João 4

ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 -Mʋʋ 'bɩgʋ, Falizɩnyɩma ka 'nʋ nɩɩ, nyɩma duun mɩ -Zezu 'bɩyida ɔ 'ka wa batizee we -zi Zaan.
1 Os fariseus ouviram falar que Jesus estava fazendo e batizando mais discípulos do que João,
2 (Nɩɩ, we 'nɩ ɔ dɛ, ɔ 'bɩnɔnya batizea nyɩma). Da -Zezu yibhelia we 'ji,
2 embora não fosse Jesus quem batizasse, mas os seus discípulos.
3 -bha ɔ 'bhʋa Zudee, 'ɩn ɔ yia Galilee lʋ mnɩ.
3 Quando o Senhor ficou sabendo disso, saiu da Judéia e voltou uma vez mais à Galiléia.
4 Ɔ 'ka Galilee mnɩ, we mɩ nɩɩ, ɔ -dɩ Samalii -dʋdʋ 'wʋ.
4 Era-lhe necessário passar por Samaria.
5 — ausente —
5 Assim, chegou a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 — ausente —
6 Havia ali o poço de Jacó. Jesus, cansado da viagem, sentou-se à beira do poço. Isto se deu por volta do meio-dia.
7 -Bha Samaliŋwnɔ yabhlo yia 'nyu 'plia, 'ɩn -Zezu nɛɛ ɔ -yla: «A 'nyɛ 'mɩ 'nyu ɩn 'ka 'ma.»
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: "Dê-me um pouco de água".
8 (Nɩɩ, ɔ 'bɩnɔnya ka lililu zɔa mnɩ 'gbe nʋkplɛ.)
8 ( Os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida. )
9 Ɔɔ 'ŋwnɔ nɛɛ ɔ -yla: «Aya! -Mɩ Zuifʋ zlalɩa -amɩ Samaliŋwnɔ 'nyu yɩ?» Nɩɩ, Zuifʋ -yɔ *Samalii -nyɩma'a 'nʋnnʋ 'wʋla.
9 A mulher samaritana lhe perguntou: "Como o senhor, sendo judeu, pede a mim, uma samaritana, água para beber? " ( Pois os judeus não se dão bem com os samaritanos. )
10 -Zezu nɛɛ ɔ -yla: «A 'nɩ -Lagɔɔ wlawlalu -yi, 'ɩn a 'nɩ -ɔ mɩa aɩn 'nyu -zlalɩda -yi. A -ka yaa we 'ji -yi, ama yi yaa ɔ 'wlʋwlʋnyu -zlalɩa, 'ɩn ɔ 'ka we aɩn 'nyɛ.»
10 Jesus lhe respondeu: "Se você conhecesse o dom de Deus e quem lhe está pedindo água, você lhe teria pedido e ele lhe teria dado água viva".
11 Ɔ nɛɛ: «Na -Kanyɔ, -ɩn 'nɩ floko kwɛɛ -ka, 'ɩn -klɔ -tɔ 'wʋ, sa -ɩn 'ka 'mɩ wee 'wlʋwlʋnyu 'nyɛa?
11 Disse a mulher: "O senhor não tem com que tirar a água, e o poço é fundo. Onde pode conseguir essa água viva?
12 -Amɩaa dʋkpasa Zakɔbʋ 'bhlua wee -klɔ, ɔ 'dɛ ka we 'nyu 'ma, we -yɔ ɔ 'yua -yɔ ɔ 'nɔɔlii -gnʋʋ -zlo. -Mɩ dlɩ 'wʋ nɩɩ, -mɩ 'ylia -mɩ -zia ɔ yɩ?»
12 Acaso o senhor é maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, bem como seus filhos e seu gado? "
13 -Zezu nɛɛ ɔ -yla: «Nyɩmɛ -ɔ -ka nyu nɩ 'ma, 'nyumatʋ yia ɔ 'bhaa lʋ.
13 Jesus respondeu: "Quem beber desta água terá sede outra vez,
14 Nɩɩ, 'nyu -we na yia wlaa, nyɩmɛ -ɔ -ka we 'ma, 'nyumatʋ 'na 'ka 'maslɛɛn ɔ 'bha. 'Ɩn wee 'nyu zɛa ɔ 'wʋ 'wlʋwlʋnyu, da 'yliyɔgagɩe -we 'nɩa bhloluda -ka, we bhʋa.»
14 mas quem beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der se tornará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna".
15 Ɔɔ 'ŋwnɔ nɛɛ ɔ -yla: «Na -Kanyɔ, 'nyɛ 'mɩ wee 'nyu, 'nyumatʋ yi -slɛɛn 'mɩ 'bha, ɩn yi 'maslɛɛn -seli 'nyu 'plia yi.»
15 A mulher lhe disse: "Senhor, dê-me dessa água, para que eu não tenha mais sede, nem precise voltar aqui para tirar água".
16 -Zezu nɛɛ ɔ -ylaɛ: «A mnɩ amaa 'lowli laa, a -yɔ ɔ 'sɔ 'ka yi.»
16 Ele lhe disse: "Vá, chame o seu marido e volte".
17 Ɔ nɛɛ: «Ɩn 'nɩ 'lowli -ka.»
17 "Não tenho marido", respondeu ela. Disse-lhe Jesus: "Você falou corretamente, dizendo que não tem marido.
18 Nɩɩ, a 'yɩ 'lowlia gbu. -Mɔmɔ a -yɔ ɔ 'sɔ mɩa dɛ nɩ, ɔ 'nɩ amaa 'lowli. Gbʋzɔnʋ -wa.»
18 O fato é que você já teve cinco; e o homem com quem agora vive não é seu marido. O que você acabou de dizer é verdade".
19 Ɔɔ 'ŋwnɔ nɛɛ: «Cɩɩn, na -Kanyɔ, ɩn -yi we 'ji nɩɩ, -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔ -ɩn -mɩa.
19 Disse a mulher: "Senhor, vejo que é profeta.
20 -Gɔgɔ 'kadʋ nɩ 'wlu -amɩaa dʋkpasɩ bʋbɔ bhaa -Lagɔ, 'ɩn amɩa nɛɛ: -Zeluzalɛmʋ wa 'kaa -Lagɔ bʋbɔ.»
20 Nossos antepassados adoraram neste monte, mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde se deve adorar".
21 -Zezu nɛɛ ɔ -yla: «Bhɔlɔ, a zʋ 'mɩ dlɩ -gʋ. Bhla yabhlo yia bɛa, we 'nɩ -gɔgɔ 'kadʋ 'wlu, 'ɩn we 'nɩ -Zeluzalɛmʋ wa 'ka Dide -Lagɔ bʋbɔ.
21 Jesus declarou: "Creia em mim, mulher: está próxima a hora em que vocês não adorarão o Pai nem neste monte, nem em Jerusalém.
22 Nɩɩ, amɩa *Samalii -nyɩma, -we a bʋbɔa, a 'nɩ we -yi. 'Ɩn -we -amɩa Zuifʋ bʋbɔa, -a -yi we. -We ka gbʋ -wa, Gbʋwʋsanyɔ mɩa, Zuifʋʋ -gbɛ ɔ bhʋa.
22 Vocês, samaritanos, adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, pois a salvação vem dos judeus.
23 Nɩɩ, bhla -we nya -wa bʋbɔa Dide -Lagɔ tɩklɩɩ, wa 'kaa ɔ bʋbɔ Zuzu nya sazɔnʋ sa, we bhla ka cɩpa, 'ɩn we ka nyni. Nɩɩ, we 'sasʋkpa -nyɩmaa da -Lagɔ talɩa, wa 'ka ɔ bʋbɔ.
23 No entanto, está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. São estes os adoradores que o Pai procura.
24 -Lagɔ mɩ Zuzu nya. -Wa 'kaa ɔ bʋbɔ, wa bʋbɔ ɔ Zuzu nya sazɔnʋ sa.»
24 Deus é espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade".
25 Ɔɔ 'ŋwnɔ nɛɛ ɔ -yla: «Ɩn -yi we 'ji nɩɩ, Mesi yia yia. (We ji -wa -Lagɔɔ -Bhasanyɔ.) Ɔ -ka yi nɩ, mɔ yia we 'dɛ weee 'wʋsɩsalɩa.»
25 Disse a mulher: "Eu sei que o Messias ( chamado Cristo ) está para vir. Quando ele vier, explicará tudo para nós".
26 Ɔ nɛɛ ɔ -yla: «Mɔ mɩa da aɩn -yla gbada.»
26 Então Jesus declarou: "Eu sou o Messias! Eu, que estou falando com você".
27 -Bha -bhlokpadɛ ɔ 'bɩnɔnya yia lʋ. 'Ɩn wa yia -Zezu -yɔ 'ŋwnɔ yabhlo -yɔyɩ 'dɩ -sada. 'Ɩn we yia wa ŋwɛgaga -sʋbhalɩ, -zugba wa gba -mɔ dlɩ zɔɛ: «Lɛɛ -lu ɔ yɩbhalɩ ɔɔ 'ŋwnɔa? Lɛɛ -gbʋ ɔ gba ɔ -yla?» Nɩɩ, 'sasʋkpa -layɩbhawɛlɩ nɩ 'nɩ nyɩmɛ yabhlogbɔɔ ŋwɛɛ 'tla.
27 Naquele momento os seus discípulos voltaram e ficaram surpresos ao encontrá-lo conversando com uma mulher. Mas ninguém perguntou: "Que queres saber? " ou: "Por que estás conversando com ela? "
28 Tɔʋn, ɔɔ 'ŋwnɔ tɩa -bha ɔ 'nyu -nyida, 'ɩn ɔ yia 'gbe nʋkplɛ pla. Ɔ nɛɛ nyɩma -yla:
28 Então, deixando o seu cântaro, a mulher voltou à cidade e disse ao povo:
29 «A yi! A yi -nya, a 'ka nyɩmɛ yabhlo 'yɩ! Mɔ gbaa na lɛnʋgbʋ weee. We 'wlʋ sa mɔ -wa -Lagɔɔ -Bhasanyɔ.»
29 "Venham ver um homem que me disse tudo o que tenho feito. Será que ele não é o Cristo? "
30 Tɔʋn, wa yia 'gbe nʋkplɛ 'tla, 'ɩn wa yia -Zezuu gbɛgbɛɩn mnɩnɩ.
30 Então saíram da cidade e foram para onde ele estava.
31 We bhla, ɔ 'bɩnɔnya mɩ ɔ bhubhoeda ɔ 'ka li.
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com ele: "Mestre, come alguma coisa".
32 'Ɩn ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «Lililu -we ɩn 'kaa li, a 'nɩ we -yi.»
32 Mas ele lhes disse: "Tenho algo para comer que vocês não conhecem".
33 'Ɩn ɔ 'bɩnɔnya nɛɛ wa 'dɛkpʋa nyɩdɩ: «Aya! Nyɔɔ 'nyɛ ɔ lililua?»
33 Então os seus discípulos disseram uns aos outros: "Será que alguém lhe trouxe comida? "
34 Ɔ nɛɛ wa -yla: «Na yoopanyɔɔ dʋmagbʋʋ 'nʋŋwɛzʋzʋe -yɔ ɔ lubhoo 'wlubhabhɩe, mʋ -wa na lililu.
34 Disse Jesus: "A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e concluir a sua obra.
35 Amɩa, a nɛɛ nɩɩ, we -tʋ 'wʋ 'cʋ -mnʋa, 'ɩn -luu -dɩdɩ bhla 'ka nyni, -amɩ nɛɛ aɩn -yla, nɩɩ, we -dɩdɩ bhla ka -slɛɛn nyni. A -talɩ kpaa -gʋ, we 'ya ka zalɩ.
35 Vocês não dizem: ‘Daqui a quatro meses haverá a colheita’? Eu lhes digo: Abram os olhos e vejam os campos! Eles estão maduros para a colheita.
36 -Ɔ -ka -luu -dɩdɩnyɔ nya -mɩ, ɔ ka ɔnʋʋ -tnʋʋ 'yɩ. Nɩɩ, ɔ mɩ nyɩma 'wlugʋgwlalɩda, 'yliyɔgagɩe -we 'nɩa bhloluda -ka, -Lagɔ 'ka we wa 'nyɛ. 'Ɩn we glʋglʋnyɔ -yɔ we -dɩdɩnyɔ 'ka 'mʋna li dabhlo.
36 Aquele que colhe já recebe o seu salário e colhe fruto para a vida eterna, de forma que se alegram juntos o que semeia e o que colhe.
37 Nɩɩ, nine yabhlo nɛɛ: ‹Nyɩmɛ yabhlo glʋa, 'ɩn nyɩmɛ -putu dɩa.› Gbʋzɔnʋ -wa.
37 Assim é verdadeiro o ditado: ‘Um semeia, e outro colhe’.
38 Kpaa -we 'wʋ a 'nɩa lubho nʋ, -mɔ ɩn tiea aɩn we -luu -dɩdɩ bhla. Tɔlʋa ka -mɔ lubho nʋ, 'ɩn wa yia sɩa. 'Ɩn -amɩa yɩa we 'wʋ -tnʋʋ.»
38 Eu os enviei para colherem o que vocês não cultivaram. Outros realizaram o trabalho árduo, e vocês vieram a usufruir do trabalho deles".
39 -Mʋʋ 'bɩgʋ, ɔɔ 'ŋwnɔɔ gbagbawɛlɩ -gʋ Samalii -nyɩma duun zʋa -Zezu dlɩ -gʋ. Ɔ nɛɛ wa -yla: «Ɔɔ nyɩmɛ nɩ gbaa 'mɩ -yla na lɛnʋgbʋ weee.»
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele por causa do seguinte testemunho dado pela mulher: "Ele me disse tudo o que tenho feito".
40 We 'dɛɛ 'gbʋ, Samalii -nyɩmaa -zlo yia -Zezuu -gbɛ yi. 'Ɩn wa yia ɔ -bɛlʋ -yɔpalɩ, ɔ -yɔ wa 'ka -tʋ. Ɔ li -bha 'ylɩ 'sɔ.
40 Assim, quando se aproximaram dele, os samaritanos insistiram em que ficasse com eles, e ele ficou dois dias.
41 'Ɩn tɔlʋa yia wa -gʋ -bho dlɩzʋzʋe nya, ɔ 'dɛɛ ŋwɛɛ wɛlɩɩ 'gbʋ.
41 E por causa da sua palavra, muitos outros creram.
42 Wa nɛɛ ɔɔ 'ŋwnɔ -yla: «We 'nɩ -slɛɛn amaa wɛlɩ -bhlogbɔɔ 'gbʋ -a yi ɔ dlɩ -gʋ zʋ. Nɩɩ, -amɩaa 'dɛ ka ɔ ŋwɛɛ wɛlɩ 'nʋ. Nɩɩ, -a -yi -slɛɛn we 'ji nɩɩ, mɔ -wa dʋdʋgʋ -nyɩma weee Gbʋwʋsanyɔɔ 'dɛbhie.»
42 E disseram à mulher: "Agora cremos não somente por causa do que você disse, pois nós mesmos o ouvimos e sabemos que este é realmente o Salvador do mundo".
43 -Zezu li -bha 'ylɩ 'sɔ, we tanʋʋ zlɩ, 'ɩn ɔ yia ɔ 'yoo bhli, ɔ 'ka Galilee -dʋdʋ -gʋ lʋ mnɩ.
43 Depois daqueles dois dias, ele partiu para a Galiléia.
44 (Nɩɩ, -Zezuu 'dɛ ka gba nɩɩ, wa'a zʋ -bha -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔ ɔ 'dɛɛ -zɔɔ.)
44 ( Jesus tinha afirmado que nenhum profeta tem honra em sua própria terra. )
45 Tɔʋn, ɔ nynia Galilee, 'ɩn nyɩmaa -zlo yia ɔ yoo -saa yi. -We ka gbʋ -wa, gwɛdigbʋ ɔ nʋa lɛ -Zeluzalɛmʋ 'Wʋzɩtɩylɩɩ 'fɛtɩɩ bhla, wa ka -bha 'yɩ.
45 Quando chegou à Galiléia, os galileus deram-lhe boas-vindas. Eles tinham visto tudo o que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa da Páscoa, pois também haviam estado lá.
46 'Bhie ɔ yia Kana lʋ mnɩ, Galilee -dʋdʋ -gʋ, da ɔ 'bhitilia 'nyu nʋ 'wʋla. Nɩɩ, *Ewlodʋʋ nyɩmɛ 'kadʋ yabhlo mɩa Kapɛnaumʋ, ɔ 'yu ka gu -yɔ.
46 Mais uma vez, ele visitou Caná da Galiléia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Ɔ 'nʋa nɩɩ, -Zezu ka Zudee 'bhʋ, ɔ ka Galilee mnɩ, 'ɩn ɔɔ nyɩmɛ yia Kana mnɩ, ɔ 'ka ɔ 'yɩ. Ɔ nynia ɔ -gbɛ, ɔ nɛɛ ɔ -yla: «-Na zukpa -wa! -A mnɩ Kapɛnaumʋ, -ɩn 'ka na 'yu jipe, ɔ yi tlɩ.»
47 Quando ele ouviu falar que Jesus tinha chegado à Galiléia, vindo da Judéia, procurou-o e suplicou-lhe que fosse curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 -Zezu nɛɛ ɔ -yla: «We 'nɩ gwɛdigbʋnya 'wʋbhʋ, a 'nɩ mneni a 'ka 'mɩ dlɩ -gʋ zʋ.»
48 Disse-lhe Jesus: "Se vocês não virem sinais e maravilhas, nunca crerão".
49 Ɔɔ nyɩmɛ 'kadʋ nɛɛ ɔ -yla: «Na -Kanyɔ, -a mnɩ -mɔ, na 'yu yi tlɩ.»
49 O oficial do rei disse: "Senhor, vem, antes que o meu filho morra".
50 Ɔ nɛɛ: «Mnɩ -buduŋwɛɛ, nɩɩ, -na 'yu ka 'pʋ.»
50 Jesus respondeu: "Pode ir. O seu filho continuará vivo". O homem confiou na palavra de Jesus e partiu.
51 Ɔ mɩ mnɩda, 'ɩn ɔ -yɔ ɔ zɔyua yia gbeli 'yloogblʋ. -Maa nɛɛ ɔ -yla: «-Na 'yu ka 'pʋ.»
51 Estando ele ainda a caminho, seus servos vieram ao seu encontro com notícias de que o menino estava vivo.
52 'Ɩn ɔ yia wa layɩbhaɛ: «'Lee, bhla -mʋmʋ nya ɔ yili 'wʋa?»
52 Quando perguntou a que horas o seu filho tinha melhorado, eles lhe disseram: "A febre o deixou ontem, à uma hora da tarde".
53 Ɔɔ 'yuu dide yia we 'jiyibheli nɩɩ, wee bhla -bhlokpadɛ nya, -Zezu gbaa ɔ -ylaɛ: «-Na 'yu ka 'pʋ.» -Bha ɔ -yɔ ɔ -buduŋwɛɛ -nyɩma weee zʋa -Zezu dlɩ -gʋ.
53 Então o pai percebeu que aquela fora exatamente a hora em que Jesus lhe dissera: "O seu filho continuará vivo". Assim, creram ele e todos os de sua casa.
54 Wee gwɛdigbʋʋ 'sɔnʋ ɔ nʋa dɛ lɛ ɔ Zudee -bhʋda, ɔ 'ka Galilee mnɩ.
54 Esse foi o segundo sinal miraculoso que Jesus realizou, depois que veio da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.