Atos 7
ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs NAA
1 *-Lagɔbʋbɔnyaa -kanyɔ 'kadʋ yia Etiɛnɩ layɩbhaɛ: «-We weee wa gbaa da -na daa, gbʋzɔnʋ -wa yɩ?»
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 'Ɩn Etiɛnɩ yia we 'bɩgʋpalɩɛ: «Na bhelia -yɔ na didea, a pʋlʋ 'mɩ yukwli! 'Ŋnɩmnɩ -Lagɔ ka -amɩaa dʋkpasa Ablaamʋ 'klʋtlalɩ Mezopotami -dʋdʋ -gʋ. We ka lɛnʋ 'bhie, Ablaamʋ yia Alaan -dʋdʋ -gʋ mnɩ.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 -Lagɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ:
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Ablaamʋ 'bhʋa Kalɩdee -dʋdʋ -gʋ, 'ɩn ɔ yia Alaan mnɩ.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 -Mʋʋ bhla, -Lagɔ 'nɩ Ablaamʋ -lu yabhlogbɔɔ 'nyɛ. Dʋdʋʋ kibhe 'kienyilɛ -we 'wlʋa bhʋʋ 'bɩ, ɔ 'nɩ 'dɛbhie -gbolu we ɔ 'nyɛ. 'Ɩn -Lagɔ nɛɛ Ablaamʋ -yla, wee dʋdʋ ɔ yia ɔ 'nyɛa, 'ɩn we 'ka ɔ 'yuoyua 'lʋʋ -yuoyuaa -nʋ -zɛ, ɔ 'bɩgʋ. 'Ɩn -zugba Ablaamʋ 'nɩ 'yu yabhlogbɔɔ -ka.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 -Lagɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: ‹-Na 'yuoyua yia 'lakpa -dʋdʋ -gʋ ladɩa. 'Ɩn wa 'ka -mɔ galɩ -zɛ, wa 'ka wa 'klɩyɩe 'wʋpalɩ -zʋʋ 'wlu 'sɔ nʋkplɛ.›
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 'Ɩn -Lagɔ nɛɛ 'yaɛ:
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 'Bhie, -Lagɔ yia *'wʋsuslolue ɔ -yɔ Ablaamʋ nyɩdɩ zʋ. -We -slolua we mʋ -wa *knɩ 'wʋpapɩe. 'Sa Ablaamʋ gwalɩa ɔ 'yu Izakɩ, we 'ylɩ gbetaa zlɩ, 'ɩn ɔ yia ɔ knɩ 'wʋpa, 'ɩn Izakɩ yia -mɔɔ 'yu Zakɔbʋ knɩ 'wʋpa, 'ɩn Zakɔbʋʋ 'yua kugbua lɛ sɔ mɩa -amɩaa dʋkpasɩ nya, 'ɩn ɔ yia wa knɩ 'wʋpa.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 «-Amɩaa dʋkpasɩ nʋa *-Zɛzɛfʋʋ zenyi, 'ɩn wa yia ɔ pɛlʋ 'pa gaylo nya Ezipʋtʋ -dʋdʋ -gʋ. 'Ɩn -Lagɔ -yɔ -Zɛzɛfʋ 'sɔ mɩ.
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 -Lagɔ ka -Zɛzɛfʋ sɩasɩe 'wʋsa, 'ɩn ɔ yia ɔ gbʋyilo 'nyɛ, ɔ 'ka Ezipʋtʋʋ dʋdʋʋ 'wlulapɩlɩnyɔ *Falaɔn dʋdʋnamanɩ. 'Ɩn -mɔɔ yia ɔ Ezipʋtʋʋ zʋzɔnʋ weee -yɔ -mɔɔ 'dɛɛ -buduu 'yliyɔzʋnyɔ 'wʋnʋ.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 «Ŋwɔ 'kadʋ ka Ezipʋtʋ weee -yɔ Kanaa -dʋdʋ -gʋ yi. We mɩ sɩasɩe 'kadʋ nya. -Amɩaa dʋkpasɩ'ɩ 'yɩ lililu wa'a li.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Da Zakɔbʋ 'nʋa nɩɩ, lililu mɩ Ezipʋtʋ -dʋdʋ -gʋ, 'ɩn ɔ yia -mɔ -amɩaa dʋkpasɩ tie tɩa -bhlo.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Da wa -zakpa 'sɔnʋ mnɩa, 'ɩn -Zɛzɛfʋ yia ɔ 'dɛ -slolu ɔ bhelia -yla. -Bha Falaɔn yibhelia -Zɛzɛfʋʋ zʋaylinyɩma.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 'Ɩn -Zɛzɛfʋ yia nyɩma tie, wa mnɩ ɔ dide Zakɔbʋ -yɔ ɔ zʋaylinyɩma 'bʋ. Wa nyɩmaa glʋ ta 'ya kugbua lɛ gbu.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 'Ɩn Zakɔbʋ yia Ezipʋtʋ mnɩ, -mɔ ɔ tlɩlɩa, 'ɩn -mɔ -amɩaa dʋkpasɩ tɔlʋa tlɩlɩ 'yaa.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 'Ɩn wa yia wa 'kwie Sisɛmʋgbe 'wʋ kwa, 'ɩn 'bhʋka -we Ablaamʋ zɔa 'gwɛzi nya Amɔɔɔ 'yua kwɛɛ, 'ɩn wa yia we 'wʋ wa 'bhlulu -mɔ Sisɛmʋ.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 «Gbʋ -Lagɔ gbaa zlɩmɛ Ablaamʋ -yla, da we lɛnʋ bhla nynia, 'ɩn Zuifʋ yia zumanɩ Ezipʋtʋ -dʋdʋ -gʋ.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ -lolu -ɔ 'nɩa -Zɛzɛfʋ yibheli, 'ɩn -mɔɔ yia Ezipʋtʋ -dʋdʋ 'wlulapɩlɩ.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 'Ɩn ɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ -mɔnɩ yia -amɩaa nyɩma -dawli 'wʋnʋ. Ɔ nɛɛ -gla nya, wa 'tide wa 'yuyolua 'yi -maa 'ka tlɩ.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 «We bhla wa gwalɩa Moizɩ. Ɔ nanɩ 'yli, 'ɩn ɔ nanɩa -Lagɔ dʋdʋ bhabha. Wa 'nyɛnɩ ɔ 'cʋ ta ɔ didee -budu zɔ.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Da ɔ didea palɩa ɔ la, wa 'bhʋa ɔ lʋʋ, Falaɔɔn 'ŋwnɔyu yia ɔ 'wʋbhu. 'Ɩn ɔ yia ɔ zʋ ɔ 'dɛɛ 'yu 'bhisa.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 'Sa wa -slolua Moizɩ gbʋ weee Ezipʋtʋ -nyɩma -yia. 'Ɩn ɔ yia nyɩmɛ 'tɩtɛ -zɛ, ɔ ŋwɛɛ wɛlɩ -yɔ ɔ lɛnʋgbʋnya 'wʋ.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 «Da ɔ 'yɩa -zʋʋ glʋ 'sɔ, 'ɩn ɔ nɛɛ, ɔ bhelia Izlaɛlɩnyɩma ɔ mnɩa 'yɩa.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Moizɩ 'yɩa Ezipʋtʋ -nyɩmɛ yabhlo, -zugba ɔ mɩ Izlaɛlɩnyɩmɛ yabhlo 'klɩyɩe 'wʋpada, 'ɩn ɔ yia -mɔɔ lʋpa, 'ɩn ɔ yia Ezipʋtʋ -nyɩmɛ 'bha.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Ɔmɔ dlɩɩ, 'wʋ ɔ bhelia yia we lanʋa nɩɩ, 'mɔ -Lagɔ yia 'wʋbhua, 'ɩn ɔ 'ka wa gbʋ 'wʋsa. 'Ɩn wa 'nɩ we 'wʋlanʋ.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 -Mʋʋ 'bɩgʋ, zlɩ zlɩa, 'ɩn Moizɩ yia Izlaɛlɩ -ylaasɩ 'sɔ gʋda ylɩ. 'Ɩn ɔ 'yɩbha ɔ 'ka wa 'wʋsuslolu, 'ɩn ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: ‹Na 'talea, amɩa mɩ bhelia nya, lɛɛ ka 'gbʋ a pʋpalɩ 'klɩyɩe 'wʋa?›
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 «'Ɩn -ɔ mɩa ɔ -libheyi 'klɩyɩe 'wʋpalɩda, 'ɩn -mɔɔ yia Moizɩ 'su, 'ɩn ɔ nɛɛ Moizɩ -ylaɛ:
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 Sa -ɩn 'bhaa Ezipʋtʋyu zʋbha,
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Moizɩ 'nʋa wɛlɩnya -mɩnɩ, tɔʋn, ɔ yia -flii -bho, 'ɩn ɔ yia Madian -dʋdʋ -gʋ mnɩ. -Mɔ ɔ gwalɩa nʋkpasia 'sɔ.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 «-Zʋʋ glʋ 'sɔ 'plɩa, da bɛblɛɛ *Sinaii -gɔgɔ mɩa -bha -Lagɔɔ 'anzɩ yabhlo 'tlalɩa Moizɩ 'klʋ, misa -gʋ -su tɛklɛɛ mɩa sida we -kosuu mɩɔ 'wʋ.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Da Moizɩ 'yɩa we -yɔ, 'ɩn ŋwɛgaga yia ɔ sʋbha. Ɔ mɩ -bha bɛda ɔ 'ka we yla, 'ɩn ɔ yia Jejitapɛɛ wɛlɩ 'nʋ, mʋ nɛɛ ɔ -ylaɛ:
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 ‹-Amɩ -wa -na dʋkpasɩɩ -Lagɔ.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Jejitapɛ nɛɛ ɔ -ylaɛ:
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Ɩn ka na nyɩmaa sɩasɩe -yɔyɩ Ezipʋtʋ -dʋdʋ -gʋ.
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 «Ɔɔ Moizɩ -ɔ Izlaɛlɩnyɩma -saa zlɩmɛ kwnɛɛ, 'ɩn wa yia ɔ -yla gbaɛ: ‹Nyɔɔ palɩ -mɩ la -amɩaa 'yugalɩnyɔ -yɔ -amɩaa gbʋwʋbhunyɔ nya?›, 'mɔ Jejitapɛ tiea wa 'yugalɩnyɔ -yɔ wa gbʋwʋsanyɔ nya, -Lagɔɔ 'anzɩ -ɔ 'tlalɩa ɔ 'klʋ misa -gʋ -su tɛklɛɛ nyɩdɩ, ɔ sɔ nya.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Moizɩ -saa Izlaɛlɩnyɩma Ezipʋtʋ -dʋdʋ -gʋ. 'Ɩn ɔ yia gbʋ 'kadɩ -yɔ gwɛdigbʋnya lɛnʋ Ezipʋtʋ -dʋdʋ -gʋ, *gumunyu Zalʋ -gʋ, we -yɔ da bɛblɛɛ zʋʋ glʋ 'sɔ nʋkplɛ.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 «Ɔɔ Moizɩ gba 'yaa Izlaɛlɩnyɩma -ylaɛ:
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Da Izlaɛlɩnyɩma gbelia 'wlu da bɛblɛɛ, ɔɔ Moizɩ mɩ -bha. Mɔ -zɛa 'kɔlʋ, -Lagɔɔ 'anzɩ gbaa ɔ -yla gbʋ Sinaii -gɔgɔ 'wlu -yɔ -amɩaa dʋkpasɩ nyɩdɩ. Mɔ -yla -Lagɔ gbaa 'yliyɔgawɛlɩ, 'ɩn ɔ yia we -aɩn -yla gba.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 «'Ɩn -amɩaa dʋkpasɩ 'nɩ 'yɩbha wa 'ka ɔ 'nʋŋwɛ zʋ. 'Ɩn wa yia ɔ kwnɛɛ -sa, wa dlɩ 'yɩbha wa 'ka Ezipʋtʋ -dʋdʋ -gʋ lʋbhiti.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Wa nɛɛ *-Awlɔɔn -ylaɛ:
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Tɔʋn, wa yia 'bhliyu bhla, 'ɩn wa yia we bʋbɔ. Wa sɔɔ lɛnʋlu ka wa 'mʋna 'wʋlaa 'gbʋ, 'ɩn wa yia we 'fɛtɩ -sa.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 'Ɩn -Lagɔ yia wa -blɩgʋ palɩ. Ɔ yia wa kwɛ -yɔsa, wa 'ka yalɩli bʋbɔ. We mɩ 'sa cɛlɩda -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyaa 'sɛbhɛ 'wʋɛ:
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 -Ɩnnya! A ka amɩaa -lagɔ wa laa Molɔkʋʋ 'naabudu
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 Etiɛnɩ nɛɛ 'yaɛ: «-Amɩaa dʋkpasɩ ka bhaa *'naabudu yabhlo kaa 'wʋlanʋnnʋee 'sɛbhɛɛ 'gba zɔ, -mɔ da bɛblɛɛ. Sa -Lagɔ 'paa we ŋwɛɛ Moizɩ -yla, 'sa wa nʋa we. Nɩɩ, ɔ nɛɛ Moizɩ -yla, we 'yli -we ɔ 'yɩa -yɔ, ɔ nʋ we lɛ.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 -Mʋʋ 'bɩgʋ, 'ɩn -amɩaa dʋkpasɩɩ 'yua yia wee *'naabudu 'wʋbhu -maanʋ nya. *-Zozue -galɩ wa 'yu, nyɩma -Lagɔ vua wa 'yu, 'ɩn wa yia -maa dʋdʋ -gʋ ladɩa mnɩ. 'Ɩn wa -yɔ wee 'naabudu yia -mɔ mnɩ. 'Ɩn we yia -bha -tʋ tɩklɩɩ, 'bhie, nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ -Davidɩɩ nʋ bhla yia nyni.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 -Davidɩ ka -Lagɔɔ 'nanɩ 'yɩ, 'ɩn ɔ yia -Lagɔ 'yoo -zlalɩ ɔ 'ka Zakɔbʋʋ -Lagɔɔ -budu 'sʋbha.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 'Ɩn nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ *Salomɔɔ 'sʋbhaa wee -budu -Lagɔ -yla.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 «'Ɩn, -zugba, Yalɩ -Lagɔ'ɔ -dɩlɩ nyɩmɛ 'sʋbha 'sʋbha -budu zɔ la. Sa -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔ gbaa we 'sa.
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Jejitapɛ nɛɛ:
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 'Lee -amɩ 'nɩ we 'dɛ weee lalaa?› »
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Etiɛnɩ nɛɛ 'yaɛ: «-Glacɩaan yukwliyɔsulonya, amɩaa dlɩ -yɔ amɩaa yukwli mɩ 'wʋsuluda -Lagɔɔ lalawɛlɩ -yla. 'Ɩn a zʋa -gla Zuzu 'Pʋpa -yla 'kɔmʋʋ. A 'wlʋ sa amɩaa dʋkpasɩ!
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔ -mɔmɔ amɩaa dʋkpasɩ 'nɩ 'klɩyɩe 'wʋpalɩa? 'Ɩn -wa gbaa zlɩmɛ Nyɩmɛ Tɩklɩɩ yabhlogbɔɔɔ yiyigbʋ, wa ka -maa 'bha. 'Ɩn -slɛɛn, 'mɔ a wlaa, 'ɩn a yia ɔ 'bha.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 -Lagɔ ka ɔ tite aɩn yoo 'nyɛ -Lagɔɔ 'anzɩɩ sɔ nya. 'Ɩn a 'nɩ we 'nʋŋwɛ zʋ.»
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Da gbʋwliwʋdɩnya 'nʋa wɛlɩnya -mɩnɩ, 'ɩn 'cɛ yia wa dlɔ yi. Wa lia gla 'wʋ, 'ɩn wa yia Etiɛnɩ 'cɛ -yɔ 'palɩ.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Zuzu 'Pʋpa mɩ Etiɛnɩ yedaa 'gbʋ, ɔ ylaa yalɩ, 'ɩn ɔ yia -Lagɔɔ 'ŋnɩmnɩe 'kadʋ -yɔyɩ, -zugba -Zezu 'yligbe -Lagɔɔ lilisɔlʋ.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 'Ɩn ɔ nɛɛ: «A -talɩ, na yɩ yalɩ -yɔ ŋwɛ -kalɩda, 'ɩn, -zugba, *Nyɩmɛɛ 'Yu 'yligbe -Lagɔɔ lilisɔlʋ.»
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Tɔʋn, wa yia 'wʋkpɩ 'tɩtɛɛ, 'ɩn wa yia yukwli 'wʋsulu. 'Ɩn wa 'dɛ weee yia ɔ -gʋslo dabʋdʋ.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 'Ɩn wa -yɔ ɔ 'susue yia 'gbe -gnima mnɩ, -zugba wa bha ɔ gbɔkʋ 'wʋ. 'Ɩn -bhayɩnya yia -maa -bananya nyimeslɔyu yabhlo wa laa Sɔlʋ -yɔtɩ, -mɔɔ 'ka we 'yliyɔzʋ.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Da wa mɩa Etiɛnɩ gbɔkʋ 'wʋbhada, 'ɩn ɔ yia -Lagɔ bhubhoe, ɔ nɛɛ: «Na -Kanyɔ -Zezu, -ɩn 'bhu na zuzu 'wʋ.»
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 -Mʋʋ 'bɩgʋ, ɔ yia 'kukolu 'sibhli, 'ɩn ɔ yia 'wʋkpɩ 'tɩtɛɛ: «Jejitapɛ, -ɩn 'na dɩlɩ gbʋnyuu -mɩnɩɩ 'gba wa 'wlu -nɩ!» Ɔ bhɩa 'sa gbagbɩe tɔʋn, ɔ yia 'yli 'mu.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.