2 Coríntios 7
ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs VC
1 Nɩɩ, -we weee -Lagɔ gbaa ɔ 'ka wla, na jijli -talea, we nanɩ 'yli -amɩaa -nʋ nya. We 'gbʋ, -we plalɩa ku -yɔ dlɩ pʋɩn, -a 'bhʋ we 'bɩ, 'ɩn -a gʋ la, -a 'ka -mɔwlʋ 'wlalaa, -Lagɔɔ 'nʋŋwɛzʋzʋe nya.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Nɩɩ, a 'nyɛ -aɩn 'bɩ amɩaa dlɩ zɔ, -a 'nɩ nyɩmɛ yabhlogbɔɔ -yla gbʋnyuu lɛnʋ, -a 'nɩ nyɩmɛ yabhlogbɔɔɔ 'wlu -nyumɔ, 'ɩn -a 'nɩ nyɩmɛ yabhlogbɔɔ 'wluli.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 We 'nɩ amɩaa gbʋʋ 'wludɩdɩee 'gbʋ na gba 'sa. Nɩɩ, ɩn ka we gba pepe, we yi tlɩtlɩe -zɛoo, we yi 'yliyɔgagɩe -zɛoo, amɩaa gbʋ -su 'wʋ -amɩaa dlɩ zɔ.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Ɩn dɩ aɩn dlɩ 'wʋ bhabha, amɩaa 'gbʋ na ylimanɩa na 'dɛ. Nɩɩ, -amɩaa laylagbʋ weee 'wʋ, ɩn ka 'kʋayli gege, 'ɩn 'mʋna mɩa 'mɩ yeda.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Nɩɩ, da -a nynia Masedʋanɩ, -a 'nɩ nyapɛ -bhla yabhlogbɔɔ 'yɩ. -A ka sɩasɩe 'wlubhu sɔ weee lʋ, nyɩma dɩlɩ -aɩn -gɔlʋ, 'ɩn nyanɔ mɩa -amɩaa dlɩ zɔ.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Nɩɩ, -wa 'kʋa wlaa 'ylila, -Lagɔ -ɔ paa wa 'kʋayli, ɔ ka -amɩa 'kʋayli 'pa, Titɩɩ yiyie nya.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 We 'nɩ Titɩɩ yiyiee 'dɛkpʋa 'pa -aɩn 'kʋayli, nɩɩ, sa a 'paa ɔ 'dɛ 'kʋayli, ɔ ka -mʋʋ lʋdɩ -aɩn -salɩ. 'Ɩn sa a 'yɩbhaa a 'ka 'mɩ 'yɩ lʋ klaa, amɩaa dlɩ sulo klaa, 'ɩn sa a mɩa lamnazɩda a 'ka 'mɩ lʋpa, ɔ ka we gba -aɩn -yla. We 'gbʋ, na 'mʋna yia -gʋwʋlaylimanɩ.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Nɩɩ, 'dɛbhie, 'sɛbhɛ ɩn cɛlɩa aɩn 'wʋ, we nʋkpla gbʋ ka amɩaa dlɩ sumanɩ, ɩn 'nɩ -mʋʋ 'gbʋ dlɩlʋda -mɩ -slɛɛn. Da ɩn 'yɩa we -yɔ nɩɩ, wee 'sɛbhɛ -mɩnɩɩ nʋkpla gbʋ ka amɩaa dlɩ sumanɩ bhla yabhlo nya, -bha ɩn lʋa dlɩ.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Nɩɩ, -slɛɛn, ɩn mɩ 'mʋna 'wʋ, we 'nɩ amɩaa dlɩ ɩn sumanɩɩ gbʋ, -we ka gbʋ -wa, amɩaa dlɩsulo -mɩnɩ ka amɩaa dlɩ 'bhiti. Nɩɩ, -Lagɔɔ dɛ 'yɩbhaa amɩaa dlɩsulo -mɩnɩ, -amɩa 'nɩ aɩn gbʋnyuu yabhlogbɔɔ -yla lɛnʋ.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Nɩɩ, dlɩsulo -we bhʋa -Lagɔɔ sɔlʋ, nyɩmɛɛ dlɩ we bhitia, 'ɩn we kwaa nyɩmɛ 'pʋpʋe lʋ, nyɩmɛ'ɛ lʋ dlɩ -mʋʋ 'gbʋ. 'Ɩn dlɩsulo -we -wa dʋdʋ -gʋʋ dlɩsulo, nyɩmɛ -mʋʋ kwaa tlɩtlɩe lʋ.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Amɩaa dlɩsulo -we -wa -Lagɔɔ dʋmagbʋ, a yla -slɛɛn we lɛnʋgbʋ: 'saa amɩaa kwɛlapuloe, gbʋlɛnʋe 'wʋ! 'Saa amɩaa zukpa -wlawlɩe! 'Saa amɩaa dlɩlʋe! 'Saa amɩaa gbʋnyuu lɛnʋee kwɛɛ nyanɔnʋnʋe! 'Saa na 'yɩyɩe 'tʋ aɩn -yɔ! 'Saa amɩaa -gʋladolue! 'Saa amɩaa sulo gbʋnyuu -lɛnʋnyɔɔ -kaslʋ 'wʋpapɩe nya! A ka we -slolu sɔ weee lʋ nɩɩ, a 'nɩ gbʋ -mɩnɩɩ 'ji -yi.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Nɩɩ, 'sɛbhɛ ɩn cɛlɩa da aɩn 'wʋ, -ɔ nʋa gbʋnyuu lɛ, ɩn 'nɩ ɔ 'gbʋ we cɛlɩ, 'ɩn -ɔ -yla wa nʋa gbʋnyuu lɛ, ɩn 'nɩ -mɔɔ 'gbʋ we cɛlɩ. Ɩn 'yɩbha ɩn 'ka we aɩn 'klʋslolu -Lagɔ 'yu nɩɩ, amɩaa dlɩ mɩ -aɩn -gʋ gege.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 We 'dɛɛ 'gbʋ, amɩaa gbʋʋ lɛnʋe ka -amɩaa dlɩ lapalɩ.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Nɩɩ, ɩn ka na 'dɛ 'ylimanɩ amɩaa 'gbʋ Titɩ 'yu, 'ɩn a 'nɩ 'mɩ zʋbhalɩ. Sa -bhloo 'dɛ -a gbaa gbʋzɔnʋ aɩn -yla, 'sa -bhloo 'dɛ amɩaa 'ŋnɩ -zɔnʋ -a gbaa Titɩ 'yu, we yia gbʋzɔnʋ -zɛ.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Nɩɩ, sa a 'dɛ weee zʋa Titɩ 'nʋŋwɛ, 'ɩn a yia ɔ 'lakpasu kpa, nyanɔ -yɔ -yɔtɩtɩe nya, we ka amɩaa zɛkalɩe -gʋwʋlaylimanɩ ɔ dlɩ zɔ.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Nɩɩ, ɩn mneni ɩn 'ka aɩn dlɩ 'wʋdɩ gbʋ weee 'wʋʋ 'gbʋ, 'mʋna mɩ na dlɩ zɔ!
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.