ ɔ 'wʋ.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 Gbawla -gʋ ɔ gʋa. Nɩɩ, wa 'nɩ -slɛɛn mneni wa 'ka ɔ gbʋan, wa 'dɛ yi nɛtɛ -llukpe 'wʋbhu.
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 Wa ka bha ɔ sɔ -yɔ -pɛklɛɛ zʋ, wa yia ɔ bhʋ gbʋan nɛtɛ -llukpe nya, ɔ yia nɛtɛ -llukpe -dɩ, 'ɩn ɔ yia -pɛklɛɛ -nyumɔ. Nyɩmɛ 'nɩ -slɛɛn ɔ kwɛyɔmneni.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Sabɔoo, zlɩoo, 'ylɩ weee nya, ɔ mɩ -mɔ -gɔgɔnya 'wlu, -mɔ gbawla -gʋ 'wʋkpɩda, -zugba ɔ nʋ ɔ 'dɛ lɛ tʋkpa nya.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 Ɔ 'yɩa -Zezu -yɔ -mɔ 'pɩ, ɔ mnɩa ɔ -gbɛ -gwagwɩe nya, 'ɩn ɔ yia ɔ 'yu 'kukolu 'sibhli.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 — ausente —
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 'Ɩn -Zezu yia ɔ layɩbha: «'Lee, sa wa la -na 'ŋnɩa?»
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 We yia ɔ zukpa 'palɩ bhabha nɩɩ, ɔ 'na vulu we dʋdʋ nɩ -gʋ -nɩ.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 -Zugba -boboo -zlo mɩ -bha lililuu datalɩda, -gɔgɔɔ 'klʋ -yɔ.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 'Ɩn zuzu 'nyii yia -Zezu zukpa 'palɩ, we nɛɛ ɔ -yla: «Nɩɩ, kwa -aɩn -bobonya mɩa nɩ 'wʋ. 'Nyɛ -aɩn 'yoo -a 'ka we 'wʋpla.»
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Ɔ yia we 'yoo 'nyɛ. Tɔʋn, wee zuzu 'nyii 'tlaa ɔɔ nʋkpasu 'wʋ, 'ɩn we yia -bobonya 'wʋpla. We kwlia -gɔgɔ -gwagwɩe nya, 'ɩn we yia 'nyu lʋ slo, 'ɩn 'nyu yia we 'bha.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 Tɔʋn, -boboo 'yliyɔzʋnya yia -gwa. Gbʋ -we ylɩa wa, 'ɩn wa yia we gba kʋdanya -yɔ 'gbe 'kadɩ nʋkplɛ. 'Ɩn we 'dɩ yia da weee nyni. Nyɩma yia -bha 'yɩa mnɩ.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Wa nynia -Zezu kwesi, nyɩmɛ -ɔ kaa zuzu 'nyii duun 'wʋ wa 'yɩa -mɔɔ -yɔ, -zugba -mɔɔ -dɩ -bha la, -bana nya 'wʋ, 'ɩn -mɔɔ 'wlukʋʋn ka ladolu, 'ɩn wa yia nyanɔ nʋ.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 'Ɩn gbʋ ylɩa zuzu 'nyii 'wʋkanyɔ -yɔ -bobonya, nyɩma -wa 'yɩa -bha, 'ɩn wa yia we 'dɩ -sa.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Wa yia -Zezu bhubhoe nɩɩ, ɔ 'bhʋ wa dʋdʋ -gʋ.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 Da -Zezu mɩa 'glʋ 'wʋgblada, nyɩmɛ zuzu 'nyuu kpaa, ɔ yia ɔ zukpa 'palɩ nɩɩ, ɔ -yɔ ɔ 'sɔ 'ka -tʋ.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 -Zezu 'nɩ we ŋwnu, 'ɩn ɔ nɛɛ ɔ -yla: «Mnɩ -na -buduŋwɛɛ, -na nyɩmaa -gbɛ, 'ɩn -we weee Nyɩmaa -Kanyɔ nʋa -mɩ -yla lɛ nyazɩdlɩ nya, -ɩn 'ka we 'dɩ wa -salɩ.»
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 'Ɩn ɔ yia mnɩ. -We weee -Zezu nʋa ɔ -yla lɛ, ɔ yia we 'dɩ -sa 'Gbe Kugbua -dʋdʋ -gʋ, 'ɩn we yia wa 'dɛ weee ŋwɛgaga -sʋbhalɩ.
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 -Zezu mnɩa 'nyuu kakpe yabhlo -gʋ 'glʋ nya, 'ɩn nyɩma duun yia 'wlugbeli ɔ kwesi 'nyuu -gɔgɔ -gʋ.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 -Bha *-Lagɔbuduu -kanyɔ yabhlo yia, 'mɔ wa laa -Zalusɩ. Ɔ 'yɩa -Zezu, 'ɩn ɔ yia -mɔɔ bhʋ -yɔ bhlili,
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 'ɩn ɔ yia ɔ bhubhoe bhabha: «Nɩɩ, -na zukpa -wa. Na 'ŋwnɔyulɛ mɩ tlɩda. Yi, -ɩn 'ka ɔ sɔ -gʋlapalɩ, ɔ 'ka 'pʋ, ɔ 'ka 'yliyɔgagɩe 'yɩ.»
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 'Ɩn -Zezu -yɔ ɔ 'sɔ yia mnɩ. Nyɩmaa -zlo kwaa ɔ yoo, nɩnɛnɩ wa nɩnɛnɩa ɔ.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Nɩɩ, 'ŋwnɔ yabhlo mɩ wa glaa, -mɔɔ kwɛpalɩe li -zʋ kugbua lɛ 'sɔ -mɔɔ -yɔ.
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 -Dɔtlɔɔ -zlo jipea ɔ, wa yia ɔ sɩalɩ. Ɔ ka ɔ 'gwɛzi weee -nyumɔ, ɔ 'nɩ 'pʋ. -Zugba we -yɔ ɔ sɩalɩe mnɩ.
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 — ausente —
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 — ausente —
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 -Bha -bhlokpadɛ ɔ 'pɩɔn yia 'wʋkanɩ, 'ɩn ɔ yia we 'jiyibheli nɩɩ, ɔ ka 'pʋ.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 -Zezu yibhelia we 'ji nɩɩ, ɔ 'tɩtɛ ka lubho nʋ, 'ɩn ɔ yia labhiti -mɔ nyɩma nyɩdɩ, 'ɩn ɔ yia layɩbhaɛ: «Nyɔɔ zɩ na -bana kwɛa?»
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 'Ɩn ɔ 'bɩnɔnya yia we 'bɩgʋpalɩɛ: «Aya! Nyɩmaa -zlo mɩa da -mɩ nɩnɛnɩda nɩ, 'lee sa -na yɩbha la nɩɩ, nyɔɔ zɩ -mɩ kwɛa?»
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Ɔ yia ɔ 'dɛ -yɔ latɩtalɩ. Nyɩmɛ -ɔ nʋa we lɛ, ɔ 'ka ɔ 'yɩ.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 Ɔɔ 'ŋwnɔ ka nyanɔ nʋ, -zugba ɔ tɛlɩa. -We ylɩa ɔ, -mɔɔ ka we 'jiyibhelii 'gbʋ, 'ɩn ɔ yia -mɔɔ bhʋ -yɔ bhlili, 'ɩn ɔ yia we 'bɩgʋ 'plɩlɩ -mɔɔ -yla.
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 -Zezu nɛɛ ɔ -ylaɛ: «Na 'yu, amaa dlɩ ka aɩn pue. A mnɩ, 'wʋtʋtʋe -dlɔɔ -yɔ aɩn 'sɔ -mɩ! Amaa gu bhɩaoo!»
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 Da -Zezu mɩa gbʋ -mɩnɩ gbada, nyɩma 'bhʋa -Zalusɩɩ -buduŋwɛɛ, wa yia, wa nɛɛ ɔ -ylaɛ: «-Ɩn 'na sɩalɩ Nyɩmaa -Kanyɔ -nɩ, -na 'ŋwnɔyu ka tlɩ.»
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 'Ɩn wɛlɩ, wa mɩa gbada, -Zezu yia we yukwli -gʋlasalɩ, 'ɩn ɔ nɛɛ -Zalusɩ -ylaɛ: «-Ɩn 'na nʋnʋ nyanɔ -nɩ, -ɩn zʋ dlɩ!»
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 We 'nɩ Piɛlɩ -yɔ *'Zake -yɔ ɔ bheli *Zaan 'wʋbhʋ, ɔ 'nɩ ŋwnu nyɩmɛ -putu 'ka wa yoo kwa.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Wa nynia -Lagɔbuduu -kanyɔɔ -buduŋwɛɛ, 'ɩn ɔ yia nyɩmaa -zlo -yɔyɩ -gʋzizlida sɔ weee lʋ, wie -yɔ 'wʋkpɩkpɩe nya.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 Ɔ plaa -budu zɔ, 'ɩn ɔ nɛɛ wa -yla: «Lɛɛ -lu ka 'gbʋ a gbugblolu -nya? Lɛɛ -lu ka 'gbʋ a wi -nya? Ɔ 'nɩ tlɩ, 'ylaa 'wʋ ɔ mɩa.»
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 'Ɩn wa yia ɔ gla palɩ.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 'Ɩn ɔ yia ɔ sɔ lakpa, 'ɩn ɔ nɛɛ ɔ -yla: «Talita kumi.» (We ji -wa nɩɩ: «'Yieslɔŋwnɔyu, ɩn nɛɛ aɩn -ylaɛ, a -sɔ 'wʋ.»)
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Tɔʋn, ɔɔ 'ŋwnɔyu yia 'wʋsɔ, 'ɩn ɔ yia nɔ. We yia wa ŋwɛgaga -sʋbhalɩ. Nɩɩ, ɔ ka -zʋ kugbua lɛ 'sɔ.
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 -Zezu nɛɛ wa -yla 'klʋ 'cɩcɩ nya: «A 'na gbalɩ we nyɩmɛ yabhlogbɔɔ -yla -nɩ. A 'nyɛ ɔ lililu, ɔ 'ka li.»
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.