Lucas 7
ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs NVT
1 Da -Zezu bhɩa wɛlɩnya -mɩnɩ gbagbɩe, nyɩmaa -zlo -wa mɩa ɔ yukwli pʋlʋda -yla, 'ɩn ɔ yia Kapɛnaumʋ gbe nʋkplɛ mnɩ.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 -Mɔ Kapɛnaumʋ, *Wlɔmʋ -slʋja glʋ gbuu 'yugalɩnyɔ ka zɔlubhonʋnyɔ yabhlo ɔ 'yɩbhaa bhabha. Ɔɔ zɔlubhonʋnyɔ ka gu -yɔ, we -tʋ 'wʋ -sɛ, ɔ 'ka tlɩ.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Da ɔɔ 'slʋjaa 'yugalɩnyɔ 'nʋa -Zezuu 'dɩ, 'ɩn ɔ yia Zuifʋʋ nyɩma kpasɩ tɔlʋa ɔ 'wʋtie, nɩɩ, ɔ yi ɔ 'ka ɔ zɔlubhonʋnyɔ jipe.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Wa mnɩa, 'ɩn wa yia -Zezuu -gbɛ nyni, wa bhubhoea ɔ bhabha, 'ɩn wa nɛɛ ɔ -ylaɛ: «Nyɩmɛ mɩa da, nyɩmɛ -zɔnʋ -wa, ɔ ka we 'klʋ, -ɩn 'ka ɔ -yɔbɛ.
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 Ɔ kalɩ -amɩaa nyɩma weee zɛ, 'ɩn mɔ 'sʋbhaa -amɩaa -Lagɔbudu.»
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 'Ɩn -Zezu -yɔ wa 'sɔ yia mnɩ.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Ɩn 'nɩ we 'klʋ -kaa 'gbʋ, na 'dɛ 'nɩa -na -gbɛ mnɩ. -Mʋʋ 'gbʋ, -ɩn gba wɛlɩ yabhlogbɔɔ, 'ɩn na zɔyu 'ka 'pʋ.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Nɩɩ, ɩn ka 'wlulapɩlɩnya, 'ɩn na zʋa wa 'nʋŋwɛ. Ɩn ka 'slʋja, -wa 'wlu ɩn pɩlɩa la. Ɩn -ka 'yabhlo -yla gbaɛ: ‹-Ɩn mnɩ!›, 'ɩn ɔ mnɩa. Ɩn -ka 'ya -bʋdʋ -yla gbaɛ: ‹-Ɩn yi!›, 'ɩn -mɔɔ yia. 'Ɩn ɩn -ka na zɔlubhonʋnyɔ -yla gbaɛ: ‹-Ɩn nʋ -mɩnɩ lɛ!›, 'ɩn ɔ nʋa we lɛ.»
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Da -Zezu 'nʋa wɛlɩnya -mɩnɩ, 'ɩn ɔ yia ɔɔ 'slʋja glʋ gbuu 'yugalɩnyɔ 'ŋnɩ kwalɩ. 'Ɩn nyɩmaa -zlo mɩa ɔ 'bɩ, ɔ 'bhitia wa -gbɛ la, ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «Ɩn nɛɛ aɩn -ylaɛ: nyɩmɛ, -ɔ zʋa sa dlɩ nɩ, ɩn 'nɩ -slɔ we -kanyɔ 'yɩ Izlaɛlɩ -dʋdʋʋ 'dɛbhie -gbolu -gʋ.»
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 -Zezu gba 'saa tɔʋn, 'slʋja glʋ gbuu 'yugalɩnyɔɔ tietienya yia ɔ -gbɛ lʋbhiti, wa 'kaa yi, -zugba ɔ zɔlubhonʋnyɔ kaa gu -yɔ, ɔ ka 'pʋ.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 -Mʋʋ 'bɩgʋ, 'ylɩ yabhlo nya, 'gbe yabhlo wa laa Nainɩ, 'ɩn -Zezu yia -mɔ mnɩ, -zugba ɔ 'bɩnɔnya -yɔ nyɩmaa -zlo -yɔ ɔ 'sɔ mɩ nɔda.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Ɔ 'ka wee 'gbee 'suo ŋwɛ -yɔ cɩpaa mnɩ, -dʋgba -ŋwnɔ yabhloo nʋkpasuyu yabhlogbɔɔ tlɩa, wa mɩ ɔ 'bhluda mnɩda. -Zugba wee 'gbee nʋkpla -nyɩma duun -yɔ ɔɔ -dʋgba ŋwnɔ nɔ, wa mnɩ 'bhʋka -gʋ.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Da Nyɩmaa -Kanyɔ 'yɩa ɔɔ -dʋgba -ŋwnɔ -mɔnɩ -yɔ, 'ɩn -mɔɔ yia ɔ nyazɩ 'wʋla bhabha. Ɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «A -gɔlʋ 'wʋ, a 'na wili -nɩ.»
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 'Bhie, ɔ bɛa -bha, 'ɩn ɔ yia 'kwiee -gbo kwɛzɩ. 'Ɩn we 'wʋbhunya yia 'yligbe. -Zezu nɛɛ: «Nyimeslɔyu, ɩn nɛɛ, -ɩn -sɔ 'wʋ!»
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 -Zezu gbaa 'sa tɔʋn, 'ɩn ɔɔ tlɩtlɩnyɔ yia 'wʋsɔ, 'ɩn ɔ yia gbagbɩe bhli. 'Ɩn -Zezu yia ɔ 'nyaa ɔ yoo 'nyɛ.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 -Nyanɩgbɔ yia nyɩma weee -kpalɩ. 'Ɩn wa yia -Lagɔɔ 'ŋnɩ ylimanɩe bhli, wa nɛɛ: «-Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔ 'kadʋ yabhlo ka -aɩn glaa yi. -Lagɔ ka ɔ nyɩma 'wʋsaa yi.»
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 -Zezuu 'ŋnɩ -zɔnʋ yia lamneni Zudee -dʋdʋ weee -yɔ we kwesi -gbe weee -gʋ.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 -We weee 'plɩa, 'Zan -Batisɩɩ 'bɩnɔnya yia we ɔ -salɩ lʋdɩ nya. 'Ɩn 'Zan -Batisɩ yia wa glaa nyɩma 'sɔ la.
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 'Ɩn ɔ yia wa Nyɩmaa -Kanyɔ -Zezuu -gbɛ tie, wa 'ka ɔ layɩbha 'lee: «Nyɩmɛ -ɔ 'kaa yi, -a mɩa wʋda, 'mɔ -ɩn -mɩa yɩ, yaayɩɩ, -a wʋ nyɩmɛ -putuu?»
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Ɔɔ 'Zan -Batisɩɩ 'bɩnɔnya nynia -Zezuu -gbɛ, wa nɛɛ ɔ -ylaɛ: «'Zan -Batisɩ tiea -aɩn -na -gbɛ, -a 'ka -mɩ layɩbha 'lee: ‹-Lagɔɔ -Bhasanyɔ -ɔ 'kaa yi, -a mɩa wʋda, 'mɔ -ɩn -mɩa yɩ, yaayɩɩ, -a wʋ nyɩmɛ -putuu?› »
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Wee bhla -bhloo 'dɛ nya, -Zezu jipea guzʋnya duun -yɔ 'kukunya, 'ɩn nyɩma -wa kaa zuzu 'nyii 'bɩ, ɔ yia we wa 'bɩ vu, 'ɩn ɔ yia 'lɔlɔnya duuun 'yli -blo.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 'Bhie, ɔ nɛɛ 'Zan -Batisɩɩ tietienya 'sɔ -ylaɛ: «A mnɩ, -we a 'yɩa -yɔ, 'ɩn a 'nʋa, a -salɩ we 'Zan -Batisɩ lʋdɩ nya: ‹Nɩɩ, 'lɔlɔnya mɩ layɩda, 'tɩgɩtɩgɩnya mɩ nɔda 'nanʋʋ, *sɔlɩbhanya ka 'pʋ, 'sulonya mɩ 'nʋda, tlɩtlɩnya ka tlɩtlɩe lʋ 'wʋsɔ, 'ɩn wa mɩ -Lagɔgbʋ gbada bobabhanya -yla.›
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Nyɩmɛ -ɔ 'nɩ 'mɩ dlɩ -gʋ -sa, 'wʋtʋtʋe -dlɔɔ mɩ ɔ -nʋ nya.»
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Da 'Zan -Batisɩɩ tietienya 'bhitia lʋ, -bha -Zezu bhlia 'Zan -Batisɩɩ gbʋ gbagbɩe nyɩmaa -zlo -yla. Ɔ nɛɛ: «Lɛɛ -lu a mnɩ ylaa da bɛblɛɛa? Gblee -we -pɩpɛ mɩa zukluda, mʋ -wa yɩ? -Ɩnnya!
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 'Ɩn lɛɛ -lu a mnɩ -slɛɛn -mɔ ylaa? Nyɩmɛ -ɔ -plaa 'ŋnɩmnɩ naa 'wʋ, mɔ -wa yɩ? A -yi we 'ji nɩɩ, nyɩma -wa plaa 'ŋnɩmnɩ -naa -zɔnʋnya 'wʋ, 'ɩn wa mɩa 'ŋnɩmnɩ -li nyɩdɩ nɩ, nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyaa -budu zɔ wa -dɩlɩa la.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Lɛɛ -lu a mnɩ -mɔ ylaa tɛnyɩɩa? -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔ -wa yɩ? Ɩɩn, ɩn nɛɛ aɩn -ylaɛ: ɔ 'yli, ɔ -zi -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔɔ 'dɛgbolu.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Nɩɩ, -Lagɔ nɛɛ ɔ 'sɛbhɛ 'wʋ 'Zan -Batisɩɩ daaɛ:
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Ɩn nɛɛ aɩn -ylaɛ: nyɩma -wa 'ŋwnɩ gwalɩa, wa glaa, nyɩmɛ -ɔ 'kaa 'yli, ɔ 'ka 'Zan -Batisɩ -zi, -mɔɔ 'nɩ -mɩ. -Zugba, nyɩma -wa -Lagɔ pɩlɩa 'wlu la glaa, nyɩmɛ 'kienyilɛ 'yli, -mɔɔ -zi ɔ 'wʋ.»
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Nyɩma weee -yɔ nisʋn -gwɛzisanya -wa pʋlʋa 'Zan -Batisɩɩ wɛlɩ yukwli, wa ka we 'jiyibheli nɩɩ, -Lagɔ tɩklɩɩ, 'ɩn wa yia wa 'dɛ 'Zan -Batisɩ yoo 'nyɛ, 'ɩn -mɔɔ yia wa batizee.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Nɩɩ, Falizɩnyɩma -yɔ -Lagɔɔ titee gwesanya ka zʋzɔnʋ -Lagɔ 'kaa wa -yla lɛnʋ kwnɛɛ -sa, 'ɩn wa 'nɩ ŋwnu 'Zan -Batisɩ 'ka wa batizee.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 -Zezu nɛɛ 'yaɛ: «Waa dɛslɛɛn -nyɩma, nyɔɔ ɩn 'ka wa 'wʋpalɩa? Nyɔɔ wa -yɔ ɔ 'wʋwlʋa?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Wa 'wlʋ sa 'ylaasɩ -dɩa la -gblɔgblʋ 'wʋ, ma. -Zugba wa lɩlalɩ, 'ɩn wa gba wa -lima -ylaɛ:
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Nɩɩ, 'Zan -Batisɩ yia, ɔ'ɔ lia lililu -zɔnʋ, ɔ'ɔ 'maa nʋ, 'ɩn a nɛɛ: ‹Ɔ ka zuzu 'nyuu 'bɩ.›
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 *Nyɩmɛɛ 'Yu yia nɩ, ɔ li, 'ɩn ɔ maa. 'Ɩn a nɛɛ: ‹A -talɩ, nyɩmɛ mɩa dɛ, liligbʋ -yɔ nʋmagbʋ ɔ kaa. *Nisʋn -gwɛzisanya -yɔ gbʋnyuuu kwɛ -cɩan, wa 'tale ɔ -mɩa.›
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Nɩɩ, -wa ŋwnua -Lagɔgbʋ -yɔ, ma yibhelia we 'ji, -Lagɔɔ gbʋyilo mɩa, we tɩklɩɩ.»
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Falizɩnyɩmɛ yabhlo laa -Zezu, wa 'ka li dabʋdʋ. 'Ɩn -Zezu yia ɔɔ Falizɩnyɩmɛɛ -budu zɔ pla, 'ɩn ɔ yia lililu gwe ladɩ.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 -Mʋʋ bhla, gbʋnyuuu lɛnʋ -ŋwnɔ yabhlo mɩ wee 'gbe -mʋʋ nʋkplɛ. Ɔ 'nʋa nɩɩ, -Zezu mɩ Falizɩnyɩmɛɛ -gbɛ lida, ɔ -yɔ *-lasiklɔ -zɔnʋʋ -bhonyidaa yeyenʋ yia -mɔ mnɩ.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 'Ɩn ɔ yia -Zezu lʋʋ ladɩ, -mɔɔ bhʋnya -yɔ, -zugba ɔ wi. 'Ɩn ɔ 'mɩɔ yia -Zezuu bhʋ wɔtɔlʋ. 'Bhie, ɔ yia we -yɔsɛ ɔ 'nyi nya, ɔ yia we gbleli, 'ɩn ɔ yia -lasiklɔ ɔ bhʋ -yɔ slu.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Falizɩnyɩmɛ, -ɔ laa -Zezu wa 'ka li dabʋdʋ, ɔ 'yɩa we -yɔ, ɔ nɛɛ ɔ 'dɛɛ dlɩ zɔɛ: «Ɔɔ nyɩmɛ -mɔnɩ -ka yaa -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔ 'piɛɩn, 'ŋwnɔ -ɔ mɩa dɛ ɔ kwɛzɩda, sa ɔ mɩa, -zugba, ɔ ka yaa ɔ yibheli gbʋnyuu lɛnʋ ŋwnɔ nya.»
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 -Zezu 'bhua wɛlɩ 'wʋ, ɔ nɛɛ ɔɔ Falizɩnyɩmɛ -ylaɛ: «'Simɔɔ, ɩn 'yɩbha ɩn 'ka -mɩ -yla gbʋ yabhlo gba.»
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 'Ɩn -Zezu nɛɛ: «Nyɩmɛ yabhloo kpagbʋ mɩa nyɩma 'sɔ -yɔ. 'Yabhlo ka tamaa 'wlu glʋ gbu -zakpa gbu 'wlu (500.000), 'ɩn -gʋdʋ kaa 'wlu glʋ 'sɔ 'wlu kugbua 'wlu (50.000).
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Nɩɩ, waa nyɩma 'sɔ 'na 'ka wee kpagbʋ -saa 'gbʋ, 'ɩn ɔɔ nyɩmɛ yi 'saa we tɩ. 'Lee wa 'dɛ 'sɔ glaa nɩɩ, nyɔɔ 'ka ɔɔ nyɩmɛ 'yɩbha bhabha?»
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 'Ɩn 'Simɔɔ yia we 'bɩgʋpalɩɛ: «-Amɩ dlɩɩ nɩ, -ɔ kaa 'gwɛzi 'kadʋ 'wlu, mɔ 'kaa ɔ 'yɩbha bhabha.»
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Tɔʋn, -Zezu 'bhitia la 'ŋwnɔɔ -gbɛ, 'ɩn ɔ nɛɛ 'Simɔɔ -ylaɛ: «-Na yɩ 'mɔ ŋwnɔ nɩ -yɔɔ? Ɩn plaa -na -budu zɔ, -ɩn 'nɩ 'mɩ 'nyu 'nyɛ, ɩn 'ka bhʋ -yɔ budo. Nɩɩ, mɔ budoa na bhʋ -yɔ ɔ 'mɩɔ nya, 'ɩn ɔ yia we -yɔ sɛ ɔ 'nyi nya.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 -Ɩn 'nɩ 'mɩ gbleli, nɩɩ, ɔ plaa, mɔ -tʋa na bhʋ gblelida.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 -Ɩn 'nɩ 'mɩ 'kpɩ 'wluo slu, nɩɩ, mɔ slua na bhʋ -yɔ -lasiklɔ.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 We 'gbʋ, ɩn nɛɛ -mɩ -ylaɛ: -Lagɔɔ zɛ ɔ kalɩa bhabhaa 'gbʋ, -Lagɔ ka ɔ gbʋnyuu duun 'wʋtɩ. Nɩɩ, nyɩmɛ -ɔ nʋa gbʋnyuu 'kienyi lɛ, 'ɩn -Lagɔ yia ɔ -yɔgbʋ 'wʋtɩ, ɔ -Lagɔɔ zɛkalɩdlɩ -sɛ.»
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 'Ɩn -Zezu nɛɛ ɔɔ 'ŋwnɔ -ylaɛ: «Ɩn ka amaa gbʋnyii 'wʋtɩ.»
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 -Wa -yɔ ɔ 'sɔ mɩa lida, -maa nɛɛ -mɔ dlɩ zɔɛ: «Mɔɔ -nyɩmɛ mɔa, 'ɩn -mɔɔ tɩ nyɩmɛɛ gbʋnyuu 'wʋa?»
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 'Ɩn -Zezu nɛɛ ɔɔ 'ŋwnɔ -ylaɛ: «Amaa dlɩ ka aɩn pue, a mnɩ, 'wʋtʋtʋe -dlɔɔ -yɔ aɩn 'sɔ -mɩ!»
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.