Lucas 7
ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs NTLH
1 Da -Zezu bhɩa wɛlɩnya -mɩnɩ gbagbɩe, nyɩmaa -zlo -wa mɩa ɔ yukwli pʋlʋda -yla, 'ɩn ɔ yia Kapɛnaumʋ gbe nʋkplɛ mnɩ.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 -Mɔ Kapɛnaumʋ, *Wlɔmʋ -slʋja glʋ gbuu 'yugalɩnyɔ ka zɔlubhonʋnyɔ yabhlo ɔ 'yɩbhaa bhabha. Ɔɔ zɔlubhonʋnyɔ ka gu -yɔ, we -tʋ 'wʋ -sɛ, ɔ 'ka tlɩ.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Da ɔɔ 'slʋjaa 'yugalɩnyɔ 'nʋa -Zezuu 'dɩ, 'ɩn ɔ yia Zuifʋʋ nyɩma kpasɩ tɔlʋa ɔ 'wʋtie, nɩɩ, ɔ yi ɔ 'ka ɔ zɔlubhonʋnyɔ jipe.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Wa mnɩa, 'ɩn wa yia -Zezuu -gbɛ nyni, wa bhubhoea ɔ bhabha, 'ɩn wa nɛɛ ɔ -ylaɛ: «Nyɩmɛ mɩa da, nyɩmɛ -zɔnʋ -wa, ɔ ka we 'klʋ, -ɩn 'ka ɔ -yɔbɛ.
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 Ɔ kalɩ -amɩaa nyɩma weee zɛ, 'ɩn mɔ 'sʋbhaa -amɩaa -Lagɔbudu.»
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 'Ɩn -Zezu -yɔ wa 'sɔ yia mnɩ.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Ɩn 'nɩ we 'klʋ -kaa 'gbʋ, na 'dɛ 'nɩa -na -gbɛ mnɩ. -Mʋʋ 'gbʋ, -ɩn gba wɛlɩ yabhlogbɔɔ, 'ɩn na zɔyu 'ka 'pʋ.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Nɩɩ, ɩn ka 'wlulapɩlɩnya, 'ɩn na zʋa wa 'nʋŋwɛ. Ɩn ka 'slʋja, -wa 'wlu ɩn pɩlɩa la. Ɩn -ka 'yabhlo -yla gbaɛ: ‹-Ɩn mnɩ!›, 'ɩn ɔ mnɩa. Ɩn -ka 'ya -bʋdʋ -yla gbaɛ: ‹-Ɩn yi!›, 'ɩn -mɔɔ yia. 'Ɩn ɩn -ka na zɔlubhonʋnyɔ -yla gbaɛ: ‹-Ɩn nʋ -mɩnɩ lɛ!›, 'ɩn ɔ nʋa we lɛ.»
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Da -Zezu 'nʋa wɛlɩnya -mɩnɩ, 'ɩn ɔ yia ɔɔ 'slʋja glʋ gbuu 'yugalɩnyɔ 'ŋnɩ kwalɩ. 'Ɩn nyɩmaa -zlo mɩa ɔ 'bɩ, ɔ 'bhitia wa -gbɛ la, ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «Ɩn nɛɛ aɩn -ylaɛ: nyɩmɛ, -ɔ zʋa sa dlɩ nɩ, ɩn 'nɩ -slɔ we -kanyɔ 'yɩ Izlaɛlɩ -dʋdʋʋ 'dɛbhie -gbolu -gʋ.»
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 -Zezu gba 'saa tɔʋn, 'slʋja glʋ gbuu 'yugalɩnyɔɔ tietienya yia ɔ -gbɛ lʋbhiti, wa 'kaa yi, -zugba ɔ zɔlubhonʋnyɔ kaa gu -yɔ, ɔ ka 'pʋ.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 -Mʋʋ 'bɩgʋ, 'ylɩ yabhlo nya, 'gbe yabhlo wa laa Nainɩ, 'ɩn -Zezu yia -mɔ mnɩ, -zugba ɔ 'bɩnɔnya -yɔ nyɩmaa -zlo -yɔ ɔ 'sɔ mɩ nɔda.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Ɔ 'ka wee 'gbee 'suo ŋwɛ -yɔ cɩpaa mnɩ, -dʋgba -ŋwnɔ yabhloo nʋkpasuyu yabhlogbɔɔ tlɩa, wa mɩ ɔ 'bhluda mnɩda. -Zugba wee 'gbee nʋkpla -nyɩma duun -yɔ ɔɔ -dʋgba ŋwnɔ nɔ, wa mnɩ 'bhʋka -gʋ.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Da Nyɩmaa -Kanyɔ 'yɩa ɔɔ -dʋgba -ŋwnɔ -mɔnɩ -yɔ, 'ɩn -mɔɔ yia ɔ nyazɩ 'wʋla bhabha. Ɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «A -gɔlʋ 'wʋ, a 'na wili -nɩ.»
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 'Bhie, ɔ bɛa -bha, 'ɩn ɔ yia 'kwiee -gbo kwɛzɩ. 'Ɩn we 'wʋbhunya yia 'yligbe. -Zezu nɛɛ: «Nyimeslɔyu, ɩn nɛɛ, -ɩn -sɔ 'wʋ!»
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 -Zezu gbaa 'sa tɔʋn, 'ɩn ɔɔ tlɩtlɩnyɔ yia 'wʋsɔ, 'ɩn ɔ yia gbagbɩe bhli. 'Ɩn -Zezu yia ɔ 'nyaa ɔ yoo 'nyɛ.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 -Nyanɩgbɔ yia nyɩma weee -kpalɩ. 'Ɩn wa yia -Lagɔɔ 'ŋnɩ ylimanɩe bhli, wa nɛɛ: «-Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔ 'kadʋ yabhlo ka -aɩn glaa yi. -Lagɔ ka ɔ nyɩma 'wʋsaa yi.»
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 -Zezuu 'ŋnɩ -zɔnʋ yia lamneni Zudee -dʋdʋ weee -yɔ we kwesi -gbe weee -gʋ.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 -We weee 'plɩa, 'Zan -Batisɩɩ 'bɩnɔnya yia we ɔ -salɩ lʋdɩ nya. 'Ɩn 'Zan -Batisɩ yia wa glaa nyɩma 'sɔ la.
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 'Ɩn ɔ yia wa Nyɩmaa -Kanyɔ -Zezuu -gbɛ tie, wa 'ka ɔ layɩbha 'lee: «Nyɩmɛ -ɔ 'kaa yi, -a mɩa wʋda, 'mɔ -ɩn -mɩa yɩ, yaayɩɩ, -a wʋ nyɩmɛ -putuu?»
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Ɔɔ 'Zan -Batisɩɩ 'bɩnɔnya nynia -Zezuu -gbɛ, wa nɛɛ ɔ -ylaɛ: «'Zan -Batisɩ tiea -aɩn -na -gbɛ, -a 'ka -mɩ layɩbha 'lee: ‹-Lagɔɔ -Bhasanyɔ -ɔ 'kaa yi, -a mɩa wʋda, 'mɔ -ɩn -mɩa yɩ, yaayɩɩ, -a wʋ nyɩmɛ -putuu?› »
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Wee bhla -bhloo 'dɛ nya, -Zezu jipea guzʋnya duun -yɔ 'kukunya, 'ɩn nyɩma -wa kaa zuzu 'nyii 'bɩ, ɔ yia we wa 'bɩ vu, 'ɩn ɔ yia 'lɔlɔnya duuun 'yli -blo.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 'Bhie, ɔ nɛɛ 'Zan -Batisɩɩ tietienya 'sɔ -ylaɛ: «A mnɩ, -we a 'yɩa -yɔ, 'ɩn a 'nʋa, a -salɩ we 'Zan -Batisɩ lʋdɩ nya: ‹Nɩɩ, 'lɔlɔnya mɩ layɩda, 'tɩgɩtɩgɩnya mɩ nɔda 'nanʋʋ, *sɔlɩbhanya ka 'pʋ, 'sulonya mɩ 'nʋda, tlɩtlɩnya ka tlɩtlɩe lʋ 'wʋsɔ, 'ɩn wa mɩ -Lagɔgbʋ gbada bobabhanya -yla.›
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Nyɩmɛ -ɔ 'nɩ 'mɩ dlɩ -gʋ -sa, 'wʋtʋtʋe -dlɔɔ mɩ ɔ -nʋ nya.»
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Da 'Zan -Batisɩɩ tietienya 'bhitia lʋ, -bha -Zezu bhlia 'Zan -Batisɩɩ gbʋ gbagbɩe nyɩmaa -zlo -yla. Ɔ nɛɛ: «Lɛɛ -lu a mnɩ ylaa da bɛblɛɛa? Gblee -we -pɩpɛ mɩa zukluda, mʋ -wa yɩ? -Ɩnnya!
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 'Ɩn lɛɛ -lu a mnɩ -slɛɛn -mɔ ylaa? Nyɩmɛ -ɔ -plaa 'ŋnɩmnɩ naa 'wʋ, mɔ -wa yɩ? A -yi we 'ji nɩɩ, nyɩma -wa plaa 'ŋnɩmnɩ -naa -zɔnʋnya 'wʋ, 'ɩn wa mɩa 'ŋnɩmnɩ -li nyɩdɩ nɩ, nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyaa -budu zɔ wa -dɩlɩa la.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Lɛɛ -lu a mnɩ -mɔ ylaa tɛnyɩɩa? -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔ -wa yɩ? Ɩɩn, ɩn nɛɛ aɩn -ylaɛ: ɔ 'yli, ɔ -zi -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔɔ 'dɛgbolu.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Nɩɩ, -Lagɔ nɛɛ ɔ 'sɛbhɛ 'wʋ 'Zan -Batisɩɩ daaɛ:
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Ɩn nɛɛ aɩn -ylaɛ: nyɩma -wa 'ŋwnɩ gwalɩa, wa glaa, nyɩmɛ -ɔ 'kaa 'yli, ɔ 'ka 'Zan -Batisɩ -zi, -mɔɔ 'nɩ -mɩ. -Zugba, nyɩma -wa -Lagɔ pɩlɩa 'wlu la glaa, nyɩmɛ 'kienyilɛ 'yli, -mɔɔ -zi ɔ 'wʋ.»
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Nyɩma weee -yɔ nisʋn -gwɛzisanya -wa pʋlʋa 'Zan -Batisɩɩ wɛlɩ yukwli, wa ka we 'jiyibheli nɩɩ, -Lagɔ tɩklɩɩ, 'ɩn wa yia wa 'dɛ 'Zan -Batisɩ yoo 'nyɛ, 'ɩn -mɔɔ yia wa batizee.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Nɩɩ, Falizɩnyɩma -yɔ -Lagɔɔ titee gwesanya ka zʋzɔnʋ -Lagɔ 'kaa wa -yla lɛnʋ kwnɛɛ -sa, 'ɩn wa 'nɩ ŋwnu 'Zan -Batisɩ 'ka wa batizee.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 -Zezu nɛɛ 'yaɛ: «Waa dɛslɛɛn -nyɩma, nyɔɔ ɩn 'ka wa 'wʋpalɩa? Nyɔɔ wa -yɔ ɔ 'wʋwlʋa?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Wa 'wlʋ sa 'ylaasɩ -dɩa la -gblɔgblʋ 'wʋ, ma. -Zugba wa lɩlalɩ, 'ɩn wa gba wa -lima -ylaɛ:
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Nɩɩ, 'Zan -Batisɩ yia, ɔ'ɔ lia lililu -zɔnʋ, ɔ'ɔ 'maa nʋ, 'ɩn a nɛɛ: ‹Ɔ ka zuzu 'nyuu 'bɩ.›
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 *Nyɩmɛɛ 'Yu yia nɩ, ɔ li, 'ɩn ɔ maa. 'Ɩn a nɛɛ: ‹A -talɩ, nyɩmɛ mɩa dɛ, liligbʋ -yɔ nʋmagbʋ ɔ kaa. *Nisʋn -gwɛzisanya -yɔ gbʋnyuuu kwɛ -cɩan, wa 'tale ɔ -mɩa.›
34 O
35 Nɩɩ, -wa ŋwnua -Lagɔgbʋ -yɔ, ma yibhelia we 'ji, -Lagɔɔ gbʋyilo mɩa, we tɩklɩɩ.»
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Falizɩnyɩmɛ yabhlo laa -Zezu, wa 'ka li dabʋdʋ. 'Ɩn -Zezu yia ɔɔ Falizɩnyɩmɛɛ -budu zɔ pla, 'ɩn ɔ yia lililu gwe ladɩ.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 -Mʋʋ bhla, gbʋnyuuu lɛnʋ -ŋwnɔ yabhlo mɩ wee 'gbe -mʋʋ nʋkplɛ. Ɔ 'nʋa nɩɩ, -Zezu mɩ Falizɩnyɩmɛɛ -gbɛ lida, ɔ -yɔ *-lasiklɔ -zɔnʋʋ -bhonyidaa yeyenʋ yia -mɔ mnɩ.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 'Ɩn ɔ yia -Zezu lʋʋ ladɩ, -mɔɔ bhʋnya -yɔ, -zugba ɔ wi. 'Ɩn ɔ 'mɩɔ yia -Zezuu bhʋ wɔtɔlʋ. 'Bhie, ɔ yia we -yɔsɛ ɔ 'nyi nya, ɔ yia we gbleli, 'ɩn ɔ yia -lasiklɔ ɔ bhʋ -yɔ slu.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Falizɩnyɩmɛ, -ɔ laa -Zezu wa 'ka li dabʋdʋ, ɔ 'yɩa we -yɔ, ɔ nɛɛ ɔ 'dɛɛ dlɩ zɔɛ: «Ɔɔ nyɩmɛ -mɔnɩ -ka yaa -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔ 'piɛɩn, 'ŋwnɔ -ɔ mɩa dɛ ɔ kwɛzɩda, sa ɔ mɩa, -zugba, ɔ ka yaa ɔ yibheli gbʋnyuu lɛnʋ ŋwnɔ nya.»
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 -Zezu 'bhua wɛlɩ 'wʋ, ɔ nɛɛ ɔɔ Falizɩnyɩmɛ -ylaɛ: «'Simɔɔ, ɩn 'yɩbha ɩn 'ka -mɩ -yla gbʋ yabhlo gba.»
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 'Ɩn -Zezu nɛɛ: «Nyɩmɛ yabhloo kpagbʋ mɩa nyɩma 'sɔ -yɔ. 'Yabhlo ka tamaa 'wlu glʋ gbu -zakpa gbu 'wlu (500.000), 'ɩn -gʋdʋ kaa 'wlu glʋ 'sɔ 'wlu kugbua 'wlu (50.000).
41 Jesus disse:
42 Nɩɩ, waa nyɩma 'sɔ 'na 'ka wee kpagbʋ -saa 'gbʋ, 'ɩn ɔɔ nyɩmɛ yi 'saa we tɩ. 'Lee wa 'dɛ 'sɔ glaa nɩɩ, nyɔɔ 'ka ɔɔ nyɩmɛ 'yɩbha bhabha?»
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 'Ɩn 'Simɔɔ yia we 'bɩgʋpalɩɛ: «-Amɩ dlɩɩ nɩ, -ɔ kaa 'gwɛzi 'kadʋ 'wlu, mɔ 'kaa ɔ 'yɩbha bhabha.»
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Tɔʋn, -Zezu 'bhitia la 'ŋwnɔɔ -gbɛ, 'ɩn ɔ nɛɛ 'Simɔɔ -ylaɛ: «-Na yɩ 'mɔ ŋwnɔ nɩ -yɔɔ? Ɩn plaa -na -budu zɔ, -ɩn 'nɩ 'mɩ 'nyu 'nyɛ, ɩn 'ka bhʋ -yɔ budo. Nɩɩ, mɔ budoa na bhʋ -yɔ ɔ 'mɩɔ nya, 'ɩn ɔ yia we -yɔ sɛ ɔ 'nyi nya.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 -Ɩn 'nɩ 'mɩ gbleli, nɩɩ, ɔ plaa, mɔ -tʋa na bhʋ gblelida.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 -Ɩn 'nɩ 'mɩ 'kpɩ 'wluo slu, nɩɩ, mɔ slua na bhʋ -yɔ -lasiklɔ.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 We 'gbʋ, ɩn nɛɛ -mɩ -ylaɛ: -Lagɔɔ zɛ ɔ kalɩa bhabhaa 'gbʋ, -Lagɔ ka ɔ gbʋnyuu duun 'wʋtɩ. Nɩɩ, nyɩmɛ -ɔ nʋa gbʋnyuu 'kienyi lɛ, 'ɩn -Lagɔ yia ɔ -yɔgbʋ 'wʋtɩ, ɔ -Lagɔɔ zɛkalɩdlɩ -sɛ.»
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 'Ɩn -Zezu nɛɛ ɔɔ 'ŋwnɔ -ylaɛ: «Ɩn ka amaa gbʋnyii 'wʋtɩ.»
48 Então Jesus disse à mulher:
49 -Wa -yɔ ɔ 'sɔ mɩa lida, -maa nɛɛ -mɔ dlɩ zɔɛ: «Mɔɔ -nyɩmɛ mɔa, 'ɩn -mɔɔ tɩ nyɩmɛɛ gbʋnyuu 'wʋa?»
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 'Ɩn -Zezu nɛɛ ɔɔ 'ŋwnɔ -ylaɛ: «Amaa dlɩ ka aɩn pue, a mnɩ, 'wʋtʋtʋe -dlɔɔ -yɔ aɩn 'sɔ -mɩ!»
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.