João 4

ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 -Mʋʋ 'bɩgʋ, Falizɩnyɩma ka 'nʋ nɩɩ, nyɩma duun mɩ -Zezu 'bɩyida ɔ 'ka wa batizee we -zi Zaan.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (Nɩɩ, we 'nɩ ɔ dɛ, ɔ 'bɩnɔnya batizea nyɩma). Da -Zezu yibhelia we 'ji,
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 -bha ɔ 'bhʋa Zudee, 'ɩn ɔ yia Galilee lʋ mnɩ.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Ɔ 'ka Galilee mnɩ, we mɩ nɩɩ, ɔ -dɩ Samalii -dʋdʋ 'wʋ.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 — ausente —
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 — ausente —
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 -Bha Samaliŋwnɔ yabhlo yia 'nyu 'plia, 'ɩn -Zezu nɛɛ ɔ -yla: «A 'nyɛ 'mɩ 'nyu ɩn 'ka 'ma.»
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 (Nɩɩ, ɔ 'bɩnɔnya ka lililu zɔa mnɩ 'gbe nʋkplɛ.)
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Ɔɔ 'ŋwnɔ nɛɛ ɔ -yla: «Aya! -Mɩ Zuifʋ zlalɩa -amɩ Samaliŋwnɔ 'nyu yɩ?» Nɩɩ, Zuifʋ -yɔ *Samalii -nyɩma'a 'nʋnnʋ 'wʋla.
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 -Zezu nɛɛ ɔ -yla: «A 'nɩ -Lagɔɔ wlawlalu -yi, 'ɩn a 'nɩ -ɔ mɩa aɩn 'nyu -zlalɩda -yi. A -ka yaa we 'ji -yi, ama yi yaa ɔ 'wlʋwlʋnyu -zlalɩa, 'ɩn ɔ 'ka we aɩn 'nyɛ.»
10 Jesus respondeu:
11 Ɔ nɛɛ: «Na -Kanyɔ, -ɩn 'nɩ floko kwɛɛ -ka, 'ɩn -klɔ -tɔ 'wʋ, sa -ɩn 'ka 'mɩ wee 'wlʋwlʋnyu 'nyɛa?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 -Amɩaa dʋkpasa Zakɔbʋ 'bhlua wee -klɔ, ɔ 'dɛ ka we 'nyu 'ma, we -yɔ ɔ 'yua -yɔ ɔ 'nɔɔlii -gnʋʋ -zlo. -Mɩ dlɩ 'wʋ nɩɩ, -mɩ 'ylia -mɩ -zia ɔ yɩ?»
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 -Zezu nɛɛ ɔ -yla: «Nyɩmɛ -ɔ -ka nyu nɩ 'ma, 'nyumatʋ yia ɔ 'bhaa lʋ.
13 Jesus respondeu:
14 Nɩɩ, 'nyu -we na yia wlaa, nyɩmɛ -ɔ -ka we 'ma, 'nyumatʋ 'na 'ka 'maslɛɛn ɔ 'bha. 'Ɩn wee 'nyu zɛa ɔ 'wʋ 'wlʋwlʋnyu, da 'yliyɔgagɩe -we 'nɩa bhloluda -ka, we bhʋa.»
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Ɔɔ 'ŋwnɔ nɛɛ ɔ -yla: «Na -Kanyɔ, 'nyɛ 'mɩ wee 'nyu, 'nyumatʋ yi -slɛɛn 'mɩ 'bha, ɩn yi 'maslɛɛn -seli 'nyu 'plia yi.»
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 -Zezu nɛɛ ɔ -ylaɛ: «A mnɩ amaa 'lowli laa, a -yɔ ɔ 'sɔ 'ka yi.»
16 Jesus disse:
17 Ɔ nɛɛ: «Ɩn 'nɩ 'lowli -ka.»
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Nɩɩ, a 'yɩ 'lowlia gbu. -Mɔmɔ a -yɔ ɔ 'sɔ mɩa dɛ nɩ, ɔ 'nɩ amaa 'lowli. Gbʋzɔnʋ -wa.»
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Ɔɔ 'ŋwnɔ nɛɛ: «Cɩɩn, na -Kanyɔ, ɩn -yi we 'ji nɩɩ, -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔ -ɩn -mɩa.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 -Gɔgɔ 'kadʋ nɩ 'wlu -amɩaa dʋkpasɩ bʋbɔ bhaa -Lagɔ, 'ɩn amɩa nɛɛ: -Zeluzalɛmʋ wa 'kaa -Lagɔ bʋbɔ.»
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 -Zezu nɛɛ ɔ -yla: «Bhɔlɔ, a zʋ 'mɩ dlɩ -gʋ. Bhla yabhlo yia bɛa, we 'nɩ -gɔgɔ 'kadʋ 'wlu, 'ɩn we 'nɩ -Zeluzalɛmʋ wa 'ka Dide -Lagɔ bʋbɔ.
21 Jesus respondeu:
22 Nɩɩ, amɩa *Samalii -nyɩma, -we a bʋbɔa, a 'nɩ we -yi. 'Ɩn -we -amɩa Zuifʋ bʋbɔa, -a -yi we. -We ka gbʋ -wa, Gbʋwʋsanyɔ mɩa, Zuifʋʋ -gbɛ ɔ bhʋa.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Nɩɩ, bhla -we nya -wa bʋbɔa Dide -Lagɔ tɩklɩɩ, wa 'kaa ɔ bʋbɔ Zuzu nya sazɔnʋ sa, we bhla ka cɩpa, 'ɩn we ka nyni. Nɩɩ, we 'sasʋkpa -nyɩmaa da -Lagɔ talɩa, wa 'ka ɔ bʋbɔ.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 -Lagɔ mɩ Zuzu nya. -Wa 'kaa ɔ bʋbɔ, wa bʋbɔ ɔ Zuzu nya sazɔnʋ sa.»
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Ɔɔ 'ŋwnɔ nɛɛ ɔ -yla: «Ɩn -yi we 'ji nɩɩ, Mesi yia yia. (We ji -wa -Lagɔɔ -Bhasanyɔ.) Ɔ -ka yi nɩ, mɔ yia we 'dɛ weee 'wʋsɩsalɩa.»
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Ɔ nɛɛ ɔ -yla: «Mɔ mɩa da aɩn -yla gbada.»
26 Então Jesus disse:
27 -Bha -bhlokpadɛ ɔ 'bɩnɔnya yia lʋ. 'Ɩn wa yia -Zezu -yɔ 'ŋwnɔ yabhlo -yɔyɩ 'dɩ -sada. 'Ɩn we yia wa ŋwɛgaga -sʋbhalɩ, -zugba wa gba -mɔ dlɩ zɔɛ: «Lɛɛ -lu ɔ yɩbhalɩ ɔɔ 'ŋwnɔa? Lɛɛ -gbʋ ɔ gba ɔ -yla?» Nɩɩ, 'sasʋkpa -layɩbhawɛlɩ nɩ 'nɩ nyɩmɛ yabhlogbɔɔ ŋwɛɛ 'tla.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Tɔʋn, ɔɔ 'ŋwnɔ tɩa -bha ɔ 'nyu -nyida, 'ɩn ɔ yia 'gbe nʋkplɛ pla. Ɔ nɛɛ nyɩma -yla:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 «A yi! A yi -nya, a 'ka nyɩmɛ yabhlo 'yɩ! Mɔ gbaa na lɛnʋgbʋ weee. We 'wlʋ sa mɔ -wa -Lagɔɔ -Bhasanyɔ.»
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Tɔʋn, wa yia 'gbe nʋkplɛ 'tla, 'ɩn wa yia -Zezuu gbɛgbɛɩn mnɩnɩ.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 We bhla, ɔ 'bɩnɔnya mɩ ɔ bhubhoeda ɔ 'ka li.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 'Ɩn ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «Lililu -we ɩn 'kaa li, a 'nɩ we -yi.»
32 Mas ele lhes disse:
33 'Ɩn ɔ 'bɩnɔnya nɛɛ wa 'dɛkpʋa nyɩdɩ: «Aya! Nyɔɔ 'nyɛ ɔ lililua?»
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Ɔ nɛɛ wa -yla: «Na yoopanyɔɔ dʋmagbʋʋ 'nʋŋwɛzʋzʋe -yɔ ɔ lubhoo 'wlubhabhɩe, mʋ -wa na lililu.
34 Jesus lhes declarou:
35 Amɩa, a nɛɛ nɩɩ, we -tʋ 'wʋ 'cʋ -mnʋa, 'ɩn -luu -dɩdɩ bhla 'ka nyni, -amɩ nɛɛ aɩn -yla, nɩɩ, we -dɩdɩ bhla ka -slɛɛn nyni. A -talɩ kpaa -gʋ, we 'ya ka zalɩ.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 -Ɔ -ka -luu -dɩdɩnyɔ nya -mɩ, ɔ ka ɔnʋʋ -tnʋʋ 'yɩ. Nɩɩ, ɔ mɩ nyɩma 'wlugʋgwlalɩda, 'yliyɔgagɩe -we 'nɩa bhloluda -ka, -Lagɔ 'ka we wa 'nyɛ. 'Ɩn we glʋglʋnyɔ -yɔ we -dɩdɩnyɔ 'ka 'mʋna li dabhlo.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Nɩɩ, nine yabhlo nɛɛ: ‹Nyɩmɛ yabhlo glʋa, 'ɩn nyɩmɛ -putu dɩa.› Gbʋzɔnʋ -wa.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Kpaa -we 'wʋ a 'nɩa lubho nʋ, -mɔ ɩn tiea aɩn we -luu -dɩdɩ bhla. Tɔlʋa ka -mɔ lubho nʋ, 'ɩn wa yia sɩa. 'Ɩn -amɩa yɩa we 'wʋ -tnʋʋ.»
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 -Mʋʋ 'bɩgʋ, ɔɔ 'ŋwnɔɔ gbagbawɛlɩ -gʋ Samalii -nyɩma duun zʋa -Zezu dlɩ -gʋ. Ɔ nɛɛ wa -yla: «Ɔɔ nyɩmɛ nɩ gbaa 'mɩ -yla na lɛnʋgbʋ weee.»
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 We 'dɛɛ 'gbʋ, Samalii -nyɩmaa -zlo yia -Zezuu -gbɛ yi. 'Ɩn wa yia ɔ -bɛlʋ -yɔpalɩ, ɔ -yɔ wa 'ka -tʋ. Ɔ li -bha 'ylɩ 'sɔ.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 'Ɩn tɔlʋa yia wa -gʋ -bho dlɩzʋzʋe nya, ɔ 'dɛɛ ŋwɛɛ wɛlɩɩ 'gbʋ.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Wa nɛɛ ɔɔ 'ŋwnɔ -yla: «We 'nɩ -slɛɛn amaa wɛlɩ -bhlogbɔɔ 'gbʋ -a yi ɔ dlɩ -gʋ zʋ. Nɩɩ, -amɩaa 'dɛ ka ɔ ŋwɛɛ wɛlɩ 'nʋ. Nɩɩ, -a -yi -slɛɛn we 'ji nɩɩ, mɔ -wa dʋdʋgʋ -nyɩma weee Gbʋwʋsanyɔɔ 'dɛbhie.»
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 -Zezu li -bha 'ylɩ 'sɔ, we tanʋʋ zlɩ, 'ɩn ɔ yia ɔ 'yoo bhli, ɔ 'ka Galilee -dʋdʋ -gʋ lʋ mnɩ.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 (Nɩɩ, -Zezuu 'dɛ ka gba nɩɩ, wa'a zʋ -bha -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔ ɔ 'dɛɛ -zɔɔ.)
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Tɔʋn, ɔ nynia Galilee, 'ɩn nyɩmaa -zlo yia ɔ yoo -saa yi. -We ka gbʋ -wa, gwɛdigbʋ ɔ nʋa lɛ -Zeluzalɛmʋ 'Wʋzɩtɩylɩɩ 'fɛtɩɩ bhla, wa ka -bha 'yɩ.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 'Bhie ɔ yia Kana lʋ mnɩ, Galilee -dʋdʋ -gʋ, da ɔ 'bhitilia 'nyu nʋ 'wʋla. Nɩɩ, *Ewlodʋʋ nyɩmɛ 'kadʋ yabhlo mɩa Kapɛnaumʋ, ɔ 'yu ka gu -yɔ.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Ɔ 'nʋa nɩɩ, -Zezu ka Zudee 'bhʋ, ɔ ka Galilee mnɩ, 'ɩn ɔɔ nyɩmɛ yia Kana mnɩ, ɔ 'ka ɔ 'yɩ. Ɔ nynia ɔ -gbɛ, ɔ nɛɛ ɔ -yla: «-Na zukpa -wa! -A mnɩ Kapɛnaumʋ, -ɩn 'ka na 'yu jipe, ɔ yi tlɩ.»
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 -Zezu nɛɛ ɔ -yla: «We 'nɩ gwɛdigbʋnya 'wʋbhʋ, a 'nɩ mneni a 'ka 'mɩ dlɩ -gʋ zʋ.»
48 Então Jesus lhe disse:
49 Ɔɔ nyɩmɛ 'kadʋ nɛɛ ɔ -yla: «Na -Kanyɔ, -a mnɩ -mɔ, na 'yu yi tlɩ.»
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Ɔ nɛɛ: «Mnɩ -buduŋwɛɛ, nɩɩ, -na 'yu ka 'pʋ.»
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Ɔ mɩ mnɩda, 'ɩn ɔ -yɔ ɔ zɔyua yia gbeli 'yloogblʋ. -Maa nɛɛ ɔ -yla: «-Na 'yu ka 'pʋ.»
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 'Ɩn ɔ yia wa layɩbhaɛ: «'Lee, bhla -mʋmʋ nya ɔ yili 'wʋa?»
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Ɔɔ 'yuu dide yia we 'jiyibheli nɩɩ, wee bhla -bhlokpadɛ nya, -Zezu gbaa ɔ -ylaɛ: «-Na 'yu ka 'pʋ.» -Bha ɔ -yɔ ɔ -buduŋwɛɛ -nyɩma weee zʋa -Zezu dlɩ -gʋ.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Wee gwɛdigbʋʋ 'sɔnʋ ɔ nʋa dɛ lɛ ɔ Zudee -bhʋda, ɔ 'ka Galilee mnɩ.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.