Atos 7
ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs NTLH
1 *-Lagɔbʋbɔnyaa -kanyɔ 'kadʋ yia Etiɛnɩ layɩbhaɛ: «-We weee wa gbaa da -na daa, gbʋzɔnʋ -wa yɩ?»
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 'Ɩn Etiɛnɩ yia we 'bɩgʋpalɩɛ: «Na bhelia -yɔ na didea, a pʋlʋ 'mɩ yukwli! 'Ŋnɩmnɩ -Lagɔ ka -amɩaa dʋkpasa Ablaamʋ 'klʋtlalɩ Mezopotami -dʋdʋ -gʋ. We ka lɛnʋ 'bhie, Ablaamʋ yia Alaan -dʋdʋ -gʋ mnɩ.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 -Lagɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ:
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Ablaamʋ 'bhʋa Kalɩdee -dʋdʋ -gʋ, 'ɩn ɔ yia Alaan mnɩ.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 -Mʋʋ bhla, -Lagɔ 'nɩ Ablaamʋ -lu yabhlogbɔɔ 'nyɛ. Dʋdʋʋ kibhe 'kienyilɛ -we 'wlʋa bhʋʋ 'bɩ, ɔ 'nɩ 'dɛbhie -gbolu we ɔ 'nyɛ. 'Ɩn -Lagɔ nɛɛ Ablaamʋ -yla, wee dʋdʋ ɔ yia ɔ 'nyɛa, 'ɩn we 'ka ɔ 'yuoyua 'lʋʋ -yuoyuaa -nʋ -zɛ, ɔ 'bɩgʋ. 'Ɩn -zugba Ablaamʋ 'nɩ 'yu yabhlogbɔɔ -ka.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 -Lagɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: ‹-Na 'yuoyua yia 'lakpa -dʋdʋ -gʋ ladɩa. 'Ɩn wa 'ka -mɔ galɩ -zɛ, wa 'ka wa 'klɩyɩe 'wʋpalɩ -zʋʋ 'wlu 'sɔ nʋkplɛ.›
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 'Ɩn -Lagɔ nɛɛ 'yaɛ:
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 'Bhie, -Lagɔ yia *'wʋsuslolue ɔ -yɔ Ablaamʋ nyɩdɩ zʋ. -We -slolua we mʋ -wa *knɩ 'wʋpapɩe. 'Sa Ablaamʋ gwalɩa ɔ 'yu Izakɩ, we 'ylɩ gbetaa zlɩ, 'ɩn ɔ yia ɔ knɩ 'wʋpa, 'ɩn Izakɩ yia -mɔɔ 'yu Zakɔbʋ knɩ 'wʋpa, 'ɩn Zakɔbʋʋ 'yua kugbua lɛ sɔ mɩa -amɩaa dʋkpasɩ nya, 'ɩn ɔ yia wa knɩ 'wʋpa.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 «-Amɩaa dʋkpasɩ nʋa *-Zɛzɛfʋʋ zenyi, 'ɩn wa yia ɔ pɛlʋ 'pa gaylo nya Ezipʋtʋ -dʋdʋ -gʋ. 'Ɩn -Lagɔ -yɔ -Zɛzɛfʋ 'sɔ mɩ.
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 -Lagɔ ka -Zɛzɛfʋ sɩasɩe 'wʋsa, 'ɩn ɔ yia ɔ gbʋyilo 'nyɛ, ɔ 'ka Ezipʋtʋʋ dʋdʋʋ 'wlulapɩlɩnyɔ *Falaɔn dʋdʋnamanɩ. 'Ɩn -mɔɔ yia ɔ Ezipʋtʋʋ zʋzɔnʋ weee -yɔ -mɔɔ 'dɛɛ -buduu 'yliyɔzʋnyɔ 'wʋnʋ.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 «Ŋwɔ 'kadʋ ka Ezipʋtʋ weee -yɔ Kanaa -dʋdʋ -gʋ yi. We mɩ sɩasɩe 'kadʋ nya. -Amɩaa dʋkpasɩ'ɩ 'yɩ lililu wa'a li.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Da Zakɔbʋ 'nʋa nɩɩ, lililu mɩ Ezipʋtʋ -dʋdʋ -gʋ, 'ɩn ɔ yia -mɔ -amɩaa dʋkpasɩ tie tɩa -bhlo.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Da wa -zakpa 'sɔnʋ mnɩa, 'ɩn -Zɛzɛfʋ yia ɔ 'dɛ -slolu ɔ bhelia -yla. -Bha Falaɔn yibhelia -Zɛzɛfʋʋ zʋaylinyɩma.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 'Ɩn -Zɛzɛfʋ yia nyɩma tie, wa mnɩ ɔ dide Zakɔbʋ -yɔ ɔ zʋaylinyɩma 'bʋ. Wa nyɩmaa glʋ ta 'ya kugbua lɛ gbu.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 'Ɩn Zakɔbʋ yia Ezipʋtʋ mnɩ, -mɔ ɔ tlɩlɩa, 'ɩn -mɔ -amɩaa dʋkpasɩ tɔlʋa tlɩlɩ 'yaa.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 'Ɩn wa yia wa 'kwie Sisɛmʋgbe 'wʋ kwa, 'ɩn 'bhʋka -we Ablaamʋ zɔa 'gwɛzi nya Amɔɔɔ 'yua kwɛɛ, 'ɩn wa yia we 'wʋ wa 'bhlulu -mɔ Sisɛmʋ.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 «Gbʋ -Lagɔ gbaa zlɩmɛ Ablaamʋ -yla, da we lɛnʋ bhla nynia, 'ɩn Zuifʋ yia zumanɩ Ezipʋtʋ -dʋdʋ -gʋ.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ -lolu -ɔ 'nɩa -Zɛzɛfʋ yibheli, 'ɩn -mɔɔ yia Ezipʋtʋ -dʋdʋ 'wlulapɩlɩ.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 'Ɩn ɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ -mɔnɩ yia -amɩaa nyɩma -dawli 'wʋnʋ. Ɔ nɛɛ -gla nya, wa 'tide wa 'yuyolua 'yi -maa 'ka tlɩ.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 «We bhla wa gwalɩa Moizɩ. Ɔ nanɩ 'yli, 'ɩn ɔ nanɩa -Lagɔ dʋdʋ bhabha. Wa 'nyɛnɩ ɔ 'cʋ ta ɔ didee -budu zɔ.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Da ɔ didea palɩa ɔ la, wa 'bhʋa ɔ lʋʋ, Falaɔɔn 'ŋwnɔyu yia ɔ 'wʋbhu. 'Ɩn ɔ yia ɔ zʋ ɔ 'dɛɛ 'yu 'bhisa.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 'Sa wa -slolua Moizɩ gbʋ weee Ezipʋtʋ -nyɩma -yia. 'Ɩn ɔ yia nyɩmɛ 'tɩtɛ -zɛ, ɔ ŋwɛɛ wɛlɩ -yɔ ɔ lɛnʋgbʋnya 'wʋ.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 «Da ɔ 'yɩa -zʋʋ glʋ 'sɔ, 'ɩn ɔ nɛɛ, ɔ bhelia Izlaɛlɩnyɩma ɔ mnɩa 'yɩa.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Moizɩ 'yɩa Ezipʋtʋ -nyɩmɛ yabhlo, -zugba ɔ mɩ Izlaɛlɩnyɩmɛ yabhlo 'klɩyɩe 'wʋpada, 'ɩn ɔ yia -mɔɔ lʋpa, 'ɩn ɔ yia Ezipʋtʋ -nyɩmɛ 'bha.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Ɔmɔ dlɩɩ, 'wʋ ɔ bhelia yia we lanʋa nɩɩ, 'mɔ -Lagɔ yia 'wʋbhua, 'ɩn ɔ 'ka wa gbʋ 'wʋsa. 'Ɩn wa 'nɩ we 'wʋlanʋ.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 -Mʋʋ 'bɩgʋ, zlɩ zlɩa, 'ɩn Moizɩ yia Izlaɛlɩ -ylaasɩ 'sɔ gʋda ylɩ. 'Ɩn ɔ 'yɩbha ɔ 'ka wa 'wʋsuslolu, 'ɩn ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: ‹Na 'talea, amɩa mɩ bhelia nya, lɛɛ ka 'gbʋ a pʋpalɩ 'klɩyɩe 'wʋa?›
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 «'Ɩn -ɔ mɩa ɔ -libheyi 'klɩyɩe 'wʋpalɩda, 'ɩn -mɔɔ yia Moizɩ 'su, 'ɩn ɔ nɛɛ Moizɩ -ylaɛ:
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 Sa -ɩn 'bhaa Ezipʋtʋyu zʋbha,
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Moizɩ 'nʋa wɛlɩnya -mɩnɩ, tɔʋn, ɔ yia -flii -bho, 'ɩn ɔ yia Madian -dʋdʋ -gʋ mnɩ. -Mɔ ɔ gwalɩa nʋkpasia 'sɔ.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 «-Zʋʋ glʋ 'sɔ 'plɩa, da bɛblɛɛ *Sinaii -gɔgɔ mɩa -bha -Lagɔɔ 'anzɩ yabhlo 'tlalɩa Moizɩ 'klʋ, misa -gʋ -su tɛklɛɛ mɩa sida we -kosuu mɩɔ 'wʋ.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Da Moizɩ 'yɩa we -yɔ, 'ɩn ŋwɛgaga yia ɔ sʋbha. Ɔ mɩ -bha bɛda ɔ 'ka we yla, 'ɩn ɔ yia Jejitapɛɛ wɛlɩ 'nʋ, mʋ nɛɛ ɔ -ylaɛ:
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‹-Amɩ -wa -na dʋkpasɩɩ -Lagɔ.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Jejitapɛ nɛɛ ɔ -ylaɛ:
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Ɩn ka na nyɩmaa sɩasɩe -yɔyɩ Ezipʋtʋ -dʋdʋ -gʋ.
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 «Ɔɔ Moizɩ -ɔ Izlaɛlɩnyɩma -saa zlɩmɛ kwnɛɛ, 'ɩn wa yia ɔ -yla gbaɛ: ‹Nyɔɔ palɩ -mɩ la -amɩaa 'yugalɩnyɔ -yɔ -amɩaa gbʋwʋbhunyɔ nya?›, 'mɔ Jejitapɛ tiea wa 'yugalɩnyɔ -yɔ wa gbʋwʋsanyɔ nya, -Lagɔɔ 'anzɩ -ɔ 'tlalɩa ɔ 'klʋ misa -gʋ -su tɛklɛɛ nyɩdɩ, ɔ sɔ nya.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Moizɩ -saa Izlaɛlɩnyɩma Ezipʋtʋ -dʋdʋ -gʋ. 'Ɩn ɔ yia gbʋ 'kadɩ -yɔ gwɛdigbʋnya lɛnʋ Ezipʋtʋ -dʋdʋ -gʋ, *gumunyu Zalʋ -gʋ, we -yɔ da bɛblɛɛ zʋʋ glʋ 'sɔ nʋkplɛ.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 «Ɔɔ Moizɩ gba 'yaa Izlaɛlɩnyɩma -ylaɛ:
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Da Izlaɛlɩnyɩma gbelia 'wlu da bɛblɛɛ, ɔɔ Moizɩ mɩ -bha. Mɔ -zɛa 'kɔlʋ, -Lagɔɔ 'anzɩ gbaa ɔ -yla gbʋ Sinaii -gɔgɔ 'wlu -yɔ -amɩaa dʋkpasɩ nyɩdɩ. Mɔ -yla -Lagɔ gbaa 'yliyɔgawɛlɩ, 'ɩn ɔ yia we -aɩn -yla gba.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 «'Ɩn -amɩaa dʋkpasɩ 'nɩ 'yɩbha wa 'ka ɔ 'nʋŋwɛ zʋ. 'Ɩn wa yia ɔ kwnɛɛ -sa, wa dlɩ 'yɩbha wa 'ka Ezipʋtʋ -dʋdʋ -gʋ lʋbhiti.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Wa nɛɛ *-Awlɔɔn -ylaɛ:
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Tɔʋn, wa yia 'bhliyu bhla, 'ɩn wa yia we bʋbɔ. Wa sɔɔ lɛnʋlu ka wa 'mʋna 'wʋlaa 'gbʋ, 'ɩn wa yia we 'fɛtɩ -sa.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 'Ɩn -Lagɔ yia wa -blɩgʋ palɩ. Ɔ yia wa kwɛ -yɔsa, wa 'ka yalɩli bʋbɔ. We mɩ 'sa cɛlɩda -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyaa 'sɛbhɛ 'wʋɛ:
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 -Ɩnnya! A ka amɩaa -lagɔ wa laa Molɔkʋʋ 'naabudu
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 Etiɛnɩ nɛɛ 'yaɛ: «-Amɩaa dʋkpasɩ ka bhaa *'naabudu yabhlo kaa 'wʋlanʋnnʋee 'sɛbhɛɛ 'gba zɔ, -mɔ da bɛblɛɛ. Sa -Lagɔ 'paa we ŋwɛɛ Moizɩ -yla, 'sa wa nʋa we. Nɩɩ, ɔ nɛɛ Moizɩ -yla, we 'yli -we ɔ 'yɩa -yɔ, ɔ nʋ we lɛ.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 -Mʋʋ 'bɩgʋ, 'ɩn -amɩaa dʋkpasɩɩ 'yua yia wee *'naabudu 'wʋbhu -maanʋ nya. *-Zozue -galɩ wa 'yu, nyɩma -Lagɔ vua wa 'yu, 'ɩn wa yia -maa dʋdʋ -gʋ ladɩa mnɩ. 'Ɩn wa -yɔ wee 'naabudu yia -mɔ mnɩ. 'Ɩn we yia -bha -tʋ tɩklɩɩ, 'bhie, nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ -Davidɩɩ nʋ bhla yia nyni.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 -Davidɩ ka -Lagɔɔ 'nanɩ 'yɩ, 'ɩn ɔ yia -Lagɔ 'yoo -zlalɩ ɔ 'ka Zakɔbʋʋ -Lagɔɔ -budu 'sʋbha.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 'Ɩn nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ *Salomɔɔ 'sʋbhaa wee -budu -Lagɔ -yla.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 «'Ɩn, -zugba, Yalɩ -Lagɔ'ɔ -dɩlɩ nyɩmɛ 'sʋbha 'sʋbha -budu zɔ la. Sa -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔ gbaa we 'sa.
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 Jejitapɛ nɛɛ:
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 'Lee -amɩ 'nɩ we 'dɛ weee lalaa?› »
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 Etiɛnɩ nɛɛ 'yaɛ: «-Glacɩaan yukwliyɔsulonya, amɩaa dlɩ -yɔ amɩaa yukwli mɩ 'wʋsuluda -Lagɔɔ lalawɛlɩ -yla. 'Ɩn a zʋa -gla Zuzu 'Pʋpa -yla 'kɔmʋʋ. A 'wlʋ sa amɩaa dʋkpasɩ!
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔ -mɔmɔ amɩaa dʋkpasɩ 'nɩ 'klɩyɩe 'wʋpalɩa? 'Ɩn -wa gbaa zlɩmɛ Nyɩmɛ Tɩklɩɩ yabhlogbɔɔɔ yiyigbʋ, wa ka -maa 'bha. 'Ɩn -slɛɛn, 'mɔ a wlaa, 'ɩn a yia ɔ 'bha.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 -Lagɔ ka ɔ tite aɩn yoo 'nyɛ -Lagɔɔ 'anzɩɩ sɔ nya. 'Ɩn a 'nɩ we 'nʋŋwɛ zʋ.»
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Da gbʋwliwʋdɩnya 'nʋa wɛlɩnya -mɩnɩ, 'ɩn 'cɛ yia wa dlɔ yi. Wa lia gla 'wʋ, 'ɩn wa yia Etiɛnɩ 'cɛ -yɔ 'palɩ.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Zuzu 'Pʋpa mɩ Etiɛnɩ yedaa 'gbʋ, ɔ ylaa yalɩ, 'ɩn ɔ yia -Lagɔɔ 'ŋnɩmnɩe 'kadʋ -yɔyɩ, -zugba -Zezu 'yligbe -Lagɔɔ lilisɔlʋ.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 'Ɩn ɔ nɛɛ: «A -talɩ, na yɩ yalɩ -yɔ ŋwɛ -kalɩda, 'ɩn, -zugba, *Nyɩmɛɛ 'Yu 'yligbe -Lagɔɔ lilisɔlʋ.»
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Tɔʋn, wa yia 'wʋkpɩ 'tɩtɛɛ, 'ɩn wa yia yukwli 'wʋsulu. 'Ɩn wa 'dɛ weee yia ɔ -gʋslo dabʋdʋ.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 'Ɩn wa -yɔ ɔ 'susue yia 'gbe -gnima mnɩ, -zugba wa bha ɔ gbɔkʋ 'wʋ. 'Ɩn -bhayɩnya yia -maa -bananya nyimeslɔyu yabhlo wa laa Sɔlʋ -yɔtɩ, -mɔɔ 'ka we 'yliyɔzʋ.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Da wa mɩa Etiɛnɩ gbɔkʋ 'wʋbhada, 'ɩn ɔ yia -Lagɔ bhubhoe, ɔ nɛɛ: «Na -Kanyɔ -Zezu, -ɩn 'bhu na zuzu 'wʋ.»
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 -Mʋʋ 'bɩgʋ, ɔ yia 'kukolu 'sibhli, 'ɩn ɔ yia 'wʋkpɩ 'tɩtɛɛ: «Jejitapɛ, -ɩn 'na dɩlɩ gbʋnyuu -mɩnɩɩ 'gba wa 'wlu -nɩ!» Ɔ bhɩa 'sa gbagbɩe tɔʋn, ɔ yia 'yli 'mu.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.