Lucas 19

ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 'Ylɩ yabhlo nya, -Zezu plaa Zelikoo, ɔ mɩ wee 'gbe 'wʋdɩda,
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 'ŋnɩmnɩnyɔ yabhlo mɩa -bha, *nisʋn -gwɛzisanyaa -kanyɔ nya, 'mɔ wa laa -Zasee.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Ɔ mɩ 'klɩ 'yɩda, -de nyɔɔ -wa -Zezuu, ɔ 'ka ɔ -yɔyɩɩ 'gbʋ. Ɔ mɩ nyɩmɛ kibhe nya, nyɩmaa -zloo 'gbʋ, ɔ 'nɩ mneni ɔ 'ka ɔ -yɔyɩ.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 'Yoo -we -Zezu mɩa kwada, -Zasee tlia -gwagwɩe la, su wa laa sikomɔlʋ -we 'yligbea wee 'yoo ŋwɛ -yɔ, 'ɩn ɔ yia we -gbla. -Zezu yia -bha 'plɩlɩa, ɔ 'ka ɔ 'yɩɩ 'gbʋ.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 -Zezu nynia wee su zɔ, ɔ ylaa yalɩ, 'ɩn ɔ nɛɛ -Zasee -ylaɛ: «-Ɩn 'sibhli la slʋɩ, -na -gbɛ ɩn 'kaa -zɛɛn -gʋ.»
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 -Zasee 'sibhlia la -gwagwɩe nya, 'ɩn ɔ -yɔ -Zezu 'sɔ yia ɔ -buduŋwɛɛ mnɩ 'mʋna nya.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 -Wa weee 'yɩa -bha, 'ɩn -maa yia -Zezu zɔ ŋwuŋwenie bhli, wa nɛɛ: «Ɔɔ nyɩmɛ ka gbʋnyuuu kwɛ -kanyɔɔ -gbɛ -gʋa mnɩ.»
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 'Ɩn -Zasee yia Nyɩmaa -Kanyɔ 'yu bɛ, 'ɩn ɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «Na -Kanyɔ, ɩn 'yɩbha ɩn 'ka bobabhanya na zʋzɔnʋʋ kibhe 'nyɛ. 'Ɩn nyɔɔ ɩn -ka 'gwɛzi duun kwɛɛ -sa, ɩn 'ka -mɔɔ we -zakpa -mnʋa 'nyɛ.»
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 'Ɩn -Zezu nɛɛ ɔ -ylaɛ: «'Pʋpʋe ka -zɛɛn -budu -mɩnɩ zɔ pla. -We ka gbʋ -wa, -mɩ mɩ 'ya Ablaamʋʋ zʋaylinyɩmɛ nya.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Nɩɩ, nyɩma -wa mnɔa, 'ma Nyɩmɛɛ 'Yu yia 'ylibɩlanɔnʋa, 'ɩn ɔ 'ka wa gbʋ 'wʋsa.»
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Da nyɩma mɩa -Zezuu wɛlɩ yukwli pʋlʋda, 'ɩn ɔ yi 'yaa wa -yla gbʋʋ nine yabhlo 'pa. -We ka gbʋ -wa, da ɔ cɩpaa -Zeluzalɛmʋ -yɔ, 'ɩn wa yia we 'wlukʋʋn lapʋpalɩ nɩɩ, dɛslɛɛn -Lagɔ slolua ɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩe.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 Ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «'Ŋnɩmnɩnyaa zʋaylinyɩmɛ yabhlo mnɩa dʋdʋ -putu -gʋ, wa 'ka ɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ -zɛlɩ, 'ɩn ɔ 'ka lʋyi.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Da ɔ 'kaa mnɩ, 'ɩn ɔ yia ɔ zɔlubhonʋnya glaa nyɩma kugbua la. 'Ɩn ɔ yia wa -can gbʋa -bhlo -bhlo 'wʋladlili. Ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: ‹A 'palɩ we -valɛ, 'ɩn na lʋyibhla 'ka 'sa nyni.›
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 «'Ɩn ɔ dʋdʋ -gʋ nyɩma mɩ ɔ 'wʋnyɛdaa 'gbʋ, wa yia nyɩma ɔ 'bɩ tie, 'ɩn wa nɛɛ: ‹-A 'nɩ 'yɩbha nyɩmɛ -mɔnɩ pɩlɩ -aɩn 'wlu la.›
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 «Wa -zɛlɩa ɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ, 'ɩn ɔ yia ɔ dʋdʋ -gʋ lʋyi. Tɔʋn, ɔ zɔlubhonʋnya ɔ 'nyɛa zlɩmɛ 'gwɛzi yoo, 'ɩn ɔ yia wa la. 'Ɩn -we wa 'yɩa, ɔ 'ka we ŋwɛɛ yibheli.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 «Ɔ zɔlubhonʋnyaa tɩanʋ yia, 'ɩn ɔ nɛɛ: ‹Na -Kanyɔ, 'gwɛzi -we -ɩn 'nyɛa 'mɩ yoo, we -zakpa kugbua ka we -gʋbho.›
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 «Nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: ‹We nanɩ 'yli, zɔlubhonʋnyɔ -zɔnʋ -ɩn -mɩa. -Ɩn ka -lu -sɛlɛɛ lɛnʋe 'yliyɔzʋʋ 'gbʋ, 'gbe kugbua na yia -mɩ yoo 'nyɛa, -ɩn 'ka we 'wlulapɩlɩ.›
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 «Ɔ zɔlubhonʋnyaa 'sɔnʋ yia, 'ɩn -mɔɔ nɛɛ: ‹Na -kanyɔ, 'gwɛzi -we -ɩn 'nyɛa 'mɩ yoo, we -zakpa gbu ka we -gʋbho.›
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 «Nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: ‹-Mɩ -mɔnɩ, 'gbe gbu na yia -mɩ yoo 'nyɛa, -ɩn 'ka we 'wlulapɩlɩ.›
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 «Ɔ zɔlubhonʋnyaa tanʋ yia, 'ɩn -mɔɔ nɛɛ: ‹Na -kanyɔ, -na 'gwɛzi ɩn zizea 'naa pɩ 'wʋ mʋ nɩ.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Ɩn mɩ -mɩ sɔdaa 'gbʋ, ɩn yi 'saa nʋ. Nɩɩ, -ɩn mɩ dlɩtɛlɔnyɔ nya. -Lu -we -ɩn 'nɩ ladɩ, 'mʋ -na bhua 'wʋ. 'Ɩn da -ɩn 'nɩ 'mnɔ 'pa, -bha -na dɩa 'mnɔ.›
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 «Nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: ‹Zɔlubhonʋnyɔ 'nyuu -ɩn -mɩa. -Na 'dɛɛ ŋwɛɛ wɛlɩ -gʋ, na yia -na -yɔgbʋ 'wʋbhua. -Ɩn yi we 'ji nɩɩ, dlɩtɛlɔnyɔ ɩn -mɩa, 'ɩn -lu -we ɩn 'nɩ ladɩ, 'mʋ na bhua 'wʋ, 'mnɔ -we ɩn 'nɩ 'pa, 'mʋ na dɩa.
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 Lɛɛ ka 'gbʋ -ɩn 'nɩ na 'gwɛzi bankɩ 'wʋ kwa, we 'ka -gʋbhoa? 'Ɩn ɩn -ka lʋyi, ɩn 'ka -mɔ we -saa?›
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 «-Mʋʋ 'bɩgʋ, nyɩma -wa mɩa -bha, ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: ‹A -sa 'gwɛzi ɔ kwɛɛ, -ɔ 'yɩa we -zakpa kugbua a 'nyɛ we -mɔɔ yoo.›
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 «Wa nɛɛ ɔ -ylaɛ: ‹-Amɩaa -kanyɔ, -mɔɔ ka 'cɩn we kugbua kwɛɛ!›
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 «'Ɩn ɔ yia we 'bɩgʋpalɩ wa -ylaɛ: ‹Ɩn nɛɛ, -wa weee kaa -lu duun, wa -nʋ wa yia -gʋpalɩa. 'Ɩn nyɩmɛ -ɔ 'nɩa -lu duun -ka, we -sɛlɛɛ dɛ mɩa ɔ kwɛɛ, kwɛɛ wa yia we ɔ -saa.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 -Slɛɛn, na tʋnyɩma 'nɩa 'yɩbha ɩn pɩlɩ wa 'wlu la, a -yɔ wa yi -seli, 'ɩn a -dɩ wa -blɩɩ na 'yibadɩ.› »
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 -Zezu bhɩa sa gbagbɩe, -mʋʋ 'bɩgʋ, ɔ yia nyɩmaa -zlo 'yugalɩ, 'ɩn ɔ yia -Zeluzalɛmʋ mnɩ.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Da ɔ mɩa Bɛtɩfazee -yɔ Betani kwesi bɛda, -gɔgɔ wa laa *Olivʋsunyaa -gɔgɔ kwesi, 'ɩn ɔ yia ɔ 'bɩnɔnya 'sɔ tie ɔ 'dɛ 'yu.
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 Ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «'Gbe -we mɩa -mɛmɛ -aɩn 'yu, da a -ka -mɔ nyni nɩ, -sokofalɩ -dɔgbʋ a yia lubhu -jɩda ylɩa, nyɩmɛ yabhlogbɔɔ 'nɩ -slɔ we -gʋ ladɩ, a -sa we lubhu, a -yɔ we yi -seli.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 We -ka nyɩmɛ yabhlo ka aɩn layɩbhaɛ: ‹Lɛɛ -lu ka 'gbʋ a sa we lubhua?› A gba ɔ -ylaɛ: ‹-Amɩaa -Kanyɔ 'yɩbha we.› »
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Waa tietienya mnɩa, saa 'dɛ -Zezu gbaa we wa -yla, 'ɩn wa yi 'saa we ylɩ.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Wa mɩ wee -sokofalɩ -dɔgbʋ lubhu -sada, 'ɩn we -cɩan yia wa layɩbhaɛ: «Lɛɛ -lu ka 'gbʋ a sa we lubhua?»
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 'Ɩn wa yia we 'bɩgʋpalɩɛ: «-Amɩaa -Kanyɔ 'yɩbha we.»
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 'Bhie, wa -yɔ wee -sokofalɩ yia -Zezuu -gbɛ yi. 'Ɩn wa yia we wa 'naanya -gʋ lapalɩ. 'Ɩn wa yia -Zezu we -gʋ -gblalɩ.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Da -Zezu mɩa mnɩda, -zugba nyɩma -yɔ 'naa -slʋslʋe mnɩ 'yloogblʋ ɔ 'yu.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Ɔ 'plɩlɩa Olivʋsunyaa -gɔgɔɔ yoo 'wʋ, ɔ 'ka -Zeluzalɛmʋ cɩpaa yi, 'mʋna yea ɔ 'bɩnɔnyaa -zlo, 'ɩn wa yia -Lagɔɔ 'ŋnɩmnɩnɩe bhli, wɛlɩ 'tɩtɛ nya, ninee 'ŋnɩpalɩgbʋ weee ka da wa 'yɩaa 'gbʋ.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 'Ɩn wa nɛɛ:
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Falizɩnyɩma -tɔlʋa mɩa nyɩmaa -zlo glaa, wa nɛɛ -Zezu -ylaɛ: «-Slolunyɔ, -ɩn gba -na 'bɩnɔnya -yla wa 'mu ŋwɛ.»
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 -Zezu yia we 'bɩgʋpalɩɛ: «Ɩn nɛɛ aɩn -ylaɛ, wa -ka ŋwɛ 'mu, 'ɩn tʋkpanya kpɩa 'wʋ!»
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 -Zezu nynia -Zeluzalɛmʋ kwesi, ɔ -talɩa wee 'gbe -gʋ, 'ɩn ɔ yia we 'gbʋ wi.
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 Ɔ nɛɛ: «Cɩɩn, -Zeluzalɛmʋ, -we 'kaa -mɩ 'wʋtʋtʋe -dlɔɔ 'nyɛ, -ɩn -ka yaa -zɛɛn ylɩ nya we yibheli, we nanɩ 'yli. Nɩɩ, -slɛɛn we mɩ zizeda -mɩ kwɛɛɛ 'gbʋ, -ɩn 'nɩ mneni -ɩn 'ka we 'yɩ.
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 -We ka gbʋ -wa, bhlanya yia nynia -na -nʋ nya, 'ɩn -na tʋnyɩma 'ka -mɩ 'suo bibeli. 'Ɩn wa 'ka -mɩ 'wʋkla sɔ weee lʋ.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Nɩɩ, la wa yia -ɩn -yɔ -na nyɩma 'sɔ -saa. -Na -budunya wa yia wlaa, we tʋkpa 'na 'ka -gʋ ladɩdlɩda -tʋ. -We ka gbʋ -wa, bhla -we nya -Lagɔ 'yɩlɩa -mɩ nyazɩ, 'ɩn ɔ yia -mɩ 'wʋsaa yi, -ɩn 'nɩ we yibheli.»
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 -Zezu mnɩa -Lagɔbudu 'kadʋ ŋwɛɛ, 'ɩn ɔ yia -valɛpanyaa vuvue bhli.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «We mɩ cɛlɩda -Lagɔsɛbhɛ 'wʋɛ:
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 'Kɔmʋʋ, -Zezu slolua nyɩma -Lagɔbudu 'kadʋ zɔ, -zugba, *-Lagɔbʋbɔnyaa -cɩan klaa, -Lagɔɔ titee gwesanya -yɔ Zuifʋʋ 'yugalɩnya yɩa 'klɩ, wa 'ka ɔ 'bha.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 'Ɩn sa wa 'kaa nʋ, wa 'ka ɔ 'bha, 'sa 'nɩ -mɩ. -We ka gbʋ -wa, nyɩma duun ka ɔ ŋwɛɛ wɛlɩ -zɔnʋʋ yukwli pʋlʋe -manɩ.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.