Atos 16
ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs VC
1 Pɔlʋ nynia Dɛlɩbʋ -yɔ Lisɩtlɩ -gbenya nʋkplɛ, -Zezuu 'bɩnɔnyɔ yabhlo wa laa Timotee, -zugba ɔ mɩ -mɔ. Zuifʋŋwnɔ -ɔ zʋa -Zezu dlɩ -gʋ, ɔ yu -wa, 'ɩn ɔ dide mɩa *Glɛkɩyu nya.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 -Lagɔnyɩma mɩa Lisɩtlɩ -yɔ Ikoniumʋ -gbenya nʋkplɛ, ma gbaa Timotee gbʋzɔnʋ gbʋ.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Pɔlʋ 'yɩbha ɔ -yɔ ɔ 'sɔ 'ka mnɩ. Ɔ 'bhua ɔ 'wʋ, 'ɩn ɔ yia ɔ *knɩ 'wʋpa, Zuifʋ -wa mɩa wee dʋdʋ -gʋʋ 'gbʋ. -We ka gbʋ -wa, -maa weee -yi ɔ dide Glɛkɩyu nya.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Da wa mɩa 'gbenya -gʋ 'plɩda -bhlo -bhlo, gbʋnya -Zezuu tietienya -yɔ -Zeluzalɛmʋʋ -Lagɔnyɩma kpasɩ pʋpalɩa, -zugba wa -yɔ we gbagbɩe mnɩ -Lagɔnyɩma -yla nɩɩ, wa zʋ we 'nʋŋwɛ.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 'Ɩn leglizɩnya yia latɛmanɩ dlɩzʋzʋe 'wʋ. 'Ɩn sa zlɩ zlɩa, -zugba wa bho -gʋ.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Da Zuzu 'Pʋpa gbaa wa 'na gbalɩ -Lagɔgbʋ -Azii -dʋdʋ -gʋ -nɩ, 'ɩn wa yia Flizii -yɔ -Galasii -dʋdʋ -gʋ 'plɩlɩ.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Da wa nynia Mizii -yɔ Bitiniii 'wʋgbelida, wa ka Bitiniii dʋdʋ -gʋ -mnɩmnɩe layla. 'Ɩn -Zezuu Zuzu 'nɩ we ŋwnu wa -yla.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 We 'gbʋ, wa 'plɩlɩa Mizii -dʋdʋ -gʋ, 'ɩn wa yia Tloasɩgbe nʋkplɛ mnɩ.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Sabɔ, Pɔlʋ yia Masedʋanɩ -nyɩmɛ yabhlo -yɔyɩ 'yligbeda ɔ 'yli 'wʋ. 'Ɩn -mɔɔ nɛɛ ɔ -yla: «-Na zukpa -wa, -ɩn 'plɩlɩ Masedʋanɩ -dʋdʋ -gʋ, -ɩn 'ka -aɩn 'wʋsa.»
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Wee gbʋ -mɩnɩ 'bhʋa Pɔlʋ 'yli -gʋ, -bha -bhlokpadɛ -a gbaa -a 'ka Masedʋanɩ mnɩ. -We ka gbʋ -wa, -a ka we -yɔyɩ nɩɩ, -Lagɔ ka -aɩn la, -a 'ka -mɔ -nyɩma -yla -Lagɔgbʋ gba.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 -A -gblaa 'glʋ 'wʋ Tloasɩ, 'ɩn -a yia 'nyunyɩdɩdʋdʋ wa laa Samotlasɩ -gʋ mnɩ tɩklɩɩ. -Mʋʋ 'bɩgʋ zlɩ zlɩa, 'ɩn -a yia Neapoli nyni.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 -Mɔ -a 'bhʋa, 'ɩn Masedʋanɩ -dʋdʋ -gʋʋ 'gbe 'kadʋ wa laa Filipʋ, -we Wlɔmʋ -nyɩma pɩlɩa 'wlu la, 'ɩn -a yia -mɔ mnɩ. -A ka 'ylɩ duun li wee 'gbe nʋkplɛ.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Nyapɛylɩ nynia, 'ɩn -a yia 'gbe nʋkplɛ 'tla, -a yia -gbʋa ŋwɛ -yɔ mnɩ. Da -a zʋa we dlɩ -gʋ nɩɩ, -mɔ Zuifʋ bhubhoelia 'cɩn -Lagɔ. 'Ŋwnɩ -wa gbelia -bha 'wlu, -a -dɩa la, 'ɩn -a yia wa -yla gbʋ gba.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Waa 'ŋwnɩ glaa 'yabhlo wa laa Lidii, Tiatilɩgbe 'wʋ wa gwalɩlɩa ɔ, 'naa -zalʋ ka -valɛ 'tɛa, 'mʋ ɔ paa pɛlʋ, 'ɩn ɔ bʋbɔa -Lagɔ. Ɔ mɩ -aɩn yukwli pʋlʋda, 'ɩn Nyɩmaa -Kanyɔ yia ɔ dlɩ 'wʋkalɩ, -zugba -we Pɔlʋ mɩa gbada ɔ nʋ we.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Da -a batizea ɔ -yɔ ɔ nyɩma 'sɔ, 'ɩn ɔ nɛɛ -aɩn -ylaɛ: «We -ka aɩn dlɩɩ -mɩ, nɩɩ, ɩn ka -Lagɔgbʋ -yɔŋwnu 'piɛɩn, a yi na -gbɛ ladɩlɩa.» 'Ɩn ɔ nɛɛ -a ŋwnu we -yɔ -kpɔ.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 'Ylɩ yabhlo nya, da wa bhubhoelia -Lagɔ, -a mɩ -mɔ mnɩda, 'ɩn gayloŋwnɔ yabhlo yia -aɩn yoo yi. Ɔ ka -zatɩbhɛ -zuzu -gʋ, mʋ nya ɔ bhlɩa kwɛ la. Wee ɔ kwɛ labhlɩlɩe -yɔ ɔ yɩa 'gwɛzi duun ɔ -cɩan -yla.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 'Ɩn ɔ yia -a -yɔ Pɔlʋ 'sɔ 'bɩ -bholu, 'wʋkpɩkpɩe nya: «Waa nyɩma mɩa da, Yalɩ -Lagɔɔ lubhonʋnya -wa. Sa -Lagɔ 'kaa aɩn gbʋ 'wʋsa, we 'yoo wa mɩa da aɩn dasloluda.»
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 'Sa ɔɔ 'ŋwnɔ nʋa 'kɔmʋʋ. We bhɩalɩda, 'cɛ yia Pɔlʋ dɔlɔ, ɔ 'bhitia, 'ɩn ɔ nɛɛ wee zuzu -ylaɛ: «-Zezu Klisɩɩ 'ŋnɩ nya, ɩn nɛɛ -mɩ -ylaɛ, -ɩn 'tla ɔ 'wʋ!» -Bha -bhlokpadɛ, 'ɩn wee zuzu yia ɔ 'wʋtla.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Ɔɔ gayloŋwnɔɔ -cɩan yia we -yɔyɩ nɩɩ, ɔ 'nɩ 'maslɛɛn mneni, ɔ 'ka wa -yla 'gwɛzi 'yɩ. 'Ɩn wa yia Pɔlʋ -yɔ Silasɩ kpa, 'ɩn wa yia wa -zejila 'wʋ kwa nyɩmaa 'yugalɩnyaa -gbɛ, -gla nya.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Wa kwaa wa Wlɔmʋʋ gbʋwʋbhunya 'yu, wa nɛɛ -maa -ylaɛ: «Nyɩma mɩa da, wa ka -amɩaa 'gbe gbugblolu. Zuifʋnya -wa,
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 'ɩn wa zʋayli -gbʋ, -amɩa Wlɔmʋ -nyɩmaa tite gbaa -a 'na ŋwnunu -yɔ -nɩ, 'ɩn -a 'na nʋnʋ lɛ nɩ, 'mʋ wa slolua.»
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 'Ɩn nyɩmaa -zlo yi 'yaa wa 'cɛ -yɔ 'palɩ.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Wa sɛlɩa wa bhabha, 'bhie, wa yia wa -kaslʋ 'wʋpa. 'Ɩn wa nɛɛ -kaslʋbuduu ŋwɛkʋnyɔ -yla, ɔ zʋ wa 'yliyɔ 'nanʋʋ.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Wa gbaa sa wɛlɩ -mɩnɩ ɔɔ -kaslʋbuduu ŋwɛkʋnyɔ -yla, 'ɩn -mɔɔ yia wa -kaslʋbuduu nyɩdɩ -komi zɔ 'pa. 'Ɩn ɔ yia wa gbloko bhʋ 'wʋ palɩ.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 -Mɔ zlɩ -nyɩdɩ, Pɔlʋ -yɔ Silasɩ 'sɔ mɩ -Lagɔ bhubhoeda, wa mnɩnɩ -Lagɔɔ 'ŋnɩ lʋʋ nya, -zugba -kaslʋnyɩma tɔlʋa pʋlʋ wa yukwli.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 -Bha -bhlokpadɛ, dʋdʋ yia zuklu 'tɩtɛɛ, 'ɩn -kaslʋbuduu -klu yia lazuklu. Tɔʋn, 'ɩn we klolo weee yia -kalɩ, 'ɩn -kaslʋnyɩma weee gbloko yia ladɩdlɩ.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Da ɔɔ -kaslʋbuduu ŋwɛkʋnyɔ ganɔa, 'ɩn ɔ yia klolonya -yɔyɩ -kalɩda. Ɔmɔ dlɩɩ nɩɩ, waa -kaslʋnyɩma ka -gwa. 'Ɩn ɔ yia -mɔ ɔ tʋgʋgblɛ -sa, ɔ 'ka ɔ 'dɛ 'bha.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 'Ɩn Pɔlʋ yia 'wʋkpɩ 'tɩtɛɛ, ɔ nɛɛ: «-Ɩn 'na nʋnʋ -na 'dɛ gbʋnyuu -yla lɛ -nɩ, -a 'dɛ weee mɩ -bha!»
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Tɔʋn, -kaslʋbuduu ŋwɛkʋnyɔ yia 'napɛ -yɔlayɩbha, 'ɩn ɔ yia gwagwɩe -yɔ tɛlɩtɛlɩe nya -buduu komi zɔ pla, 'ɩn ɔ yia Pɔlʋ -yɔ Silasɩ 'sɔ 'yu 'kukolu 'sibhli.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 -Mʋʋ 'bɩgʋ, ɔ wlelia wa, 'ɩn ɔ yia wa layɩbha: «Na -cɩan, sa ɩn 'ka nʋ, 'ɩn ɩn 'ka gbʋ 'wʋbhʋa?»
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 'Ɩn Pɔlʋ -yɔ Silasɩ yia we 'bɩgʋpalɩ ɔ -ylaɛ: «-Ɩn zʋ Nyɩmaa -Kanyɔ -Zezuu dlɩ -gʋ, 'ɩn -ɩn -yɔ -na zʋaylinyɩma 'sɔ 'ka gbʋ 'wʋbhʋ.»
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 'Ɩn wa yia ɔ -yɔ ɔ zʋaylinyɩma weee -yla -Lagɔgbʋ gba.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Sabɔ, bhla -bhloo 'dɛ nya, 'ɩn ɔɔ -kaslʋbuduu ŋwɛkʋnyɔ -yɔ Pɔlʋ -yɔ Silasɩ 'sɔ yia ɔ 'dɛɛ -gbɛ mnɩ. 'Ɩn ɔ yia wa 'gbia glʋ, 'ɩn -maa yia -bha -bhlokpadɛ ɔ -yɔ ɔ zʋaylinyɩma weee batizee.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Ɔ -yɔ Pɔlʋ -yɔ Silasɩ mnɩa ɔ -buduŋwɛɛ, 'ɩn ɔ yia wa lililu 'nyɛ. 'Ɩn ɔɔ nyɩmɛ -yɔ ɔ zʋaylinyɩma yia 'mʋna li, -Lagɔɔ dlɩ -gʋzʋzʋee 'gbʋ.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Da zlɩ zlɩa, Wlɔmʋ -nyɩmaa gbʋwʋbhunya yia 'slʋja tie -kaslʋbuduu ŋwɛkanyɔɔ -gbɛ nɩɩ, wa 'tide waa nyɩma -manɩ 'yi.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 'Ɩn -kaslʋbuduu ŋwɛkʋnyɔ yia we wɛlɩ Pɔlʋ kwa, 'ɩn ɔ nɛɛ: «Gbʋwʋbhunya ka nyɩma tie, wa nɛɛ, ɩn 'tide aɩn 'yi. We 'gbʋ, a mneni a 'ka 'tla, 'ɩn a 'ka mnɩ -dlɔɔ.»
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 'Ɩn Pɔlʋ nɛɛ waa 'slʋja -ylaɛ: «-Amɩa -wa Wlɔmʋ -nyɩma, wa 'nɩ -amɩaa -yɔgbʋ 'wʋbhu sazɔnʋ sa, 'ɩn wa yia -aɩn bhɩtɩ -zejila 'wʋ, 'bhie, 'ɩn wa yia -aɩn -kaslʋ 'wʋpa. 'Ɩn -slɛɛn wa 'yɩbha wa 'ka -aɩn -kaslʋ 'wʋ -sa 'wiemɩɩ? -Ɩnnya, we 'na 'ka lɛnʋ. Wa yi, wa 'ka -aɩn wleli wa 'dɛ nya!»
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 'Ɩn 'slʋja yia we 'dɩ Wlɔmʋ -nyɩmaa gbʋwʋbhunyaa -gbɛ kwa. -Maa 'nʋa nɩɩ, Pɔlʋ -yɔ Silasɩ mɩ Wlɔmʋ -nyɩma nya, 'ɩn we yia -maa nyanɔ dlɩ 'wʋslu.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 'Ɩn wa yia wa bhubhoea yi, 'bhie, wa yia wa -kaslʋ 'wʋ -sa. 'Ɩn wa nɛɛ: «Amɩa zukpa -wa, a 'tla 'gbe nʋkplɛ!»
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Da Pɔlʋ -yɔ Silasɩ 'tlaa -kaslʋ 'wʋ, 'ɩn wa yia Lidiii -buduŋwɛɛ mnɩ. Wa 'yɩa -Lagɔbhelia, 'ɩn wa yia wa 'kʋayli 'pa, 'bhie, wa yia mnɩ.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.