Lucas 7
ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs VC
1 Da -Zezu bhɩa wɛlɩnya -mɩnɩ gbagbɩe, nyɩmaa -zlo -wa mɩa ɔ yukwli pʋlʋda -yla, 'ɩn ɔ yia Kapɛnaumʋ gbe nʋkplɛ mnɩ.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 -Mɔ Kapɛnaumʋ, *Wlɔmʋ -slʋja glʋ gbuu 'yugalɩnyɔ ka zɔlubhonʋnyɔ yabhlo ɔ 'yɩbhaa bhabha. Ɔɔ zɔlubhonʋnyɔ ka gu -yɔ, we -tʋ 'wʋ -sɛ, ɔ 'ka tlɩ.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Da ɔɔ 'slʋjaa 'yugalɩnyɔ 'nʋa -Zezuu 'dɩ, 'ɩn ɔ yia Zuifʋʋ nyɩma kpasɩ tɔlʋa ɔ 'wʋtie, nɩɩ, ɔ yi ɔ 'ka ɔ zɔlubhonʋnyɔ jipe.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Wa mnɩa, 'ɩn wa yia -Zezuu -gbɛ nyni, wa bhubhoea ɔ bhabha, 'ɩn wa nɛɛ ɔ -ylaɛ: «Nyɩmɛ mɩa da, nyɩmɛ -zɔnʋ -wa, ɔ ka we 'klʋ, -ɩn 'ka ɔ -yɔbɛ.
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 Ɔ kalɩ -amɩaa nyɩma weee zɛ, 'ɩn mɔ 'sʋbhaa -amɩaa -Lagɔbudu.»
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 'Ɩn -Zezu -yɔ wa 'sɔ yia mnɩ.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Ɩn 'nɩ we 'klʋ -kaa 'gbʋ, na 'dɛ 'nɩa -na -gbɛ mnɩ. -Mʋʋ 'gbʋ, -ɩn gba wɛlɩ yabhlogbɔɔ, 'ɩn na zɔyu 'ka 'pʋ.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Nɩɩ, ɩn ka 'wlulapɩlɩnya, 'ɩn na zʋa wa 'nʋŋwɛ. Ɩn ka 'slʋja, -wa 'wlu ɩn pɩlɩa la. Ɩn -ka 'yabhlo -yla gbaɛ: ‹-Ɩn mnɩ!›, 'ɩn ɔ mnɩa. Ɩn -ka 'ya -bʋdʋ -yla gbaɛ: ‹-Ɩn yi!›, 'ɩn -mɔɔ yia. 'Ɩn ɩn -ka na zɔlubhonʋnyɔ -yla gbaɛ: ‹-Ɩn nʋ -mɩnɩ lɛ!›, 'ɩn ɔ nʋa we lɛ.»
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Da -Zezu 'nʋa wɛlɩnya -mɩnɩ, 'ɩn ɔ yia ɔɔ 'slʋja glʋ gbuu 'yugalɩnyɔ 'ŋnɩ kwalɩ. 'Ɩn nyɩmaa -zlo mɩa ɔ 'bɩ, ɔ 'bhitia wa -gbɛ la, ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «Ɩn nɛɛ aɩn -ylaɛ: nyɩmɛ, -ɔ zʋa sa dlɩ nɩ, ɩn 'nɩ -slɔ we -kanyɔ 'yɩ Izlaɛlɩ -dʋdʋʋ 'dɛbhie -gbolu -gʋ.»
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 -Zezu gba 'saa tɔʋn, 'slʋja glʋ gbuu 'yugalɩnyɔɔ tietienya yia ɔ -gbɛ lʋbhiti, wa 'kaa yi, -zugba ɔ zɔlubhonʋnyɔ kaa gu -yɔ, ɔ ka 'pʋ.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 -Mʋʋ 'bɩgʋ, 'ylɩ yabhlo nya, 'gbe yabhlo wa laa Nainɩ, 'ɩn -Zezu yia -mɔ mnɩ, -zugba ɔ 'bɩnɔnya -yɔ nyɩmaa -zlo -yɔ ɔ 'sɔ mɩ nɔda.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Ɔ 'ka wee 'gbee 'suo ŋwɛ -yɔ cɩpaa mnɩ, -dʋgba -ŋwnɔ yabhloo nʋkpasuyu yabhlogbɔɔ tlɩa, wa mɩ ɔ 'bhluda mnɩda. -Zugba wee 'gbee nʋkpla -nyɩma duun -yɔ ɔɔ -dʋgba ŋwnɔ nɔ, wa mnɩ 'bhʋka -gʋ.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Da Nyɩmaa -Kanyɔ 'yɩa ɔɔ -dʋgba -ŋwnɔ -mɔnɩ -yɔ, 'ɩn -mɔɔ yia ɔ nyazɩ 'wʋla bhabha. Ɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «A -gɔlʋ 'wʋ, a 'na wili -nɩ.»
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 'Bhie, ɔ bɛa -bha, 'ɩn ɔ yia 'kwiee -gbo kwɛzɩ. 'Ɩn we 'wʋbhunya yia 'yligbe. -Zezu nɛɛ: «Nyimeslɔyu, ɩn nɛɛ, -ɩn -sɔ 'wʋ!»
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 -Zezu gbaa 'sa tɔʋn, 'ɩn ɔɔ tlɩtlɩnyɔ yia 'wʋsɔ, 'ɩn ɔ yia gbagbɩe bhli. 'Ɩn -Zezu yia ɔ 'nyaa ɔ yoo 'nyɛ.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 -Nyanɩgbɔ yia nyɩma weee -kpalɩ. 'Ɩn wa yia -Lagɔɔ 'ŋnɩ ylimanɩe bhli, wa nɛɛ: «-Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔ 'kadʋ yabhlo ka -aɩn glaa yi. -Lagɔ ka ɔ nyɩma 'wʋsaa yi.»
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 -Zezuu 'ŋnɩ -zɔnʋ yia lamneni Zudee -dʋdʋ weee -yɔ we kwesi -gbe weee -gʋ.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 -We weee 'plɩa, 'Zan -Batisɩɩ 'bɩnɔnya yia we ɔ -salɩ lʋdɩ nya. 'Ɩn 'Zan -Batisɩ yia wa glaa nyɩma 'sɔ la.
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 'Ɩn ɔ yia wa Nyɩmaa -Kanyɔ -Zezuu -gbɛ tie, wa 'ka ɔ layɩbha 'lee: «Nyɩmɛ -ɔ 'kaa yi, -a mɩa wʋda, 'mɔ -ɩn -mɩa yɩ, yaayɩɩ, -a wʋ nyɩmɛ -putuu?»
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Ɔɔ 'Zan -Batisɩɩ 'bɩnɔnya nynia -Zezuu -gbɛ, wa nɛɛ ɔ -ylaɛ: «'Zan -Batisɩ tiea -aɩn -na -gbɛ, -a 'ka -mɩ layɩbha 'lee: ‹-Lagɔɔ -Bhasanyɔ -ɔ 'kaa yi, -a mɩa wʋda, 'mɔ -ɩn -mɩa yɩ, yaayɩɩ, -a wʋ nyɩmɛ -putuu?› »
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Wee bhla -bhloo 'dɛ nya, -Zezu jipea guzʋnya duun -yɔ 'kukunya, 'ɩn nyɩma -wa kaa zuzu 'nyii 'bɩ, ɔ yia we wa 'bɩ vu, 'ɩn ɔ yia 'lɔlɔnya duuun 'yli -blo.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 'Bhie, ɔ nɛɛ 'Zan -Batisɩɩ tietienya 'sɔ -ylaɛ: «A mnɩ, -we a 'yɩa -yɔ, 'ɩn a 'nʋa, a -salɩ we 'Zan -Batisɩ lʋdɩ nya: ‹Nɩɩ, 'lɔlɔnya mɩ layɩda, 'tɩgɩtɩgɩnya mɩ nɔda 'nanʋʋ, *sɔlɩbhanya ka 'pʋ, 'sulonya mɩ 'nʋda, tlɩtlɩnya ka tlɩtlɩe lʋ 'wʋsɔ, 'ɩn wa mɩ -Lagɔgbʋ gbada bobabhanya -yla.›
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Nyɩmɛ -ɔ 'nɩ 'mɩ dlɩ -gʋ -sa, 'wʋtʋtʋe -dlɔɔ mɩ ɔ -nʋ nya.»
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Da 'Zan -Batisɩɩ tietienya 'bhitia lʋ, -bha -Zezu bhlia 'Zan -Batisɩɩ gbʋ gbagbɩe nyɩmaa -zlo -yla. Ɔ nɛɛ: «Lɛɛ -lu a mnɩ ylaa da bɛblɛɛa? Gblee -we -pɩpɛ mɩa zukluda, mʋ -wa yɩ? -Ɩnnya!
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 'Ɩn lɛɛ -lu a mnɩ -slɛɛn -mɔ ylaa? Nyɩmɛ -ɔ -plaa 'ŋnɩmnɩ naa 'wʋ, mɔ -wa yɩ? A -yi we 'ji nɩɩ, nyɩma -wa plaa 'ŋnɩmnɩ -naa -zɔnʋnya 'wʋ, 'ɩn wa mɩa 'ŋnɩmnɩ -li nyɩdɩ nɩ, nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyaa -budu zɔ wa -dɩlɩa la.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Lɛɛ -lu a mnɩ -mɔ ylaa tɛnyɩɩa? -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔ -wa yɩ? Ɩɩn, ɩn nɛɛ aɩn -ylaɛ: ɔ 'yli, ɔ -zi -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔɔ 'dɛgbolu.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Nɩɩ, -Lagɔ nɛɛ ɔ 'sɛbhɛ 'wʋ 'Zan -Batisɩɩ daaɛ:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Ɩn nɛɛ aɩn -ylaɛ: nyɩma -wa 'ŋwnɩ gwalɩa, wa glaa, nyɩmɛ -ɔ 'kaa 'yli, ɔ 'ka 'Zan -Batisɩ -zi, -mɔɔ 'nɩ -mɩ. -Zugba, nyɩma -wa -Lagɔ pɩlɩa 'wlu la glaa, nyɩmɛ 'kienyilɛ 'yli, -mɔɔ -zi ɔ 'wʋ.»
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Nyɩma weee -yɔ nisʋn -gwɛzisanya -wa pʋlʋa 'Zan -Batisɩɩ wɛlɩ yukwli, wa ka we 'jiyibheli nɩɩ, -Lagɔ tɩklɩɩ, 'ɩn wa yia wa 'dɛ 'Zan -Batisɩ yoo 'nyɛ, 'ɩn -mɔɔ yia wa batizee.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Nɩɩ, Falizɩnyɩma -yɔ -Lagɔɔ titee gwesanya ka zʋzɔnʋ -Lagɔ 'kaa wa -yla lɛnʋ kwnɛɛ -sa, 'ɩn wa 'nɩ ŋwnu 'Zan -Batisɩ 'ka wa batizee.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 -Zezu nɛɛ 'yaɛ: «Waa dɛslɛɛn -nyɩma, nyɔɔ ɩn 'ka wa 'wʋpalɩa? Nyɔɔ wa -yɔ ɔ 'wʋwlʋa?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Wa 'wlʋ sa 'ylaasɩ -dɩa la -gblɔgblʋ 'wʋ, ma. -Zugba wa lɩlalɩ, 'ɩn wa gba wa -lima -ylaɛ:
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Nɩɩ, 'Zan -Batisɩ yia, ɔ'ɔ lia lililu -zɔnʋ, ɔ'ɔ 'maa nʋ, 'ɩn a nɛɛ: ‹Ɔ ka zuzu 'nyuu 'bɩ.›
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 *Nyɩmɛɛ 'Yu yia nɩ, ɔ li, 'ɩn ɔ maa. 'Ɩn a nɛɛ: ‹A -talɩ, nyɩmɛ mɩa dɛ, liligbʋ -yɔ nʋmagbʋ ɔ kaa. *Nisʋn -gwɛzisanya -yɔ gbʋnyuuu kwɛ -cɩan, wa 'tale ɔ -mɩa.›
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Nɩɩ, -wa ŋwnua -Lagɔgbʋ -yɔ, ma yibhelia we 'ji, -Lagɔɔ gbʋyilo mɩa, we tɩklɩɩ.»
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Falizɩnyɩmɛ yabhlo laa -Zezu, wa 'ka li dabʋdʋ. 'Ɩn -Zezu yia ɔɔ Falizɩnyɩmɛɛ -budu zɔ pla, 'ɩn ɔ yia lililu gwe ladɩ.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 -Mʋʋ bhla, gbʋnyuuu lɛnʋ -ŋwnɔ yabhlo mɩ wee 'gbe -mʋʋ nʋkplɛ. Ɔ 'nʋa nɩɩ, -Zezu mɩ Falizɩnyɩmɛɛ -gbɛ lida, ɔ -yɔ *-lasiklɔ -zɔnʋʋ -bhonyidaa yeyenʋ yia -mɔ mnɩ.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 'Ɩn ɔ yia -Zezu lʋʋ ladɩ, -mɔɔ bhʋnya -yɔ, -zugba ɔ wi. 'Ɩn ɔ 'mɩɔ yia -Zezuu bhʋ wɔtɔlʋ. 'Bhie, ɔ yia we -yɔsɛ ɔ 'nyi nya, ɔ yia we gbleli, 'ɩn ɔ yia -lasiklɔ ɔ bhʋ -yɔ slu.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Falizɩnyɩmɛ, -ɔ laa -Zezu wa 'ka li dabʋdʋ, ɔ 'yɩa we -yɔ, ɔ nɛɛ ɔ 'dɛɛ dlɩ zɔɛ: «Ɔɔ nyɩmɛ -mɔnɩ -ka yaa -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔ 'piɛɩn, 'ŋwnɔ -ɔ mɩa dɛ ɔ kwɛzɩda, sa ɔ mɩa, -zugba, ɔ ka yaa ɔ yibheli gbʋnyuu lɛnʋ ŋwnɔ nya.»
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 -Zezu 'bhua wɛlɩ 'wʋ, ɔ nɛɛ ɔɔ Falizɩnyɩmɛ -ylaɛ: «'Simɔɔ, ɩn 'yɩbha ɩn 'ka -mɩ -yla gbʋ yabhlo gba.»
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 'Ɩn -Zezu nɛɛ: «Nyɩmɛ yabhloo kpagbʋ mɩa nyɩma 'sɔ -yɔ. 'Yabhlo ka tamaa 'wlu glʋ gbu -zakpa gbu 'wlu (500.000), 'ɩn -gʋdʋ kaa 'wlu glʋ 'sɔ 'wlu kugbua 'wlu (50.000).
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Nɩɩ, waa nyɩma 'sɔ 'na 'ka wee kpagbʋ -saa 'gbʋ, 'ɩn ɔɔ nyɩmɛ yi 'saa we tɩ. 'Lee wa 'dɛ 'sɔ glaa nɩɩ, nyɔɔ 'ka ɔɔ nyɩmɛ 'yɩbha bhabha?»
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 'Ɩn 'Simɔɔ yia we 'bɩgʋpalɩɛ: «-Amɩ dlɩɩ nɩ, -ɔ kaa 'gwɛzi 'kadʋ 'wlu, mɔ 'kaa ɔ 'yɩbha bhabha.»
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Tɔʋn, -Zezu 'bhitia la 'ŋwnɔɔ -gbɛ, 'ɩn ɔ nɛɛ 'Simɔɔ -ylaɛ: «-Na yɩ 'mɔ ŋwnɔ nɩ -yɔɔ? Ɩn plaa -na -budu zɔ, -ɩn 'nɩ 'mɩ 'nyu 'nyɛ, ɩn 'ka bhʋ -yɔ budo. Nɩɩ, mɔ budoa na bhʋ -yɔ ɔ 'mɩɔ nya, 'ɩn ɔ yia we -yɔ sɛ ɔ 'nyi nya.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 -Ɩn 'nɩ 'mɩ gbleli, nɩɩ, ɔ plaa, mɔ -tʋa na bhʋ gblelida.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 -Ɩn 'nɩ 'mɩ 'kpɩ 'wluo slu, nɩɩ, mɔ slua na bhʋ -yɔ -lasiklɔ.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 We 'gbʋ, ɩn nɛɛ -mɩ -ylaɛ: -Lagɔɔ zɛ ɔ kalɩa bhabhaa 'gbʋ, -Lagɔ ka ɔ gbʋnyuu duun 'wʋtɩ. Nɩɩ, nyɩmɛ -ɔ nʋa gbʋnyuu 'kienyi lɛ, 'ɩn -Lagɔ yia ɔ -yɔgbʋ 'wʋtɩ, ɔ -Lagɔɔ zɛkalɩdlɩ -sɛ.»
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 'Ɩn -Zezu nɛɛ ɔɔ 'ŋwnɔ -ylaɛ: «Ɩn ka amaa gbʋnyii 'wʋtɩ.»
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 -Wa -yɔ ɔ 'sɔ mɩa lida, -maa nɛɛ -mɔ dlɩ zɔɛ: «Mɔɔ -nyɩmɛ mɔa, 'ɩn -mɔɔ tɩ nyɩmɛɛ gbʋnyuu 'wʋa?»
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 'Ɩn -Zezu nɛɛ ɔɔ 'ŋwnɔ -ylaɛ: «Amaa dlɩ ka aɩn pue, a mnɩ, 'wʋtʋtʋe -dlɔɔ -yɔ aɩn 'sɔ -mɩ!»
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.