Lucas 22
ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs NTLH
1 *'Floo -we 'nɩa gɔɔ -yɔ -ka, -we ka 'fɛtɩ dɩa gwe *'Wʋzɩtɩylɩɩ 'fɛtɩɩ zlɩ, we ka cɩpa.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 -Lagɔbʋbɔnyaa -cɩan -yɔ -Lagɔɔ titee gwesanya 'yɩa 'klɩ, wa 'ka -Zezu 'bha. Nyɩmaa -zlo gbelia -Zezu, wa sɔsʋee 'gbʋ, wa 'nɩ we mneni.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Nɩɩ, -Zezuu 'bɩnɔnya kugbua lɛ 'sɔɔ lʋ -nyɩmɛ yabhlo wa laa Zudasɩ Isɩkaliɔtʋ, -Saatan ka ɔ 'wʋ pla.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Sa Zudasɩ 'kaa -Zezu wla, 'ɩn ɔ yia we gbaa mnɩ -Lagɔbʋbɔnyaa -cɩan -yɔ 'slʋja kʋa -Lagɔbudu 'kadʋ ŋwɛɛ -cɩan -yla.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 We yia wa 'mʋna 'wʋla. 'Ɩn wa nɛɛ ɔ -yla, wa 'ka ɔ 'gwɛzi 'nyɛ.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Zudasɩ ŋwnua we -yɔ, 'ɩn sa ɔ 'kaa wa -Zezu yoo 'nyɛ, 'ɩn nyɩmaa -zlo 'na 'kaa we 'jiyibheli, -zugba ɔ talɩa we 'yoo da.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Ylɩ -we nya wa 'kaa 'Wʋzɩtɩylɩɩ 'fɛtɩ -gʋ *bhlabhlɛyua 'bha, we -yɔ 'Floo -we 'nɩa gɔɔ -yɔ -kaa 'fɛtɩ, we 'ylɩ ka nyni.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 'Ɩn -Zezu yia Piɛlɩ -yɔ Zaan tie, ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «A mnɩ -aɩn -yla 'Wʋzɩtɩylɩɩ 'fɛtɩ -gʋ -lililu pia, -a 'ka we li.»
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 'Ɩn wa yia ɔ layɩbhaɛ: «Mɔ -ɩn 'yɩbha -a mnɩ we pilia?»
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 -Zezu nɛɛ wa -ylaɛ: «Bhla -we nya a -ka -zɔɔ plaa yi nɩ, nyɩmɛ yabhlo a -yɔ ɔ yia gbelia, ɔ ka 'nyunyida 'wlu. -Budu -we zɔ ɔ yia plaa, a pla ɔ 'bɩ.
10 Jesus respondeu:
11 A gba -buduu -kanyɔ -ylaɛ: ‹-Amɩaa -slolunyɔ nɛɛ, -buduu 'yu -we zɔ ɔ -yɔ ɔ 'bɩnɔnya 'kaa 'Wʋzɩtɩylɩɩ 'fɛtɩ -gʋ -lililu li, da we mɩa?›
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 -Buduu 'yu 'kadʋ mɩa we 'wlu, -we kaa -gʋladɩ -li -zɔnʋ zɔ, 'ɩn ɔ slolua we aɩn da. -Bha a yia wee -amɩaa lililu pia.»
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 'Ɩn wa yia mnɩ, 'ɩn sa -Zezu gbaa wa -yla, 'ɩn wa yi 'saa we ylɩ. 'Ɩn wa yia 'fɛtɩ -gʋ lililu pi.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Da lilibhla nynia, 'ɩn -Zezu -yɔ ɔ tietienya yia lililu gwe ladɩ.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 Ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «Ɩn 'yɩbha ɩn -yɔ aɩn 'ka 'Wʋzɩtɩylɩɩ 'fɛtɩ -gʋ -lililu li dlɩ weee nya, 'bhie, na sɩasɩa ylɩ 'ka nyni!
15 e lhes disse:
16 Nɩɩ, ɩn nɛɛ aɩn -ylaɛ: we 'bhʋ -zɛɛn 'wʋ, ɩn 'nɩa lililu nɩɩ -putu lia yi. Zlɩ a -ka wee lililuu 'ji 'wʋlanʋ kpɛɛn kpɛɛn, -mɔ -Lagɔɔ 'wlulapɩlɩgbe 'wʋ, we zlɩ na lia we.»
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 -Zezu 'bhua nʋ -kɔpʋ 'wʋ, 'ɩn ɔ yia -Lagɔ fuo 'pa. 'Ɩn ɔ nɛɛ: «A 'bhu 'kɔpʋ nɩ 'wʋ, a dlili we nʋkpla -lu a 'dɛkpʋa nyɩdɩ.
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 Nɩɩ, ɩn nɛɛ aɩn -ylaɛ: we 'bhʋ -zɛɛn 'wʋ, ɩn 'na 'ka 'maslɛɛn nʋ 'ma, 'ɩn -Lagɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩe 'kaa yi.»
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 -Mʋʋ 'bɩgʋ, ɔ 'bhua 'floo 'wʋ, 'ɩn ɔ yia -Lagɔ fuo 'pa. Ɔ dɩdlɩa we la, 'ɩn ɔ yia we wa 'wʋladlili. 'Ɩn ɔ nɛɛ: «-We mɩa da na ku -wa, 'mʋ ɩn wlaa amɩaa 'gbʋ. A li wee 'floo -mɩnɩ, 'ɩn a 'ka 'mɩ ligbeda -tʋ bhla weee nya.»
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Wa bhɩa lilie, 'ɩn -Zezu yi 'yaa 'sa wa nʋ -kɔpʋ yoo 'nyɛ. 'Ɩn ɔ nɛɛ: «Wee 'kɔpʋ -mɩnɩ -wa -Lagɔ -yɔ nyɩma 'sɔɔ *'wʋsuslolue -lolu, -we ka 'gbʋ na 'pɩɔn yia jite amɩaa 'gbʋ.
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 «'Ɩn a yla: -ɔ 'kaa 'mɩ pɛlʋ 'pa nyɩma kwɛɛ, ɔ mɩ da. Na sɔ -yɔ ɔ sɔ mɩ lililu lʋ kna -bhlogbɔɔ 'wʋ.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Gbʋzɔnʋ -wa, sa -Lagɔ 'yɩbhaa we, 'sa Nyɩmɛɛ 'Yu yia mnɩa. Nɩɩ, nyɩmɛ -ɔ 'kaa ɔ wla, 'ɩn wa 'ka ɔ 'bha, gbʋnyuu mɩ -mɔɔ -nʋ nya.»
22 Pois o
23 'Ɩn wa yia layɩbhalɩe bhli: «-Aɩn glaa nyɔɔ 'ka -mʋʋ lɛnʋa?»
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 -Zezuu 'bɩnɔnya nyɩdɩ kpɛlɩe 'kadʋ yia -bha -bho. Wa 'yɩbha, -ɔ -wa wa glaa 'kadʋ, wa 'ka ɔ yibheli.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 -Zezu nɛɛ wa -ylaɛ: «Dʋdʋgʋ -nyɩmaa 'wlulapɩlɩnya pɩlɩ wa 'wlu la, 'tɩtɛ weee nya. 'Ɩn -wa kaa wa, -maa 'yɩbha wa la -maa gbʋzɔnʋʋ lɛnʋnya.»
25 Então Jesus disse:
26 'Ɩn amɩa 'na nʋnʋ 'sa -maa 'bhisa -nɩ. Nɩɩ, -ɔ -wa 'kadʋ aɩn glaa, ɔ -mɩ 'yɩslɔkpilɛ 'bhisa. 'Ɩn -ɔ -wa amɩaa -kanyɔ, ɔ -mɩ amɩaa zɔlubhonʋnyɔ 'bhisa.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Nɩɩ, nyɩmɛ -ɔ -dɩa lililu gwe la, mɔ 'ylia yaayɩɩ, -ɔ mɩa lililu dlilida -mɔɔ 'ylia yɩ? -Ɔ -dɩa lililu gwe la mɔ 'ylia. We 'nɩ mʋʋ? We nanɩ 'yli! -Mʋʋ bhla, -amɩ mɩ aɩn nyɩdɩ nyɩmɛɛ zɔlubhonʋnyɔ 'bhisa!
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 Da wa mɩa 'mɩ sɩalɩda, amɩa mɩa da, amɩa -tʋa 'mɩ kwesi 'ylɩ weee nya.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 Sa na Dide 'nyɛa 'mɩ nyɩmaa 'wlulapɩlɩe se, 'sa -bhlokpadɛ -amɩ na nyɛa 'ya we amɩa.
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 -Mɔ na 'wlulapɩlɩgbe 'wʋ, lia a -yɔ 'mɩ 'sɔ yia, 'ɩn a -yɔ 'mɩ 'sɔ 'ka 'ma. 'Ɩn 'ŋnɩmnɩkpe -gʋ a yia ladɩa, 'ɩn a 'ka *Izlaɛlɩɩ *zʋa kugbua lɛ 'sɔɔ -yɔgbʋ 'wʋbhu.
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 «'Simɔɔ, 'Simɔɔ, -ɩn pʋ yukwli! *-Saatan 'yɩbha ɔ 'ka aɩn 'wʋbhlɩ, sa wa bhlɩa 'mnɔ 'wʋ, 'ɩn sa wa sɩsalɩa we 'ya -yɔ we flɩ 'wʋ, 'sa.
31 Jesus continuou:
32 Ɩn ka -Lagɔ bhubhoe -na 'gbʋ, dlɩzʋzʋe yi -mɩ 'wʋbɔɔ 'gbʋ. 'Ɩn 'ylɩ -we nya -ɩn -ka lʋbhiti na -gbɛ, -ɩn 'tɛmanɩ -na bheliaa dlɩ la.»
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Piɛlɩ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «Nyɩmaa -Kanyɔ, ɩn ka dlɩ -sa, -ɩn 'ka -kaslʋ 'wʋ mnɩoo, ɩn -yɔ -mɩ 'sɔ. -Ɩn -ka tlɩoo, ɩn -yɔ -mɩ 'sɔ.»
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 'Ɩn -Zezu yia we 'bɩgʋpalɩ: «Ɩn nɛɛ -mɩ -ylaɛ: -zɛɛn -ylɩ -mɩnɩ nya, -kʋkɔ 'na 'ka gbo, 'ɩn -na kpɛlɩa na gbʋ -zakpa ta. 'Ɩn -na gbaa, -ɩn 'nɩ 'mɩ -yi.»
34 Então Jesus afirmou:
35 -Zezu nɛɛ wa -ylaɛ: «Da ɩn tiea aɩn, 'ɩn a 'nɩa 'gwɛzi -bhɔtɔ, -bada -yɔ -sakwla 'wʋbhu, -lu ka aɩn 'wʋbɔɔ?»
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 'Ɩn ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «Nɩɩ, -slɛɛn -ɔ -ka 'gwɛzi -ka, ɔ 'bhu we 'wʋ. -Ɔ -ka -bada -ka, ɔ 'bhu we 'wʋ. 'Ɩn -ɔ 'nɩ tʋgʋgblɛ -ka, -mɔɔ 'pa -mɔɔ -bana 'kadʋ pɛlʋ, 'ɩn ɔ 'ka we 'yabhlo zɔ.
36 Então Jesus disse:
37 Ɩn nɛɛ aɩn -ylaɛ: wɛlɩ -we wa cɛlɩa -Lagɔsɛbhɛ 'wʋ, -we gbaa:
37 Pois as
38 Ɔ 'bɩnɔnya nɛɛ ɔ -ylaɛ: «Nyɩmaa -Kanyɔ, tʋgʋgblɛ sɔ nɩ.»
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 -Zezu 'tlaa, 'ɩn ɔ yia *Olivʋsunyaa -gɔgɔ 'wlu mnɩ, ɔ -yɔ ɔ 'bɩnɔnya 'sɔ. Sa ɔ nʋa -benyi 'sa.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Da ɔ nynia wee da, 'ɩn ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «A bhubhoe -Lagɔ, a yi laylagbʋ lʋ bhlili.»
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 'Bhie, sa nyɩmɛ -ka gbɔkʋ viteli da we bhlia, 'ɩn ɔ yi 'saa wa gwevla. Ɔ 'sibhlia 'kukolu, 'ɩn ɔ yia -Lagɔ bhubhoe.
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 Ɔ nɛɛ: «Dide, -ɩn -ka we 'yɩbha, -ɩn vlalɩ 'mɩ sɩasɩe 'kadʋ -mɩnɩ gwe. We 'na -zɛlɩ nanʋʋ dʋmagbʋ -nɩ, we -zɛ -na dʋmagbʋ.» [
42 dizendo:
43 Tɔʋn, -Lagɔɔ 'anzɩ yabhlo 'bhʋa yalɩ, 'ɩn we yia ɔ 'klʋtlalɩ, we 'ka ɔ dlɩ latɛmanɩɩ 'gbʋ.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 -Zezuu dlɩ sumanɩa tenyi tenyii, 'ɩn ɔ yi 'yaa -Lagɔ bhubhoe 'tɩtɛɛ. 'Ɩn ɔ -yɔɔ sloo 'wlʋa 'pɩɔn, we yia bhlida -tʋ dʋdʋ.]
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Da ɔ bhɩa -Lagɔ bhubhoe, ɔ -sɔa 'wʋ, 'ɩn ɔ yia ɔ 'bɩnɔnyaa -gbɛ lʋyi. 'Ɩn ɔ yia wa 'ylaa -ŋwɔda ylɩ, -we ka gbʋ -wa, wa dlɩ -su.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 Ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «Lɛɛ ka 'gbʋ a ŋwɔ 'ylaa? A -sɔ 'wʋ, 'ɩn a bhubhoe -Lagɔ, a yi laylagbʋ lʋ bhlili.»
46 E disse:
47 -Zezu mɩ ɔ 'bɩnɔnya -yla gbʋ gbada, 'ɩn nyɩmaa -zlo yia ɔ 'tlalɩ. Ɔ 'bɩnɔnya kugbua lɛ 'sɔɔ 'yabhlo wa laa Zudasɩ, mɔ -galɩa wa 'yu. 'Ɩn ɔ yia -Zezu kwesi bɛ, ɔ 'ka ɔ gbleli.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 'Ɩn -Zezu nɛɛ ɔ -ylaɛ: «Zudasɩ, -ɩn 'ka *Nyɩmɛɛ 'Yu pɛlʋ 'paa 'gbʋ -na gblelia ɔ yɩ?»
48 Mas Jesus disse:
49 Gbʋ -we 'kaa -Zezu ylɩ, da ɔ 'bɩnɔnya 'yɩa we -yɔ, 'ɩn wa yia ɔ layɩbhaɛ: «Nyɩmaa -Kanyɔ, -a 'pa waa nyɩma nɩ tʋgʋgblɛɛ?»
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Tɔʋn, 'ɩn wa lʋ -nyɩmɛ yabhlo yia -Lagɔbʋbɔnyaa -kanyɔ 'kadʋʋ zɔlubhonʋnyɔɔ lilikwɛ -yukwli ɔ 'wlu -dɩ.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 'Ɩn -Zezu nɛɛ: «A 'tide we 'yi, we -tʋ 'sa!» Ɔ zɩa ɔɔ nyɩmɛɛ yukwli kwɛ, 'ɩn ɔ yia ɔ jipe.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 'Bhie, -Lagɔbʋbɔnyaa -cɩan, -Lagɔbudu 'kadʋʋ ŋwɛkʋnyaa -cɩan, -yɔ -Lagɔbudu zɔɔ nyɩma kpasɩ, -wa yia -Zezu kpaa, -Zezu nɛɛ wa -ylaɛ: «'Wienyɔ ɩn -mɩa, 'ɩn a yia 'mɩ kpaa yi tʋgʋgblɛ -yɔ su kibhe nya kwɛɛ -nya yɩ?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Ɩn -yɔ aɩn 'sɔ mɩ 'kɔmʋʋ -Lagɔbudu 'kadʋ zɔ, a 'nɩ 'mɩ kpa. Nɩɩ, wee bhla -mɩnɩ mɩ amɩaa -nʋ nya, 'ɩn we mɩa -Saataan 'tɩtɛ mɩa nikpise 'wʋʋ -nʋ nya.»
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Wa kpaa -Zezu, wa -yɔ ɔ mnɩa, 'ɩn wa yia ɔ *-Lagɔbʋbɔnyaa -kanyɔ 'kadʋʋ -budu zɔ 'pa, -zugba Piɛlɩ mɩ -Zezu 'bɩ, ɔ 'nɩ ɔ -yɔ cɩpa.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 Wa -dɩa -kosu 'yi wee -buduŋwɛɛ, nyɩma -wa mɩa 'wɔlɔda, 'ɩn Piɛlɩ yia wa nyɩdɩ ladɩ.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Zɔlubhonʋŋwnɔ 'yɩa ɔ -kosu ŋwɛ -yɔ ladɩda, ɔ ylaa ɔ tenyii, 'ɩn ɔ nɛɛ: «Ɔɔ nyɩmɛ -mɔnɩ mɩ 'ya -Zezuu 'bɩnɔnyɔ nya zlɩmɛ.»
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 'Ɩn Piɛlɩ yia we 'bɩgʋpalɩ ɔɔ 'ŋwnɔ -ylaɛ: «We 'nɩ gbʋzɔnʋ, ɩn 'nɩ ɔ -yi.»
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 -Bha bɛa -sɛ, nyɩmɛ yabhlo mɩa -bha, ɔ ylaa Piɛlɩ tenyii, ɔ nɛɛ: «-Mɩ mɩa dɛ, -ɩn mɩ 'ya ɔ 'bɩnɔnyaa glaa -nyɩmɛ yabhlo nya.»
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 -Mʋʋ 'bɩgʋ, 'lɛlɩ -bhlo 'plɩa sa, 'ɩn nyɩmɛ yabhlo yi 'yaa we ŋwɛ -yɔkpalɩɛ: «Cɩɩn, gbʋzɔnʋ -wa, ɔɔ nyɩmɛ mɩa dɛ, ɔ -yɔ ɔ 'sɔ mɩ zlɩmɛ, nɩɩ, Galilee -nyɩmɛ -wa.»
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 'Ɩn Piɛlɩ yia we 'bɩgʋpalɩ ɔɔ nyɩmɛ -ylaɛ: «'Tale, lɛɛ -ɩn 'yɩbha -ɩn 'ka gba -bha? Ɩ'ɩn 'nʋ -na wɛlɩ 'wʋla.» Piɛlɩ mɩ -slɔ gbada, tɔʋn, 'ɩn -kʋkɔ yia gbo.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Nyɩmaa -Kanyɔ 'bhitia, 'ɩn ɔ yia Piɛlɩ yla tenyii. Tɔʋn, wɛlɩ -we Nyɩmaa -Kanyɔ gbaa, 'ɩn Piɛlɩɩ dlɩ yia we -gʋ -bho, ɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «Piɛlɩ, nyɩma -yla -na yia gbaa nɩɩ, -ɩn 'nɩ 'mɩ -yi, -zakpa ta, 'bhie, -kʋkɔ 'kaa -zɛɛn gbo.»
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Piɛlɩ 'tlaa, 'ɩn ɔ yia nyazɩwie wida -tʋ kpokpo.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Nyɩma -wa mɩa -Zezu ŋwɛkʋda, -zugba wa palɩ ɔ gla, 'ɩn wa bhɩtɩ ɔ.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 Wa -gblia ɔ 'naa 'yli -gʋ, 'ɩn wa yia ɔ layɩbha: «Nyɔɔ 'pa -mɩ -lua? -Ɩn gba ɔ 'ŋnɩ!»
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 'Ɩn wa yi 'yaa ɔ vɛlɩ, wɛlɩɩ 'yli -bhlo -bhlo nya.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Da zlɩ zlɩa, Zuifʋʋ nyɩma kpasɩ, -Lagɔbʋbɔnyaa -cɩan -yɔ -Lagɔɔ titee gwesanya yia 'wlu gbeli. 'Ɩn wa yia -Zezu gbʋwliwʋdɩnya 'yu kwa.
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 'Ɩn wa yia ɔ layɩbha: «-Lagɔɔ -Bhasanyɔ -ɩn -mɩa yɩ? -Ɩn gba we -aɩn -yla.»
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 Ɩn -ka aɩn layɩbha, a 'na 'ka we 'bɩgʋpalɩ 'mɩ -yla.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Nɩɩ, dɛslɛɛn 'dɛbhie -gbolu, Nyɩmɛɛ 'Yu dɩa 'tɩtɛ -ka -Lagɔɔ lilisɔlʋ la.»
69 Mas de agora em diante o
70 Tɔʋn, 'ɩn wa 'dɛ weee yia 'wʋkpɩ: «-Zugba, -Lagɔɔ 'Yu -ɩn -mɩa yɩ?»
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 'Ɩn wa nɛɛ: «-A 'nɩ we dayɩnyaa gbʋ -ka! -A ka -amɩaa 'dɛ nya ɔ ŋwɛɛ wɛlɩ 'nʋ feifei.»
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.