Lucas 19

ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 'Ylɩ yabhlo nya, -Zezu plaa Zelikoo, ɔ mɩ wee 'gbe 'wʋdɩda,
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 'ŋnɩmnɩnyɔ yabhlo mɩa -bha, *nisʋn -gwɛzisanyaa -kanyɔ nya, 'mɔ wa laa -Zasee.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Ɔ mɩ 'klɩ 'yɩda, -de nyɔɔ -wa -Zezuu, ɔ 'ka ɔ -yɔyɩɩ 'gbʋ. Ɔ mɩ nyɩmɛ kibhe nya, nyɩmaa -zloo 'gbʋ, ɔ 'nɩ mneni ɔ 'ka ɔ -yɔyɩ.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 'Yoo -we -Zezu mɩa kwada, -Zasee tlia -gwagwɩe la, su wa laa sikomɔlʋ -we 'yligbea wee 'yoo ŋwɛ -yɔ, 'ɩn ɔ yia we -gbla. -Zezu yia -bha 'plɩlɩa, ɔ 'ka ɔ 'yɩɩ 'gbʋ.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 -Zezu nynia wee su zɔ, ɔ ylaa yalɩ, 'ɩn ɔ nɛɛ -Zasee -ylaɛ: «-Ɩn 'sibhli la slʋɩ, -na -gbɛ ɩn 'kaa -zɛɛn -gʋ.»
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 -Zasee 'sibhlia la -gwagwɩe nya, 'ɩn ɔ -yɔ -Zezu 'sɔ yia ɔ -buduŋwɛɛ mnɩ 'mʋna nya.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 -Wa weee 'yɩa -bha, 'ɩn -maa yia -Zezu zɔ ŋwuŋwenie bhli, wa nɛɛ: «Ɔɔ nyɩmɛ ka gbʋnyuuu kwɛ -kanyɔɔ -gbɛ -gʋa mnɩ.»
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 'Ɩn -Zasee yia Nyɩmaa -Kanyɔ 'yu bɛ, 'ɩn ɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «Na -Kanyɔ, ɩn 'yɩbha ɩn 'ka bobabhanya na zʋzɔnʋʋ kibhe 'nyɛ. 'Ɩn nyɔɔ ɩn -ka 'gwɛzi duun kwɛɛ -sa, ɩn 'ka -mɔɔ we -zakpa -mnʋa 'nyɛ.»
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 'Ɩn -Zezu nɛɛ ɔ -ylaɛ: «'Pʋpʋe ka -zɛɛn -budu -mɩnɩ zɔ pla. -We ka gbʋ -wa, -mɩ mɩ 'ya Ablaamʋʋ zʋaylinyɩmɛ nya.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Nɩɩ, nyɩma -wa mnɔa, 'ma Nyɩmɛɛ 'Yu yia 'ylibɩlanɔnʋa, 'ɩn ɔ 'ka wa gbʋ 'wʋsa.»
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Da nyɩma mɩa -Zezuu wɛlɩ yukwli pʋlʋda, 'ɩn ɔ yi 'yaa wa -yla gbʋʋ nine yabhlo 'pa. -We ka gbʋ -wa, da ɔ cɩpaa -Zeluzalɛmʋ -yɔ, 'ɩn wa yia we 'wlukʋʋn lapʋpalɩ nɩɩ, dɛslɛɛn -Lagɔ slolua ɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩe.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «'Ŋnɩmnɩnyaa zʋaylinyɩmɛ yabhlo mnɩa dʋdʋ -putu -gʋ, wa 'ka ɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ -zɛlɩ, 'ɩn ɔ 'ka lʋyi.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Da ɔ 'kaa mnɩ, 'ɩn ɔ yia ɔ zɔlubhonʋnya glaa nyɩma kugbua la. 'Ɩn ɔ yia wa -can gbʋa -bhlo -bhlo 'wʋladlili. Ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: ‹A 'palɩ we -valɛ, 'ɩn na lʋyibhla 'ka 'sa nyni.›
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 «'Ɩn ɔ dʋdʋ -gʋ nyɩma mɩ ɔ 'wʋnyɛdaa 'gbʋ, wa yia nyɩma ɔ 'bɩ tie, 'ɩn wa nɛɛ: ‹-A 'nɩ 'yɩbha nyɩmɛ -mɔnɩ pɩlɩ -aɩn 'wlu la.›
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 «Wa -zɛlɩa ɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ, 'ɩn ɔ yia ɔ dʋdʋ -gʋ lʋyi. Tɔʋn, ɔ zɔlubhonʋnya ɔ 'nyɛa zlɩmɛ 'gwɛzi yoo, 'ɩn ɔ yia wa la. 'Ɩn -we wa 'yɩa, ɔ 'ka we ŋwɛɛ yibheli.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 «Ɔ zɔlubhonʋnyaa tɩanʋ yia, 'ɩn ɔ nɛɛ: ‹Na -Kanyɔ, 'gwɛzi -we -ɩn 'nyɛa 'mɩ yoo, we -zakpa kugbua ka we -gʋbho.›
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 «Nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: ‹We nanɩ 'yli, zɔlubhonʋnyɔ -zɔnʋ -ɩn -mɩa. -Ɩn ka -lu -sɛlɛɛ lɛnʋe 'yliyɔzʋʋ 'gbʋ, 'gbe kugbua na yia -mɩ yoo 'nyɛa, -ɩn 'ka we 'wlulapɩlɩ.›
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 «Ɔ zɔlubhonʋnyaa 'sɔnʋ yia, 'ɩn -mɔɔ nɛɛ: ‹Na -kanyɔ, 'gwɛzi -we -ɩn 'nyɛa 'mɩ yoo, we -zakpa gbu ka we -gʋbho.›
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 «Nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: ‹-Mɩ -mɔnɩ, 'gbe gbu na yia -mɩ yoo 'nyɛa, -ɩn 'ka we 'wlulapɩlɩ.›
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 «Ɔ zɔlubhonʋnyaa tanʋ yia, 'ɩn -mɔɔ nɛɛ: ‹Na -kanyɔ, -na 'gwɛzi ɩn zizea 'naa pɩ 'wʋ mʋ nɩ.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Ɩn mɩ -mɩ sɔdaa 'gbʋ, ɩn yi 'saa nʋ. Nɩɩ, -ɩn mɩ dlɩtɛlɔnyɔ nya. -Lu -we -ɩn 'nɩ ladɩ, 'mʋ -na bhua 'wʋ. 'Ɩn da -ɩn 'nɩ 'mnɔ 'pa, -bha -na dɩa 'mnɔ.›
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 «Nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: ‹Zɔlubhonʋnyɔ 'nyuu -ɩn -mɩa. -Na 'dɛɛ ŋwɛɛ wɛlɩ -gʋ, na yia -na -yɔgbʋ 'wʋbhua. -Ɩn yi we 'ji nɩɩ, dlɩtɛlɔnyɔ ɩn -mɩa, 'ɩn -lu -we ɩn 'nɩ ladɩ, 'mʋ na bhua 'wʋ, 'mnɔ -we ɩn 'nɩ 'pa, 'mʋ na dɩa.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Lɛɛ ka 'gbʋ -ɩn 'nɩ na 'gwɛzi bankɩ 'wʋ kwa, we 'ka -gʋbhoa? 'Ɩn ɩn -ka lʋyi, ɩn 'ka -mɔ we -saa?›
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 «-Mʋʋ 'bɩgʋ, nyɩma -wa mɩa -bha, ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: ‹A -sa 'gwɛzi ɔ kwɛɛ, -ɔ 'yɩa we -zakpa kugbua a 'nyɛ we -mɔɔ yoo.›
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 «Wa nɛɛ ɔ -ylaɛ: ‹-Amɩaa -kanyɔ, -mɔɔ ka 'cɩn we kugbua kwɛɛ!›
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 «'Ɩn ɔ yia we 'bɩgʋpalɩ wa -ylaɛ: ‹Ɩn nɛɛ, -wa weee kaa -lu duun, wa -nʋ wa yia -gʋpalɩa. 'Ɩn nyɩmɛ -ɔ 'nɩa -lu duun -ka, we -sɛlɛɛ dɛ mɩa ɔ kwɛɛ, kwɛɛ wa yia we ɔ -saa.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 -Slɛɛn, na tʋnyɩma 'nɩa 'yɩbha ɩn pɩlɩ wa 'wlu la, a -yɔ wa yi -seli, 'ɩn a -dɩ wa -blɩɩ na 'yibadɩ.› »
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 -Zezu bhɩa sa gbagbɩe, -mʋʋ 'bɩgʋ, ɔ yia nyɩmaa -zlo 'yugalɩ, 'ɩn ɔ yia -Zeluzalɛmʋ mnɩ.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Da ɔ mɩa Bɛtɩfazee -yɔ Betani kwesi bɛda, -gɔgɔ wa laa *Olivʋsunyaa -gɔgɔ kwesi, 'ɩn ɔ yia ɔ 'bɩnɔnya 'sɔ tie ɔ 'dɛ 'yu.
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 Ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «'Gbe -we mɩa -mɛmɛ -aɩn 'yu, da a -ka -mɔ nyni nɩ, -sokofalɩ -dɔgbʋ a yia lubhu -jɩda ylɩa, nyɩmɛ yabhlogbɔɔ 'nɩ -slɔ we -gʋ ladɩ, a -sa we lubhu, a -yɔ we yi -seli.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 We -ka nyɩmɛ yabhlo ka aɩn layɩbhaɛ: ‹Lɛɛ -lu ka 'gbʋ a sa we lubhua?› A gba ɔ -ylaɛ: ‹-Amɩaa -Kanyɔ 'yɩbha we.› »
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Waa tietienya mnɩa, saa 'dɛ -Zezu gbaa we wa -yla, 'ɩn wa yi 'saa we ylɩ.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Wa mɩ wee -sokofalɩ -dɔgbʋ lubhu -sada, 'ɩn we -cɩan yia wa layɩbhaɛ: «Lɛɛ -lu ka 'gbʋ a sa we lubhua?»
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 'Ɩn wa yia we 'bɩgʋpalɩɛ: «-Amɩaa -Kanyɔ 'yɩbha we.»
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 'Bhie, wa -yɔ wee -sokofalɩ yia -Zezuu -gbɛ yi. 'Ɩn wa yia we wa 'naanya -gʋ lapalɩ. 'Ɩn wa yia -Zezu we -gʋ -gblalɩ.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Da -Zezu mɩa mnɩda, -zugba nyɩma -yɔ 'naa -slʋslʋe mnɩ 'yloogblʋ ɔ 'yu.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Ɔ 'plɩlɩa Olivʋsunyaa -gɔgɔɔ yoo 'wʋ, ɔ 'ka -Zeluzalɛmʋ cɩpaa yi, 'mʋna yea ɔ 'bɩnɔnyaa -zlo, 'ɩn wa yia -Lagɔɔ 'ŋnɩmnɩnɩe bhli, wɛlɩ 'tɩtɛ nya, ninee 'ŋnɩpalɩgbʋ weee ka da wa 'yɩaa 'gbʋ.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 'Ɩn wa nɛɛ:
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Falizɩnyɩma -tɔlʋa mɩa nyɩmaa -zlo glaa, wa nɛɛ -Zezu -ylaɛ: «-Slolunyɔ, -ɩn gba -na 'bɩnɔnya -yla wa 'mu ŋwɛ.»
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 -Zezu yia we 'bɩgʋpalɩɛ: «Ɩn nɛɛ aɩn -ylaɛ, wa -ka ŋwɛ 'mu, 'ɩn tʋkpanya kpɩa 'wʋ!»
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 -Zezu nynia -Zeluzalɛmʋ kwesi, ɔ -talɩa wee 'gbe -gʋ, 'ɩn ɔ yia we 'gbʋ wi.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 Ɔ nɛɛ: «Cɩɩn, -Zeluzalɛmʋ, -we 'kaa -mɩ 'wʋtʋtʋe -dlɔɔ 'nyɛ, -ɩn -ka yaa -zɛɛn ylɩ nya we yibheli, we nanɩ 'yli. Nɩɩ, -slɛɛn we mɩ zizeda -mɩ kwɛɛɛ 'gbʋ, -ɩn 'nɩ mneni -ɩn 'ka we 'yɩ.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 -We ka gbʋ -wa, bhlanya yia nynia -na -nʋ nya, 'ɩn -na tʋnyɩma 'ka -mɩ 'suo bibeli. 'Ɩn wa 'ka -mɩ 'wʋkla sɔ weee lʋ.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Nɩɩ, la wa yia -ɩn -yɔ -na nyɩma 'sɔ -saa. -Na -budunya wa yia wlaa, we tʋkpa 'na 'ka -gʋ ladɩdlɩda -tʋ. -We ka gbʋ -wa, bhla -we nya -Lagɔ 'yɩlɩa -mɩ nyazɩ, 'ɩn ɔ yia -mɩ 'wʋsaa yi, -ɩn 'nɩ we yibheli.»
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 -Zezu mnɩa -Lagɔbudu 'kadʋ ŋwɛɛ, 'ɩn ɔ yia -valɛpanyaa vuvue bhli.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «We mɩ cɛlɩda -Lagɔsɛbhɛ 'wʋɛ:
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 'Kɔmʋʋ, -Zezu slolua nyɩma -Lagɔbudu 'kadʋ zɔ, -zugba, *-Lagɔbʋbɔnyaa -cɩan klaa, -Lagɔɔ titee gwesanya -yɔ Zuifʋʋ 'yugalɩnya yɩa 'klɩ, wa 'ka ɔ 'bha.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 'Ɩn sa wa 'kaa nʋ, wa 'ka ɔ 'bha, 'sa 'nɩ -mɩ. -We ka gbʋ -wa, nyɩma duun ka ɔ ŋwɛɛ wɛlɩ -zɔnʋʋ yukwli pʋlʋe -manɩ.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.