Marcos 5

ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 'Ɩn -Zezu -yɔ ɔ 'bɩnɔnya yia Galilenyuu kakpe -putu -gʋ nyni, Zelazɩ -nyɩmaa dʋdʋ -gʋ.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Ɔ 'bhʋa 'glʋ 'wʋ, 'ɩn ɔ yia lasibhli. Nʋkpasu yabhlo 'tlaa gbawla nyɩdɩ, 'ɩn ɔ yia ɔ -yɔyɩ. Nɩɩ, ɔɔ nyɩmɛ mɩa, zuzu 'nyuu mɩ ɔ 'wʋ.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Gbawla -gʋ ɔ gʋa. Nɩɩ, wa 'nɩ -slɛɛn mneni wa 'ka ɔ gbʋan, wa 'dɛ yi nɛtɛ -llukpe 'wʋbhu.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Wa ka bha ɔ sɔ -yɔ -pɛklɛɛ zʋ, wa yia ɔ bhʋ gbʋan nɛtɛ -llukpe nya, ɔ yia nɛtɛ -llukpe -dɩ, 'ɩn ɔ yia -pɛklɛɛ -nyumɔ. Nyɩmɛ 'nɩ -slɛɛn ɔ kwɛyɔmneni.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Sabɔoo, zlɩoo, 'ylɩ weee nya, ɔ mɩ -mɔ -gɔgɔnya 'wlu, -mɔ gbawla -gʋ 'wʋkpɩda, -zugba ɔ nʋ ɔ 'dɛ lɛ tʋkpa nya.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Ɔ 'yɩa -Zezu -yɔ -mɔ 'pɩ, ɔ mnɩa ɔ -gbɛ -gwagwɩe nya, 'ɩn ɔ yia ɔ 'yu 'kukolu 'sibhli.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 — ausente —
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 — ausente —
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 'Ɩn -Zezu yia ɔ layɩbha: «'Lee, sa wa la -na 'ŋnɩa?»
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 We yia ɔ zukpa 'palɩ bhabha nɩɩ, ɔ 'na vulu we dʋdʋ nɩ -gʋ -nɩ.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 -Zugba -boboo -zlo mɩ -bha lililuu datalɩda, -gɔgɔɔ 'klʋ -yɔ.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 'Ɩn zuzu 'nyii yia -Zezu zukpa 'palɩ, we nɛɛ ɔ -yla: «Nɩɩ, kwa -aɩn -bobonya mɩa nɩ 'wʋ. 'Nyɛ -aɩn 'yoo -a 'ka we 'wʋpla.»
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Ɔ yia we 'yoo 'nyɛ. Tɔʋn, wee zuzu 'nyii 'tlaa ɔɔ nʋkpasu 'wʋ, 'ɩn we yia -bobonya 'wʋpla. We kwlia -gɔgɔ -gwagwɩe nya, 'ɩn we yia 'nyu lʋ slo, 'ɩn 'nyu yia we 'bha.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Tɔʋn, -boboo 'yliyɔzʋnya yia -gwa. Gbʋ -we ylɩa wa, 'ɩn wa yia we gba kʋdanya -yɔ 'gbe 'kadɩ nʋkplɛ. 'Ɩn we 'dɩ yia da weee nyni. Nyɩma yia -bha 'yɩa mnɩ.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Wa nynia -Zezu kwesi, nyɩmɛ -ɔ kaa zuzu 'nyii duun 'wʋ wa 'yɩa -mɔɔ -yɔ, -zugba -mɔɔ -dɩ -bha la, -bana nya 'wʋ, 'ɩn -mɔɔ 'wlukʋʋn ka ladolu, 'ɩn wa yia nyanɔ nʋ.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 'Ɩn gbʋ ylɩa zuzu 'nyii 'wʋkanyɔ -yɔ -bobonya, nyɩma -wa 'yɩa -bha, 'ɩn wa yia we 'dɩ -sa.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Wa yia -Zezu bhubhoe nɩɩ, ɔ 'bhʋ wa dʋdʋ -gʋ.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Da -Zezu mɩa 'glʋ 'wʋgblada, nyɩmɛ zuzu 'nyuu kpaa, ɔ yia ɔ zukpa 'palɩ nɩɩ, ɔ -yɔ ɔ 'sɔ 'ka -tʋ.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 -Zezu 'nɩ we ŋwnu, 'ɩn ɔ nɛɛ ɔ -yla: «Mnɩ -na -buduŋwɛɛ, -na nyɩmaa -gbɛ, 'ɩn -we weee Nyɩmaa -Kanyɔ nʋa -mɩ -yla lɛ nyazɩdlɩ nya, -ɩn 'ka we 'dɩ wa -salɩ.»
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 'Ɩn ɔ yia mnɩ. -We weee -Zezu nʋa ɔ -yla lɛ, ɔ yia we 'dɩ -sa 'Gbe Kugbua -dʋdʋ -gʋ, 'ɩn we yia wa 'dɛ weee ŋwɛgaga -sʋbhalɩ.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 -Zezu mnɩa 'nyuu kakpe yabhlo -gʋ 'glʋ nya, 'ɩn nyɩma duun yia 'wlugbeli ɔ kwesi 'nyuu -gɔgɔ -gʋ.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 -Bha *-Lagɔbuduu -kanyɔ yabhlo yia, 'mɔ wa laa -Zalusɩ. Ɔ 'yɩa -Zezu, 'ɩn ɔ yia -mɔɔ bhʋ -yɔ bhlili,
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 'ɩn ɔ yia ɔ bhubhoe bhabha: «Nɩɩ, -na zukpa -wa. Na 'ŋwnɔyulɛ mɩ tlɩda. Yi, -ɩn 'ka ɔ sɔ -gʋlapalɩ, ɔ 'ka 'pʋ, ɔ 'ka 'yliyɔgagɩe 'yɩ.»
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 'Ɩn -Zezu -yɔ ɔ 'sɔ yia mnɩ. Nyɩmaa -zlo kwaa ɔ yoo, nɩnɛnɩ wa nɩnɛnɩa ɔ.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Nɩɩ, 'ŋwnɔ yabhlo mɩ wa glaa, -mɔɔ kwɛpalɩe li -zʋ kugbua lɛ 'sɔ -mɔɔ -yɔ.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 -Dɔtlɔɔ -zlo jipea ɔ, wa yia ɔ sɩalɩ. Ɔ ka ɔ 'gwɛzi weee -nyumɔ, ɔ 'nɩ 'pʋ. -Zugba we -yɔ ɔ sɩalɩe mnɩ.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 — ausente —
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 — ausente —
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 -Bha -bhlokpadɛ ɔ 'pɩɔn yia 'wʋkanɩ, 'ɩn ɔ yia we 'jiyibheli nɩɩ, ɔ ka 'pʋ.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 -Zezu yibhelia we 'ji nɩɩ, ɔ 'tɩtɛ ka lubho nʋ, 'ɩn ɔ yia labhiti -mɔ nyɩma nyɩdɩ, 'ɩn ɔ yia layɩbhaɛ: «Nyɔɔ zɩ na -bana kwɛa?»
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 'Ɩn ɔ 'bɩnɔnya yia we 'bɩgʋpalɩɛ: «Aya! Nyɩmaa -zlo mɩa da -mɩ nɩnɛnɩda nɩ, 'lee sa -na yɩbha la nɩɩ, nyɔɔ zɩ -mɩ kwɛa?»
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Ɔ yia ɔ 'dɛ -yɔ latɩtalɩ. Nyɩmɛ -ɔ nʋa we lɛ, ɔ 'ka ɔ 'yɩ.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Ɔɔ 'ŋwnɔ ka nyanɔ nʋ, -zugba ɔ tɛlɩa. -We ylɩa ɔ, -mɔɔ ka we 'jiyibhelii 'gbʋ, 'ɩn ɔ yia -mɔɔ bhʋ -yɔ bhlili, 'ɩn ɔ yia we 'bɩgʋ 'plɩlɩ -mɔɔ -yla.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 -Zezu nɛɛ ɔ -ylaɛ: «Na 'yu, amaa dlɩ ka aɩn pue. A mnɩ, 'wʋtʋtʋe -dlɔɔ -yɔ aɩn 'sɔ -mɩ! Amaa gu bhɩaoo!»
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Da -Zezu mɩa gbʋ -mɩnɩ gbada, nyɩma 'bhʋa -Zalusɩɩ -buduŋwɛɛ, wa yia, wa nɛɛ ɔ -ylaɛ: «-Ɩn 'na sɩalɩ Nyɩmaa -Kanyɔ -nɩ, -na 'ŋwnɔyu ka tlɩ.»
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 'Ɩn wɛlɩ, wa mɩa gbada, -Zezu yia we yukwli -gʋlasalɩ, 'ɩn ɔ nɛɛ -Zalusɩ -ylaɛ: «-Ɩn 'na nʋnʋ nyanɔ -nɩ, -ɩn zʋ dlɩ!»
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 We 'nɩ Piɛlɩ -yɔ *'Zake -yɔ ɔ bheli *Zaan 'wʋbhʋ, ɔ 'nɩ ŋwnu nyɩmɛ -putu 'ka wa yoo kwa.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Wa nynia -Lagɔbuduu -kanyɔɔ -buduŋwɛɛ, 'ɩn ɔ yia nyɩmaa -zlo -yɔyɩ -gʋzizlida sɔ weee lʋ, wie -yɔ 'wʋkpɩkpɩe nya.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Ɔ plaa -budu zɔ, 'ɩn ɔ nɛɛ wa -yla: «Lɛɛ -lu ka 'gbʋ a gbugblolu -nya? Lɛɛ -lu ka 'gbʋ a wi -nya? Ɔ 'nɩ tlɩ, 'ylaa 'wʋ ɔ mɩa.»
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 'Ɩn wa yia ɔ gla palɩ.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 'Ɩn ɔ yia ɔ sɔ lakpa, 'ɩn ɔ nɛɛ ɔ -yla: «Talita kumi.» (We ji -wa nɩɩ: «'Yieslɔŋwnɔyu, ɩn nɛɛ aɩn -ylaɛ, a -sɔ 'wʋ.»)
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Tɔʋn, ɔɔ 'ŋwnɔyu yia 'wʋsɔ, 'ɩn ɔ yia nɔ. We yia wa ŋwɛgaga -sʋbhalɩ. Nɩɩ, ɔ ka -zʋ kugbua lɛ 'sɔ.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 -Zezu nɛɛ wa -yla 'klʋ 'cɩcɩ nya: «A 'na gbalɩ we nyɩmɛ yabhlogbɔɔ -yla -nɩ. A 'nyɛ ɔ lililu, ɔ 'ka li.»
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.