Atos 7

ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 *-Lagɔbʋbɔnyaa -kanyɔ 'kadʋ yia Etiɛnɩ layɩbhaɛ: «-We weee wa gbaa da -na daa, gbʋzɔnʋ -wa yɩ?»
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 'Ɩn Etiɛnɩ yia we 'bɩgʋpalɩɛ: «Na bhelia -yɔ na didea, a pʋlʋ 'mɩ yukwli! 'Ŋnɩmnɩ -Lagɔ ka -amɩaa dʋkpasa Ablaamʋ 'klʋtlalɩ Mezopotami -dʋdʋ -gʋ. We ka lɛnʋ 'bhie, Ablaamʋ yia Alaan -dʋdʋ -gʋ mnɩ.
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 -Lagɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ:
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Ablaamʋ 'bhʋa Kalɩdee -dʋdʋ -gʋ, 'ɩn ɔ yia Alaan mnɩ.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 -Mʋʋ bhla, -Lagɔ 'nɩ Ablaamʋ -lu yabhlogbɔɔ 'nyɛ. Dʋdʋʋ kibhe 'kienyilɛ -we 'wlʋa bhʋʋ 'bɩ, ɔ 'nɩ 'dɛbhie -gbolu we ɔ 'nyɛ. 'Ɩn -Lagɔ nɛɛ Ablaamʋ -yla, wee dʋdʋ ɔ yia ɔ 'nyɛa, 'ɩn we 'ka ɔ 'yuoyua 'lʋʋ -yuoyuaa -nʋ -zɛ, ɔ 'bɩgʋ. 'Ɩn -zugba Ablaamʋ 'nɩ 'yu yabhlogbɔɔ -ka.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 -Lagɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: ‹-Na 'yuoyua yia 'lakpa -dʋdʋ -gʋ ladɩa. 'Ɩn wa 'ka -mɔ galɩ -zɛ, wa 'ka wa 'klɩyɩe 'wʋpalɩ -zʋʋ 'wlu 'sɔ nʋkplɛ.›
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 'Ɩn -Lagɔ nɛɛ 'yaɛ:
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 'Bhie, -Lagɔ yia *'wʋsuslolue ɔ -yɔ Ablaamʋ nyɩdɩ zʋ. -We -slolua we mʋ -wa *knɩ 'wʋpapɩe. 'Sa Ablaamʋ gwalɩa ɔ 'yu Izakɩ, we 'ylɩ gbetaa zlɩ, 'ɩn ɔ yia ɔ knɩ 'wʋpa, 'ɩn Izakɩ yia -mɔɔ 'yu Zakɔbʋ knɩ 'wʋpa, 'ɩn Zakɔbʋʋ 'yua kugbua lɛ sɔ mɩa -amɩaa dʋkpasɩ nya, 'ɩn ɔ yia wa knɩ 'wʋpa.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 «-Amɩaa dʋkpasɩ nʋa *-Zɛzɛfʋʋ zenyi, 'ɩn wa yia ɔ pɛlʋ 'pa gaylo nya Ezipʋtʋ -dʋdʋ -gʋ. 'Ɩn -Lagɔ -yɔ -Zɛzɛfʋ 'sɔ mɩ.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 -Lagɔ ka -Zɛzɛfʋ sɩasɩe 'wʋsa, 'ɩn ɔ yia ɔ gbʋyilo 'nyɛ, ɔ 'ka Ezipʋtʋʋ dʋdʋʋ 'wlulapɩlɩnyɔ *Falaɔn dʋdʋnamanɩ. 'Ɩn -mɔɔ yia ɔ Ezipʋtʋʋ zʋzɔnʋ weee -yɔ -mɔɔ 'dɛɛ -buduu 'yliyɔzʋnyɔ 'wʋnʋ.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 «Ŋwɔ 'kadʋ ka Ezipʋtʋ weee -yɔ Kanaa -dʋdʋ -gʋ yi. We mɩ sɩasɩe 'kadʋ nya. -Amɩaa dʋkpasɩ'ɩ 'yɩ lililu wa'a li.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Da Zakɔbʋ 'nʋa nɩɩ, lililu mɩ Ezipʋtʋ -dʋdʋ -gʋ, 'ɩn ɔ yia -mɔ -amɩaa dʋkpasɩ tie tɩa -bhlo.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Da wa -zakpa 'sɔnʋ mnɩa, 'ɩn -Zɛzɛfʋ yia ɔ 'dɛ -slolu ɔ bhelia -yla. -Bha Falaɔn yibhelia -Zɛzɛfʋʋ zʋaylinyɩma.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 'Ɩn -Zɛzɛfʋ yia nyɩma tie, wa mnɩ ɔ dide Zakɔbʋ -yɔ ɔ zʋaylinyɩma 'bʋ. Wa nyɩmaa glʋ ta 'ya kugbua lɛ gbu.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 'Ɩn Zakɔbʋ yia Ezipʋtʋ mnɩ, -mɔ ɔ tlɩlɩa, 'ɩn -mɔ -amɩaa dʋkpasɩ tɔlʋa tlɩlɩ 'yaa.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 'Ɩn wa yia wa 'kwie Sisɛmʋgbe 'wʋ kwa, 'ɩn 'bhʋka -we Ablaamʋ zɔa 'gwɛzi nya Amɔɔɔ 'yua kwɛɛ, 'ɩn wa yia we 'wʋ wa 'bhlulu -mɔ Sisɛmʋ.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 «Gbʋ -Lagɔ gbaa zlɩmɛ Ablaamʋ -yla, da we lɛnʋ bhla nynia, 'ɩn Zuifʋ yia zumanɩ Ezipʋtʋ -dʋdʋ -gʋ.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ -lolu -ɔ 'nɩa -Zɛzɛfʋ yibheli, 'ɩn -mɔɔ yia Ezipʋtʋ -dʋdʋ 'wlulapɩlɩ.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 'Ɩn ɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ -mɔnɩ yia -amɩaa nyɩma -dawli 'wʋnʋ. Ɔ nɛɛ -gla nya, wa 'tide wa 'yuyolua 'yi -maa 'ka tlɩ.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 «We bhla wa gwalɩa Moizɩ. Ɔ nanɩ 'yli, 'ɩn ɔ nanɩa -Lagɔ dʋdʋ bhabha. Wa 'nyɛnɩ ɔ 'cʋ ta ɔ didee -budu zɔ.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Da ɔ didea palɩa ɔ la, wa 'bhʋa ɔ lʋʋ, Falaɔɔn 'ŋwnɔyu yia ɔ 'wʋbhu. 'Ɩn ɔ yia ɔ zʋ ɔ 'dɛɛ 'yu 'bhisa.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 'Sa wa -slolua Moizɩ gbʋ weee Ezipʋtʋ -nyɩma -yia. 'Ɩn ɔ yia nyɩmɛ 'tɩtɛ -zɛ, ɔ ŋwɛɛ wɛlɩ -yɔ ɔ lɛnʋgbʋnya 'wʋ.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 «Da ɔ 'yɩa -zʋʋ glʋ 'sɔ, 'ɩn ɔ nɛɛ, ɔ bhelia Izlaɛlɩnyɩma ɔ mnɩa 'yɩa.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Moizɩ 'yɩa Ezipʋtʋ -nyɩmɛ yabhlo, -zugba ɔ mɩ Izlaɛlɩnyɩmɛ yabhlo 'klɩyɩe 'wʋpada, 'ɩn ɔ yia -mɔɔ lʋpa, 'ɩn ɔ yia Ezipʋtʋ -nyɩmɛ 'bha.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Ɔmɔ dlɩɩ, 'wʋ ɔ bhelia yia we lanʋa nɩɩ, 'mɔ -Lagɔ yia 'wʋbhua, 'ɩn ɔ 'ka wa gbʋ 'wʋsa. 'Ɩn wa 'nɩ we 'wʋlanʋ.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 -Mʋʋ 'bɩgʋ, zlɩ zlɩa, 'ɩn Moizɩ yia Izlaɛlɩ -ylaasɩ 'sɔ gʋda ylɩ. 'Ɩn ɔ 'yɩbha ɔ 'ka wa 'wʋsuslolu, 'ɩn ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: ‹Na 'talea, amɩa mɩ bhelia nya, lɛɛ ka 'gbʋ a pʋpalɩ 'klɩyɩe 'wʋa?›
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 «'Ɩn -ɔ mɩa ɔ -libheyi 'klɩyɩe 'wʋpalɩda, 'ɩn -mɔɔ yia Moizɩ 'su, 'ɩn ɔ nɛɛ Moizɩ -ylaɛ:
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Sa -ɩn 'bhaa Ezipʋtʋyu zʋbha,
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Moizɩ 'nʋa wɛlɩnya -mɩnɩ, tɔʋn, ɔ yia -flii -bho, 'ɩn ɔ yia Madian -dʋdʋ -gʋ mnɩ. -Mɔ ɔ gwalɩa nʋkpasia 'sɔ.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 «-Zʋʋ glʋ 'sɔ 'plɩa, da bɛblɛɛ *Sinaii -gɔgɔ mɩa -bha -Lagɔɔ 'anzɩ yabhlo 'tlalɩa Moizɩ 'klʋ, misa -gʋ -su tɛklɛɛ mɩa sida we -kosuu mɩɔ 'wʋ.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Da Moizɩ 'yɩa we -yɔ, 'ɩn ŋwɛgaga yia ɔ sʋbha. Ɔ mɩ -bha bɛda ɔ 'ka we yla, 'ɩn ɔ yia Jejitapɛɛ wɛlɩ 'nʋ, mʋ nɛɛ ɔ -ylaɛ:
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‹-Amɩ -wa -na dʋkpasɩɩ -Lagɔ.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Jejitapɛ nɛɛ ɔ -ylaɛ:
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Ɩn ka na nyɩmaa sɩasɩe -yɔyɩ Ezipʋtʋ -dʋdʋ -gʋ.
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 «Ɔɔ Moizɩ -ɔ Izlaɛlɩnyɩma -saa zlɩmɛ kwnɛɛ, 'ɩn wa yia ɔ -yla gbaɛ: ‹Nyɔɔ palɩ -mɩ la -amɩaa 'yugalɩnyɔ -yɔ -amɩaa gbʋwʋbhunyɔ nya?›, 'mɔ Jejitapɛ tiea wa 'yugalɩnyɔ -yɔ wa gbʋwʋsanyɔ nya, -Lagɔɔ 'anzɩ -ɔ 'tlalɩa ɔ 'klʋ misa -gʋ -su tɛklɛɛ nyɩdɩ, ɔ sɔ nya.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Moizɩ -saa Izlaɛlɩnyɩma Ezipʋtʋ -dʋdʋ -gʋ. 'Ɩn ɔ yia gbʋ 'kadɩ -yɔ gwɛdigbʋnya lɛnʋ Ezipʋtʋ -dʋdʋ -gʋ, *gumunyu Zalʋ -gʋ, we -yɔ da bɛblɛɛ zʋʋ glʋ 'sɔ nʋkplɛ.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 «Ɔɔ Moizɩ gba 'yaa Izlaɛlɩnyɩma -ylaɛ:
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Da Izlaɛlɩnyɩma gbelia 'wlu da bɛblɛɛ, ɔɔ Moizɩ mɩ -bha. Mɔ -zɛa 'kɔlʋ, -Lagɔɔ 'anzɩ gbaa ɔ -yla gbʋ Sinaii -gɔgɔ 'wlu -yɔ -amɩaa dʋkpasɩ nyɩdɩ. Mɔ -yla -Lagɔ gbaa 'yliyɔgawɛlɩ, 'ɩn ɔ yia we -aɩn -yla gba.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 «'Ɩn -amɩaa dʋkpasɩ 'nɩ 'yɩbha wa 'ka ɔ 'nʋŋwɛ zʋ. 'Ɩn wa yia ɔ kwnɛɛ -sa, wa dlɩ 'yɩbha wa 'ka Ezipʋtʋ -dʋdʋ -gʋ lʋbhiti.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Wa nɛɛ *-Awlɔɔn -ylaɛ:
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Tɔʋn, wa yia 'bhliyu bhla, 'ɩn wa yia we bʋbɔ. Wa sɔɔ lɛnʋlu ka wa 'mʋna 'wʋlaa 'gbʋ, 'ɩn wa yia we 'fɛtɩ -sa.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 'Ɩn -Lagɔ yia wa -blɩgʋ palɩ. Ɔ yia wa kwɛ -yɔsa, wa 'ka yalɩli bʋbɔ. We mɩ 'sa cɛlɩda -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyaa 'sɛbhɛ 'wʋɛ:
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 -Ɩnnya! A ka amɩaa -lagɔ wa laa Molɔkʋʋ 'naabudu
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 Etiɛnɩ nɛɛ 'yaɛ: «-Amɩaa dʋkpasɩ ka bhaa *'naabudu yabhlo kaa 'wʋlanʋnnʋee 'sɛbhɛɛ 'gba zɔ, -mɔ da bɛblɛɛ. Sa -Lagɔ 'paa we ŋwɛɛ Moizɩ -yla, 'sa wa nʋa we. Nɩɩ, ɔ nɛɛ Moizɩ -yla, we 'yli -we ɔ 'yɩa -yɔ, ɔ nʋ we lɛ.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 -Mʋʋ 'bɩgʋ, 'ɩn -amɩaa dʋkpasɩɩ 'yua yia wee *'naabudu 'wʋbhu -maanʋ nya. *-Zozue -galɩ wa 'yu, nyɩma -Lagɔ vua wa 'yu, 'ɩn wa yia -maa dʋdʋ -gʋ ladɩa mnɩ. 'Ɩn wa -yɔ wee 'naabudu yia -mɔ mnɩ. 'Ɩn we yia -bha -tʋ tɩklɩɩ, 'bhie, nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ -Davidɩɩ nʋ bhla yia nyni.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 -Davidɩ ka -Lagɔɔ 'nanɩ 'yɩ, 'ɩn ɔ yia -Lagɔ 'yoo -zlalɩ ɔ 'ka Zakɔbʋʋ -Lagɔɔ -budu 'sʋbha.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 'Ɩn nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ *Salomɔɔ 'sʋbhaa wee -budu -Lagɔ -yla.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 «'Ɩn, -zugba, Yalɩ -Lagɔ'ɔ -dɩlɩ nyɩmɛ 'sʋbha 'sʋbha -budu zɔ la. Sa -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔ gbaa we 'sa.
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Jejitapɛ nɛɛ:
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 'Lee -amɩ 'nɩ we 'dɛ weee lalaa?› »
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Etiɛnɩ nɛɛ 'yaɛ: «-Glacɩaan yukwliyɔsulonya, amɩaa dlɩ -yɔ amɩaa yukwli mɩ 'wʋsuluda -Lagɔɔ lalawɛlɩ -yla. 'Ɩn a zʋa -gla Zuzu 'Pʋpa -yla 'kɔmʋʋ. A 'wlʋ sa amɩaa dʋkpasɩ!
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔ -mɔmɔ amɩaa dʋkpasɩ 'nɩ 'klɩyɩe 'wʋpalɩa? 'Ɩn -wa gbaa zlɩmɛ Nyɩmɛ Tɩklɩɩ yabhlogbɔɔɔ yiyigbʋ, wa ka -maa 'bha. 'Ɩn -slɛɛn, 'mɔ a wlaa, 'ɩn a yia ɔ 'bha.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 -Lagɔ ka ɔ tite aɩn yoo 'nyɛ -Lagɔɔ 'anzɩɩ sɔ nya. 'Ɩn a 'nɩ we 'nʋŋwɛ zʋ.»
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Da gbʋwliwʋdɩnya 'nʋa wɛlɩnya -mɩnɩ, 'ɩn 'cɛ yia wa dlɔ yi. Wa lia gla 'wʋ, 'ɩn wa yia Etiɛnɩ 'cɛ -yɔ 'palɩ.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Zuzu 'Pʋpa mɩ Etiɛnɩ yedaa 'gbʋ, ɔ ylaa yalɩ, 'ɩn ɔ yia -Lagɔɔ 'ŋnɩmnɩe 'kadʋ -yɔyɩ, -zugba -Zezu 'yligbe -Lagɔɔ lilisɔlʋ.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 'Ɩn ɔ nɛɛ: «A -talɩ, na yɩ yalɩ -yɔ ŋwɛ -kalɩda, 'ɩn, -zugba, *Nyɩmɛɛ 'Yu 'yligbe -Lagɔɔ lilisɔlʋ.»
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Tɔʋn, wa yia 'wʋkpɩ 'tɩtɛɛ, 'ɩn wa yia yukwli 'wʋsulu. 'Ɩn wa 'dɛ weee yia ɔ -gʋslo dabʋdʋ.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 'Ɩn wa -yɔ ɔ 'susue yia 'gbe -gnima mnɩ, -zugba wa bha ɔ gbɔkʋ 'wʋ. 'Ɩn -bhayɩnya yia -maa -bananya nyimeslɔyu yabhlo wa laa Sɔlʋ -yɔtɩ, -mɔɔ 'ka we 'yliyɔzʋ.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Da wa mɩa Etiɛnɩ gbɔkʋ 'wʋbhada, 'ɩn ɔ yia -Lagɔ bhubhoe, ɔ nɛɛ: «Na -Kanyɔ -Zezu, -ɩn 'bhu na zuzu 'wʋ.»
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 -Mʋʋ 'bɩgʋ, ɔ yia 'kukolu 'sibhli, 'ɩn ɔ yia 'wʋkpɩ 'tɩtɛɛ: «Jejitapɛ, -ɩn 'na dɩlɩ gbʋnyuu -mɩnɩɩ 'gba wa 'wlu -nɩ!» Ɔ bhɩa 'sa gbagbɩe tɔʋn, ɔ yia 'yli 'mu.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.