Atos 16

ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pɔlʋ nynia Dɛlɩbʋ -yɔ Lisɩtlɩ -gbenya nʋkplɛ, -Zezuu 'bɩnɔnyɔ yabhlo wa laa Timotee, -zugba ɔ mɩ -mɔ. Zuifʋŋwnɔ -ɔ zʋa -Zezu dlɩ -gʋ, ɔ yu -wa, 'ɩn ɔ dide mɩa *Glɛkɩyu nya.
1 Chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 -Lagɔnyɩma mɩa Lisɩtlɩ -yɔ Ikoniumʋ -gbenya nʋkplɛ, ma gbaa Timotee gbʋzɔnʋ gbʋ.
2 dele davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Pɔlʋ 'yɩbha ɔ -yɔ ɔ 'sɔ 'ka mnɩ. Ɔ 'bhua ɔ 'wʋ, 'ɩn ɔ yia ɔ *knɩ 'wʋpa, Zuifʋ -wa mɩa wee dʋdʋ -gʋʋ 'gbʋ. -We ka gbʋ -wa, -maa weee -yi ɔ dide Glɛkɩyu nya.
3 Quis Paulo que ele fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Da wa mɩa 'gbenya -gʋ 'plɩda -bhlo -bhlo, gbʋnya -Zezuu tietienya -yɔ -Zeluzalɛmʋʋ -Lagɔnyɩma kpasɩ pʋpalɩa, -zugba wa -yɔ we gbagbɩe mnɩ -Lagɔnyɩma -yla nɩɩ, wa zʋ we 'nʋŋwɛ.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos, para que as observassem, as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém.
5 'Ɩn leglizɩnya yia latɛmanɩ dlɩzʋzʋe 'wʋ. 'Ɩn sa zlɩ zlɩa, -zugba wa bho -gʋ.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Da Zuzu 'Pʋpa gbaa wa 'na gbalɩ -Lagɔgbʋ -Azii -dʋdʋ -gʋ -nɩ, 'ɩn wa yia Flizii -yɔ -Galasii -dʋdʋ -gʋ 'plɩlɩ.
6 E, percorrendo a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na Ásia,
7 Da wa nynia Mizii -yɔ Bitiniii 'wʋgbelida, wa ka Bitiniii dʋdʋ -gʋ -mnɩmnɩe layla. 'Ɩn -Zezuu Zuzu 'nɩ we ŋwnu wa -yla.
7 defrontando Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 We 'gbʋ, wa 'plɩlɩa Mizii -dʋdʋ -gʋ, 'ɩn wa yia Tloasɩgbe nʋkplɛ mnɩ.
8 E, tendo contornado Mísia, desceram a Trôade.
9 Sabɔ, Pɔlʋ yia Masedʋanɩ -nyɩmɛ yabhlo -yɔyɩ 'yligbeda ɔ 'yli 'wʋ. 'Ɩn -mɔɔ nɛɛ ɔ -yla: «-Na zukpa -wa, -ɩn 'plɩlɩ Masedʋanɩ -dʋdʋ -gʋ, -ɩn 'ka -aɩn 'wʋsa.»
9 À noite, sobreveio a Paulo uma visão na qual um varão macedônio estava em pé e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Wee gbʋ -mɩnɩ 'bhʋa Pɔlʋ 'yli -gʋ, -bha -bhlokpadɛ -a gbaa -a 'ka Masedʋanɩ mnɩ. -We ka gbʋ -wa, -a ka we -yɔyɩ nɩɩ, -Lagɔ ka -aɩn la, -a 'ka -mɔ -nyɩma -yla -Lagɔgbʋ gba.
10 Assim que teve a visão, imediatamente, procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 -A -gblaa 'glʋ 'wʋ Tloasɩ, 'ɩn -a yia 'nyunyɩdɩdʋdʋ wa laa Samotlasɩ -gʋ mnɩ tɩklɩɩ. -Mʋʋ 'bɩgʋ zlɩ zlɩa, 'ɩn -a yia Neapoli nyni.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, seguimos em direitura a Samotrácia, no dia seguinte, a Neápolis
12 -Mɔ -a 'bhʋa, 'ɩn Masedʋanɩ -dʋdʋ -gʋʋ 'gbe 'kadʋ wa laa Filipʋ, -we Wlɔmʋ -nyɩma pɩlɩa 'wlu la, 'ɩn -a yia -mɔ mnɩ. -A ka 'ylɩ duun li wee 'gbe nʋkplɛ.
12 e dali, a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Nyapɛylɩ nynia, 'ɩn -a yia 'gbe nʋkplɛ 'tla, -a yia -gbʋa ŋwɛ -yɔ mnɩ. Da -a zʋa we dlɩ -gʋ nɩɩ, -mɔ Zuifʋ bhubhoelia 'cɩn -Lagɔ. 'Ŋwnɩ -wa gbelia -bha 'wlu, -a -dɩa la, 'ɩn -a yia wa -yla gbʋ gba.
13 No sábado, saímos da cidade para junto do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que para ali tinham concorrido.
14 Waa 'ŋwnɩ glaa 'yabhlo wa laa Lidii, Tiatilɩgbe 'wʋ wa gwalɩlɩa ɔ, 'naa -zalʋ ka -valɛ 'tɛa, 'mʋ ɔ paa pɛlʋ, 'ɩn ɔ bʋbɔa -Lagɔ. Ɔ mɩ -aɩn yukwli pʋlʋda, 'ɩn Nyɩmaa -Kanyɔ yia ɔ dlɩ 'wʋkalɩ, -zugba -we Pɔlʋ mɩa gbada ɔ nʋ we.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Da -a batizea ɔ -yɔ ɔ nyɩma 'sɔ, 'ɩn ɔ nɛɛ -aɩn -ylaɛ: «We -ka aɩn dlɩɩ -mɩ, nɩɩ, ɩn ka -Lagɔgbʋ -yɔŋwnu 'piɛɩn, a yi na -gbɛ ladɩlɩa.» 'Ɩn ɔ nɛɛ -a ŋwnu we -yɔ -kpɔ.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos rogou, dizendo: Se julgais que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa e aí ficai. E nos constrangeu a isso.
16 'Ylɩ yabhlo nya, da wa bhubhoelia -Lagɔ, -a mɩ -mɔ mnɩda, 'ɩn gayloŋwnɔ yabhlo yia -aɩn yoo yi. Ɔ ka -zatɩbhɛ -zuzu -gʋ, mʋ nya ɔ bhlɩa kwɛ la. Wee ɔ kwɛ labhlɩlɩe -yɔ ɔ yɩa 'gwɛzi duun ɔ -cɩan -yla.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, nos saiu ao encontro uma jovem possessa de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 'Ɩn ɔ yia -a -yɔ Pɔlʋ 'sɔ 'bɩ -bholu, 'wʋkpɩkpɩe nya: «Waa nyɩma mɩa da, Yalɩ -Lagɔɔ lubhonʋnya -wa. Sa -Lagɔ 'kaa aɩn gbʋ 'wʋsa, we 'yoo wa mɩa da aɩn dasloluda.»
17 Seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vos anunciam o caminho da salvação.
18 'Sa ɔɔ 'ŋwnɔ nʋa 'kɔmʋʋ. We bhɩalɩda, 'cɛ yia Pɔlʋ dɔlɔ, ɔ 'bhitia, 'ɩn ɔ nɛɛ wee zuzu -ylaɛ: «-Zezu Klisɩɩ 'ŋnɩ nya, ɩn nɛɛ -mɩ -ylaɛ, -ɩn 'tla ɔ 'wʋ!» -Bha -bhlokpadɛ, 'ɩn wee zuzu yia ɔ 'wʋtla.
18 Isto se repetia por muitos dias. Então, Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, eu te mando: retira-te dela. E ele, na mesma hora, saiu.
19 Ɔɔ gayloŋwnɔɔ -cɩan yia we -yɔyɩ nɩɩ, ɔ 'nɩ 'maslɛɛn mneni, ɔ 'ka wa -yla 'gwɛzi 'yɩ. 'Ɩn wa yia Pɔlʋ -yɔ Silasɩ kpa, 'ɩn wa yia wa -zejila 'wʋ kwa nyɩmaa 'yugalɩnyaa -gbɛ, -gla nya.
19 Vendo os seus senhores que se lhes desfizera a esperança do lucro, agarrando em Paulo e Silas, os arrastaram para a praça, à presença das autoridades;
20 Wa kwaa wa Wlɔmʋʋ gbʋwʋbhunya 'yu, wa nɛɛ -maa -ylaɛ: «Nyɩma mɩa da, wa ka -amɩaa 'gbe gbugblolu. Zuifʋnya -wa,
20 e, levando-os aos pretores, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 'ɩn wa zʋayli -gbʋ, -amɩa Wlɔmʋ -nyɩmaa tite gbaa -a 'na ŋwnunu -yɔ -nɩ, 'ɩn -a 'na nʋnʋ lɛ nɩ, 'mʋ wa slolua.»
21 propagando costumes que não podemos receber, nem praticar, porque somos romanos.
22 'Ɩn nyɩmaa -zlo yi 'yaa wa 'cɛ -yɔ 'palɩ.
22 Levantou-se a multidão, unida contra eles, e os pretores, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Wa sɛlɩa wa bhabha, 'bhie, wa yia wa -kaslʋ 'wʋpa. 'Ɩn wa nɛɛ -kaslʋbuduu ŋwɛkʋnyɔ -yla, ɔ zʋ wa 'yliyɔ 'nanʋʋ.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram no cárcere, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Wa gbaa sa wɛlɩ -mɩnɩ ɔɔ -kaslʋbuduu ŋwɛkʋnyɔ -yla, 'ɩn -mɔɔ yia wa -kaslʋbuduu nyɩdɩ -komi zɔ 'pa. 'Ɩn ɔ yia wa gbloko bhʋ 'wʋ palɩ.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 -Mɔ zlɩ -nyɩdɩ, Pɔlʋ -yɔ Silasɩ 'sɔ mɩ -Lagɔ bhubhoeda, wa mnɩnɩ -Lagɔɔ 'ŋnɩ lʋʋ nya, -zugba -kaslʋnyɩma tɔlʋa pʋlʋ wa yukwli.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 -Bha -bhlokpadɛ, dʋdʋ yia zuklu 'tɩtɛɛ, 'ɩn -kaslʋbuduu -klu yia lazuklu. Tɔʋn, 'ɩn we klolo weee yia -kalɩ, 'ɩn -kaslʋnyɩma weee gbloko yia ladɩdlɩ.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; abriram-se todas as portas, e soltaram-se as cadeias de todos.
27 Da ɔɔ -kaslʋbuduu ŋwɛkʋnyɔ ganɔa, 'ɩn ɔ yia klolonya -yɔyɩ -kalɩda. Ɔmɔ dlɩɩ nɩɩ, waa -kaslʋnyɩma ka -gwa. 'Ɩn ɔ yia -mɔ ɔ tʋgʋgblɛ -sa, ɔ 'ka ɔ 'dɛ 'bha.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas do cárcere, puxando da espada, ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 'Ɩn Pɔlʋ yia 'wʋkpɩ 'tɩtɛɛ, ɔ nɛɛ: «-Ɩn 'na nʋnʋ -na 'dɛ gbʋnyuu -yla lɛ -nɩ, -a 'dɛ weee mɩ -bha!»
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos!
29 Tɔʋn, -kaslʋbuduu ŋwɛkʋnyɔ yia 'napɛ -yɔlayɩbha, 'ɩn ɔ yia gwagwɩe -yɔ tɛlɩtɛlɩe nya -buduu komi zɔ pla, 'ɩn ɔ yia Pɔlʋ -yɔ Silasɩ 'sɔ 'yu 'kukolu 'sibhli.
29 Então, o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou precipitadamente e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 -Mʋʋ 'bɩgʋ, ɔ wlelia wa, 'ɩn ɔ yia wa layɩbha: «Na -cɩan, sa ɩn 'ka nʋ, 'ɩn ɩn 'ka gbʋ 'wʋbhʋa?»
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 'Ɩn Pɔlʋ -yɔ Silasɩ yia we 'bɩgʋpalɩ ɔ -ylaɛ: «-Ɩn zʋ Nyɩmaa -Kanyɔ -Zezuu dlɩ -gʋ, 'ɩn -ɩn -yɔ -na zʋaylinyɩma 'sɔ 'ka gbʋ 'wʋbhʋ.»
31 Responderam-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 'Ɩn wa yia ɔ -yɔ ɔ zʋaylinyɩma weee -yla -Lagɔgbʋ gba.
32 E lhe pregaram a palavra de Deus e a todos os de sua casa.
33 Sabɔ, bhla -bhloo 'dɛ nya, 'ɩn ɔɔ -kaslʋbuduu ŋwɛkʋnyɔ -yɔ Pɔlʋ -yɔ Silasɩ 'sɔ yia ɔ 'dɛɛ -gbɛ mnɩ. 'Ɩn ɔ yia wa 'gbia glʋ, 'ɩn -maa yia -bha -bhlokpadɛ ɔ -yɔ ɔ zʋaylinyɩma weee batizee.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes os vergões dos açoites. A seguir, foi ele batizado, e todos os seus.
34 Ɔ -yɔ Pɔlʋ -yɔ Silasɩ mnɩa ɔ -buduŋwɛɛ, 'ɩn ɔ yia wa lililu 'nyɛ. 'Ɩn ɔɔ nyɩmɛ -yɔ ɔ zʋaylinyɩma yia 'mʋna li, -Lagɔɔ dlɩ -gʋzʋzʋee 'gbʋ.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, lhes pôs a mesa; e, com todos os seus, manifestava grande alegria, por terem crido em Deus.
35 Da zlɩ zlɩa, Wlɔmʋ -nyɩmaa gbʋwʋbhunya yia 'slʋja tie -kaslʋbuduu ŋwɛkanyɔɔ -gbɛ nɩɩ, wa 'tide waa nyɩma -manɩ 'yi.
35 Quando amanheceu, os pretores enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem: Põe aqueles homens em liberdade.
36 'Ɩn -kaslʋbuduu ŋwɛkʋnyɔ yia we wɛlɩ Pɔlʋ kwa, 'ɩn ɔ nɛɛ: «Gbʋwʋbhunya ka nyɩma tie, wa nɛɛ, ɩn 'tide aɩn 'yi. We 'gbʋ, a mneni a 'ka 'tla, 'ɩn a 'ka mnɩ -dlɔɔ.»
36 Então, o carcereiro comunicou a Paulo estas palavras: Os pretores ordenaram que fôsseis postos em liberdade. Agora, pois, saí e ide em paz.
37 'Ɩn Pɔlʋ nɛɛ waa 'slʋja -ylaɛ: «-Amɩa -wa Wlɔmʋ -nyɩma, wa 'nɩ -amɩaa -yɔgbʋ 'wʋbhu sazɔnʋ sa, 'ɩn wa yia -aɩn bhɩtɩ -zejila 'wʋ, 'bhie, 'ɩn wa yia -aɩn -kaslʋ 'wʋpa. 'Ɩn -slɛɛn wa 'yɩbha wa 'ka -aɩn -kaslʋ 'wʋ -sa 'wiemɩɩ? -Ɩnnya, we 'na 'ka lɛnʋ. Wa yi, wa 'ka -aɩn wleli wa 'dɛ nya!»
37 Paulo, porém, lhes replicou: Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos recolheram ao cárcere, sendo nós cidadãos romanos; querem agora, às ocultas, lançar-nos fora? Não será assim; pelo contrário, venham eles e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 'Ɩn 'slʋja yia we 'dɩ Wlɔmʋ -nyɩmaa gbʋwʋbhunyaa -gbɛ kwa. -Maa 'nʋa nɩɩ, Pɔlʋ -yɔ Silasɩ mɩ Wlɔmʋ -nyɩma nya, 'ɩn we yia -maa nyanɔ dlɩ 'wʋslu.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos pretores; e estes ficaram possuídos de temor, quando souberam que se tratava de cidadãos romanos.
39 'Ɩn wa yia wa bhubhoea yi, 'bhie, wa yia wa -kaslʋ 'wʋ -sa. 'Ɩn wa nɛɛ: «Amɩa zukpa -wa, a 'tla 'gbe nʋkplɛ!»
39 Então, foram ter com eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, rogaram que se retirassem da cidade.
40 Da Pɔlʋ -yɔ Silasɩ 'tlaa -kaslʋ 'wʋ, 'ɩn wa yia Lidiii -buduŋwɛɛ mnɩ. Wa 'yɩa -Lagɔbhelia, 'ɩn wa yia wa 'kʋayli 'pa, 'bhie, wa yia mnɩ.
40 Tendo-se retirado do cárcere, dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram. Então, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.