Atos 16
ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs NAA
1 Pɔlʋ nynia Dɛlɩbʋ -yɔ Lisɩtlɩ -gbenya nʋkplɛ, -Zezuu 'bɩnɔnyɔ yabhlo wa laa Timotee, -zugba ɔ mɩ -mɔ. Zuifʋŋwnɔ -ɔ zʋa -Zezu dlɩ -gʋ, ɔ yu -wa, 'ɩn ɔ dide mɩa *Glɛkɩyu nya.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 -Lagɔnyɩma mɩa Lisɩtlɩ -yɔ Ikoniumʋ -gbenya nʋkplɛ, ma gbaa Timotee gbʋzɔnʋ gbʋ.
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Pɔlʋ 'yɩbha ɔ -yɔ ɔ 'sɔ 'ka mnɩ. Ɔ 'bhua ɔ 'wʋ, 'ɩn ɔ yia ɔ *knɩ 'wʋpa, Zuifʋ -wa mɩa wee dʋdʋ -gʋʋ 'gbʋ. -We ka gbʋ -wa, -maa weee -yi ɔ dide Glɛkɩyu nya.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Da wa mɩa 'gbenya -gʋ 'plɩda -bhlo -bhlo, gbʋnya -Zezuu tietienya -yɔ -Zeluzalɛmʋʋ -Lagɔnyɩma kpasɩ pʋpalɩa, -zugba wa -yɔ we gbagbɩe mnɩ -Lagɔnyɩma -yla nɩɩ, wa zʋ we 'nʋŋwɛ.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 'Ɩn leglizɩnya yia latɛmanɩ dlɩzʋzʋe 'wʋ. 'Ɩn sa zlɩ zlɩa, -zugba wa bho -gʋ.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Da Zuzu 'Pʋpa gbaa wa 'na gbalɩ -Lagɔgbʋ -Azii -dʋdʋ -gʋ -nɩ, 'ɩn wa yia Flizii -yɔ -Galasii -dʋdʋ -gʋ 'plɩlɩ.
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Da wa nynia Mizii -yɔ Bitiniii 'wʋgbelida, wa ka Bitiniii dʋdʋ -gʋ -mnɩmnɩe layla. 'Ɩn -Zezuu Zuzu 'nɩ we ŋwnu wa -yla.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 We 'gbʋ, wa 'plɩlɩa Mizii -dʋdʋ -gʋ, 'ɩn wa yia Tloasɩgbe nʋkplɛ mnɩ.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 Sabɔ, Pɔlʋ yia Masedʋanɩ -nyɩmɛ yabhlo -yɔyɩ 'yligbeda ɔ 'yli 'wʋ. 'Ɩn -mɔɔ nɛɛ ɔ -yla: «-Na zukpa -wa, -ɩn 'plɩlɩ Masedʋanɩ -dʋdʋ -gʋ, -ɩn 'ka -aɩn 'wʋsa.»
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Wee gbʋ -mɩnɩ 'bhʋa Pɔlʋ 'yli -gʋ, -bha -bhlokpadɛ -a gbaa -a 'ka Masedʋanɩ mnɩ. -We ka gbʋ -wa, -a ka we -yɔyɩ nɩɩ, -Lagɔ ka -aɩn la, -a 'ka -mɔ -nyɩma -yla -Lagɔgbʋ gba.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 -A -gblaa 'glʋ 'wʋ Tloasɩ, 'ɩn -a yia 'nyunyɩdɩdʋdʋ wa laa Samotlasɩ -gʋ mnɩ tɩklɩɩ. -Mʋʋ 'bɩgʋ zlɩ zlɩa, 'ɩn -a yia Neapoli nyni.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 -Mɔ -a 'bhʋa, 'ɩn Masedʋanɩ -dʋdʋ -gʋʋ 'gbe 'kadʋ wa laa Filipʋ, -we Wlɔmʋ -nyɩma pɩlɩa 'wlu la, 'ɩn -a yia -mɔ mnɩ. -A ka 'ylɩ duun li wee 'gbe nʋkplɛ.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Nyapɛylɩ nynia, 'ɩn -a yia 'gbe nʋkplɛ 'tla, -a yia -gbʋa ŋwɛ -yɔ mnɩ. Da -a zʋa we dlɩ -gʋ nɩɩ, -mɔ Zuifʋ bhubhoelia 'cɩn -Lagɔ. 'Ŋwnɩ -wa gbelia -bha 'wlu, -a -dɩa la, 'ɩn -a yia wa -yla gbʋ gba.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 Waa 'ŋwnɩ glaa 'yabhlo wa laa Lidii, Tiatilɩgbe 'wʋ wa gwalɩlɩa ɔ, 'naa -zalʋ ka -valɛ 'tɛa, 'mʋ ɔ paa pɛlʋ, 'ɩn ɔ bʋbɔa -Lagɔ. Ɔ mɩ -aɩn yukwli pʋlʋda, 'ɩn Nyɩmaa -Kanyɔ yia ɔ dlɩ 'wʋkalɩ, -zugba -we Pɔlʋ mɩa gbada ɔ nʋ we.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Da -a batizea ɔ -yɔ ɔ nyɩma 'sɔ, 'ɩn ɔ nɛɛ -aɩn -ylaɛ: «We -ka aɩn dlɩɩ -mɩ, nɩɩ, ɩn ka -Lagɔgbʋ -yɔŋwnu 'piɛɩn, a yi na -gbɛ ladɩlɩa.» 'Ɩn ɔ nɛɛ -a ŋwnu we -yɔ -kpɔ.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 'Ylɩ yabhlo nya, da wa bhubhoelia -Lagɔ, -a mɩ -mɔ mnɩda, 'ɩn gayloŋwnɔ yabhlo yia -aɩn yoo yi. Ɔ ka -zatɩbhɛ -zuzu -gʋ, mʋ nya ɔ bhlɩa kwɛ la. Wee ɔ kwɛ labhlɩlɩe -yɔ ɔ yɩa 'gwɛzi duun ɔ -cɩan -yla.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 'Ɩn ɔ yia -a -yɔ Pɔlʋ 'sɔ 'bɩ -bholu, 'wʋkpɩkpɩe nya: «Waa nyɩma mɩa da, Yalɩ -Lagɔɔ lubhonʋnya -wa. Sa -Lagɔ 'kaa aɩn gbʋ 'wʋsa, we 'yoo wa mɩa da aɩn dasloluda.»
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 'Sa ɔɔ 'ŋwnɔ nʋa 'kɔmʋʋ. We bhɩalɩda, 'cɛ yia Pɔlʋ dɔlɔ, ɔ 'bhitia, 'ɩn ɔ nɛɛ wee zuzu -ylaɛ: «-Zezu Klisɩɩ 'ŋnɩ nya, ɩn nɛɛ -mɩ -ylaɛ, -ɩn 'tla ɔ 'wʋ!» -Bha -bhlokpadɛ, 'ɩn wee zuzu yia ɔ 'wʋtla.
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Ɔɔ gayloŋwnɔɔ -cɩan yia we -yɔyɩ nɩɩ, ɔ 'nɩ 'maslɛɛn mneni, ɔ 'ka wa -yla 'gwɛzi 'yɩ. 'Ɩn wa yia Pɔlʋ -yɔ Silasɩ kpa, 'ɩn wa yia wa -zejila 'wʋ kwa nyɩmaa 'yugalɩnyaa -gbɛ, -gla nya.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 Wa kwaa wa Wlɔmʋʋ gbʋwʋbhunya 'yu, wa nɛɛ -maa -ylaɛ: «Nyɩma mɩa da, wa ka -amɩaa 'gbe gbugblolu. Zuifʋnya -wa,
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 'ɩn wa zʋayli -gbʋ, -amɩa Wlɔmʋ -nyɩmaa tite gbaa -a 'na ŋwnunu -yɔ -nɩ, 'ɩn -a 'na nʋnʋ lɛ nɩ, 'mʋ wa slolua.»
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 'Ɩn nyɩmaa -zlo yi 'yaa wa 'cɛ -yɔ 'palɩ.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Wa sɛlɩa wa bhabha, 'bhie, wa yia wa -kaslʋ 'wʋpa. 'Ɩn wa nɛɛ -kaslʋbuduu ŋwɛkʋnyɔ -yla, ɔ zʋ wa 'yliyɔ 'nanʋʋ.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Wa gbaa sa wɛlɩ -mɩnɩ ɔɔ -kaslʋbuduu ŋwɛkʋnyɔ -yla, 'ɩn -mɔɔ yia wa -kaslʋbuduu nyɩdɩ -komi zɔ 'pa. 'Ɩn ɔ yia wa gbloko bhʋ 'wʋ palɩ.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 -Mɔ zlɩ -nyɩdɩ, Pɔlʋ -yɔ Silasɩ 'sɔ mɩ -Lagɔ bhubhoeda, wa mnɩnɩ -Lagɔɔ 'ŋnɩ lʋʋ nya, -zugba -kaslʋnyɩma tɔlʋa pʋlʋ wa yukwli.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 -Bha -bhlokpadɛ, dʋdʋ yia zuklu 'tɩtɛɛ, 'ɩn -kaslʋbuduu -klu yia lazuklu. Tɔʋn, 'ɩn we klolo weee yia -kalɩ, 'ɩn -kaslʋnyɩma weee gbloko yia ladɩdlɩ.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Da ɔɔ -kaslʋbuduu ŋwɛkʋnyɔ ganɔa, 'ɩn ɔ yia klolonya -yɔyɩ -kalɩda. Ɔmɔ dlɩɩ nɩɩ, waa -kaslʋnyɩma ka -gwa. 'Ɩn ɔ yia -mɔ ɔ tʋgʋgblɛ -sa, ɔ 'ka ɔ 'dɛ 'bha.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 'Ɩn Pɔlʋ yia 'wʋkpɩ 'tɩtɛɛ, ɔ nɛɛ: «-Ɩn 'na nʋnʋ -na 'dɛ gbʋnyuu -yla lɛ -nɩ, -a 'dɛ weee mɩ -bha!»
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 Tɔʋn, -kaslʋbuduu ŋwɛkʋnyɔ yia 'napɛ -yɔlayɩbha, 'ɩn ɔ yia gwagwɩe -yɔ tɛlɩtɛlɩe nya -buduu komi zɔ pla, 'ɩn ɔ yia Pɔlʋ -yɔ Silasɩ 'sɔ 'yu 'kukolu 'sibhli.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 -Mʋʋ 'bɩgʋ, ɔ wlelia wa, 'ɩn ɔ yia wa layɩbha: «Na -cɩan, sa ɩn 'ka nʋ, 'ɩn ɩn 'ka gbʋ 'wʋbhʋa?»
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 'Ɩn Pɔlʋ -yɔ Silasɩ yia we 'bɩgʋpalɩ ɔ -ylaɛ: «-Ɩn zʋ Nyɩmaa -Kanyɔ -Zezuu dlɩ -gʋ, 'ɩn -ɩn -yɔ -na zʋaylinyɩma 'sɔ 'ka gbʋ 'wʋbhʋ.»
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 'Ɩn wa yia ɔ -yɔ ɔ zʋaylinyɩma weee -yla -Lagɔgbʋ gba.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 Sabɔ, bhla -bhloo 'dɛ nya, 'ɩn ɔɔ -kaslʋbuduu ŋwɛkʋnyɔ -yɔ Pɔlʋ -yɔ Silasɩ 'sɔ yia ɔ 'dɛɛ -gbɛ mnɩ. 'Ɩn ɔ yia wa 'gbia glʋ, 'ɩn -maa yia -bha -bhlokpadɛ ɔ -yɔ ɔ zʋaylinyɩma weee batizee.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 Ɔ -yɔ Pɔlʋ -yɔ Silasɩ mnɩa ɔ -buduŋwɛɛ, 'ɩn ɔ yia wa lililu 'nyɛ. 'Ɩn ɔɔ nyɩmɛ -yɔ ɔ zʋaylinyɩma yia 'mʋna li, -Lagɔɔ dlɩ -gʋzʋzʋee 'gbʋ.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 Da zlɩ zlɩa, Wlɔmʋ -nyɩmaa gbʋwʋbhunya yia 'slʋja tie -kaslʋbuduu ŋwɛkanyɔɔ -gbɛ nɩɩ, wa 'tide waa nyɩma -manɩ 'yi.
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 'Ɩn -kaslʋbuduu ŋwɛkʋnyɔ yia we wɛlɩ Pɔlʋ kwa, 'ɩn ɔ nɛɛ: «Gbʋwʋbhunya ka nyɩma tie, wa nɛɛ, ɩn 'tide aɩn 'yi. We 'gbʋ, a mneni a 'ka 'tla, 'ɩn a 'ka mnɩ -dlɔɔ.»
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 'Ɩn Pɔlʋ nɛɛ waa 'slʋja -ylaɛ: «-Amɩa -wa Wlɔmʋ -nyɩma, wa 'nɩ -amɩaa -yɔgbʋ 'wʋbhu sazɔnʋ sa, 'ɩn wa yia -aɩn bhɩtɩ -zejila 'wʋ, 'bhie, 'ɩn wa yia -aɩn -kaslʋ 'wʋpa. 'Ɩn -slɛɛn wa 'yɩbha wa 'ka -aɩn -kaslʋ 'wʋ -sa 'wiemɩɩ? -Ɩnnya, we 'na 'ka lɛnʋ. Wa yi, wa 'ka -aɩn wleli wa 'dɛ nya!»
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 'Ɩn 'slʋja yia we 'dɩ Wlɔmʋ -nyɩmaa gbʋwʋbhunyaa -gbɛ kwa. -Maa 'nʋa nɩɩ, Pɔlʋ -yɔ Silasɩ mɩ Wlɔmʋ -nyɩma nya, 'ɩn we yia -maa nyanɔ dlɩ 'wʋslu.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 'Ɩn wa yia wa bhubhoea yi, 'bhie, wa yia wa -kaslʋ 'wʋ -sa. 'Ɩn wa nɛɛ: «Amɩa zukpa -wa, a 'tla 'gbe nʋkplɛ!»
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Da Pɔlʋ -yɔ Silasɩ 'tlaa -kaslʋ 'wʋ, 'ɩn wa yia Lidiii -buduŋwɛɛ mnɩ. Wa 'yɩa -Lagɔbhelia, 'ɩn wa yia wa 'kʋayli 'pa, 'bhie, wa yia mnɩ.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.