João 4
ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs ARIB
1 -Mʋʋ 'bɩgʋ, Falizɩnyɩma ka 'nʋ nɩɩ, nyɩma duun mɩ -Zezu 'bɩyida ɔ 'ka wa batizee we -zi Zaan.
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (Nɩɩ, we 'nɩ ɔ dɛ, ɔ 'bɩnɔnya batizea nyɩma). Da -Zezu yibhelia we 'ji,
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 -bha ɔ 'bhʋa Zudee, 'ɩn ɔ yia Galilee lʋ mnɩ.
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Ɔ 'ka Galilee mnɩ, we mɩ nɩɩ, ɔ -dɩ Samalii -dʋdʋ 'wʋ.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 — ausente —
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 — ausente —
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 -Bha Samaliŋwnɔ yabhlo yia 'nyu 'plia, 'ɩn -Zezu nɛɛ ɔ -yla: «A 'nyɛ 'mɩ 'nyu ɩn 'ka 'ma.»
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Nɩɩ, ɔ 'bɩnɔnya ka lililu zɔa mnɩ 'gbe nʋkplɛ.)
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Ɔɔ 'ŋwnɔ nɛɛ ɔ -yla: «Aya! -Mɩ Zuifʋ zlalɩa -amɩ Samaliŋwnɔ 'nyu yɩ?» Nɩɩ, Zuifʋ -yɔ *Samalii -nyɩma'a 'nʋnnʋ 'wʋla.
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 -Zezu nɛɛ ɔ -yla: «A 'nɩ -Lagɔɔ wlawlalu -yi, 'ɩn a 'nɩ -ɔ mɩa aɩn 'nyu -zlalɩda -yi. A -ka yaa we 'ji -yi, ama yi yaa ɔ 'wlʋwlʋnyu -zlalɩa, 'ɩn ɔ 'ka we aɩn 'nyɛ.»
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 Ɔ nɛɛ: «Na -Kanyɔ, -ɩn 'nɩ floko kwɛɛ -ka, 'ɩn -klɔ -tɔ 'wʋ, sa -ɩn 'ka 'mɩ wee 'wlʋwlʋnyu 'nyɛa?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 -Amɩaa dʋkpasa Zakɔbʋ 'bhlua wee -klɔ, ɔ 'dɛ ka we 'nyu 'ma, we -yɔ ɔ 'yua -yɔ ɔ 'nɔɔlii -gnʋʋ -zlo. -Mɩ dlɩ 'wʋ nɩɩ, -mɩ 'ylia -mɩ -zia ɔ yɩ?»
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 -Zezu nɛɛ ɔ -yla: «Nyɩmɛ -ɔ -ka nyu nɩ 'ma, 'nyumatʋ yia ɔ 'bhaa lʋ.
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 Nɩɩ, 'nyu -we na yia wlaa, nyɩmɛ -ɔ -ka we 'ma, 'nyumatʋ 'na 'ka 'maslɛɛn ɔ 'bha. 'Ɩn wee 'nyu zɛa ɔ 'wʋ 'wlʋwlʋnyu, da 'yliyɔgagɩe -we 'nɩa bhloluda -ka, we bhʋa.»
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Ɔɔ 'ŋwnɔ nɛɛ ɔ -yla: «Na -Kanyɔ, 'nyɛ 'mɩ wee 'nyu, 'nyumatʋ yi -slɛɛn 'mɩ 'bha, ɩn yi 'maslɛɛn -seli 'nyu 'plia yi.»
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 -Zezu nɛɛ ɔ -ylaɛ: «A mnɩ amaa 'lowli laa, a -yɔ ɔ 'sɔ 'ka yi.»
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Ɔ nɛɛ: «Ɩn 'nɩ 'lowli -ka.»
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Nɩɩ, a 'yɩ 'lowlia gbu. -Mɔmɔ a -yɔ ɔ 'sɔ mɩa dɛ nɩ, ɔ 'nɩ amaa 'lowli. Gbʋzɔnʋ -wa.»
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Ɔɔ 'ŋwnɔ nɛɛ: «Cɩɩn, na -Kanyɔ, ɩn -yi we 'ji nɩɩ, -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔ -ɩn -mɩa.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 -Gɔgɔ 'kadʋ nɩ 'wlu -amɩaa dʋkpasɩ bʋbɔ bhaa -Lagɔ, 'ɩn amɩa nɛɛ: -Zeluzalɛmʋ wa 'kaa -Lagɔ bʋbɔ.»
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 -Zezu nɛɛ ɔ -yla: «Bhɔlɔ, a zʋ 'mɩ dlɩ -gʋ. Bhla yabhlo yia bɛa, we 'nɩ -gɔgɔ 'kadʋ 'wlu, 'ɩn we 'nɩ -Zeluzalɛmʋ wa 'ka Dide -Lagɔ bʋbɔ.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Nɩɩ, amɩa *Samalii -nyɩma, -we a bʋbɔa, a 'nɩ we -yi. 'Ɩn -we -amɩa Zuifʋ bʋbɔa, -a -yi we. -We ka gbʋ -wa, Gbʋwʋsanyɔ mɩa, Zuifʋʋ -gbɛ ɔ bhʋa.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Nɩɩ, bhla -we nya -wa bʋbɔa Dide -Lagɔ tɩklɩɩ, wa 'kaa ɔ bʋbɔ Zuzu nya sazɔnʋ sa, we bhla ka cɩpa, 'ɩn we ka nyni. Nɩɩ, we 'sasʋkpa -nyɩmaa da -Lagɔ talɩa, wa 'ka ɔ bʋbɔ.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 -Lagɔ mɩ Zuzu nya. -Wa 'kaa ɔ bʋbɔ, wa bʋbɔ ɔ Zuzu nya sazɔnʋ sa.»
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Ɔɔ 'ŋwnɔ nɛɛ ɔ -yla: «Ɩn -yi we 'ji nɩɩ, Mesi yia yia. (We ji -wa -Lagɔɔ -Bhasanyɔ.) Ɔ -ka yi nɩ, mɔ yia we 'dɛ weee 'wʋsɩsalɩa.»
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Ɔ nɛɛ ɔ -yla: «Mɔ mɩa da aɩn -yla gbada.»
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 -Bha -bhlokpadɛ ɔ 'bɩnɔnya yia lʋ. 'Ɩn wa yia -Zezu -yɔ 'ŋwnɔ yabhlo -yɔyɩ 'dɩ -sada. 'Ɩn we yia wa ŋwɛgaga -sʋbhalɩ, -zugba wa gba -mɔ dlɩ zɔɛ: «Lɛɛ -lu ɔ yɩbhalɩ ɔɔ 'ŋwnɔa? Lɛɛ -gbʋ ɔ gba ɔ -yla?» Nɩɩ, 'sasʋkpa -layɩbhawɛlɩ nɩ 'nɩ nyɩmɛ yabhlogbɔɔ ŋwɛɛ 'tla.
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Tɔʋn, ɔɔ 'ŋwnɔ tɩa -bha ɔ 'nyu -nyida, 'ɩn ɔ yia 'gbe nʋkplɛ pla. Ɔ nɛɛ nyɩma -yla:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 «A yi! A yi -nya, a 'ka nyɩmɛ yabhlo 'yɩ! Mɔ gbaa na lɛnʋgbʋ weee. We 'wlʋ sa mɔ -wa -Lagɔɔ -Bhasanyɔ.»
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Tɔʋn, wa yia 'gbe nʋkplɛ 'tla, 'ɩn wa yia -Zezuu gbɛgbɛɩn mnɩnɩ.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 We bhla, ɔ 'bɩnɔnya mɩ ɔ bhubhoeda ɔ 'ka li.
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 'Ɩn ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «Lililu -we ɩn 'kaa li, a 'nɩ we -yi.»
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 'Ɩn ɔ 'bɩnɔnya nɛɛ wa 'dɛkpʋa nyɩdɩ: «Aya! Nyɔɔ 'nyɛ ɔ lililua?»
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Ɔ nɛɛ wa -yla: «Na yoopanyɔɔ dʋmagbʋʋ 'nʋŋwɛzʋzʋe -yɔ ɔ lubhoo 'wlubhabhɩe, mʋ -wa na lililu.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Amɩa, a nɛɛ nɩɩ, we -tʋ 'wʋ 'cʋ -mnʋa, 'ɩn -luu -dɩdɩ bhla 'ka nyni, -amɩ nɛɛ aɩn -yla, nɩɩ, we -dɩdɩ bhla ka -slɛɛn nyni. A -talɩ kpaa -gʋ, we 'ya ka zalɩ.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 -Ɔ -ka -luu -dɩdɩnyɔ nya -mɩ, ɔ ka ɔnʋʋ -tnʋʋ 'yɩ. Nɩɩ, ɔ mɩ nyɩma 'wlugʋgwlalɩda, 'yliyɔgagɩe -we 'nɩa bhloluda -ka, -Lagɔ 'ka we wa 'nyɛ. 'Ɩn we glʋglʋnyɔ -yɔ we -dɩdɩnyɔ 'ka 'mʋna li dabhlo.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Nɩɩ, nine yabhlo nɛɛ: ‹Nyɩmɛ yabhlo glʋa, 'ɩn nyɩmɛ -putu dɩa.› Gbʋzɔnʋ -wa.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Kpaa -we 'wʋ a 'nɩa lubho nʋ, -mɔ ɩn tiea aɩn we -luu -dɩdɩ bhla. Tɔlʋa ka -mɔ lubho nʋ, 'ɩn wa yia sɩa. 'Ɩn -amɩa yɩa we 'wʋ -tnʋʋ.»
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 -Mʋʋ 'bɩgʋ, ɔɔ 'ŋwnɔɔ gbagbawɛlɩ -gʋ Samalii -nyɩma duun zʋa -Zezu dlɩ -gʋ. Ɔ nɛɛ wa -yla: «Ɔɔ nyɩmɛ nɩ gbaa 'mɩ -yla na lɛnʋgbʋ weee.»
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 We 'dɛɛ 'gbʋ, Samalii -nyɩmaa -zlo yia -Zezuu -gbɛ yi. 'Ɩn wa yia ɔ -bɛlʋ -yɔpalɩ, ɔ -yɔ wa 'ka -tʋ. Ɔ li -bha 'ylɩ 'sɔ.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 'Ɩn tɔlʋa yia wa -gʋ -bho dlɩzʋzʋe nya, ɔ 'dɛɛ ŋwɛɛ wɛlɩɩ 'gbʋ.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 Wa nɛɛ ɔɔ 'ŋwnɔ -yla: «We 'nɩ -slɛɛn amaa wɛlɩ -bhlogbɔɔ 'gbʋ -a yi ɔ dlɩ -gʋ zʋ. Nɩɩ, -amɩaa 'dɛ ka ɔ ŋwɛɛ wɛlɩ 'nʋ. Nɩɩ, -a -yi -slɛɛn we 'ji nɩɩ, mɔ -wa dʋdʋgʋ -nyɩma weee Gbʋwʋsanyɔɔ 'dɛbhie.»
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 -Zezu li -bha 'ylɩ 'sɔ, we tanʋʋ zlɩ, 'ɩn ɔ yia ɔ 'yoo bhli, ɔ 'ka Galilee -dʋdʋ -gʋ lʋ mnɩ.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 (Nɩɩ, -Zezuu 'dɛ ka gba nɩɩ, wa'a zʋ -bha -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔ ɔ 'dɛɛ -zɔɔ.)
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Tɔʋn, ɔ nynia Galilee, 'ɩn nyɩmaa -zlo yia ɔ yoo -saa yi. -We ka gbʋ -wa, gwɛdigbʋ ɔ nʋa lɛ -Zeluzalɛmʋ 'Wʋzɩtɩylɩɩ 'fɛtɩɩ bhla, wa ka -bha 'yɩ.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 'Bhie ɔ yia Kana lʋ mnɩ, Galilee -dʋdʋ -gʋ, da ɔ 'bhitilia 'nyu nʋ 'wʋla. Nɩɩ, *Ewlodʋʋ nyɩmɛ 'kadʋ yabhlo mɩa Kapɛnaumʋ, ɔ 'yu ka gu -yɔ.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Ɔ 'nʋa nɩɩ, -Zezu ka Zudee 'bhʋ, ɔ ka Galilee mnɩ, 'ɩn ɔɔ nyɩmɛ yia Kana mnɩ, ɔ 'ka ɔ 'yɩ. Ɔ nynia ɔ -gbɛ, ɔ nɛɛ ɔ -yla: «-Na zukpa -wa! -A mnɩ Kapɛnaumʋ, -ɩn 'ka na 'yu jipe, ɔ yi tlɩ.»
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 -Zezu nɛɛ ɔ -yla: «We 'nɩ gwɛdigbʋnya 'wʋbhʋ, a 'nɩ mneni a 'ka 'mɩ dlɩ -gʋ zʋ.»
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 Ɔɔ nyɩmɛ 'kadʋ nɛɛ ɔ -yla: «Na -Kanyɔ, -a mnɩ -mɔ, na 'yu yi tlɩ.»
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Ɔ nɛɛ: «Mnɩ -buduŋwɛɛ, nɩɩ, -na 'yu ka 'pʋ.»
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Ɔ mɩ mnɩda, 'ɩn ɔ -yɔ ɔ zɔyua yia gbeli 'yloogblʋ. -Maa nɛɛ ɔ -yla: «-Na 'yu ka 'pʋ.»
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 'Ɩn ɔ yia wa layɩbhaɛ: «'Lee, bhla -mʋmʋ nya ɔ yili 'wʋa?»
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Ɔɔ 'yuu dide yia we 'jiyibheli nɩɩ, wee bhla -bhlokpadɛ nya, -Zezu gbaa ɔ -ylaɛ: «-Na 'yu ka 'pʋ.» -Bha ɔ -yɔ ɔ -buduŋwɛɛ -nyɩma weee zʋa -Zezu dlɩ -gʋ.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Wee gwɛdigbʋʋ 'sɔnʋ ɔ nʋa dɛ lɛ ɔ Zudee -bhʋda, ɔ 'ka Galilee mnɩ.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.