Lucas 19
ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs NVT
1 'Ylɩ yabhlo nya, -Zezu plaa Zelikoo, ɔ mɩ wee 'gbe 'wʋdɩda,
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 'ŋnɩmnɩnyɔ yabhlo mɩa -bha, *nisʋn -gwɛzisanyaa -kanyɔ nya, 'mɔ wa laa -Zasee.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Ɔ mɩ 'klɩ 'yɩda, -de nyɔɔ -wa -Zezuu, ɔ 'ka ɔ -yɔyɩɩ 'gbʋ. Ɔ mɩ nyɩmɛ kibhe nya, nyɩmaa -zloo 'gbʋ, ɔ 'nɩ mneni ɔ 'ka ɔ -yɔyɩ.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 'Yoo -we -Zezu mɩa kwada, -Zasee tlia -gwagwɩe la, su wa laa sikomɔlʋ -we 'yligbea wee 'yoo ŋwɛ -yɔ, 'ɩn ɔ yia we -gbla. -Zezu yia -bha 'plɩlɩa, ɔ 'ka ɔ 'yɩɩ 'gbʋ.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 -Zezu nynia wee su zɔ, ɔ ylaa yalɩ, 'ɩn ɔ nɛɛ -Zasee -ylaɛ: «-Ɩn 'sibhli la slʋɩ, -na -gbɛ ɩn 'kaa -zɛɛn -gʋ.»
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 -Zasee 'sibhlia la -gwagwɩe nya, 'ɩn ɔ -yɔ -Zezu 'sɔ yia ɔ -buduŋwɛɛ mnɩ 'mʋna nya.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 -Wa weee 'yɩa -bha, 'ɩn -maa yia -Zezu zɔ ŋwuŋwenie bhli, wa nɛɛ: «Ɔɔ nyɩmɛ ka gbʋnyuuu kwɛ -kanyɔɔ -gbɛ -gʋa mnɩ.»
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 'Ɩn -Zasee yia Nyɩmaa -Kanyɔ 'yu bɛ, 'ɩn ɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «Na -Kanyɔ, ɩn 'yɩbha ɩn 'ka bobabhanya na zʋzɔnʋʋ kibhe 'nyɛ. 'Ɩn nyɔɔ ɩn -ka 'gwɛzi duun kwɛɛ -sa, ɩn 'ka -mɔɔ we -zakpa -mnʋa 'nyɛ.»
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 'Ɩn -Zezu nɛɛ ɔ -ylaɛ: «'Pʋpʋe ka -zɛɛn -budu -mɩnɩ zɔ pla. -We ka gbʋ -wa, -mɩ mɩ 'ya Ablaamʋʋ zʋaylinyɩmɛ nya.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Nɩɩ, nyɩma -wa mnɔa, 'ma Nyɩmɛɛ 'Yu yia 'ylibɩlanɔnʋa, 'ɩn ɔ 'ka wa gbʋ 'wʋsa.»
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Da nyɩma mɩa -Zezuu wɛlɩ yukwli pʋlʋda, 'ɩn ɔ yi 'yaa wa -yla gbʋʋ nine yabhlo 'pa. -We ka gbʋ -wa, da ɔ cɩpaa -Zeluzalɛmʋ -yɔ, 'ɩn wa yia we 'wlukʋʋn lapʋpalɩ nɩɩ, dɛslɛɛn -Lagɔ slolua ɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩe.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «'Ŋnɩmnɩnyaa zʋaylinyɩmɛ yabhlo mnɩa dʋdʋ -putu -gʋ, wa 'ka ɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ -zɛlɩ, 'ɩn ɔ 'ka lʋyi.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Da ɔ 'kaa mnɩ, 'ɩn ɔ yia ɔ zɔlubhonʋnya glaa nyɩma kugbua la. 'Ɩn ɔ yia wa -can gbʋa -bhlo -bhlo 'wʋladlili. Ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: ‹A 'palɩ we -valɛ, 'ɩn na lʋyibhla 'ka 'sa nyni.›
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 «'Ɩn ɔ dʋdʋ -gʋ nyɩma mɩ ɔ 'wʋnyɛdaa 'gbʋ, wa yia nyɩma ɔ 'bɩ tie, 'ɩn wa nɛɛ: ‹-A 'nɩ 'yɩbha nyɩmɛ -mɔnɩ pɩlɩ -aɩn 'wlu la.›
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 «Wa -zɛlɩa ɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ, 'ɩn ɔ yia ɔ dʋdʋ -gʋ lʋyi. Tɔʋn, ɔ zɔlubhonʋnya ɔ 'nyɛa zlɩmɛ 'gwɛzi yoo, 'ɩn ɔ yia wa la. 'Ɩn -we wa 'yɩa, ɔ 'ka we ŋwɛɛ yibheli.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 «Ɔ zɔlubhonʋnyaa tɩanʋ yia, 'ɩn ɔ nɛɛ: ‹Na -Kanyɔ, 'gwɛzi -we -ɩn 'nyɛa 'mɩ yoo, we -zakpa kugbua ka we -gʋbho.›
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 «Nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: ‹We nanɩ 'yli, zɔlubhonʋnyɔ -zɔnʋ -ɩn -mɩa. -Ɩn ka -lu -sɛlɛɛ lɛnʋe 'yliyɔzʋʋ 'gbʋ, 'gbe kugbua na yia -mɩ yoo 'nyɛa, -ɩn 'ka we 'wlulapɩlɩ.›
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 «Ɔ zɔlubhonʋnyaa 'sɔnʋ yia, 'ɩn -mɔɔ nɛɛ: ‹Na -kanyɔ, 'gwɛzi -we -ɩn 'nyɛa 'mɩ yoo, we -zakpa gbu ka we -gʋbho.›
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 «Nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: ‹-Mɩ -mɔnɩ, 'gbe gbu na yia -mɩ yoo 'nyɛa, -ɩn 'ka we 'wlulapɩlɩ.›
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 «Ɔ zɔlubhonʋnyaa tanʋ yia, 'ɩn -mɔɔ nɛɛ: ‹Na -kanyɔ, -na 'gwɛzi ɩn zizea 'naa pɩ 'wʋ mʋ nɩ.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Ɩn mɩ -mɩ sɔdaa 'gbʋ, ɩn yi 'saa nʋ. Nɩɩ, -ɩn mɩ dlɩtɛlɔnyɔ nya. -Lu -we -ɩn 'nɩ ladɩ, 'mʋ -na bhua 'wʋ. 'Ɩn da -ɩn 'nɩ 'mnɔ 'pa, -bha -na dɩa 'mnɔ.›
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 «Nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: ‹Zɔlubhonʋnyɔ 'nyuu -ɩn -mɩa. -Na 'dɛɛ ŋwɛɛ wɛlɩ -gʋ, na yia -na -yɔgbʋ 'wʋbhua. -Ɩn yi we 'ji nɩɩ, dlɩtɛlɔnyɔ ɩn -mɩa, 'ɩn -lu -we ɩn 'nɩ ladɩ, 'mʋ na bhua 'wʋ, 'mnɔ -we ɩn 'nɩ 'pa, 'mʋ na dɩa.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Lɛɛ ka 'gbʋ -ɩn 'nɩ na 'gwɛzi bankɩ 'wʋ kwa, we 'ka -gʋbhoa? 'Ɩn ɩn -ka lʋyi, ɩn 'ka -mɔ we -saa?›
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 «-Mʋʋ 'bɩgʋ, nyɩma -wa mɩa -bha, ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: ‹A -sa 'gwɛzi ɔ kwɛɛ, -ɔ 'yɩa we -zakpa kugbua a 'nyɛ we -mɔɔ yoo.›
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 «Wa nɛɛ ɔ -ylaɛ: ‹-Amɩaa -kanyɔ, -mɔɔ ka 'cɩn we kugbua kwɛɛ!›
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 «'Ɩn ɔ yia we 'bɩgʋpalɩ wa -ylaɛ: ‹Ɩn nɛɛ, -wa weee kaa -lu duun, wa -nʋ wa yia -gʋpalɩa. 'Ɩn nyɩmɛ -ɔ 'nɩa -lu duun -ka, we -sɛlɛɛ dɛ mɩa ɔ kwɛɛ, kwɛɛ wa yia we ɔ -saa.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 -Slɛɛn, na tʋnyɩma 'nɩa 'yɩbha ɩn pɩlɩ wa 'wlu la, a -yɔ wa yi -seli, 'ɩn a -dɩ wa -blɩɩ na 'yibadɩ.› »
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 -Zezu bhɩa sa gbagbɩe, -mʋʋ 'bɩgʋ, ɔ yia nyɩmaa -zlo 'yugalɩ, 'ɩn ɔ yia -Zeluzalɛmʋ mnɩ.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Da ɔ mɩa Bɛtɩfazee -yɔ Betani kwesi bɛda, -gɔgɔ wa laa *Olivʋsunyaa -gɔgɔ kwesi, 'ɩn ɔ yia ɔ 'bɩnɔnya 'sɔ tie ɔ 'dɛ 'yu.
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 Ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «'Gbe -we mɩa -mɛmɛ -aɩn 'yu, da a -ka -mɔ nyni nɩ, -sokofalɩ -dɔgbʋ a yia lubhu -jɩda ylɩa, nyɩmɛ yabhlogbɔɔ 'nɩ -slɔ we -gʋ ladɩ, a -sa we lubhu, a -yɔ we yi -seli.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 We -ka nyɩmɛ yabhlo ka aɩn layɩbhaɛ: ‹Lɛɛ -lu ka 'gbʋ a sa we lubhua?› A gba ɔ -ylaɛ: ‹-Amɩaa -Kanyɔ 'yɩbha we.› »
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Waa tietienya mnɩa, saa 'dɛ -Zezu gbaa we wa -yla, 'ɩn wa yi 'saa we ylɩ.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Wa mɩ wee -sokofalɩ -dɔgbʋ lubhu -sada, 'ɩn we -cɩan yia wa layɩbhaɛ: «Lɛɛ -lu ka 'gbʋ a sa we lubhua?»
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 'Ɩn wa yia we 'bɩgʋpalɩɛ: «-Amɩaa -Kanyɔ 'yɩbha we.»
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 'Bhie, wa -yɔ wee -sokofalɩ yia -Zezuu -gbɛ yi. 'Ɩn wa yia we wa 'naanya -gʋ lapalɩ. 'Ɩn wa yia -Zezu we -gʋ -gblalɩ.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Da -Zezu mɩa mnɩda, -zugba nyɩma -yɔ 'naa -slʋslʋe mnɩ 'yloogblʋ ɔ 'yu.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Ɔ 'plɩlɩa Olivʋsunyaa -gɔgɔɔ yoo 'wʋ, ɔ 'ka -Zeluzalɛmʋ cɩpaa yi, 'mʋna yea ɔ 'bɩnɔnyaa -zlo, 'ɩn wa yia -Lagɔɔ 'ŋnɩmnɩnɩe bhli, wɛlɩ 'tɩtɛ nya, ninee 'ŋnɩpalɩgbʋ weee ka da wa 'yɩaa 'gbʋ.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 'Ɩn wa nɛɛ:
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Falizɩnyɩma -tɔlʋa mɩa nyɩmaa -zlo glaa, wa nɛɛ -Zezu -ylaɛ: «-Slolunyɔ, -ɩn gba -na 'bɩnɔnya -yla wa 'mu ŋwɛ.»
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 -Zezu yia we 'bɩgʋpalɩɛ: «Ɩn nɛɛ aɩn -ylaɛ, wa -ka ŋwɛ 'mu, 'ɩn tʋkpanya kpɩa 'wʋ!»
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 -Zezu nynia -Zeluzalɛmʋ kwesi, ɔ -talɩa wee 'gbe -gʋ, 'ɩn ɔ yia we 'gbʋ wi.
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 Ɔ nɛɛ: «Cɩɩn, -Zeluzalɛmʋ, -we 'kaa -mɩ 'wʋtʋtʋe -dlɔɔ 'nyɛ, -ɩn -ka yaa -zɛɛn ylɩ nya we yibheli, we nanɩ 'yli. Nɩɩ, -slɛɛn we mɩ zizeda -mɩ kwɛɛɛ 'gbʋ, -ɩn 'nɩ mneni -ɩn 'ka we 'yɩ.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 -We ka gbʋ -wa, bhlanya yia nynia -na -nʋ nya, 'ɩn -na tʋnyɩma 'ka -mɩ 'suo bibeli. 'Ɩn wa 'ka -mɩ 'wʋkla sɔ weee lʋ.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Nɩɩ, la wa yia -ɩn -yɔ -na nyɩma 'sɔ -saa. -Na -budunya wa yia wlaa, we tʋkpa 'na 'ka -gʋ ladɩdlɩda -tʋ. -We ka gbʋ -wa, bhla -we nya -Lagɔ 'yɩlɩa -mɩ nyazɩ, 'ɩn ɔ yia -mɩ 'wʋsaa yi, -ɩn 'nɩ we yibheli.»
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 -Zezu mnɩa -Lagɔbudu 'kadʋ ŋwɛɛ, 'ɩn ɔ yia -valɛpanyaa vuvue bhli.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «We mɩ cɛlɩda -Lagɔsɛbhɛ 'wʋɛ:
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 'Kɔmʋʋ, -Zezu slolua nyɩma -Lagɔbudu 'kadʋ zɔ, -zugba, *-Lagɔbʋbɔnyaa -cɩan klaa, -Lagɔɔ titee gwesanya -yɔ Zuifʋʋ 'yugalɩnya yɩa 'klɩ, wa 'ka ɔ 'bha.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 'Ɩn sa wa 'kaa nʋ, wa 'ka ɔ 'bha, 'sa 'nɩ -mɩ. -We ka gbʋ -wa, nyɩma duun ka ɔ ŋwɛɛ wɛlɩ -zɔnʋʋ yukwli pʋlʋe -manɩ.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.