Marcos 4
ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs NTLH
1 -Zezu bhlia nyɩma slolue 'ya lʋ -mɔ 'nyu kwesi, 'ɩn nyɩmaa -zlo yia ɔ -gbɛ mnɩ. We 'dɛɛ 'gbʋ ɔ yia 'glʋ 'wʋgbla, 'ɩn ɔ yia -mɔ ladɩ 'nyu -gʋ, -zugba nyɩmaa -zlo mɩ 'nyuu -gɔgɔ -gʋ.
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 Gbʋʋ nine -papɩe nya ɔ -slolua wa gbʋ duun. Ɔ mɩa wa -sloluda, ɔ nɛɛ:
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 «A pʋ yukwli. Nɩɩ, kpaapanyɔ yabhlo mnɩa 'mnɔ 'paa.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 Ɔ mɩa 'mnɔ 'mnida, 'ɩn we 'yaa -zakpa -bhlo yia 'yoo ŋwɛ -yɔ bhli, 'ɩn 'zianya yia we li.
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Tɔlʋa bhlilia tʋkpa -dʋdʋ -gʋ, da bla 'nɩa -zu. Bla 'nɩ -bha -zuu 'gbʋ, we yia mi sa slʋɩ.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 'Ylʋ 'pʋa, we yia we -sie, 'ɩn we yia yɛ, we somi 'nɩ -tlʋlʋʋ 'gbʋ.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 -Zakpa -bhlo sloa -kpɔga glaa, 'ɩn -kpɔga yia we -gʋ palɩlɩ, 'ɩn we yia we 'tuntnu. We 'nɩ 'ya yabhlogbɔɔ 'pa.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 Tɔlʋa yia dʋdʋ -zɔnʋ -gʋ bhlili, 'ɩn -mʋʋ yia mi, 'ɩn we yia 'ylimanɩ, 'ɩn we yia zʋ. We lakpa tɔlʋa wla 'ya glʋ -bhlo 'ya kugbua, tɔlʋa wla 'ya glʋ ta, 'ɩn tɔlʋa wla 'ya glʋ gbu.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 «-Ɔ -ka 'nʋnʋ -yukwli 'wlu -ka, ɔ 'nʋ we.»
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Da nyɩma duun mnɔa -Zezu -yɔla, -wa -tʋa -bha, 'ɩn wa yia ɔ gbeli we -yɔ ɔ 'bɩnɔnya kugbua lɛ 'sɔ, -maa yia wee gbʋʋ ninee 'ji layɩbha.
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 Ɔ nɛɛ wa -yla: «-Lagɔ ka aɩn ɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩgbʋ -we mɩa zizeda 'klʋslolu. Nɩɩ, wa tɔlʋa -wa'a nʋa -Lagɔɔ dʋmagbʋ lɛ, gbʋ weee -maa nʋa gbʋʋ nine sɔlʋ.
11 Jesus disse a eles:
12 We 'dɛɛ 'gbʋ:
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 'Ɩn ɔ yia wa layɩbhaɛ: «A 'nɩ gbʋʋ nine -mɩnɩ 'wʋlanʋ 'lee, sa a 'ka we tɔlʋa 'wʋlanʋa?»
13 Então Jesus perguntou:
14 «'Mnɔya -we kpaapanyɔ 'paa, we 'wlʋ -Lagɔwɛlɩ.
14 E continuou:
15 Nyɩma tɔlʋa 'wlʋ 'yoo ŋwɛ -yɔ, da -Lagɔwɛlɩ bhlia. Wa -ka we 'nʋ tɔʋn, 'ɩn -Saatan yia, 'ɩn we saa -mɔ -Lagɔwɛlɩ wa faa wa dlɩ zɔ.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 'Sa -bhlokpadɛ tɔlʋa mɩa tʋkpa -dʋdʋ 'bhisa, da -Lagɔwɛlɩ bhlia. -Maa -ka we 'nʋ, 'ɩn -maa ŋwnua we gbʋ 'mʋna nya. 'Ɩn wee 'mʋna, we'e -gwlɛ.
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 Nɩɩ, wee wɛlɩ'ɩ fa somi -mɔ wa dlɩ zɔ. Waa nyɩma mɩa, bhla -sɛlɛ nya wa ŋwnua we -yɔ. 'Ɩn wa -ka wa sɩalɩda -mɩ, wa -ka wa 'klɩyɩe 'wʋpalɩda -mɩ -Lagɔwɛlɩɩ 'gbʋ, 'ɩn wa saa -Lagɔwɛlɩ dlɩ -gʋ.
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 'Ɩn tɔlʋa mɩ -kpɔga 'bhisa, -we glaa -Lagɔwɛlɩ 'mnia. Wa -ka we 'nʋ,
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 dʋdʋ -gʋʋ dlɩlʋe klaa, wa 'gwɛzi wa -dawli 'wʋnʋnʋe klaa, we -yɔ wa dlɩwʋnynilu, mʋnya palɩlɩa -Lagɔwɛlɩ -gʋ, 'ɩn we'e tnʋa.
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 'Ɩn tɔlʋa 'wlʋ dʋdʋ -zɔnʋ, da -Lagɔwɛlɩ bhlia. Ma 'nʋa -Lagɔwɛlɩ, 'ɩn wa yia we -yɔŋwnu, 'ɩn wee wɛlɩ -we mia wa 'wʋ, 'ɩn we yia tnʋ. We lakpa yabhlo wla glʋ -bhlo 'ya kugbua, 'yabhlo glʋ ta, 'ɩn lakpa yabhlo wla glʋ gbu.»
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 -Zezu nɛɛ wa -yla: «Nɩɩ, wa -yɔ 'napɛ -ka yi nɩ, 'lii zɔ wa faa we yɩ? -Solu zɔ wa faa we yɩ? -Ɩnnya: yalɩ wa dɩa we la, we 'nɩ mʋʋ?
21 Jesus continuou:
22 Nɩɩ, -lu -we mɩa zizeda, zlɩ 'klʋ we yia 'tlaa. 'Ɩn -lu -we mɩa nikpise 'wʋ, -yɔ wa yia we 'yɩa.
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 -Ɔ -ka 'nʋnʋ -yukwli 'wlu -ka, ɔ 'nʋ we.»
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 — ausente —
24 Disse também:
25 — ausente —
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 -Zezu nɛɛ wa -yla: «-We -yɔ -Lagɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩe 'wʋwlʋa, mʋ nɩ: nyɩmɛ yabhlo 'paa 'mnɔ ɔ kpaa.
26 Jesus disse:
27 Ɔ yi ylaa 'wʋ -mɩ sabɔoo, ɔ yi 'yliyɔga zlɩoo, mi we mi, 'ɩn we ylimanɩa. 'Ɩn sa we mimnia 'wʋla, -zugba we ylimanɩ, we nacɩ 'nɩ ɔ dlɩ zɔ -mɩ.
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 «Nɩɩ, dʋdʋ zʋlʋa 'mnɔ. Tɩatɩa, we kpɩ tlaa. We kpɩ -ka 'tla 'bhie, we lakpa tlaa. We lakpa -ka 'tla 'bhie, we zalɩa.
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 We -ka zalɩ, 'ɩn wa dɩa we -bhleka nya. -We ka gbʋ -wa, we -dɩdɩ bhla ka nyni.»
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 -Zezu nɛɛ 'yaɛ: «Ɩn 'ka aɩn -yla gbʋʋ nine yabhlo 'pa 'ya. Lɛɛ -lu -a 'ka -Lagɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩe 'wʋpalɩa? Gbʋʋ nine -mʋmʋ nya -a 'ka wee gbʋ gbaa?
30 Jesus continuou:
31 We 'wlʋ su wa laa *mutadɩ, we 'ya. Wa -ka we 'pada -mɩ, we 'kienyi, we -zi dʋdʋ -gʋʋ su weee 'ya.
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 Wa -ka we glʋ nɩ, 'ɩn we mia. We -ka 'ylimanɩ 'kadʋʋ, 'ɩn we zia su weee 'wʋ, we paa 'klɩya 'kadɩ, 'ɩn 'zianya dɩa we zuzu 'wʋ la.»
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 Wee gbʋʋ nine nɩɩ 'wʋwlʋnʋ nya -Zezu gbaa wa -yla -Lagɔgbʋ. Sa wa 'kaa we 'wʋlanʋ.
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 We 'nɩ gbʋʋ nine -papɩe 'wʋbhʋ, ɔ'ɔ gba gbʋ bhe. Nɩɩ, ɔ 'dɛ -bhlo -yɔ ɔ 'bɩnɔnya -ka ladɩda -mɩ, 'ɩn ɔ gbaa we 'ji weee wa -yla.
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 Wee 'ylɩ -bhlokpadɛɛ jibheza, -Zezu nɛɛ ɔ 'bɩnɔnya -yla: «-A 'plɩlɩ 'nyuu kakpe -putu -gʋ.»
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 Wa 'bhʋa nyɩma duun glaa, 'ɩn -Zezu -yɔ ɔ 'bɩnɔnya yia 'glʋ 'wʋbho. Da ɔ -dɩa la, 'glʋ tɔlʋa mɩ ɔ kwesi.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 Tɔʋn, -pɩpɛ 'kadʋ yia 'plɩplɩe bhli, 'ɩn 'nyuu -gbʋgbʋ yia 'glʋ 'wʋslo, -zugba we yeli we.
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 -Zezu -mɔɔ pɩ 'glʋʋ lʋgbɛɩn la. Ɔ 'wlu mɩ -sumu -gʋ. Ɔ mɩ 'ylaa 'wʋ. 'Ɩn ɔ 'bɩnɔnya yia ɔ ganɔ, wa nɛɛ ɔ -yla: «-Amɩaa -Kanyɔ, -amɩa tlɩa! We'e -la -mɩ -sɩan 'wʋʋ?»
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 Ɔ -sɔa 'wʋ tɔʋn, 'ɩn ɔ yia -pɩpɛ 'wluo 'kpɩlɩ, 'ɩn ɔ nɛɛ 'nyu -yla: «'Yligbe! Bɛ zɔ!» Tɔʋn, -pɩpɛ yia zɔbɛ, 'ɩn 'nyu -gʋ yia 'wʋtʋ blenyii.
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 Ɔ nɛɛ wa -yla: «-Mʋmʋ ka 'gbʋ a nʋ 'sa nyanɔa? A 'nɩ -slɔ 'mɩ dlɩ -gʋ zʋ -wa yɩ?»
40 Aí ele perguntou:
41 Tɔʋn, nyanɔ 'kadʋ yia wa dlɩ 'wʋ slo. 'Ɩn wa yia layɩbhalɩ -yɩbhalɩɛ: «Mɔɔ -nyɩmɛ ɔɔ -mɔnɩ -mɩ, 'ɩn 'nyu -yɔ -pɩpɛ zʋ ɔ 'nʋŋwɛa?»
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.